Αφήνοντας την Μύκονο…

Όσο μπορώ να θυμηθώ, η ζωή μου όλη ήταν, είναι και θα είναι (μάλλον..) σε ένα πλοίο…. Σε ναυτιλιακή να δούλευα, λιγότερο θα ασχολιόμουν μαζί τους. Και μούτσος να δούλευα, λιγότερο θα έμενα μέσα. Όλο κάποια ρεπό θα έπαιρνα βρε αδερφέ! Τέλος πάντων…. Το έχω αποδεχτεί. Αλλιώς δε μπορούσα να κάνω. Ή θα πηδούσα στη θάλασσα ή θα το αποδεχόμουν. Τη θάλασσα την τρέμω, οπότε το αποδέχτηκα. Φροντίζω, βέβαια, πάντα να είμαι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο. Για το ενδεχόμενο της βαρεμάρας, παίρνω μαζί μου βιβλία, περιοδικά ή το lap top. Πιστεύω όταν γεράσω, θα παίρνω και βελονάκι… Για το ενδεχόμενο της πείνας κι επειδή (ψιλο)σιχαίνομαι να τρώω εκεί μέσα, παίρνω από το φούρνο που συχνάζω κρουασανάκια, σταφιδόψωμα, κουλούρια με ή χωρίς σουσάμι, ζαμπονοτυρόπιτες, ψωμί από καλαμπόκι, ντόνατς, ενίοτε και γύρο (ναι…. Το έχω κάνει και αυτό…). Φυσικά, δεν τα παίρνω όλα αυτά μαζί….. Για το ενδεχόμενο της νύστας, παίρνω μαζί μου τα γυαλιά μου για να βγάλω τους φακούς μου. Είμαι και γκαβό… Για το ενδεχόμενο εγκατάλειψης του πλοίου, φροντίζω να γνωρίζω τις αίθουσες συνάντησης και τις εξόδους κινδύνου. Επίσης, πού βρίσκονται τα σωσίβια…

                Για το ενδεχόμενο των ενοχλητικών ανθρώπων, βέβαια, ακόμα δεν έχω σκεφτεί τι να κάνω. Δηλαδή, έχω σκεφτεί, αλλά το θέμα μας είναι να ησυχάσουμε χωρίς παράλληλα να μας περιμένει το λιμενικό για να μας συλλάβει στο λιμάνι που θα κατέβουμε…. Στο προηγούμενο ποστ μάλιστα αναφέρθηκα με αφορμή τις καθυστερημένες γυναίκες, σε μία τέτοια που σκέφτηκε ότι η συντροφιά της μου είναι απαραίτητη στις 7.30 το πρωί. Δεν πειράζει. Επειδή είμαι εγώ αντικοινωνική το χάραμα, δε σημαίνει ότι πρέπει να είναι και οι υπόλοιποι, σωστά? Σωστά, Audrey dear…. Για το ενδεχόμενο αυτό, λοιπόν, στύβω το μυαλό μου και λύση δε βρίσκω. Μπορώ πολύ εύκολα να γίνω αντιπαθητική, αλλά κι αυτό καμιά φορά δε με σώνει. Αντιθέτως… Υπήρξαν φορές που κάποιος άντρας προσπάθησε να μου εξηγήσει γιατί είμαι τόσο επιθετική. Ήθελε να «ακτινογραφήσει την καρδιά μου», όπως μου είπε κάποιος. Προσπάθησα κι εγώ με τη σειρά μου να του εξηγήσω ότι προτιμώ να με χέσει με τη μεταφορική έννοια, αλλά μάταια… Ήθελε να «με βγάλει από τη θλίψη» και πιθανότατα να πάρει το τηλέφωνό μου και ακόμα πιο πιθανότατα να με ξαπλώσει κάτω…. Είμαι μάλλον ιδιαιτέρως ερωτική στα θαλάσσια ταξίδια, τι να πω…

                Επίσης, δεν έχω σκεφτεί πιθανές λύσεις και για το ενδεχόμενο της τουαλέτας. Μισό να εξηγηθώ γιατί I’m a lady και θα νομίζετε ότι μιλάω για πράγματα που μια γυναίκα δεν αγγίζει ποτέ (οι γυναίκες, όπως θα ξέρετε οι περισσότεροι άντρες, ούτε χέζουν ούτε κλάνουν. Ίσως μόνο κατουράνε, κι αυτό καμιά φορά…). Εννοώ ότι δεν έχω βρει λύση για το τι πρέπει να κάνω εκείνους τους απίστευτους ανθρώπους που ενώ γράφει το χαρτί κολλημένο πάνω, δίπλα, πίσω, δεξιά, αριστερά, απέναντι, κάθετα και διαγώνια της πόρτας «μην πετάτε τα χαρτιά στη λεκάνη», εκείνοι πετάνε τελικά τα χαρτιά ή τη σερβιέτα στη λεκάνη….. Η λεκάνη βουλώνει και όλη η τουαλέτα μυρίζει χειρότερα από χοιροστάσιο… Ή καλύτερα χειρότερα από βόθρο… Και καλά μυρίζει, πες κάποιοι σε έκτακτη ανάγκη θα το ανεχτούν, εμ κλειδώνουν και τις τουαλέτες μετά μέχρι να τις ξεβουλώσουν, δηλαδή αφού πιάσουμε λιμάνι τελικού προορισμού….. Άντε τώρα εσύ να κατουριέσαι (φαντάσου το άλλο…) και η άλλη η μαλάμω να έχει πετάξει τη σερβιέτα μέσα…. Ε εκείνη την ώρα δε εύχεσαι να την είχαν γκαστρώσει?

                Για το ενδεχόμενο του παρκαρίσματος στα γκαράζ του πλοίου, επίσης δεν έχω βρει λύση. Γιατί καθώς μπαίνω ωραιότατα μέσα με το αμαξάκι μου και αφού πω τον προορισμό μου, οι άντρες του πλοίου αρχίζουν τις συμβουλές σε ντισιμπέλ τύπου να ρευόταν ο Γκοτζίλα στην μπουκαπόρτα με φορά προς τα γκαράζ. Αντιλαμβάνεστε ηχώ που θα έκανε προς το βάθος του πλοίου και το τράνταγμα που θα νιώθαμε…. «ΘΑ ΑΝΕΒΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗ ΡΑΜΠΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΟΜΩΣ!!!!!!!», τι να του πεις τώρα? Ότι αν το βουλώσει και το πει πιο σιγά, σιγά σιγά θα την ανέβουμε? Υπήρχε περίπτωση να την ανέβουμε με γκάζια ας πούμε? «ΕΛΑ ΣΕ ΠΑΙΡΝΕΙ!!!», το βλέπω…. Είμαι ήδη πάνω στη ράμπα…. Ευχαριστώ καλέ μου άντρα… Τι ιππότης… «ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ!», ε στην ευθεία, όπως είμαι θα έρθω. Και να θέλω να έρθω με τον κώλο, δε χωράω να γυρίσω εδώ πάνω στη ράμπα που είμαι, ας πούμε…. «ΦΕΡ’ ΤΟ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΛΟ ΤΩΡΑ!!», αφού έφτασα στο σημείο όπου έχω κάνει τα κουμάντα μου και είμαι ήδη με τον κώλο και έχω ήδη βάλει την όπισθεν…. Να προσθέσω ότι είμαι το μοναδικό αμάξι…. Τέτοια εποχή δεν μπαίνουν πολλά από το Ασπρονήσι, όπως σήμερα ας πούμε… «ΕΛΑ!!! ΕΛΑ!!! ΕΛΑ!!! ΛΙΓΟ ΔΕΞΙΑ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ!!!», το οποίο είναι ήδη δεξιά και το αμάξι έχει ήδη παρκάρει παράλληλα με τον τοίχο. «ΤΡΑΒΑ ΧΕΙΡΟΦΡΕΝΟ, ΒΑΛΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑ!», είμαι ήδη έξω αγαπημένε του λέω (δεν άντεξα…. Το αυτί μου κλάταρε!!!)…. «Α ναι…. ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΕΒΑΛΕΣ?», γιατί φωνάζετε? «Για να μην το ξεχάσεις.», σωστά…. (Τους δίνω, βέβαια, ένα δίκιο , γιατί με κάτι γυναίκες οδηγούς εκεί μέσα έχουν δει τα πάντα. Μέχρι κι εγώ ήμουν μπροστά όταν η άλλη με το αμάξι πάνω στη ράμπα, ούρλιαζε ότι μάλλον δε χωράει τελικά και να την βάλουν στο κάτω γκαράζ, με όλους εμάς πίσω της κι αυτή άφηνε το αμάξι να την παίρνει πίσω….. Τους το δίνω το δίκιο και δε θα ψάξω για τη λύση…)

                Και άλλα πολλά περίεργα και καθημερινά ενδεχόμενα πλοίου…. Μπορώ να γράφω με τις ώρες (γνωστό…) και να διαβάζετε επίσης με τις ώρες! Για αυτό και με αφορμή το σημερινό μου ταξίδι (ναι πάλι…. Είπαμε, δεύτερο σπίτι…), θέλω να πω μερικά πράγματα σε όσους χρησιμοποιούν αυτό το μέσο μεταφοράς ή σε όσους δουλεύουν εκεί…

1. ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ.
2. Μην μιλάτε στον διπλανό σας. (Εκτός αν τον κόψετε ότι ψήνεται για συζήτηση. Χωριό που φαίνεται…… Δεν είναι δύσκολο, σας το λέω. Έχει πολλές γλωσσοκοπάνες ένα πλοίο. Το θέμα είναι να πετύχετε μία δίπλα στη θέση σας….)
3. Μη χαμογελάτε στο διπλανό σας. (Θα σας περάσει για βλαμμένο και όχι για «συμπαθητικό τύπο»…)
4. Μη μιλάτε στο κινητό. Αν πάλι είναι επιτακτική ανάγκη, γιατί στην Ελλάδα ζούμε και το κινητό είναι προέκταση του χεριού μας (γίναμε όλοι businessmen…… ξαφνικά και από το πουθενά….), να το κάνετε μιλώντας σιγά ή να πάτε πιο πέρα. Υπάρχουν κενοί χώροι στο πλοίο, όπου μπορείτε και να την παίξετε αν θέλετε… Κανείς δε θα σας παρεξηγήσει, αν πείτε ότι βαρεθήκατε π.χ…….
5. Μη μιλάτε δυνατά με το φίλο σας, τη φίλη σας, τον πατέρα σας, τη μάνα σας, την αδερφή σας και τον Χριστό σας, λες και δεν υπάρχουν άλλοι μπροστά σας. Ενοχλείτε…. Λυπάμαι που σας το λέω.
6. Όταν κάποιος κοιμάται, κρατηθείτε και μην πάτε για κατούρημα-φαγητό-χέσιμο εκείνη ακριβώς την ώρα. (Αυτή η συμβουλή αφορά κυρίως τα Highspeed που οι θέσεις είναι έτσι ώστε χρειάζεται απαραίτητα να ξυπνήσετε τον άλλο. Ε σκεφτείτε πια και τον διπλανό σας, αχάριστοι και ανισόρροποι άνθρωποι!!! Μπορεί να ήρθε κατευθείαν στο πλοίο από ξενύχτι…)  
7. ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ.
8. Όταν τελειώσετε αυτό που τρώτε ή γενικά ό,τι παίρνετε και τρώτε, μη στοιβάζετε τα σκουπίδια πάνω στο τραπεζάκι. Όπως και στο Jenga, κάποια στιγμή θα πέσουν κάτω. Ή θα μυρίζουν οι συσκευασίες λαδίλα, όπως στα πατατάκια π.χ. Υπάρχουν ειδικοί κάδοι συλλογής απορριμμάτων στο πλοίο. Αλήθεια σας λέω…. Ένας μπορεί να είναι δίπλα σας!! Αξίζει τον κόπο…
9. Όταν βλέπετε ταινία στο lap top, μην έχετε τον ήχο δυνατά. Ούτε καν σιγά, βασικά…. Από τη στιγμή που δε βλέπω, δε θέλω και να ακούω ούτε τις μαλακίες ούτε τους πυροβολισμούς ούτε τα βογγητά (ειδικά εκεί….). Πάρτε ακουστικά όπως θα έκανε ένα νοήμον ον σε αυτό τον πλανήτη. Αλλιώς άσε το lap top σπίτι, ρε χωριάτη!
10. Μη βγάζετε τα παπούτσια σας. ΌΛΑ τα πόδια μυρίζουν!!! Λυπάμαι που σας ξενερώνω…. Αλλά πόδι λεβάντα δε μύρισα ποτέ. Κι ας ήταν η κάλτσα καθαρή με μαλακτικό Αφρός Μασσαλίας…   
11. ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ!
12. Μην κλάνετε… Παρακαλώ πολύ…. (Αν έχει γίνει και αυτό? Ε πλοίο είναι…. Πολλά μπορούν να συμβούν….)
13. Μην ροχαλίζετε.
14. Η ουρά στα μπαρ αρχίζει από εκεί που βλέπετε αυτό που πληρώνει. Από εκεί και πίσω, λοιπόν… Απλό είναι! Έτσι φαντάζομαι τουλάχιστον…
15. Μην ρίχνετε χαρτιά στις λεκάνες. ΒΟΥΛΩΝΟΥΝ ΡΕ ΖΩΑ!!!!!
16. Να κατουράτε μέσα στη λεκάνη. Για τους άντρες λέτε, αλλά κι εσείς βρωμιάρες δεν πάτε πίσω…..
17. Τη σερβιέτα να την τυλίγετε όταν την πετάτε στον κάδο, ειδικά σε αυτούς που δεν έχουν καπάκι. ΡΕ ΖΩΑ! Την περίοδο την ξέρουμε χρόνια τώρα. Εμένα προσωπικά που ήρθε στην Γ Γυμνασίου, οπότε φαντάζομαι καταλαβαίνεις ότι ξέρω τι είναι αυτό που βλέπω και δε χαίρομαι όταν το βλέπω από ξένη π.χ……
18. ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ!!
19. Μη λέτε ότι έξω έχει πολλή θάλασσα. Κάποιοι μπορεί να φοβούνται. Σκεφτείτε το! Μπορεί να είναι ο διπλανός σας!! (Επίσης, το βλέπουμε και το αισθανόμαστε ότι έχει πολλή θάλασσα…. Μοιραία…)
20. Οι υπεύθυνοι στα γκαράζ μη φωνάζετε! Ακούμε τι λέτε πρώτον και δεύτερον κοιτάμε το χέρι σας, όπως μας υποδεικνύετε να κάνουμε. Επίσης, στα αυτοκίνητα υπάρχουν καθρέφτες.
21. Καπετάνιο!? Ρίχνε και καμιά ματιά στο πλοίο σου. Δε σε έχουμε μόνο για να οδηγείς…. Κατέβα και μια βόλτα κάτω στα σαλόνια. Να δεις ότι καμιά φορά το προσωπικό το παίζει σουλαρία…. Επίσης, το πλοίο σου πρέπει να είναι καθαρό. Και παλιό και βρώμικο? Δε λέει…
22. Όταν φεύγουμε από τα λιμάνια, το προσωπικό να κλείνετε τις πόρτες από τα γκαράζ. ΡΕ ΖΩΑ! Μπαίνει όλο το καυσαέριο και το πετρέλαιο στα σαλόνια. Είναι ανθυγιεινό. (Όπως σε έναν σήμερα που του το είπα και μάλιστα με ευγενικό τρόπο και μου απάντησε «Κι εγώ τι να κάνω?» και επίσης θύμωσε όταν το ρώτησα αν αυτός είναι από άλλο ανέκδοτο…)
23. Φίλε οδηγέ που έχεις το αυτοκίνητό σου στο γκαράζ. Να ακούς και να υπακούς στην ανακοίνωση που λέει «ΟΙ ΟΔΗΓΟΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΝ ΕΓΚΑΙΡΑ ΣΤΟ ΓΚΑΡΑΖ». Για σένα το λέει, ναι… Για σένα που έχεις αυτοκίνητο στο γκαράζ…. Και που όλοι σε περιμένουμε σαν μαλάκες να κατέβεις, έχουμε εισπνεύσει όλο το καυσαέριο (γιατί καμιά φορά οι πόρτες είναι τόσο κοντά που δεν ανοίγουν σε όλα τα αυτοκίνητα…) και έχει κατέβει όλο το καράβι. Κι εμείς περιμένουμε ΕΣΕΝΑ ΡΕ ΖΩΟ!
24. Φίλε οδηγέ. Να φορτώνεις τη μάνα σου, τη θειά σου και το σόι σου όλο πιο πέρα και όχι στην έξοδο ακριβως! Πίσω υπάρχουν αυτοκίνητα και ένας λιμενικός πιο πέρα που σου σφυρίζει. Ναι… Σε ΕΣΕΝΑ σφυρίζει ΡΕ ΖΩΟ!
25. ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ!!!!

Πριν σας πω κίσιζ να σας πω να ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ στα πλοία. Μπορεί να είμαι εγώ και μπορεί να κάμω καμιά τρέλα καμιά μέρα…… Κίσιζ έβριγουερ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Από μικρό παιδάκι κοιτούσα με γουρλωμένα μάτια όλες εκείνες τις γυναίκες που μιλούσαν σαν καθυστερημένες. Ειδικότερα όταν μου τσαλαπατούσαν τα μάγουλα με τις δαχτυλάρες τους σε συνδυασμό με την ομιλία τους, ήθελα να τις πνίξω με μαξιλάρι στον ύπνο τους. Φυσικά δε μπορούσα να το κάνω, όχι γιατί θα έμπαινα σε φυλακές ανηλίκων, αλλά γιατί εγώ κοιμόμουν στο σπίτι μου υπό το άγρυπνο βλέμμα των γονιών μου κι εκείνες στο δικό τους. Οπότε κατέπνιγα αυτό το αίσθημα δικαιοσύνης…. Σήμερα ξεπέρασα, βέβαια, τη δολοφονία με μαξιλάρι, καθώς λογικεύτηκα (μην ακούσω χμμμ…..), αλλά δεν μπόρεσα να ξεπεράσω εκείνες τις καθυστερημένες υπάρξεις που μιλάνε σαν καθυστερημένες παίρνοντας το αντίστοιχο καθυστερημένο ύφος. Πιστεύω ότι αν ο εγκέφαλός μου ήταν συνδεδεμένος με καλώδια, το εγκεφαλογράφημα θα έφευγε έξω από το χαρτί που ξετυλίγεται με το που θα άνοιγαν εκείνες – οι καθυστερημένες… – το στόμα τους!

                Με ποιον τα έβαλες πάλι, βρε Audrey θα σκεφτείτε. Με κανέναν…. Δηλαδή, αν πάρουμε εκείνη την περίπτωση που λέει ότι όλα μου φταίνε, θα σας πω ότι τα έβαλα με εκείνες τις γυναίκες που μιλάνε μόνο με υποκοριστικά. Με λεξούλες, βρε κουτούτσικα! Δε μπορώ να συλλάβω εκείνο το γεγονός όπου γυναίκα ετών 30βάλε (δηλαδή δε μιλάμε για βρέφος που μόλις έμαθε να μιλάει…..) χρησιμοποιεί σε ΜΙΑ πρόταση ΕΝΝΙΑ λέξεις στο υποκοριστικό τους!!!!!! Είναι αδιανόητο και αδύνατο!!! Θα πρέπει να έχεις κάνει άπειρες πρόβες στον καθρέφτη με το κατάλληλο ύφος, οπότε και πιθανότατα να είσαι όντως καθυστερημένος ή να έχεις εκπαιδευτεί για κάτι τέτοιο, οπότε και πιθανότατα να είσαι βρεφονηπιοκόμος. Που δε σημαίνει ότι τα μικρά παιδάκια είναι καθυστερημένα και ότι πρέπει να τους μιλάς σαν τέτοια. Παιδάκια είναι! Δεν είναι κακό να μαθαίνουνε τη σωστή λέξη και στο σωστό τόνο…. Η γλύκα έχει και τα όριά της!  

                Είχα, λοιπόν, εκείνη την 30βάλε – το ξανατονίζω!!! – γυναίκα στην απέναντι θέση στο πλοίο προσφάτως. Μου χαμογελάει, με ρωτάει αν η «θεσούλα» είναι κενή, της απαντάω ότι «πιο κενή δε γίνεται!» (την ψυλλιάστηκα αμέσως, τη δουλειά…..), βγάζει το «μπουφανάκι» της (μας έδωσε και αναφορά τύπου «να βγάλω κι εγώ το μπουφανάκι μου γιατί κάνει ζεστούλα εδώ μέσα», οπότε σιγουρεύτηκα ότι πρόκειται για καθυστερημένη….) και εναποθέτει επιτέλους τα οπίσθιά της στο κάθισμα. Μου ξαναχαμογελάει, της χαμογελάω κι εγώ έντρομη πλέον ότι θα μου πιάσει την κουβέντα. Οι φόβοι μου επαληθεύτηκαν βέβαια…. Φυσικά! «Κρυούλη έχει ε?», ναι έχει, αλλά μέσα έχει ζεστούλα, της απαντάω αλλά δυστυχώς δεν το πιάνει το νόημα….. «Α εσείς πήρατε το καφεδάκι σας…. Ήρθατε από νωρίς?», όχι, μετά από εσάς….. Σταματάει για δυο λεπτά, μάλλον τσαντίστηκε επιτέλους! «Ωωωωωωωω….. Ελάτε τώρα, με πειράζετε επειδή ρώτησα χαζομαρούλες….. Δίκιο έχετε…», (πού να το βρω…?) για να γελάσουμε…. Να σπάσουμε τον πάγο! «Χαχαχαχα!!!», αδυνατώ να γελάσω. Είναι πρωί, ξύπνησα ακόμα πιο πρωί για φτάσω στην Ραφήνα και νυστάζω…. «Αν σας ενοχλώ με τις χαζομαρούλες μου, πείτε το, μην ντρέπεστε.», να είστε 800% σίγουρη ότι είμαι ίσως η μόνη που δεν ντρέπεται εδώ μέσα. Είναι το δεύτερο σπίτι μου….. (εκείνη τη στιγμή εντελώς συμπτωματικά με χαιρετάει ο δεύτερος καπετάνιος του πλοίου, οπότε και η φίλη μας σιγουρεύτηκε… ότι είναι και επίσημα το δεύτερο σπίτι μου….) «Τι διαβάζετε?», την «Πανούκλα» του Camus. «Μακάβριο βιβλιαράκι ακούγεται…», είναι στην αρχή τουλάχιστον. Δεν έχω φτάσει ούτε στη μέση ακόμα…  αλλά λογικά και αν κρίνουμε από την εποχή που γράφτηκε, θα είναι κομματάκι μακάβριο…. Δεν πειράζει…. «Εγώ ξεκίνησα ένα βιβλιαράκι που μιλάει για ένα ζευγαράκι κάπου στη δεκαετία του 30. Για τη ζωούλα τους μιλάει και πώς τα φέρνουν βόλτα μέσα από διάφορες περιπετειούλες.», χμμμμ….. Πρέπει αμέσως να σταματήσω να της μιλάω, γιατί πήρε φόρα με τα υποκοριστικούλια…. Και ακόμα δε λύσαμε τους κάβους….

                Πού κατεβαίνετε, την ρωτάω. «Ασπρονήσι!», μου απαντάει οπότε και καταλαβαίνω ότι η ανάγκη είναι επιτακτική να τελειώσει εδώ αυτή η σύντομη γνωριμία, αλλιώς ούτε μέχρι την Άνδρο δεν τη βγάζω…. Καλό μας ταξίδι, της λέω και σκύβω στο βιβλίο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν είχα και ιδιαίτερη όρεξη να διαβάσω την «Πανούκλα» στις 7.30 το πρωί, αλλά όπως είπα, ήταν επιτακτική ανάγκη. «Καλό μας ταξιδάκι!!!!», χμμμμ…. Κι έτσι για κανένα μισάωρο πλέαμε στα νερά του Αιγαίου χωρίς περιττές κουβέντες…. Και το τηλέφωνο χτυπάει και είναι το δικό της! Κοιτάζει την αναγνώριση, το πρόσωπό της φωτίζεται, το δικό μου σκοτεινιάζει…. Η γλύκα ξεκινάει….. «Αγαπούλα μου!!!! Μωράκι μου!!!! Καλημέρα!!!! Τσύπνησες?», (τσίκνισα, τσίκνισα…)…… Παύση. Μάλλον όποιος είναι στην άλλη μεριά του τηλεφώνου, τσύπνησε και της απαντάει….. «Λοιπόν, άκου τώρα τη μανούλα.», το παιδάκι της λοιπόν…. «Θα σηκωθείς από το κρεβατάκι, θα βουρτσίσεις τα δοντάκια, θα βάλεις τα ρουχαλάκια σου που σου άφησα στο άλλο δωματιάκι, θα πιεις το γαλατάκι σου με τα δημητριακά σου, θα πάρεις και το σαντουιτσάκι που έφτιαξε η μαμάκα, θα πάρεις και το μπουφανάκι σου το χοντρό γιατί έβαλε κρυούλη και θα πας στο σχολείο σαν καλό καλό παιδάκι.», !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΕΝΝΙΑ υποκοριστικά σε ΜΙΑ πρόταση!!!! Καράφλιασα….. Το ξαναεπεξεργάζομαι και μου βγαίνουν τόσα!! Και δεν είναι ότι μιλούσε σε παιδάκι 5 χρονών. Το παιδί της ήταν αγόρι 10 στα 11…. Και δεν ήταν μόνο αυτό, γιατί μετά που χτύπησε κι άλλες φορές το τηλέφωνο και μιλούσε είτε με φίλους είτε με συνεργάτες – ειδικά με τους συνεργάτες το θεωρώ απαράδεκτο!!! – , μιλούσε ακριβώς με τον ίδιο εκνευριστικό και καθυστερημένο τρόπο!!

                Δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα (και ένας άντρας. Απλά σε άντρες είναι πολύ σπάνιο το φαινόμενο…) να μη μπορεί να συνεννοηθεί με απλές λέξεις, σε απλές προτάσεις και με απλό έως απλούστατο ύφος. Το να είσαι γλυκός δε σημαίνει να μιλάς μόνο με υποκοριστικά. Ακόμα και για θέματα δουλειάς, σοβαρά ή όχι. Είναι απαράδεκτο. Και εκνευριστικό. Και σίγουρα δεν ενοχλεί μόνο εμένα, αν υποθέσουμε ότι είμαι περίεργο άτομο… Η γλυκύτητα σε έναν άνθρωπο αναδύεται από φυσικού. Ο,τιδήποτε άλλο είναι απλά ή προσποιητό ή κομπλεξικό. Ή προσποιείσαι ότι είσαι ένα πολύ γλυκός άνθρωπος που μπορείς με έναν πού γλυκό τρόπο να πλησιάσεις τους πάντες ή είσαι ένας κομπλεξικός άνθρωπος που προκειμένου να γίνει αρεστός και επειδή έχεις τις ανασφάλειές σου, κάνει τον γλυκό. Όλοι μας θα χρησιμοποιήσουμε μέσα στην μέρα κάποιες λέξεις με υποκοριστικά, είτε για να κάνουμε ναζάκια είτε γιατί απευθυνόμαστε σε παιδιά κάποιας ηλικίας (ακόμα και αυτό έχει τα όριά του…) είτε γιατί έτσι μας βγήκε στη στιγμή. Αλλά αυτό το συνεχόμενο ζουζούνισμα είναι εξοργιστικό! Ειδικά όταν απέναντι σου έχεις έναν ώριμο άνθρωπο που υποτίθεται ότι ο εγκέφαλός του δουλεύει σε κάποια στάνταρ επίπεδα.

                ‘Έχω παρατηρήσει ότι σχετικά αρκετές γυναίκες μιλάνε έτσι. Και σε συνδυασμό πάντα με το μπεμπέκισμα. Μπεμπούλες… Ε για το Θεό, δηλαδή. Ακόμα και στους άντρες υπάρχουν όρια. Καθώς κάποιες νομίζουν ότι με το να συμπεριφέρονται έτσι, ότι γίνονται και αρεστές προς το αντίθετο φύλο. Μερικές φορές πετυχαίνουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Η γλύκα έχει τα όρια της, ξαναλέω! Άλλο γλυκός κι άλλο γραφικός…. Άλλο γλυκός κα άλλο εκνευριστικός. Άλλο γλυκός ή ερωτικός κι άλλος βαρετός! Δεν χρειάζεται κόπο, ούτε τρόπο. Αν το έχεις, το έχεις. Αλλιώς άσ’ το ρε παιδί μου…….

                Κίσιζ!!!!!!!!!!!! (Δε λέω φιλάκια σήμερα, γιατί παραπέμπει σε υποκοριστικό….. Δε θα βγάλω μόνη μου τα μάτια μου….)

Υ.Γ.: Ξαναβρήκα το κουράγιο μου, αλλά…. Το ξέρετε ότι εξακολουθεί να ΜΗ μου αρέσει το blog μου….? Θέλω πίσω την Audrey!!!!!!! Θέλω να βλέπω Audrey παντού!!!! Όχι μόνο την πίπα της….. Θα μας πουν και πονηρούς στο τέλος…. Και δεν το θέλουμε αυτό…..

Καλή χρονιά μπήκα να πω την πρώτη φορά κα έπεσα πάνω στο μήνυμα που έλεγε να μην ανησυχούμε και ότι τα blogs θα επιστρέψουν σύντομα. Ωραία, είπα από μέσα μου…. Σουλουπώνουν το site! Καλό είναι αυτό. Θα προστεθεί και ασφάλεια φαντάζομαι…. Ξαναμπαίνω σήμερα και βλέπω ότι τα blogs γύρισαν!!! Ωραία, είπα από μέσα μου…. Ας απλώσω τον οίστρο μου. Μπαίνω και…. Μου πέφτει…. Χάνω τα αυγά και τα πασχάλια! Λες και μπήκα σε άλλο πλανήτη. Κάτσε δυο λεφτά, Audrey, λέω, κάπου εδώ θα είναι και το blog σου. Κάνω log in και ξαναχάνω τα αυγά και τα πασχάλια….. Το blog μου ναι, αλλά χωρίς την Audrey!!! Μα είναι ποτέ δυνατόν? Audrey χωρίς φάτσα Audrey γίνεται? Ε δε γίνεται…. Κοιτάζω δεξιά, κοιτάζω αριστερά, βάζω κάτω την εμπειρία μου και από το fb και λέω ότι όλα κάπου εδώ θα είναι, απλά εγώ είμαι ολίγον χωριανή – καθότι Ασπρονησιώτισσα – και δεν τα βλέπω. Βλέπω τα αιτήματα φιλίας. Ώπα, εδώ είμαστε! Καλή αρχή! Κάνω τα accept μου και προχωρώ.

Πού είναι η Audrey? Πουθενά η φατσούλα της Audrey… Πού είναι η Holly με την πίπα της? Πουθενά Holly και πίπα…. Ψάχνω, ψάχνω, ψάχνω, βρίσκω τα θέματα. Μου ξαναπέφτει. …Δηλαδή αυτός ή αυτοί που τα έφτιαξαν – όποιοι και να είναι…. Δε με απασχολεί και πολύ αυτό τώρα και ούτε θέλω και να γνωριστούμε… – αισθάνονται ότι  είναι και ωραία? Σκούζι, αλλά το δικό μου που είχα φτιάξει με τόσο απλά μέσα στο προηγούμενο blog  μου (γιατί τώρα δε με αναγνωρίζω…) και με μόνα εργαλεία τις φωτό και κάτι απλές έως απλούστατες ρυθμίσεις, ήταν  ένα κουκλάκι ζωγραφιστό. Ήταν όλo Audrey. Ξεχείλιζε Audrey….. Και τώρα το μόνο που έχω βάλει είναι ένα μικρό κομματάκι της αγαλματένιας Audrey…. Αλλά φρόντισα να είναι και το καλύτερο: η πίπα!!!!!  Ε τι να κάνουμε τώρα…. Αφού αυτό μας έδωσαν, με αυτό θα πορευθούμε!!! Βγάζουμε λοιπόν τα καλά, βάζουμε τα δυνατά μας για να το σουλουπώσουμε (όσο μπορούμε τέλος πάντων….), ανοίγουμε την καρδιά μας στις νέες ρυθμίσεις (δε βαριέσαι….) γιατί όλα για κάποιο λόγο γίνονται, προσευχόμαστε να πάνε όλα καλά και ξεκινάμε τη νέα μας χρονιά! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και από την αγνώριστη πλέον Audrey του Ασπρονησιού!!!!!!!!!! Κίσιζ έβριγουέρ!!!!! Θα επανέλθω γιατί ό,τι ήταν αυτό που ήθελα να πω, αντιλαμβάνεστε ότι από το σοκ, το ξέχασα παντελώς…… Συγγνώμη…. Θα επανέλθω σύντομα!!! Κίσιζ ξανά!!!!

Welcome to Athens Voice blogs. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

            Η αλήθεια είναι ότι τα Χριστούγεννα τα λατρεύω! Δε θυμάμαι ποτέ τον  εαυτό μου να έχει πέσει σε κατάθλιψη μέσα στα Χριστούγεννα. Ούτε καν πέρυσι που κάπου τον Νοέμβριο μία αντρική ψυχή αποφάσισε να μας πηδήξει την ψυχολογία…. Ούτε καν πέρυσι! Πόσο μάλλον φέτος που όλα μα όλα τα αποφασίζω αποκλειστικά και μόνο εγώ και τελείως μα τελείως φασιστικά. Ό,τι δε μου κάνει, το πετάω. Φούστα είναι αυτό? Βρακί? Παπούτσι? Λάστιχα αυτοκινήτου? Γκόμενος? Όλα ρε παιδί μου…. Σε κάδο και μάλιστα όχι με ανακυκλώσιμα, μην τυχόν και γυρίσει πίσω. Κάτι σαν μετεμψύχωση σκουπιδιών…. Αν και ανακυκλώνω, το φοβάμαι αυτό. Μήπως οι τόνοι χαρτιού που πετάω στον μπλε κάδο στο Ασπρονήσι και τα πλαστικά, γυρίσουν και με πνίξουν!!! Μαλακίες…. Δε βρίσκομαι όμως στο Ασπρονήσι κι έτσι δε με σκιάζει φοβέρα καμιά από τα σκουπίδια μου. Το μόνο που τρέμω είναι η ταχύτητα με την οποία ξοδεύω τα λεφτά μου. Σε δώρα, σε φιλανθρωπίες (ναι, είμαι και από αυτό….. Όσο κι αν σας κάνει εντύπωση…), σε καφέδες, ποτά, φαγητά, έπιπλα, λάστιχα για το σούπερ όχημά μου και πολλά πολλά ακόμα άχρηστα και χρήσιμα αντικείμενα.

                Το γκομενάκι το σχολάσαμε γιατί το είχε ρίξει στην γκρίνια. Και ως γνωστόν την γκρίνια τη σιχαίνομαι. Με ζορίζει, με εξοργίζει, με σκοτώνει και με ωθεί παράλληλα στον φόνο. Οπότε και επειδή χρονιάρες μέρες δε θέλω να την βγάλω στην ψειρού, οδηγήθηκα στον χωρισμό και στην μακροημέρευσή μου… και τη δική του φυσικά. Γιατί γκρίνιαζε θα με ρωτήσετε? Οι περισσότεροι (άντρες… εννοείται…) με ρώτησαν τι του έκανα και γκρίνιαζε. Τίποτα. Τίποτα που να μην γνώριζε….. Γιατί μένεις Ασπρονήσι? Εεε, συγγνώμη, εκεί είναι το σπίτι μου και η δουλειά μου κυρίως, αν υποθέσουμε ότι και στην Αθήνα έχω σπίτι…. Και γιατί δεν έρχεσαι εδώ? Γιατί πρώτον στρωμένη δουλειά χιλιάδων ευρώ μόνο ένας μαλάκας την αφήνει τον 21^ο αιώνα και δεύτερον δεν έχω κάτι καλό καλό που να με τρελαίνει, να με συναρπάζει και να με ταΐζει κατάλληλα στην Αθήνα? Εσύ, μάνα μου, που είσαι και υπάλληλος σε εταιρεία και σήμερα είσαι και αύριο δεν είσαι, γιατί μένεις Αθήνα και δεν κατεβαίνεις π.χ. στο Ασπρονήσι? Εσύ είσαι αυτός που δεν έχει να χάσει και πολλά (έως τίποτα….)….. Κάπως έτσι είχε η συζήτησή μας το τελευταίο δεκαήμερο (σαν εκπτώσεις ακούγεται….) κι επειδή δεν υπογράψαμε και κανένα συμβόλαιο, ζήτησα την ησυχία μου. Η τελική απόφαση για το αν θα έρθω μόνιμα Αθήνα ή όχι, θα είναι αποκλειστικά και μόνο δική μου και θα βασιστεί καθαρά σε επαγγελματικούς στόχους. Όσο σκληρό κι αν ακούγεται…. Εγώ τη δουλίτσα μου, στη σημερινή εποχή και με αυτά που έχουν δει τα ματάκια μου τα ελάχιστα χρόνια που ζω μόνη, θα την αλλάξω μόνο για πάρτη μου και όχι στο όνομα κανενός έρωτα που το πολύ σε δύο χρόνια θα είναι πιο ξεφτισμένος και από λινό τραπεζομάντιλο… Εξάλλου κάπου εκεί έξω υπάρχουν κι άλλοι γκόμενοι κι εγώ αυτές τις ημέρες έχω μία τρομερή έκρηξη κοινωνικότητας….!!!!

                Εκτός από έκρηξη κοινωνικότητας, έχω και μία παράλληλη έκρηξη υπερκατανάλωσης, όπως άφησα να εννοηθεί πιο πάνω. Ψώνισα μέχρι τελικής πτώσεως. Κυρίως δώρα. Έχω πει και σε παλαιότερο ποστ ότι τρελαίνομαι να ψωνίζω δώρα για τους ανθρώπους μου. Δώρο για την μαμά, ωραιότατο ταγέρ Chanel (τέτοιο παιδί είμαι εγώ…. Καλοπιάνω για να είναι μεγαλύτερες οι απολαβές μου στο μέλλον….. εάν με πιάσατε…. Αστειεύομαι!! Είχε δει ένα, της άρεσε, ζάλιζε τον μπαμπά μου και πήγα εγώ, η μεγαλόψυχη και φτωχότερη κατά ένα χιλιάρικο περίπου ευρώ…. Δεν πειράζει…. Μία μανούλα έχω…. Μάλλον…). Δώρο για τον μπαμπά, μάλλινο καπέλο γιατί ξέχασε το δικό του στο Ασπρονήσι και κόντεψε να μας πέσει σε κατάθλιψη και ένα Bluetooth Hands free ακουστικό γιατί θα μας πάθει και τίποτα με το αυτοκίνητο όταν μιλάει στο κινητό ή στη χειρότερη θα πατήσει κανέναν ταλαίπωρο που δε φταίει σε τίποτα….. Δώρο στον αδελφό, μπλούζες άπειρες, πορτοφόλι και ό,τι κοίταζε και έλεγε ωραίο (έναν αδερφό έχω…. Μάλλον…). Δώρο στην κολλητή, ωραιότατο και σε καλή μεριά (κλείσιμο πονηρά του ματιού….) στρινγκ. Δώρο στην εξαδέρφη την πολυαγαπημένη και πολλές φορές έμπνευση ετούτου του blog, ωραιότατος, sexy και σε καλύτερη μεριά (πιο πονηρό κλείσιμο του ματιού) κορσές. Του χρόνου οι κάλτσες, γιατί ψηφίζουμε και τον προϋπολογισμό τώρα….. οπότε με φειδώ… Και δώρο στο αμαξάκι μου νέα μπροστινά λάστιχα γιατί πολύ το είχα καθυστερήσει και θέλουμε να κάνουμε και καμία εκδρομή σε κανένα βουνό αυτές τις ημέρες.

                Το δικό μου το δώρο? Μα φυσικά η αγάπη μου και η άπειρη αναισθησία που με διακρίνει τον τελευταίο καιρό. Όοοοχι, βέβαια! Πήρα και για εμένα το κατιτίς μου… Πήρα κρέμα ημέρας που τελείωσε. Πήρα καλλυντικά που τελείωσαν. Πήρα νέα ωραιότατα sexy και σε σούπερ μεριά (σήκωμα του φρυδιού πονηρά…) εσώρουχα διαφόρων ειδών (αφήστε τελείως ελεύθερη την φαντασίας τα σερνικά κυρίως που διαβάζουν….. Είμαι των άκρων στα εσώρουχα εγώ!). Πήρα βιβλία πολλά, γιατί τελευταία το έχω ρίξει στην υψηλή διανόηση. Πήρα άσπρα γυαλιά ηλίου για περισσότερη μούρη στο βουνό κατά την κατάβαση. Πήρα παπούτσια και ετοιμάζομαι ψυχολογικά να πάρω και μία τσάντα πολύ πολύ σύντομα. Απλά περιμένω και τον συμβολαιογράφο μου γιατί επρόκειτο για επένδυση…. Καλά ήταν νομίζω. Μερικοί θα νομίζουν ότι διαβάζουν το 24ωρο του Ωνάση, αλλά όχι. Μια φορά το χρόνο ας το ρίξουμε κι εμείς έξω βρε αδερφέ…. Τι σκατά δουλεύουμε? Εκεί που θα πάμε όλοι, δεν τα παίρνουμε μαζί μας τα λεφτά και μετά τα χαίρονται άλλοι. (Όποτε λέω τη φράση αυτή στον μπαμπά μου, παίρνει ένα περίλυπο ύφος….. και κουνώντας το κεφάλι αλλάζει κανάλι…. Εγώ τον αγαπώ παρόλα αυτά…)

                Το μόνο που με ρίχνει είναι αυτή η γαμημένη ζέστη εκεί έξω. Δηλαδή φτάνει…. Βάλε κρύο, γονάτισέ μας! Σε παρακαλώ…. Είναι κατάσταση αυτή? Να βγαίνω για ψώνια και να γυρίζω ιδρωμένη μέχρι το σουτιέν επειδή έξω έχει λέει 24 βαθμούς Κελσίου??!! Βάλε εκεί 4 ολόκληρες βαθμάρες να πέσουμε κάτω σαν τις μύγες! Βάλε κρύο, σε παρακαλώ, Άγιε μου Βασίλη! Δε θέλω δώρα. Τα πήρα μόνη μου, γιατί πια μεγάλωσα και ξοδεύω το μεροκάματο σαν Ωνάσης και δε θέλω να επιβαρύνω κανέναν παρά μόνο εμένα…., αλλά βάλε κρύο! Μόνο αυτό θέλω για φέτος! Δηλαδή πλιζ…. Δεν έχω άλλα λόγια να στο πω!!! Στην ανάγκη και τώρα που γυρίζει, να σε πληρώσω κιόλας να το βάλεις…. Περπατάω χαλαρά (φαντάσου αν έτρεχα κιόλας…) και νιώθω να κολλάει επάνω μου το πουκάμισο, το οποίο είναι και αεράτο, όχι από αυτά τα τσίτα που δεν παίρνεις ανάσα….. Και γυρίζω να κοιτάξω κάτι γυναίκες δίπλα μου και τις βλέπω με χοντρό μπουφάν πουπουλένιο, ζιβάγκο και πιθανότατα και φανελάκι από μέσα και θέλω να τραβήξω τα βυζιά μου από τη ζέστη που μου προκαλούν….!!!! Μία μάλιστα λέει στη φίλη της ότι «έβαλε ψύχρα σήμερα… ε?» και ξεκουμπώνω το μπουφάν μου (το ελαφρύ… Πιο ελαφρύ δεν υπάρχει πιστεύω…) μπας και την νιώσω κι εγώ και συνεχίσω τα ψώνια μου χαλαρά σαν άνθρωπος! Τζίφος…. Το μόνο που ίσως αποκτήσω είναι κανένα κρύωμα γιατί έτσι ιδρωμένη που είμαι, θα την αρπάξω. Οπότε και ξαναμαζεύομαι…. Τι να κάνω η καυτή γυναίκα…

                Με ρίχνει, επίσης, απίστευτα να βλέπω ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια. Δύο ηλικιωμένοι κύριοι τσακώθηκαν πάνω από μία σακούλα που βρήκαν με φρούτα έξω από το σούπερ μάρκετ. Με στεναχωρεί…. Μου χαλάει η διάθεση αυτόματα και δεν το λέω εγωιστικά, σε καμία περίπτωση. Με χαλάει γιατί τόσα και τόσα λεφτά περνάνε από τα χέρια μερικών και αν έδιναν από αυτά που τους περίσσευαν, δε θα υπήρχε φτώχεια σήμερα πουθενά. Όλοι προσπαθούμε να δίνουμε. Τουλάχιστον έτσι πιστεύω ότι κάνουν και άλλοι, εκτός από εμένα και την οικογένειά μου. Θα υπάρχουν άνθρωποι που θα προσφέρουν. Αλλά μιλάω για τα μεγάλα λεφτά. Μιλάω, επίσης, για όλα αυτά τα λεφτά που μαζεύουν οι φιλανθρωπικές οργανώσεις ανά τον κόσμο. Με τόσα λεφτά που μαζεύουν οι μεγάλοι αυτοί οργανισμοί, δε θα έπρεπε να υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε και που κοιμούνται έξω στο κρύο. Άρα πού πάνε αυτά τα λεφτά? Ποιος τους βάζει χέρι….? Όλοι ξέρουν, αλλά αυτοί που μπορούν να κάνουν κάτι, δεν κάνουν ποτέ και σφυρίζουν από την άλλη μεριά. Δε δίνω λεφτά πότε σε οργανώσεις (εκτός από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Εκεί στέλνω χρήματα.), σε εκκλησίες, σε ζητιάνους, ποτέ. Ποτέ κι ας ακούγεται σκληρό. Ποτέ!!!!! Δεν εμπιστεύομαι κανέναν. Ούτε τον ζητιάνο, ούτε τους διευθυντάδες αυτών των οργανώσεων, ούτε τους παπάδες φυσικά… Τι σου λείπει? Φαγητό? Ρούχο? Νερό? Πες μου τι θέλεις και θα κάνω για μία μέρα το σκατό μου παξιμάδι και θα στο πάρω αυτό που θέλεις. Στις διάφορες οργανώσεις που κατά καιρούς βοηθάω, στέλνω μακαρόνια, γάλατα, νερά, ρύζια και κρέας. Θα μου πεις, μπορεί να τα φάνε και αυτοί που τα μαζεύουν. Ε ας τα φάνε…. Αν πεινάνε κι αυτοί. Αλλά τα είδη μοιράζονται σε αυτούς που στήνονται στις ουρές. Στέλνω ρούχα που δε σκοπεύω να ξαναφορέσω και που είναι σαν καινούρια. Αγοράζω από τον Zara ρούχα για παιδάκια και τα στέλνω στην Κιβωτό, σε έναν παπά που έχει μαζέψει πόσα παιδάκια κακοποιημένα ή άστεγα. Στον ζητιάνο παίρνω 500 τυρόπιτες ή ψωμί. Αν δεχτεί, γιατί μερικοί έξυπνοι απαντάνε όχι, δώσε μου τα χρήματα καλύτερα. Πάρε τον πούλο τότε. Δε θα μου πεις εσύ τι να σου δώσω….. Μου ζητάς και επειδή με πιάνουν οι ευαισθησίες μου και επειδή θεωρώ ότι είμαι τυχερή στη ζωή μου, θέλω να σε βοηθήσω. Αλλά μη με κοροϊδεύεις….. Για την πρέζα σου ούτε λεπτό….. φίλε μου!

Όλοι μπορούμε, όχι μόνο αυτές τις μέρες, αλλά γενικά. Απλά αυτές τις ημέρες θα πρέπει να σκεφτόμαστε λίγο παραπάνω….. Κάποιοι είτε από ατυχία είτε από αδυναμία είτε και από τεμπελιά, έχουν μία ανάγκη παραπάνω. Το θέμα είναι πώς νιώθεις μέσα σου και όταν κλείνεις την πόρτα στο σπίτι σου. Ξέρεις ότι βοήθησε κάποιον κι ας είναι και ένα άτομο. Το αν σε κορόιδεψε ή όχι, είναι ένα άλλο θέμα, που ίσως να μην έχει και τόσο σημασία τελικά….

Επανέρχομαι στα λιγότερα φιλανθρωπικά μου αισθήματα και εδώ σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μία μικρή αναφορά στο χριστουγεννιάτικο δεντράκι μου. Πώς θα μπορούσα άλλωστε να κλείσω το κείμενο χωρίς να αναφερθώ…. Το λατρεύω έτσι απλά. Είναι μικρό, κάπου στο 1.50 μέτρο (με το αστέρι φτάνει και το 1.65… Όπως λέμε με τα χέρια στην ανάταση…), αλλά πολύ πολύ όμορφο. Το στολίζω πάντα εγώ. Δεν αφήνω ποτέ κανέναν να του βάλει χέρι. Είναι παράδοση. Η παράδοση που ξεκίνησα εγώ το 2002 όταν και πρωτοήρθα στην Αθήνα και στο νέο μου σπίτι. Το αγόρασα, το μετέφερα, το έστησα και το στόλισα. Έτσι έπρεπε να γίνει και έτσι θα εξακολουθήσει να γίνεται! Φέτος εμπλουτίστηκε και με νέες ασημένιες και χρυσές μπάλες. Μόνο με ασημένιες και χρυσές (πασπαλισμένες με ασημόσκονη και χρυσόσκονη καλύτερα… Δεν είναι το ματ χρώμα. Αυτές δε μου αρέσουν καθόλου!) μπάλες είναι στολισμένο. Με μία μεγάλη χοντρή χρυσή γιρλάντα και με ένα ασημένιο αστέρι στο τέλος. Το αστέρι πάντα στο τέλος. Είναι το αγαπημένο μου στολίδι….. Είναι φτιαγμένο από σύρμα, δείχνει έτσι πολύ χειροποίητο, πολύ προχωρημένο… Τέλος πάντων, το αστέρι μου είναι πολύ μπροστά και αντιπροσωπεύει εμένα που είμαι ένα αστέρι!! Α και η φάτνη μου! Παραλίγο να ξεχάσω την ξύλινη φάτνη μου…. Που είναι πνιγμένη στο χιόνι.

Στο βαμβάκι δηλαδή…. Όλη η βάση και όλα τα κλαδάκια είναι φορτωμένα με βαμβάκι, έτσι που όταν κάθεσαι στον καναπέ και το κοιτάς είτε με ανοιχτά είτε με σβηστά φώτα, νομίζεις ότι είναι στα αλήθεια χιονισμένο όπως εκείνα τα δέντρα που έχουν λυγίσει τα κλαδάκια τους από το βάρος του χιονιού…. Είναι πολύ παραμυθένιο! Χωρίς να θέλω να το παινέψω…., αλλά έχει κερδίσει τις καλύτερες κριτικές! Όλη η παρέα μου έχει μία φωτογραφία με το δεντράκι μου, αμέ! Και μετά το πανέμορφο δέντρο μου, γύρω σε όλο μου το σαλόνι τα υπόλοιπα στολίδια….. ο Άγιος Βασίλης που αναβοσβήνει η μύτη του με κόκκινο χρώμα (σαν κλόουν είναι στο σκοτάδι….), ο χοντρός χιονάνθρωπος που γελάει σαν χαζούλη, τα πιάτα με τα κεριά μέσα (κάθε χρόνο και ένα καινούριο πιάτο…. Να δω πού θα μπουν τα υπόλοιπα που θα μας φέρουν ή που θα αγοράσουμε του χρόνου), το χιονισμένο σπίτι που αναβοσβήνει και που αν θέλεις (εγώ δε θέλω! Μου σπάει τα νεύρα…) βγάζει και τα Κάλαντα με βραχνό ήχο λες και έπεσε σε νερό πρώτα…, τα δεκάδες κεράκια με την μορφή του Άγιου Βασίλη και άλλοι πόσοι Άγιοι Βασίληδες κρεμασμένοι εδώ κι εκεί και το απαίσιο φορτηγάκι της Coca Cola, το οποίο δε μου αρέσει καθόλου αλλά το βάζω γιατί στολίδι είναι κι αυτό και είναι κρίμα…. Και τα γκι! Φρέσκα από τον ανθοπώλη κάτω στην αγορά της Καλλιθέας που φέτος μου έβγαλε την Παναγία…., αλλά επειδή οι ουρανοί είναι ανοιχτοί, τον συγχωρώ! Τι ξέχασα? Α ναι… Τα λαμπάκια στο μπαλκόνι!!! Μου τα έβαλε ο μπαμπάκας μου γιατί εγώ με τον ηλεκτρισμό δεν τα πάω καλά, εκτός από τα απλά πράγματα… Και το στεφάνι στην εξώπορτα με το 2010 να περιμένει με ιδιαίτερη αγωνία!! Θα είναι σούπερ το 2010, το νιώθω…..

               Αλλά μέχρι τότε, εύχομαι σε όλους σας, εντός και εκτός AV, Καλά Χριστούγεννα και να περάσετε πολύ όμορφα απόψε που είναι Παραμονή (και τις άλλες μέρες, ντάξει….). Να φάτε καλά, να ντυθείτε καλά (δεν εννοώ ζεστά… Είπαμε βγάλαμε την μπέμπελη αυτές τις ημέρες….), να πιείτε πολύ αλλά να μην οδηγήσετε και έχουμε τίποτα ντράβαλα, να χορέψετε αρκετά μέχρι να φωνάξουν οι πατούσες «τέλος, παλουκώσου!» και θα τα ξαναπούμε σύντομα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΚΙΣΙΖ φίλοι μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Πολλά πολλά ΚΙΣΙΖ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                 �

                  �

           Η μεγαλύτερη μου αδυναμία, μετά το σεξ, τις μπάμιες με μπιφτέκια στο φούρνο και τους κάθε λογής «επιστήμονες άντρες αρθρογράφους»…., είναι τα γράμματα-κραυγές αγωνίας που λαμβάνω από όλους τους ταλαιπωρημένους κυρίως άντρες, αλλά και από προβληματισμένες γυναίκες. Απλά ως γυναίκα, μου αρέσει περισσότερο να σκύβω πάνω από τα αντρικά προβλήματα, καθότι τους λατρεύω βαθύτατα…. Ανησυχώ…. Ναι, ανησυχώ! Οι απορίες πληθαίνουν μέρα με τη μέρα και το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να γράψω μία φαινομενικά απλή απάντηση, αλλά ταυτόχρονα πέρα για πέρα ένοχη. Ναι ένοχη! Γιατί, μπορεί να του δημιουργήσω μεγαλύτερο πρόβλημα, οπότε και θα ήθελα και τη δική σας βοήθεια, αν είναι αυτό δυνατό.            
             Ο γνωστός μας Καμάλ μπήκε στο ταμείο ανεργίας, οπότε θα ανοίξω μόνη μου το σάκο με τα εκατομμύρια γράμματα και θα πιάσω ένα στην τύχη (ας ελπίσουμε να μην είναι ο όμορφος Γιάννης. Ας ελπίσουμε να ξεπέρασε το πρόβλημά του…. Που δεν ήταν πρόβλημα αυτό, αλλά δεδομένο, αλλά τι να του πεις τώρα….). Μου μυρίζει κάτι καλό…. 

Καλησπέρα Audrey. Λοιπόν έχω μερικές ερωτήσεις… 1. Που θα προτιμούσε μία γυναίκα να τελειώσει ο άλλος αν δεν τον ξέρει καλά; Κι αν δεν έχετε προφυλακτικό και είστε έξω, σε ένα πάρκο πχ; Γενικότερα σαν πλειοψηφία που πιστεύεις προτιμούν; 2. Εγώ είχα το φιλί με γλώσσα για φυσιολογικό, μέχρι που άκουσα ότι το πρώτο φιλί που γίνεται είναι καλύτερα χωρίς γλώσσα και επίσης πιο συναισθηματικό. Ισχύει; Εγώ δεν ήξερα καν ότι υφίσταται φιλί χωρίς γλώσσα! Αν ναι τόσα χρόνια δηλαδή έδινα άλλες εντυπώσεις;
Bill K. : Billy, ηλικία δε μου γράφεις και σκιάζομαι…. Γιατί αν είσαι 10-15 νταξει. Αλλά αν είσαι μεγαλύτερος τότε, λυπάμαι αλλά πρέπει όντως να σου μεταδώσω τα φώτα μου. Ξεκινάω από τη δεύτερη ερώτηση, γιατί είμαι και ανάποδη γυναίκα. Φυσικά και υφίσταται (? Ήξερες τη λέξη υφίσταται και δεν ήξερες αυτά που με ρωτάς???) φιλί δίχως γλώσσα. Δες παλιές καλές ταινίες του ασπρόμαυρου κινηματογράφου με Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρη Παπαμιχαήλ όπου όταν οι δυο τους φιλιούνται παράφορα, το κάνουν δίχως γλώσσα απλά κουνώντας το κεφάλι πέρα δώθε και πιέζοντας τα χείλη τόσο πολύ που στο τέλος δεν ξεκολλάνε. Έτσι να φιλάς κι εσύ το κορίτσι σου και θα δίνεις σίγουρα τις καλύτερες εντυπώσεις, αν όχι τις σωστές! Τώρα σχετικά με την πρώτη ερώτηση, έχω να σου πω ότι εξαρτάται…. Εξαρτάται πού θα τελειώσεις αν δεν έχεις προφυλακτικό (γιατί δεν έχεις???)….. Αν π.χ. όπως λες είστε στο πάρκο μπορείς να χύσεις ή στη μούρη της ή στο στόμα της ή σε κάποιο παγκάκι έτσι ώστε να κάτσει μετά πάνω ο επόμενος και να θυμάται για μια ζωή να κουβαλάει μαζί του προφυλακτικό ή χαρτομάντιλο. Αν π.χ. είστε σε μουσείο μπορείς να χύσεις ή στη μούρη της ή στο στόμα της ή σε πάνω στο τζάμι των εκθεμάτων για να γελάσουμε… Αν π.χ. είστε σε κλαμπ τότε ακόμα καλύτερα. Χύσε στη μούρη της και δες πώς θα φαίνεται στο black light. Αν τώρα είστε σπίτι, χύσε ή στο στήθος της ή στη μάπα σου για να δεις τι ωραία που είναι…. Σε φιλώ!  

Έχω ένα πρόβλημα με το αγόρι μου. Θέλει να κάνουμε έρωτα όταν έχω περίοδο, αλλά το περίεργο είναι ότι με γλείφει κιόλας. Τι να κάνω με αυτόν τον ανώμαλο; Νίκη : ?????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Εεεε….. να χωρίσεις ας πούμε? Ο Χριστός κι η μάνα του!!! Τι ακούμε πρωινιάτικα…..  

Γεια σου Audrey και να είσαι καλά για την βοήθεια. Κάνω περιστασιακά σεξ με μια κοπέλα και είναι αρκετά καλό. Τον τελευταίο χρόνο η κοπέλα θέλει να τελειώνω στο στ*μα της. Δε με ενοχλεί ούτε με χαλάει. Απλά μόλις τελειώσω, κάθεται με τις ώρες εκεί και το διασκεδάζει. Πάντα της άρεσε, αλλά τελευταία δεν αφήνει τίποτα να πάει χαμένο. Ήθελα να σε ρωτήσω αν μπορείς να το εξηγήσεις αυτό το κόλλημα που έχει, το οποίο έχει γίνει πια στάνταρ. Έχεις ξανακούσει κάτι τέτοιο; Μα κάθε φορά όμως; Πρέπει να χαίρομαι ή να ανησυχώ μήπως βγάλει κι άλλες μανίες; Να' σαι καλά και συνέχισε να δίνεις τα φώτα σου… Φιλιά, Μανώλης : Μανώλη καταρχάς γιατί τρελαίνεσαι??? Στο στ*μα της θέλει να τελειώνεις, όχι στον κ*λ* της!! Οπότε χαλάρωσε, ηρέμησε και δε μας τρομάζεις με τη λέξη στόμα. Την έχουμε ξανακούσει….. Μάλιστα εδώ μέσα έχουμε πει πολύ χειρότερα. Έρχομαι στο θέμα που σε καίει. Και θέλει δηλαδή πάντα μα πάντα να τελειώνεις στο στόμα της? Και δεν αφήνει ούτε στάλα να πάει χαμένη???? Μπράβο…. Μην τρελαίνεσαι και πάλι σου ξαναλέω. Το κορίτσι απλά το δοκίμασε, της άρεσε, άκουσε ότι έχει και πρωτεΐνες και να την τώρα να κάνει γαργάρες αντικαθιστώντας το Hexalen με τους μικρούς μαλάκες σου…. Δηλαδή αυτό τώρα εσύ μας το παρουσιάζεις ως πρόβλημα? Γιατί πρέπει να σε ενημερώσω ότι ο κολλητός μου ήδη ψάχνει το περιστασιακό σου κορίτσι για περιστασιακό άδειασμα…. Κοίτα. Στην χειρότερη των περιπτώσεων μπορεί να παρουσιάσει μανία με τις ρώγες σου, ξέρεις να στις τραβάει, να περνάει σίδερα από μέσα και τέτοια…., οπότε δώσε μου το τηλέφωνό της για να την ξεφορτωθείς μια για πάντα πριν σου κάνει κανένα ανεπανόρθωτο κακό και μετά το έχω βάρος που δε στάθηκα στο πρόβλημά σου όταν εσύ ζήτησες ένα χέρι για βοήθεια….   

Audrey, όταν μια κοπέλα είναι ανοργασμική τι κάνουμε για να τη φέρουμε σε γρήγορο οργασμό; Έλεος! Πασχάλης : Τι κάνετε, Πασχάλη? Υπομονή…. Υπομονή και σάλιο. (Και γιατί ρε φίλε Πασχάλη είναι αυτή ανοργασμική και όχι εσύ άχρηστος, ας πούμε???? Επίσης, ανοργασμική και γρήγορος οργασμός καταλαβαίνεις ότι δεν πάνε μαζί. Άρα κάπου χάνεσαι μέσα στο ίδιο το βρακί σου, μάνα μου…. Τέλος, τα γρήγορα πράγματα είναι μόνο για διαφημίσεις….. Σε φιλώ! Υπομονή….)  

Θέλω να μου πεις γιατί όταν κάνω σεξ με μια κοπέλα δεν μπορώ να ηρεμήσω ποτέ και είμαι πάντα στην τσίτα, με αποτέλεσμα να με πιάνει τρέλα σα ρομπότ και για ώρα. Το θέμα είναι ότι μετά δεν μπορεί να περπατήσει μέχρι το μπάνιο, δημιουργώ ψυχολογικά, πες μου γιατί…; Σπαρτιάτης : Καλώς τον Ρόμποκοπ από την Σπάρτη… Πού ‘σαι ρε τεράστιε ανυπέρβλητε εραστή και σε ψάχναμε όλες οι γυναίκες??!! Τόσο καλά δηλαδή? Γαμάς, γαμάς και μετά η άλλη χάνει το προσανατολισμό της και την ισορροπία της? Ε τότε έχω να προτείνω να φας μία χαλαρόπιτα και να πιεις μία Ηρεμίτα πριν το επόμενό σου σεξ, γιατί στο τέλος χωρίς προσανατολισμό και ισορροπία θα αρχίσουν οι γυναίκες σου να πέφτουν από τα μπαλκόνια. Εσύ παρόλα αυτά, καλού κακού κλείδωνέ τα καλά! Σε φιλώ από μακριά γιατί ήδη ζαλίστηκα…. 

Audrey!! Έχω ένα πρόβλημα τον τελευταίο καιρό. Όταν πάω να κάνω σεξ με την κοπέλα μου, δεν ξέρω τι παθαίνω, αλλά σκέψεις με γεμίζουν!!! Τη μια με προβληματίζει το μέγεθός μου! Μετά σκέφτομαι ότι δεν είμαι καλός εραστής!! Ότι θα τελειώσω πολύ νωρίς!! Ότι θα χάσω τη στύση μου!! Ότι μπορεί να την αφήσω έγκυος ή να κολλήσω κάτι, κάποιο νόσημα!!!! Σκέφτομαι ότι μπορεί κι εκείνη να με ξενερώσεις! Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει τελευταία, σου ξαναλέω! Τι να κάνω? Μπάμπης : Γάμησέ το, ρε Μπάμπη…. Πού να τρέχεις τώρα σε σεξολόγους, εκτρώσεις, εξετάσεις, ψυχολόγους…. Κάτσε εκεί πού είσαι, καλά είναι. Το σεξ δεν είναι το βασικότερο πράγμα σε αυτή τη ζωή. Ξεκίνα ένα σπορ. Κρίκετ ας πούμε….. ή water polo.              
   
             Ουφ….. Δύσκολη δουλειά να είσαι Audrey σήμερα! Πάρε ένα Δάνειο από την Alpha Bank καλύτερα….. Κίσιζ…..     

Ρε μανούλα? Να σε ρωτήσω κάτι?

1.       Έχασε στα αλήθεια η Ντόρα? Ή είναι ράδιο αρβύλα? («Ναι, ψυχή μου, έχασε….»)

2.       Κι αν όντως έχασε, αισθάνεσαι αυτό που αισθάνομαι κι εγώ? («Τι πουλάκι μου?) Ότι μας περιμένει μία μεγαλύτερη καταστροφή από αυτή που θα φέρει η γρίπη των χοίρων και το 2012?????? («Τι εννοείς, καμαράκι μου? Χάζεψες από τον πυρετό????) Όχι, μανούλα, καλά νιώθω. Μη σου πω ότι πεινάω πάλι…. Αλλά να. Σκέφτομαι το μένος που θα πέσει πάνω στον Σαμαρά και σε όλη την πλάση…. Δεν είναι και λίγο να χάσει η κόρη του Μητσοτάκη από τον αιώνιο εχθρό του Μητσοτάκη….. Δε φαντάζεσαι τι θα γίνει? Το τι κατάρα έχει να πέσει? Εύχομαι να μην είμαστε κάπου εκεί κοντά τότε….

3.       Και τώρα? Φυσάει νέος άνεμος στην ΝΔ? («Ναι, ζωή μου. Είναι νέα Νέα Δημοκρατία!!!»)

4.       Και γιατί το λες και λάμπεις? Αφού είσαι ΠΑΣΟΚ…. («Για αυτό λάμπω, μωρό μου!!!!»)

5.       Πάντως και επειδή είδα κι άλλους ΠΑΣΟΚους να χαίρονται, έχω να σου πω ότι και τον Γιώργο τον υποτίμησαν και να τον τώρα πρώτη μούρη στα κανάλια….. Άρα? Μην υποτιμάς τον εχθρό σου! («Αυτό, αγαπάκι μου, είναι συμβουλή και όχι απορία….. Αλλά έχεις δίκιο….»)

6.       Όχι, δεν έχω δίκιο τώρα που το ξανασκέφτομαι… Γιατί ο Γιώργος ήταν η «έξοδος κινδύνου» και όχι η κύρια έξοδος….. Άρα? («Άρα?») Δεν ξέρω τι ήθελα να πω, το ξέχασα. Δείξε κατανόηση, είμαι αρρωστούλη….

7.       Τι εννοούν άραγε στο Next Top Model όταν λένε σε μία ήδη αδύνατη κοπέλα ότι  «έχει πρόβλημα με τα κιλά της»? («Τι να σου πω, ψυχή μου…. Κι εγώ αυτή την απορία έχω…»)

8.       Και όταν τα ήδη ίσια πόδια τα παρουσιάζουν ως στραβά? («Εγώ έχω υπέροχα πόδια για αυτό κι εσύ έχεις ωραία πόδια. Από τη μανούλα πήρες!!!»)

9.       Ο Κωτέντος υπήρξε μοντέλο? («Ούτε που το ήξερα! Στο ριάλιτι το άκουσα!!!)

10.   Γιατί αισθάνομαι ότι μέσα στο Next Top Model έχουν αναλάβει μια πολύ σημαντική αποστολή: τη σωτηρία του πλανήτη? («Κι εγώ αυτό αισθάνομαι, παιδάκι μου…. Κάθε φορά που το βλέπω, αγχώνομαι για το αποτέλεσμα που θα κρίνει την αποχώρηση….»)

11.   Γιατί στην Εκδίκηση της Ξανθιάς μια ξανθιά κάτω από το όνομά της έγραψε ως επάγγελμα τη λέξη «μητέρα»? Είναι επάγγελμα το να είσαι μάνα, γιατί νόμιζα σύμφωνα και με την  Μπεζαντάκου ότι είναι δυνατό συναίσθημα….? («Έτσι το αντιλαμβάνεται εκείνη. Ως επάγγελμα…..»)

12.   Γιατί έχασε στο μπάσκετ ο βάζελος? («Γιατί ήθελε να προκαλέσει αίσθηση….. Ότι και καλά είναι μεγάλη ψυχή……».)

13.   Γιατί ο Τεό χώρισε με την Μακρυπούλια? («Πού να ξέρω! Ε και δε χαίρεσαι?») Δεν ξέρω…. Πάλι με κυνηγάει και πιέζομαι…… με πρόσχημα τύπου θέλω πίσω τη φανέλα μου… Ε πάρε άλλη ρε γύφτο. Άσε με, έχω σχέση του είπα… («Καλά έκανες, μωρό μου. Πρέπει να σέβεσαι τη σχέση σου….») Ναι καλά….

14.   Γιατί όταν μου είπαν να παρευρεθώ κι εγώ στο «στρώσιμο του κρεβατιού» πριν το γάμο, έπρεπε να χαρώ? Και μάλιστα η δεσποσύνη που με κάλεσε με ρώτησε κιόλας? Τι περίμενε να της πω? Ότι αυτά εγώ προσωπικά  τα θεωρώ μαλακίες για τους κοινωνικά καθυστερημένους?! Όχι, θα της άρεσε?!! («Δεν είναι σωστό, παιδάκι μου!!! Θεωρείται τιμή όταν σε καλούνε σε κάτι τέτοιο! Τι αντικοινωνικό που είσαι ώρες ώρες?!») Έτσι είμαι εγώ…. Απροσάρμοστο!

15.   Γιατί ο κόσμος παρόλη την έξαρση της γρίπης των χοίρων και της απλής γρίπης, εξακολουθεί και φιλιέται δεξιά κι αριστερά μόλις αντικρύσει γνωστό? Κοινωνικά καθυστερημένοι είναι κι αυτοί ή πολύ φιλικοί και πρόσχαροι? («Δεν ξέρω, ομορφιά μου. Εσύ πάντως να φυλάγεσαι!») Ρε δε χαρίζω κάστανα στο φιλί στις μέρες μας. Μακριά κι αγαπημένοι…. Δε χρειάζεται και άρρωστοι. Που ήδη αρρώστησα, αλλά τι να λέμε τώρα…

16.   Γιατί όσοι έχουν τη γρίπη των χοίρων, το κρύβουν σαν επτασφράγιστο μυστικό? Για να μην τους πούμε άρρωστους και τους εξορίσουμε έξω από τα τείχη της πόλης ή για να μας κολλήσουν κι εμάς μέσα στην άγνοια μας? Είναι άραγε κι αυτοί κοινωνικά καθυστερημένοι και αν ναι, μπορούμε να τους τιμωρήσουμε με λιθοβολισμό ή εντάσσονται στην κατηγορία ΑΜΕΑ? («Έλα ντε… Τι να πω βρε μωράκι μου…. Κανονικά θα έπρεπε πρώτον να κάθονται σπίτι τους μέχρι να γίνουν καλά και αφού αποφασίσουν να βγουν έξω, να κόψουν τις πολλές χαιρετούρες για αρχή γιατί είναι πολλοί εκείνοι εκεί έξω που έχουν ευαισθησία σε πνευμόνια και καρδιές. Λίγο μυαλό και συνείδηση χρειάζεται, όχι πτυχίο από το Γέιλ….»)

17.   Θα κάνουμε εμείς το εμβόλιο? («Όχι.») Γιατί? («Γιατί έτσι το είπε η μανούλα!») Καλά….. Οι πολιτικοί παράγοντες της χώρας όμως το κάνουν….. («Αυτοί κάνουν κι άλλα πράγματα? Τι σημαίνει? Ότι όποια μαλακία τους κατεβαίνει, εμείς θα την αντιγράφουμε? Και γιατί σε βάζουν και υπογράφεις και έναν κωλόχαρτο πριν το κάνεις και απαλλάσσονται όλοι οι υπεύθυνοι από την ευθύνη? Λίγο περίεργο μου κάνει….. εμένα προσωπικά….»)

18.   Ο Γιώργος Θεοφάνους λες να κόλλησε? Γιατί έστειλε και mail παραπόνων….. («Μη με ρωτάς βλακείες βρε αγάπη μου!!!!»)

19.   Ο Μήτρογλου γιατί δεν κουρεύεται σαν άνθρωπος? Είναι που είναι λες και τον έχουν φτύσει με τοξικά, κάνει και αυτά τα κουρέματα των έγκλειστων και είναι τρομακτικός! Πώς να μη βάζει γκολ μετά…. Τον βλέπουν η άμυνα και ο τερματοφύλακας και νομίζουν ότι έχει την γρίπη των πουλερικών…. Δεν είναι να μαζεύουμε και άλλες γρίπες τώρα….!!! Αρκετές έχουμε! («Δε βλέπω αθλητικά, ψυχή μου…») Γιατί είσαι βάζελος, για αυτό μανούλα….

20.   Λιώνουν οι πάγοι στο Έβερεστ? («Έτσι είδα στην τηλεόραση….. δυστυχώς…..»)

21.   Και γιατί δεν φτιάχνουμε τεχνητό χιόνι όπως στις Ιταλικές Άλπεις? Τόσα μηχανήματα έχουνε….? («Είσαι ηλίθιο!») Με πονάς….. όταν μου μιλάς έτσι!

22.   Σου άρεσε το New Moon? («Ναι πολύ!») Εμένα πάλι όχι….. («Γιατί, αγάπη μου? Αφού το περίμενες με αγωνία!») Το περίμενα με αγωνία δε σημαίνει ότι θα μου άρεσε κιόλας. Μα ήταν αυτή σκηνή στο τέλος???????!!!! «Παντρέψου με Μπέλα!»?????? Ήταν αυτή σκηνή???? Σε ρωτώ???? («Γιατί, βρε πουλάκι μου???») Ακόμα και αυτή η ταινία να μας βομβαρδίζει το μυαλό με παπαριές???? («Μα παπαριά ήταν ούτως ή άλλως, απλά μας τράβηξε ο ρομαντισμός του στην αρχή….») Ναι…. Και αποφάσισε να μας στείλει αδιάβαστους με πρόταση γάμου βαμπίρ σε θνητή…. Τέλειο…. («Με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένη!!! Με τίποτα!!!») Όχι!!!!

Καλό μήνα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Κίσιζ!!!!!!

Δεν πειράζει αγόρια….. Δεν ξενερώώώώ!!!! Δεν ξενερώνουμε ΠΟΤΈΕΕΕΕ!!!! Δεν ξενερώνουμε ποτέ! Γιατί….. αυτά συμβαίνουν στα αθλητικά γεγονότα. Ας μην το παίρνουμς βαρέως…. Εξάλλου όπως είπε και οπαδος βάζελος το πρωί…….θα μας περιμένετε στο ΟΑΚΑ…… Εγω ομως εχω να απαντησω στον φίλο βάζελο, ότι μας περιμένετε δε μας περιμένετε έναν γενικότερο πούλο τον φάγατε ψες βράδυ….. Και το θέμα είναι οτι νταξ στην μπαλίτσα…. Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια…. Αλλά και στην άλλη μπαλίτσα? Ο πρωταθλητής Ευρώπης από τον δεύτερο της Ψωροκώσταινας???? Ε οχι…. Δεν το βάνει ο νους μου…. Θα κλείσω τα μάτια και θα πω ότι ήταν ένα ψεμα και οτι θα περιμένω την τιμωρία μου στο ΟΑΚΑ…… Μέχρι τότε εγώ έχω να προτείνω τη γνωστή σε εσάς συνταγή: Panadol για τον πονοκέφαλο και τον πυρετό και βαζελίνη για….(ξέρετε πού, βάζελοι είστε, για το όνομα του Θεού…. Και αν κάτι δεν γράφεται σε αυτό το blog, ειναι τα σεξουαλικά μηνύματα….. Το απαγορεύω γιατι έχουμε και ένα επίπεδο…). Σας εύχομαι περαστικά παρόλο που η άρρωστη εδω και μερες ειμαι εγώ….Τα περαστικά μου σε εσάς! Α… και τα φιλάκια μου…..Κίσιζ!!!!!!!!

Υ.Γ.1: Στην μπάντα!!! Στην μπάντα Kalathis….. (αυτός δεν είναι? Μην πούμε και καμια μαλακια και μας φανε η μπασκετόφιλοι που μας διαβάζουν…)… Περνάει ο καλός μου!!!
Τεό μου….. Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για ψες βράδυ που δεν ήμουν στη γνωστή μου θέση όταν γύρισες να με κοιτάξεις…. 'Ημουν αρρωστούλη και δεν ήθελα να με δεις έτσι χλωμή και ανησυχήσεις. Δε θα ήθελα με τίποτα στον κόσμο να ήμουν εγώ η αιτία να καταστραφεί η χτεσινή σου (γαμάτη!!!) εμφάνιση…! Έκατσα όμως στον καναπέ μου, έβαλα την φανέλα σου (την έπλυνα, μην ανησυχείς…. Μόνο λίγο μεγαλούτσικη μου πέφτει….), πήρα αγκαλιά το θερμόμετρό μου (γιατί πάντα με ανάβεις…. Δε θα επεκταθώ….) και σε καμάρωσα. Να ξέρεις ότι είσαι η μοναδική μου αγάπη!!!!! Φιλάκια πολλά!!!

Υ.Γ.2: Δεν ξενερώνουμε είπα…… Παρε κι εσύ ένα φιλάκι, κόκκινο ομως για να μαθεις……

          Όσοι με ξέρετε, θα ξέρετε ότι μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες, μετά το σεξ και τις μπάμιες με μπιφτέκια στο φούρνο, είναι να διαβάζω αντρικά κυρίως site…. Μου αρέσει να βλέπω πώς σκέφτονται, όταν και αν σκέφτονται. Μου αρέσει να βλέπω την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους και φυσικά την εξέλιξη των αντρών (και των γυναικών, αλλά επειδή εμείς έχουμε τη ρετσινιά ότι τα αναλύουμε πολύ τύπου Τένια Μακρή, δίνω απαλλαγή καθηκόντων….), γιατί μέσα από αυτό γίνομαι κι εγώ καλύτερη γυναίκα, καλύτερος άνθρωπος. Βέβαια, μου δημιουργούνται κατά καιρούς απορίες, αλλά το ξεπερνώ ευθύς αμέσως, καθότι γνωρίζω πλέον ότι η επόμενη βόμβα που θα μας εξαφανίσει σαν είδος δε θα είναι η ατομική ή η πυρηνική, αλλά η βόμβα της σκέψης και της διαπίστωσης…

            Χάζευα που λέτε από εδώ και από εκεί και το μάτι μου, το τσαχπίνικο το καταγάλανο που λέγαμε τις προάλλες, έπεσε σε άρθρο-έρευνα-διαπίστωση-σίγουρη συνταγή επιτυχίας…. Κατά πάσα πιθανότητα άντρας αυτός που το έγραψες και επιμελήθηκε και πλήρως καταρτισμένες οι απαντήσεις (θα ήθελα να ήμουν από μια μεριά κρυμμένη να παρακολουθώ το τύπο που θα ακολουθήσεις, πιστά όμως, αυτές τις συμβουλές….). Το θέμα που μας καίει αυτή τη φορά είναι το πώς να παίξουμε με μία γυναίκα. Στην αρχή ο τίτλος σε προσγειώνει σε κάτι σεξουαλικό, ιδιαιτέρως αν είσαι πονηρό μυαλό, γιατί η λέξη παίζω σε σπρώχνει προς το σεξουαλικό παιχνίδι. Φευ… Για να τους δώσουμε, λοιπόν, το ελεύθερο να παίξουνε μαζί μας, ο ποιητής λέει ότι πρέπει τα αγόρια μας να είναι καλά διαβασμένα και δυστυχώς δεν εννοεί το Κάμα Σουτρα ούτε το ταντρικό σεξ….

Εννοεί π.χ. το πρώτο ραντεβού. Σου λέει ορθά κοφτά να μην της πεις απλά και μόνο να βγείτε για φαγητό το Σάββατο, αλλά να θέσεις ξεκάθαρη ερώτηση με βάση το είδος του φαγητού που θα φάτε (π.χ. δηλαδή να πάτε για ταϊλανδέζικο….), γιατί θεωρεί ο τύπος ότι άμα της προτείνεις κάτι στάνταρ την βάζεις και στη διαδικασία να σας φανταστεί σαν ζευγάρι να τρώτε π.χ. ταϊλανδέζικο… Η ερώτηση η δική μου που διστάζω να την κάνω είναι αν μας περνάνε για τόσο ηλίθιες και για τόσο υπεραναλυτικές. Ντάξει… είπαμε τα αναλύουμε όλα, τα φανταζόμαστε όλα, αλλά δε θα κάτσουμε να σκεφτούμε πώς θα είμαστε αν τρώμε σε αυτό το εστιατόριο. Έχουμε πολύ πιο σημαντικά πράγματα, όπως το τι θα φορέσουμε στο πρώτο ραντεβού, πως θα κάνουμε το μαλλί μας, τα νύχια, τα δόντια μας, τα μάτια μας και της Παναγιάς τα μάτια. Ε δε θα έχουμε και αυτό….φτάνει! Σαν extra tip, δίνει το ενδεχόμενο να έχει πάθει δηλητηρίαση από ταϊλανδέζικο το γκομενάκι στο παρελθόν, οπότε καλό θα ήταν να το έχει ψάξει πρώτα για να μην την ξενερώσει….

         Κι ωραία λοιπόν, κανονίσαμε, το ραντεβού έκλεισε και φτάσαμε στο ταϊλανδέζικο, καθίσαμε και ήρθανε και τα πιάτα. Τι κάνουμε από εκεί και πέρα? Πώς προχωράμε? Ποια είναι τα sos?! Προτείνει, λοιπόν, ο γιατρός αντί να της πεις αν θέλει να δοκιμάσει έτσι σκέτα και στεγνά και την τρομάξει ο αχρείος, να της πεις αν θέλει να γευτεί λίγο σούσι. Το γιατί μας το εξηγεί εξίσου επιστημονικά: «Οι γεύσεις είναι σέξι. Την προκαλείς να σκεφτεί τον τρόπο, με τον οποίο θα γευθείτε αργότερα ο ένας τον άλλο. Άλλες sexy λέξεις είναι "δαγκώνω", "χυμώδης" και "τρυφερός"», (???????????!!!!!!!!!!!!). Κατάλαβες? Οπότε ο σκοπός μας σε αυτό το ραντεβού είναι να καταφέρει το αγόρι να ταιριάξει τις λέξεις δαγκώνω, χυμώδης, τρυφερός, σούσι, γευτείς. Κάτι σαν το Ταμπού. Α όχι, εκεί δεν πρέπει να πεις κάποιες λέξεις…. Τέλος πάντων, ένα παιχνίδι λέξεων για την προϊδεάσεις για το τι θα ακολουθήσει μετά… Extra tip και συμβουλή ζωής και θανάτου «να σου αρέσει τόσο πολύ αυτό που τρως, που να μη θες να στερηθείς ούτε μπουκιά. Φρόντισε εξαρχής να παραγγείλεις 2-3 ορεκτικά. Έτσι θα υπάρχει πάντα κάτι άλλο να την ταΐσεις και να παίξεις με τις λέξεις» έεεετσι. Γιατί το καλό το παλικάρι, τα σκέφτεται όλα τα μονοπάτια που οδηγούν στην ηδονή….
         Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, ήρθε η ώρα να περάσουμε στην κρεβατοκάμαρα. Επιτέλους η μεγάλη ώρα ήρθε και πίσω δε γυρνά! Ναι αλλά πώς της το λες? Πώς της το φέρνεις? Γιατί είναι σεμνό κορίτσι, πιθανότατα δεν έχει ξανακάνει σεξ και ίσως έρθει σε δύσκολη θέση. Άρα άντρα κυνηγέ, πρέπει να μπεις με το μαλακό… και κυρίως προσεκτικά γιατί μπορεί να πονέσει! Ο φίλος μας με όλη την καλή του διάθεση, σου προτείνει να μην της πεις επουδενί «θέλω πολύ να κάνουμε sex!» (γιατί αυτό θα έλεγες. Σίγουρα και το ξέρει…. Τέτοια περίπτωση υπήρχε εξάλλου…) αλλά να πεις το πολύ όμορφο και γλυκό «φαντάζεσαι πόσο όμορφα θα ήταν αν κάναμε sex?», φαντάζομαι… Καταλαβαίνεις ότι με μία τέτοια ατάκα πήρες και το κορίτσι και τη γυναίκα μέσα της! Μπράβο! Extra tip έχουμε? Φυσικά…. Ξυπόλητοι δεν πάμε πουθενά και καλύπτουμε όλες τις πιθανές στραβές…. «Να έχει το λόγο της και να μην είναι έτοιμη. Θα πρέπει να κόψεις αντιδράσεις. Αν τη δεις να χαμογελάει πονηρά, προφανώς θέλει. Αν τη δεις διστακτική, συμπλήρωσε τη φράση σου με ένα «…όταν φυσικά νιώθεις έτοιμη», ε φυσικά….. Γιατί δε θα έχεις καταλάβει πιο πριν αν γουστάρει. Πρέπει πρώτα να της πεις πόσο όμορφα θα ήταν αν κάνατε σεξ και μετά να κόψεις αντιδράσεις. Να μπαλαμουτιάζεστε και να φιλιέστε ας πούμε πρώτα και από εκεί να καταλάβεις τι γουστάρει και πώς, δεν παίζει ε? Τι ρωτάω η παρθένα….
           Ε και αφού φτάσαμε στην κρεβατοκάμαρα και αφού η σχέση μας πάει καλά και νιώθουμε ότι εδραιώθηκε, προχωράμε στο παρασύνθημα. Σαν γνήσια αρσενικά, θέλουμε το sex να γίνει λιγότερο καθιερωμένο, να βγούμε και λίγο έξω από τα νερά μας ας πούμε, να αρχίσουμε τις προστυχιές και τις βρωμιές παντός τύπου. Τι κάνουμε? Πώς της δείχνουμε τις ακόρεστες προθέσεις μας? Δεν λες ΠΟΤΕ «Σου πήρα αυτές τις γούνινες χειροπέδες, γιατί ήλπιζα… αν φυσικά θέλεις κι εσύ… ότι ίσως τις χρησιμοποιήσουμε στο κρεβάτι». Ποτέ! Ευχή και κατάρα σου δίνουμε όλοι μας…. Ποτέ! Της το φέρνει πιο κομψά και ιπποτικά…… «Ας δοκιμάσουμε αυτές τις χειροπέδες». Έτσι απλά και με λίγα λόγια και αντρίκια γιατί «λέξεις όπως "ήλπιζα", ίσως" και "αν" αποδυναμώνουν αμέσως την πρότασή σου. Σβήσ' τις από το λεξιλόγιό σου.». Αφού σας το λέμε συνέχεια οι γυναίκες…. Τι κι αν πρόκειται για πέσιμο, τι κι αν για τη σχέση την ίδια, τι κι αν για το sex, σας θέλουμε αποφασισμένους! Θέλουμε να ξέρετε από πού ήρθατε και πού πάτε….. (κάτι έχω κατά νου, αλλά αρκετά είπα σήμερα…) Όταν λέτε κάτι, να το λέτε και τέλος ρε παιδί μου. Βάλε τις χειροπέδες και γύρνα, τέλος! Δεν έχει αν ήθελες, ίσως και μα και μου…. Αποφασισμένα! Για να μπορούμε μετά να σας δείξουμε εμπιστοσύνη και να νιώσουμε την ασφάλεια που αποζητάμε….. (από τις μαλακίες που διαβάζω, άρχισα πάλι να γράφω και μαλακίες….)…. Extra tip φυσικά, μην τυχόν και είναι πιο καυλιάρα από εσένα και τις χειροπέδες σου, οπότε μεγάλε ετοιμάσου γιατί η νύχτα θα είναι μεγάλη…. 

Κίσιζ……  

            �