Αφήνοντας την Μύκονο…

          ��

           Αλλά πριν φύγω, τι? Τι θα κάνω? Θα γράψω post. Το έχω καταλάβει πλέον. Το να πει η Audrey «γράφω post» είναι τουλάχιστον απειλή εδώ μέσα και διόλου ασύμμετρη. Αλλά δεν είναι δυνατόν, να κλείσει το «μαγαζάκι» για γιορτές και να μην αφήσω έτσι δυο γραμμές πριν μας βρει το 2009. Έχω και τακτικούς πελάτες και πρέπει να τους σέβομαι, καθότι ελεύθερη επαγγελματίας….

            Στην αρχή σκέφτηκα να γράψω συνταγή για γλυκό. Αλλά μετά σκέφτηκα ότι εγώ αποφεύγω την κουζίνα όπως ο διάολος το λιβάνι. Ωχ, θα σκεφτεί ένας άντρας…..Όχι, όχι, καλέ μου! Έλα εδώ….(κάτσε μη μας νομίζει και ανεπρόκοπες και είμαστε και αστεφάνωτες!). Δεν φτιάχνω μόνο ισολογισμούς. Φτιάχνω και φαγητά άμα λάχει (δε λαχαίνει συχνά βέβαια…) και μάλιστα πολύ νόστιμα, από ό,τι λένε οι άλλοι δηλαδή, οι άντρες. Ο καλύτερος κριτής στα φαγητά είναι ο άντρας. Αλλά εκτός σχέσης και γάμου…..Ξέρετε όταν πάμε να τον διπλαρώσουμε. Γιατί μετά όλα ωραία του φαίνονται αν αράξει! Το θέμα είναι πριν να μαγειρέψουμε τα καλά. Μετά κονσέρβα, δεν πειράζει….Ούτως ή άλλως κι αυτός «κονσέρβα» θα μας κεράσει οσονούπω….(Έλα μη γίνεσαι κακιά…Καλάααα….) Απλά δε μου αρέσει καθόλου το μαγείρεμα και το σιδέρωμα (άσχετο). Έχω να σιδερώσω από το πρώτο έτος στη σχολή…..Μετά βρήκα άλλη λύση. Αλλά στο θέμα μας. Σκέφτηκα να γράψω συνταγή, αλλά λέω άσε να το κάνουν πιο άξιες από εμένα. Σκέφτηκα να κάνω αφιέρωμα στον κουραμπιέ, αλλά μετά λέω άσε. Μπορεί από την πολύ ζάχαρη άχνη να ξεφύγω από το θέμα και να επεκταθώ στους κουραμπιέδες της ζωής……Καλά επίκαιρο είναι, αλλά γιορτές έρχονται, άσε…..Καλή καρδιά είπαμε! Τώρα που οι ουρανοί είναι ανοιχτοί…. Αν κλείσουν πάλι, βλέπουμε… (θα βρούμε νέο φτυάρι με το νέο έτος…χεχεχε…)

            
                                   ��
           Σκέφτηκα να γράψω κάτι για τους μπάτσους. Αλλά λέω άσε. Αρκετά τους ξεκατίνιασα και θίχτηκε ο ανώνυμος μπάτσος. Δεν πειράζει……Το ότι έχει άποψη και την υποστηρίζει πάει να πει ότι ξεφεύγει από τον μπαμπουινισμό που έχουν πέσει οι περισσότεροι συνάδελφοί του. Καλό ήταν κι ας μην μας άρεσαν οι απόψεις του όλες. Τουλάχιστον υψώθηκε φωνή οργάνου! Κάτι είναι και αυτό…. Τη μόνη ένσταση που έχω να κάνω είναι η εξής: γιατί οι νέες γενιές μπάτσων είναι τόσο σκληροπυρηνικοί και τόσο καραβανάδες? Οι μεγαλύτεροι είναι πολύ πιο ήρεμοι. Αυτά είναι όλα καυλωμένα εδώ πέρα…….Είπε και κάτι όμορφο ο πρόεδρος των συνδικαλιστών μπάτσων και πολύ το εκτίμησα. Αυτό για να τα ακούνε οι νεότεροι μπάτσοι……Δεν κάνει κακό, φίλοι μου! Και ελπίζω με το νέο έτος να γίνετε καλά παιδιά….και να μη φοβούνται οι μανάδες όταν βγαίνουμε από το σπίτι μη και σας συναντήσουμε έξω (είπα ανάλογο περιστατικό στα σχόλια της Lonely. Τραγικό….Αντί να λέμε πια, «πρόσεχε τον κλέφτη, το βιαστή, τον κακό» τέλος πάντων, λέμε «πρόσεχε τους μπάτσους και μην τους αντιμιλήσεις ποτέ!»……).

                           ��
           Σχετικά με τα άλλα παιδιά, δε λέω τίποτα. Δεν υπάρχει σωτηρία με αυτά. Πάντα έτσι θα είναι….

            
         ��
           Σκέφτηκα να γράψω κάτι για το πέος! Αλλά μετά σκέφτηκα ότι όλα αυτά που γράφω για το…πέος είναι. Οπότε αφήνω τις ερωτήσεις των προβληματισμένων αντρών στην άκρη για την ώρα (συγγνώμη αγόρια…), αφήνω τον όμορφο Γιάννη με τα 12 εκ.-ΚΑΙ-λεπτό-ΚΑΙ-πρόωρη-εκσπερμάτωση στον πόνο του (δεν πειράζει, βρε Γιάννη μου….Αφού είσαι όμορφος! Πήγαινε στο Chamonix και μάθε σκι ή snowboard!!! Να μια καλή ιδέα…) αλλά του υπόσχομαι ότι θα ξανασκύψω στο πρόβλημά του σύντομα, αφήνω τον αγαπημένο μου αρθρογράφο στην ησυχία του για την ώρα πάντα (θα επιστρέψω!!! Όλο και κάποια μαλακία θα πεις πάλι….. Όλο και κάποια συμβουλή θα θελήσεις να δώσεις στους άντρες….δυστυχώς!), αφήνω γενικά όλους τους άντρες στην ησυχία τους (δηλαδή σας έχω για την ώρα χεσμένους….sorry….μόνο γαλλικά μου έμαθαν. Chamonix….) και θα τους κυνηγήσω από το 2009 πάλι είτε με κράξιμο είτε με….έρωτα…..(θα ξεράσω…) και ξόβεργα (θα δω….Αν απογίνει η κατάσταση και δε βρίσκω γκόμενο, θα στήσω ξόβεργα! Με το στανιό που λέμε…)!!!! Καλά ήταν για το 2008…..Σας ζάλισα, αλλά θα επανέλθω με περισσότερο υλικό και γλυκό!!!!!!

            Σκέφτηκα να ευχηθώ καλές γιορτές στον Καραμανλή, στον Γιώργο, στον Τσίπρα, στην Παπαρήγα, στον Καρατζαφέρη, στον Ψωμιάδη και σε όλους τους πολιτικούς μας, γνωστούς και άγνωστους, αλλά μετά σκέφτηκα ότι θα το κάνει ο Μητσοτάκης και μου αρκεί!!!! Ε πόση καλή τύχη πια…..Ούτε στον εχθρό μας να μην τύχει!

            Σκέφτηκα να στείλω ευχές προσωπικά σε όλους σας, έναν έναν, αλλά μετά λέω, δε γαμιέται…. Βαριέμαι…. Θα τους τις πω μέσα από ένα post. Αλλά όχι τώρα, περιμένετε…Στο τέλος!

            
          ��
          Σκέφτηκα να πω όλη την αλήθεια μέσα από ένα post για τον Άγιο Βασίλη, αλλά ποιος τα ακούει μετά τα μικρά αν αρχίσουν να γκρινιάζουν. Δε δουλεύω μόνο για τους γονείς….Και για μένα δουλεύω. Έχω και ανίψια! Αλλά από την άλλη σκέφτηκα ότι μου αρέσει ο Άγιος Βασίλης πολύ, έτσι κοκκινούλης που είναι!!!!!!! Ερυθρόλευκος, όπως είπε ένας φίλος. Γαύρος!!! Βέβαια, φέτος που του ζήτησα να μου πάρει laptop όμορφο όμορφο, μου απάντησε: «Όχι!», μα γιατί ρε μπαμπά?! «Γιατί έχουμε ένα σωρό υπολογιστές…….», δεν είναι φορητοί!!!!! «Audrey……Έπρεπε να χαθείς τότε στο Ηράκλειο!!!!!», έχω GPS!

            
                       ��
          Σκέφτηκα να ζητήσω συγγνώμη από τον αγαπημένο μου πρωταγωνιστή για όλα τα (αποκαλυπτικά) post που του αφιέρωσα φέτος, αλλά μετά το ξανασκέφτηκα και λέω «α πα πα!!! Να πέσουν τα καράβια μου έξω μετά?»! Θα αρχίσεις να παίρνεις τηλέφωνα, να στέλνεις mail και να πετάς γαρύφαλλα στο Rock….(έλεος με τα γαρύφαλλα……βρε σκυλί! Το σκυλί το ίδιο είσαι! Θα σου πετάξω το ποτήρι στο κεφάλι. Είμαι τρελή, το ξέρεις….Περιμένω το επόμενο γαρύφαλλο! Μόνο αυτό σου λέω…..Θα πηδήξω πάνω από τους καναπέδες!) Συν που θα νομίζεις ότι σε συγχώρεσα πραγματικά, κάτι που δεν το θέλουμε έτσι? Μπράβο…. Κανόνισε τώρα που θα είμαι ένα μήνα πάνω, να πετυχαίνουμε ο ένας τον άλλο στο Κολωνάκι….Κανόνισε!!!! Θα σε πατήσω με το αμάξι μου, στο λέω…..Δε θα αντέξω στον πειρασμό!!!!! Αν και είδα ότι απέκτησες αμόρε….. Αμόρε αμόρε, αλλά το γαρυφαλλάκι το πετάμε…..Δεν πειράζει. Συνήθεια άλλωστε….Άντε Καλές Γιορτές σου εύχομαι!!!! Και μακριά από την πόρτα μας…..Α! Την πήρα την κάρτα….Σταμάτα να την στέλνεις συνέχεια (επίτηδες το κάνεις, το ξέρω…)!! Δηλαδή φτάνει…..Το σιχάθηκα αυτό το καραβάκι!!!! (Φανταστείτε λέει από τις πολλές ευχές με καράβι για το νέο έτος, ο επόμενος γκόμενος του 2009 να δουλεύει και αυτός σε ναυτιλιακή?! Θα μεταναστεύσω, το δηλώνω…… ή θα γίνω λεσβία! Ή θα γίνω μούτσος καλύτερα! Να πιάσει τόπο το βαπόρι…)

            Σκέφτηκα να κλείσω εδώ το post, αλλά όχι……Έχω ακόμα κάτι να σας δώσω…….Φιλάκι νομίζατε? Ε?! Όχι….

                                          ��

                                                                                ��

          Καλά Χριστούγεννα!!!! Καλή Πρωτοχρονιά!!!!! Καλές γιορτές γενικά, ρε παιδί μου, σε όλους σας!!!!!!! Να περάσετε πολύ πολύ πολύ όμορφα!! Να πάτε όπου θέλετε!!! Να βγείτε κι ας έχει κόσμο άπειρο έξω, δεν πειράζει…….Νέα παιδιά είμαστε!!!!! Δεν πειράζει κι αν στριμωχτούμε! Μπορεί να είμαι εγώ η γκόμενα που θα στριμώξετε σε κάποιο μαγαζί!!!!! Μπορεί να είστε εσείς!!!!! (Εμένα θα με καταλάβετε εύκολα. Έχω βαριά φωνή, σαν νταλικιέρης, ειδικά τις ημέρες που βγαίνω και πίνω σαν κανάτα…….και μακρύ μαλλί……) Θα γυρίσω στο blog μετά τις 20 Γενάρη με…….ποοοοοοολύ υλικό, όπως καταλαβαίνετε. Αλλά μη φοβάστε…… Θα είναι σπασμένο σε τεύχη! Ίσως και αν προλάβω (και μου αφήσει το pc ο αδερφός…..Σ’ αγαπάω αδερφούλη!!!!) να κάνω μερικές guest εμφανίσεις από εδώ και από ΕΚΕΙ!!!!! Και τώρα……….. ΤΟ φιλί! Ελάτε να φιληθούμε όπως μόνο εμείς ξέρουμε σε αυτό το blog!!!!!!!! Πείτε το με ένα φιλί!!!!! Πολλά πολλά κίσιζ!!!!! Γιορτινά, ροζ, πονηρά, ρομαντικά (άντε, βάλτε και τέτοια…), ερωτικά, παιδικά, ρουφηχτά, κάτω από το γκι (!!!!!!!!!!φαντασιωθείτε εσείς ένα γκι! Να μας πάει καλά η νέα γκομενική χρονιά!!!), δίπλα από το γκι, έξω από το γκι, σκασμένα από το κρύο (…..που ελπίζουμε να βάλει κάποια στιγμή…. Ευτυχώς Ιταλία χιονίζει!!!!!!!! Oh yeah!!!!!), με κραγιόν, χωρίς κραγιόν, με ζάχαρη από τον κουραμπιέ, με μέλι από τις δίπλες, με γαλοπούλα (το έχεσα ε?!), με ή χωρίς αμόρε (γιατί κάπου άκουσα «πώς θα κάνω γιορτές χωρίς γκόμενο?», Α-ΝΕ-ΤΑ, μάνα μου!!!!!! Βγες με την Audrey και την γυναικοπαρέα της και δε θα το μετανιώσεις!!!!!! Θα ντυθούμε καλικάντζαροι, αλλά όχι με κόκκινες ζαρτιέρες… Όχι, πολύ κλισέ…. Θα βάλουμε άσπρες, σαν τις παρθένες! Ναι! Έτσι θα κάνουμε!!!!), με ή χωρίς φασαρίες!!! Δώστε φιλίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!! Κίσιζ!!!!!!!!!!!!!! Πολλά πολλά κίσιζ!!!! 

           ��  

            �

           ��

Μαμά, καλημέρα! Τι κάνεις? Εγώ είμαι (ακόμα…) πολύ καλά, ευχαριστώ. Μόνο λίγη δουλίτσα πλάκωσε και πήζω σαν το τυρί! Δεν πειράζει, όμως μαμά μου, γιατί την Παρασκευή φεύγω και θα αργήσω να γυρίσω. Άρα δεν παραπονιέμαι. Μόνο κάτι απορίες έχω……. Και επειδή σκέφτηκα ότι μανούλα είσαι και όλα τα ξέρεις (όπως παλιά που σε ρωτούσα και πάντα μου απαντούσες!!!!! Ακόμα και όταν σε ρώτησα στην Λευκάδα τι κάνει αυτό το γατάκι πάνω από το άλλο…..χεχεχε….)….πήρα το θάρρος να σε ρωτήσω! Δεν πιστεύω να έχεις δουλειά και να σε καθυστερώ? Θα είμαι σύντομη (ναι κι όμως!!!! Ι will….Δε με παίρνει για περισσότερο!)….

Μαμά? Γιατί χτες χειροκροτούσε η ομάδα της ΝΔ τον πρωθυπουργό με τόση θέρμη? Τι έγινε? («Πήρε την ευθύνη πάνω του, μωρό μου. Για το σκάνδαλο…..Και είπε ότι δεν κατάλαβε καλά τι είχε γίνει. Κάπως έτσι το διατύπωσε. Δεν είχε πλήρη εικόνα.»,α…..)

Και το ΠΑΣΟΚ, μανούλα? Ποιον απαλλάσσει? Δεν κατάλαβα….. Τους υπουργούς του? Μα αφού δεν είναι κυβέρνηση, πώς είναι δυνατόν να έχει υπουργούς και να τους απαλλάσσει κιόλας? Δεν καταλαβαίνω τίποτα…. («Τι χαζό παιδί έχω…. Φυσικά και δεν είναι κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και με αυτά που κάνει το πιο πιθανό είναι να μη γίνει, να χάσει το προβάδισμα-αρχίδια και να μην πάρει την ψήφο μας…. Αλλά εννοεί τους υπουργούς που είχε τότε, όταν ήταν κυβέρνηση – τα παλιά τα χρόνια….. – και αφού τώρα δεν είναι κυβέρνηση και τα «χαρτιά» άλλαξαν χέρια, δεν έχουν καμία ευθύνη. Και φυσικά θα το αποτελείωναν το θέμα αν παρέμεναν κυβέρνηση. Αλλά ήρθε αυτή η κακιά ΝΔ και τα χάλασε όλα…..Κατάλαβες?», ναι. Έτσι, νομίζω…..Εσύ, μαμά, κατάλαβες? «Να σου πω την αλήθεια….όχι.», ωραία….)

Μαμά, οι κουκουλοφόροι τελικά ποιοι είναι? («Ωχ τι να του πεις τώρα……Εεεεε……Είναι κάτι πολύ κακά παιδιά που κρατάνε σίδερα στο χέρι και σπάνε τζάμια. Κάτι αλήτες είναι και αυτά που λένε ότι και καλά είναι μπάτσοι μέσα πλεγμένοι και μαλακίες, μην τα πιστεύεις. Έτσι τα λένε για να πλήξουν το prestige της ελληνικής αστυνομίας. Σε λίγο θα μας πουν ότι είναι και παρακράτος…..Άκου τώρα….», α….)

Μαμά, αυτός ο κύριος που έγραφε από κάτω η τηλεόραση ότι είναι ο εκπρόσωπος τύπου της ελάς (η Ελλάς δε γράφεται με δύο λ? Τόσο ανορθόγραφοι…..), είπε ότι η δικαιοσύνη είναι ο τρίτος πυλώνας. Πυλώνας? Τι στηρίζει? Και ποιοι είναι οι άλλοι δύο πυλώνες? («Καταρχάς, ελάς εννοεί ελ.ασ. δηλαδή ελληνική αστυνομία βρε! Μη ρωτάς χαζομάρες…. Πυλώνας. Δηλαδή στηρίζει το οικοδόμημα της έννοιας κράτος. Άρα, και χωρίς να είναι σίγουρη η μανούλα…., οι άλλοι δύο πυλώνες είναι η Βουλή – όλοι μέσα! Κανείς έξω… – και η ελ.ασ. …….», α…..Εμείς στη σχολή μάθαμε ότι είναι…..περίμενε….κάπως αλλιώς το έλεγαν…… «Αυτό που σου λέει η μανούλα είναι!», καλά….)

Μαμά? Γιατί οι μπάτσοι κηπουροί («Κηπουροί? Τι λέει αυτό το παιδί σήμερα?», ζαρντινιέρα, μαμά….) πληρώνουν 5 ευρώ την ημέρα στο Κράτος? Γιατί δε μπήκαν φυλακή, π.χ.? («Βρε παιδί μου, τόσο χαζό είσαι πια?! Η φυλακή δε φτιάχτηκε – κάτσε να το πω απλά στο παιδί… – για να μπαίνουν μέσα οι αστυνομικοί – μην τους λες μπάτσους, θα τις φας! – , αλλά για να πηγαίνουν τους κακούς μέσα οι αστυνομικοί. Ε δε θα αντιστραφούν οι ρόλοι πια! Για το άλλο που ρώτησες, πληρώνουν 5 ευρώ στο κράτος, γιατί από ό,τι φαίνεται δεν έφτιαξαν καλά τη ζαρντινιέρα και πρέπει το κράτος να τους τιμωρήσει παραδειγματικά. Είναι κύριε ή δεν είναι δουλειά σου να σκαλίζεις κήπους, ζαρντινιέρες, παρτέρια? Είναι! Ε κάντο σωστά! Πάρε τώρα ένα πρόστιμο….τσουχτερό!», α ναι? Μαμά, δεν τα λες καλά νομίζω…. «Σώπα. Στο λέω απλά να το καταλάβεις γιατί είσαι βλαμμένο…», καλά….)

Μαμά σήμερα θα ανάψουνε το δέντρο στο Σύνταγμα? («Ξέρω ‘γω?! Δε με χέζεις με το δέντρο!!!! Αυτό μας μάραινε αυτές τις ημέρες……», μα αφού ο δήμαρχος είπε…. «σώπα είπα!», καλά….)

Δε θα με πας φέτος στο Σύνταγμα να παίτσω με το καρουσέλ και να φάω μαλλί της γριάς και σοκολατάκια και μπισκότα και να κάνω βόλτα με Πόνυ και με τον Άγιο Βασίλη, μαμά….? («ΌΧΙ, ΒΕΒΑΙΑ!!!!!!!! Δεν πάμε στο Σύνταγμα. Έχει μπάτσους, και κουκουλοφόρους εκεί!», μαμά είπες τη λέξη μπάτσος….. «Παραφέρθηκα, μωρό μου….Συγγνώμη….», δεν πειράζει. Εγώ θα πάω κρυφά…….)

«Και σταμάτα πια με τις απορίες σου πρωί πρωί!!!!!! Για το Θεό….. Την κούρασες τη μανούλα. Έχει και δουλειές! Άντε πήγαινε κι εσύ στη δουλειά σου, γιατί θα έχει μαζευτεί πολλή πάλι. Άντε πρωί πρωί με ερωτήσεις λες και είσαι κανένα μικρό παιδί! Σε παρακαλώ…..», μαμά? «Ναι!», τελευταία ερώτηση, πλιιιιιζ…. «Λέγε….»,…..

Μανούλα, είμαστε κράτος ηλιθίων? («Υπάρχουν δύο απαντήσεις στο συγκεκριμένο ερώτημα. Αν πεις όχι, θα πρέπει μετά να προσθέσεις την έκφραση “άσχετα αν μας περνάνε για τέτοιους”. Αν πεις ναι, θα πρέπει μετά να προσθέσεις την έκφραση “εξάλλου ορίσαμε και ηλίθιο βασιλιά”. Δεν ξέρω, παιδί μου, ποια είναι καλύτερη…..Διάλεξε εσύ ποια σε εκφράζει.» καλά. Σ’ αγαπώ πολύ μανούλα! Καλημέρα και κίσιζ!!!!!!)

                          ��

Καλημέρα!!!!! Χτες ήταν μία ατυχέσταστη στιγμή κατάθλιψης αν μπορούμε να την πούμε έτσι, και σήμερα επανορθώνω βάζοντας τον κύριο Καλικάντζαρο (εγώ πάντα είμαι με τους κατατρεγμένους των εορτών…..) στην ίδια μπανιέρα με την Καρολίνα Κούρκοβα (ας αφήσουμε τη φαντασία μας ελέυθερη ρε παιδί μου….Πρωί είναι ακόμα!) να κάνουν το αφρόλουτρό τους και ό,τι άλλο προκύψει (να φτιάξουν κουραμπιέ εννοώ, έτσι?!)……. Είναι Δευτέρα, εγώ είμαι κάτι παραπάνω από πανευτυχής και γεμάτη ενέργεια καθώς η Παρασκευή είναι κοντά. Πάρα πολύ κοντά για την ακρίβεια!!! Τι θα γίνει? Καλά τόσο καιρό με διαβάζετε, δεν ξέρετε…? Ναι, ναι….Έρχομαι και θα μείνω για αρκετό καιρό!!!!!!! Μου λείψατε και θέλω να σας δω από κοντά!!! Αλλά παρακαλώ πολύ όχι ακρότητες από τώρα. Αρκετά έγιναν!! Και γίνονται ε? 

   ��

Σταματήστε πια να καταστρέφετε τα πάντα!!!! Σταματήστε να καίτε…… Τόσοι άνθρωποι άνεργοι. Τόσες περιουσίες κατεστραμμένες. Τόσες ζημιές…….Γιατί είστε ανόητοι? Ποιος θα τα πληρώσει όλα αυτά? Ο πρωθυπουργός? Η αντιπολίτευση? Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ?! Ή μήπως ο ΛΑΟΣ…και ο δήμαρχος Αθηνών? Εμείς όλοι μαζί ρε σεις….και όλοι αυτοί που τα ζουν από πολύ…κοντά!!!
Κίσιζ έδωσα? Δεν έδωσα……Κίσιζ!!!!  

  Κούρκοβα για τον Blen…….Δίκιο είχε ο πατέρας. Τι την αναφέρω, αν δεν έχω τουλάχιστον μία φωτό της? Ε?! Κούρκοβα για καλή εβδομάδα……

Subscribe Free
Add to my Page

Μισώ τις άδειες μου Κυριακές…..Κυρίως τις ώρες που μελαγχολώ. Αισθάνομαι ότι δεν είμαι ο εαυτός μου!Αντε να μπει το 2009 να ηρεμήσουμε……Κίσιζ!!!!!

                    ��

         Πήρα νέο puzzle να ασχοληθώ. Όχι όχι….δε βρήκα ακόμα γκόμενο…..Έχω εναποθέσει τις ελπίδες μου στο 2009 πλέον. Δεν προλαβαίνω τώρα….Πάει τελείωσε και αυτό το (μαρτυρικό…) έτος! Βέβαια τα άστρα μου είπαν ότι θα γνωρίσω τον άντρα της ζωής μου (???!!!! Κι άλλος? Με φτάνει ο ένας, με φτάνει….) και τον άντρα εκείνο που θα μου αλλάξει ολοκληρωτικά τη ζωή (???!!!! Εγώ τώρα γιατί ανησυχώ….) μετά το Φεβρουάριο του 2010. Έχω ακόμα καιρό να αποκτήσω εμπειρίες και να νουθετήσω τον εαυτό μου…. Μετά το Φεβρουάριο του 2010?! Δηλαδή μπορεί να είναι και ο Δεκέμβρης του 2010, καθώς και αυτός μετά είναι. Καλά κρασά…. Άσε, για την ώρα θα ψάξω τον έρωτα στο 2009 και βλέπουμε μέχρι τότε. Αλλά πριν ψάξω, ας τελειώσω το puzzle!

            Κάτι τέτοια κουτά πράματα σκεφτόμουν όταν άκουσα τη διαφήμιση που με έκανε να καταλάβω πόσο άδικη είναι τούτη η ζωή…. Πόσο σε χτυπάει η γροθιά της κοινωνίας…. Πόσο βαθιά μπαίνει η μαχαιριά στην καρδιά του ανυποψίαστου Έλληνα πολίτη που κάθεται ήσυχα και όμορφα στη μοκέτα του σπιτιού του και χαζεύει πάνω από ένα puzzle…. «Κερδίστε το βάρος σας σε χρυσό!!!!», φώναξε περίτρανα ο διαφημιστής τέλοσπάντων…. Ευχαριστούμε ρε φίλε….. Το βάρος μας σε χρυσό? Ψιλικατζήδες δηλαδή! 53 κιλά χρυσάφι θα πάρω…..Και μου το λες έτσι μέσα στα μούτρα?! Η πιο κάτω από εμένα είναι 153 κιλά!!!! Αισθάνομαι ότι γίνεσαι άδικος με το λαό σου, Χρυσέ Οδηγέ….. Και ποιος σου έδωσε εσένα το δικαίωμα να μοιράζεις το βάρος μας σε χρυσό? Στην κλήρωση που θα κάνεις τον Φεβρουάριο του 2009?! Με πόνεσε αυτό που έκανες και που είπες, γιατί πάρα πολύ απλά έχω θυρεοειδή και ΔΕ μπορώ να παχύνω!!!!

            Γιατί, αν δεν είχα, πάρα πολύ απλά προλάβαινα μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 να βάλω 25-30 κιλά άνετα. Αλλά τώρα? Τώρα το κάνεις αυτό? Τώρα που ο θυρεοειδής μου έχει βαρέσει μπιέλα και αντί να παχαίνω, χάνω κιόλας?! Δεν είσαι εντάξει, Χρυσέ Οδηγέ…..  Με ακουμπάς άσχημα στο πρόβλημά μου! Ειλικρινά δε μπορώ να παχύνω και όχι μόνο αυτό, αδυνατίζω κιόλας. «Δεν τρως τίποτα!», η μανούλα….. Δεν τρώω τίποτα?! Από την ώρα που ξυπνάω μέχρι την ώρα που κοιμάμαι, είμαι μονίμως μπουκωμένη! Στο τέλος θα αρπάξω λαρδί μόνο στον εγκέφαλο και θα απογίνω…. Τρώω πρωινό. Τρώω δεκατιανό. Τρώω μεσημεριανό. Τρώω απογευματινό. Πλέον τρώω και βραδινό (παλαιότερα τα είχα κόψει τα βραδινά…). Ειδικά στο βραδινό, γίνεται πόλεμος. Πίτσα, σουβλάκι, μακαρονάδες είτε σπιτικιές είτε από το μαγαζί κοντά στο σπίτι μου, ριζότο, ξανά πίτσες, άντε και κανένα γλυκάκι και πριν κοιμηθώ γάλα με δημητριακά. Τίποτα….. Όχι απλά δεν παίρνω, αλλά έχασα κιόλας ένα ολόκληρο κιλό!!! Ένα ολόκληρο κιλό για αδύνατο κάτοικο Ασπρονησιού είναι άκρως επικίνδυνο. Στο Νησί των Ανέμων δεν επιτρέπονται τέτοια λάθη…….. Μπορεί με Νοτιά να βγεις στις Σποράδες ή με βοριά στην Νάξο. Και έχεις και στα καπάκια τον Χρυσό Οδηγό να σου πιπιλάει το μυαλό εν μέσω οικονομικής κρίσης, ότι το Φεβρουάριο του 2009 ένας υπερτυχερός θα κερδίσει ύστερα από κλήρωση το βάρος του σε χρυσό! Καλά κρασά…..

            Ρε Χρυσέ Οδηγέ, γιατί δε δίνεις το βάρος των ζημιών που προκάλεσαν τα (θα το πω!!!!) κωλόπαιδα με τις κουκούλες? Είμαστε τώρα σε θέση να βγάζουμε διαφημίσεις με χρυσό και μαλακίες? Άντε εμένα χέσε με…..Άσε με εκεί να αδυνατίζω και να χάνω τις ελπίδες μου για……φλέβα χρυσού. Αλλά τον κοσμάκη που του κάηκε το διαμέρισμα ή το μαγαζί (είναι που κάηκαν μόνο τράπεζες ε, φίλε δημοσιογράφε της ΕΡΤ……Στραβός ήσουν ή ζαβός?! Ή κοιτούσες αλλού…..?), γιατί να μη του δώσουμε το βάρος του σε χρυσό? «Θα αποκατασταθούν όλες οι ζημιές από το κράτος!», είπε μία ψυχή, μη ρωτήσετε ποια….Αυτή που είναι τώρα πρωθυπουργός ή αυτή που θα ήταν (γιατί ξαφνικά εξεγέρθηκε το ΠΑΣΟΚ και ζητάει δικαίωση….. Τώρα θέλετε ή να σας την τυλίξουμε για το σπίτι? Ουφ…..Πού είναι ο Βεργής ρε παιδιά να τον ψηφίσω?!) υπό διαφορετικές συνθήκες. Μπράβο ρε ψυχή και καλά θα κάνεις (ε ρε θα φάνε πάλι κάποιοι!!!! Βλέπε πυρκαγιές, βλέπε σεισμούς, βλέπε πλημμύρες, βλέπε γενικότερα ρε παιδί μου….Πολύ πονόψυχο κράτος! Μπράβο μας!!!! Όχι θα το φωνάξω και μη με φιμώνετε!). Μπράβο και σε εσάς «αγωνιστές των δρόμων-έχω μια φαγούρα χαμηλά και βγήκα να ξυστώ στους δρόμους!» που προκαλέσατε μόνο ζημιές σε κρατικά κτίρια (γιατί? Αυτά έτσι θα τα άφηναν? Αυτά πρώτα θα τα φτιάξουν ρε! Δε θα τα πληρώναμε εμείς, οι γονείς σας, εσείς? Κι εσείς πληρώνετε και το ξέρετε…..αλλά το ξεχάσατε πάνω στη φούρια σας. ‘Ντάξει, άνθρωποι είστε κι εσείς – είστε? – και σας έπνιξε το δίκιο, είπαμε…Εξεγερθήκατε!) και όχι σε περιουσίες άλλων (που τελικά θα πληρώσουμε και αυτές, όπως φαίνεται το πράμα….). Τα ακούς, Χρυσέ Οδηγέ?

            Εγώ προσωπικά θέλω να προτείνω να μη δώσουμε Χρυσό Φασόλι για το μήνα Δεκέμβριο, αλλά να δώσουμε το βάρος του σε χρυσό πρώτα σε αυτούς που έσπασαν και μετά σε αυτούς έκλεψαν…. Όχι θα πω μαλακισμένη κακία!!!!!!! Γιατί παραλίγο η συνείδηση και το δίκιο να μας πνίξει τόσο πολύ που να πηδήσουμε από το ένα θέμα στο άλλο, όπως έκαναν μερικοί. Και δεν είναι μπηχτή αυτό…. Ήταν και πολλοί – για να μην πω οι μισοί! – αλλοδαποί μέσα στα ελληνικά κλεφτρόνια ε? Αυτοί να μη φάνε μπερντάκι? Όχι ε? Γιατί να φάνε……Το δικό μας μαγαζάκι έκλεψαν……Αλλουνού ήταν. Εμείς μια χαρά ήμασταν στο σπιτάκι μας εντός ή εκτός Αθήνας και άλλων πόλεων που λεηλατήθηκαν κυριολεκτικά! Οι καημένοι αλλοδαποί που επέλεξαν αυτή τη χώρα για να τους φιλοξενήσει…. Να γιατί δεν πρέπει όταν μιλάμε για ένα συγκεκριμένο θέμα, να ερχόμαστε και να πετάμε σκέψεις και αισθήματα παρόμοιων γεγονότων, δε λέω, αλλά που αγγίζουν άλλα θέματα για την ώρα. Κανείς δεν είπε οι μπάτσοι να χτυπάνε τους αλλοδαπούς και κανείς δεν τους ξέχασε, όπως εννόησαν κάποιοι που θέλησαν να αφήσουν σχόλια στο δικό μου αλλά και σε άλλα blog, ότι ξεχάσαμε τους αλλοδαπούς και ασχολούμαστε μόνο με το θάνατο του παιδιού. Άνθρωποι είναι και αυτοί, βεβαίως….. Αλλά οι συγκεκριμένοι που βρήκαν αφορμή και έκλεψαν, μαζί με τους άλλους τους Ελληνάρες, θέλουν πολύ ξύλο!!!!!! Πολύ ξύλο και πάτημα στο λαιμό όλοι τους….

            Το αναφέρω αυτό, γιατί μέσα στο γενικότερο κλίμα, ακούστηκαν κάποιες απόψεις (σωστές, δεν λέω το αντίθετο…) περί αλλοδαπών και άλλα σχετικά. Το γεγονός της εβδομάδας ή του μήνα (έτσι είναι στην τηλεόραση και στην Ελλάδα και σε όλα τα κράτη του κόσμου…ακόμα και στις συνειδήσεις μας….) ήταν άλλο και δεν ήταν οι αλλοδαποί, ρε παιδιά. Όταν μιλάμε για κάτι, να μιλάμε για αυτό για να μπορούν οι απόψεις να συγκριθούν, να κοντραριστούν, να συμφωνήσουν, να, να, να, να γίνει διάλογος. Δε μπορούμε να μιλάμε για λάχανα και να λέμε ότι η τιμή της ντομάτας είναι τόσο! Όταν μιλάμε, να μιλάμε. Σαφώς και καταδικάζουμε την οποιαδήποτε συμπεριφορά βίας όχι μόνο απέναντι στους αλλοδαπούς (μόνο αυτοί είναι άνθρωποι, δεν κατάλαβα?!), αλλά και στον οποιοδήποτε πολίτη σε οποιοδήποτε κράτος και δη στο δικό μας. Αλλά το θέμα μας δεν ήταν οι αλλοδαποί.

Το θέμα μας ήταν ο θάνατος ενός άοπλου πολίτη (εξοστρακισμός ε? Ήμουν σίγουρη. Το είχα καταλάβει, δηλαδή, από την αρχή, αλλά λέω κάτσε να ακούσουμε πρώτα….), η διαδήλωση από παιδιά (για το θάνατο του παιδιού και όχι για τα σκάνδαλα που είπε κάποιος θεωρώντας ότι δεν τα γνωρίζουν επειδή είναι παιδιά…. ), νέους στην ηλικία μας (που αντιλαμβάνονται αφού είναι μεγάλοι αυτοί πια, το γενικότερο κλίμα και τη γενικότερη κατάσταση εντός και εκτός των συνόρων…), γονείς (για τους δύο προηγούμενους λόγους μαζί…), ηλικιωμένοι, ακόμα και αλλοδαποί (ναι, υπήρχαν και αλλοδαποί στη διαδήλωση, γιατί και αυτοί ζουν εδώ και αυτοί αγωνιούν και αυτοί φοβούνται – ίσως λίγο περισσότερο από εμάς – και αυτοί είναι γονείς….). Το θέμα μας ήταν οι καταστροφές από μερικές εκατοντάδες αλήτες που ήθελαν σώνει και ντε να μας το παίξουν τσαμπουκάδες και σωτήρες και οργισμένοι πολίτες….. Αυτά ήταν τα θέματά μας, καθώς και τα μέτρα που πρέπει να παρθούν από υπεύθυνους, κυβέρνηση και Βουλή. Δεν ήταν ούτε οι αλλοδαποί, δεν ήταν ούτε ο πληθωρισμός (κάπου το πήρε το μάτι μου αυτό, ότι οι 15χρονοι δεν αγωνίζονται και δε διαδηλώνουν για αυτό τώρα έξω στους δρόμους, σαν παράδειγμα αναφέρθηκε. Εννοείται…..γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει……Εδώ δεν ξέρουμε καλά καλά εμείς με τόσα που αλλάζουν λόγω της ρευστότητας στην οικονομία!), ούτε οι συντάξεις, ούτε το Βατοπέδι, ούτε η βενζίνη και το πετρέλαιο, ούτε τίποτα από όλα αυτά που αναφέρθηκαν από κάποιους. Τα παιδιά διαδήλωσαν γιατί ένας συνομήλικός τους δολοφονήθηκε, τα παιδιά διαδήλωσαν και για την ανασφάλεια που χαρακτηρίζει τόσο τη γενιά τους όσο και τη δική μας (και αυτό το αντιλαμβάνονται. Δεν είναι καθυστερημένη η νέα γενιά!!! Αντιλαμβάνεται! Υπάρχουν και κάποια που αδιαφορούν? Υπάρχουν, βεβαίως….) και όλοι οι μεγαλύτεροι διαδήλωσαν για όλα αυτά που διαδραματίζονται όχι μόνο τώρα, αλλά χρόνια! Ο κάθε ένας διαδήλωνε για τα προσωπικά του πιστεύω (όποια κι αν είναι αυτά!) και για τη δική του κατανόηση των πραγμάτων. Αλίμονο αν όλοι μας είχαμε την ίδια άποψη για όλα τα θέματα. Αλίμονο αν όλοι μας καταλαβαίναμε με την ίδια λογική τον κόσμο. Αλίμονο….

Ας μην ειρωνευόμαστε τη νέα γενιά μέσα από τα γραπτά μας, επειδή κάποιες φωτογραφίες έδειξαν πιτσιρίκια να πετάνε πέτρες. Είναι μέρος της νέας γενιάς, σαφώς, και ίσως αυτή η εικόνα θα πρέπει να μας προβληματίσει, όμως, και όχι να μας κάνει να τους ειρωνευτούμε. Να προβληματίσει πρώτα τον κάθε γονιό ξεχωριστά και μετά και εμάς που δεν έχουμε παιδιά. Η νέα γενιά καταλαβαίνει και θα το φωνάζω πάντα. Το ότι η αδιαφορία την έχει υπερκαλύψει, είναι λόγος που θα πρέπει να μας κάνει να ρωτήσουμε γιατί και όχι να λέμε «στην κοσμάρα τους». Γιατί? Γιατί κανείς από εμάς δε σκάει για τίποτα. Αυτοί θα σκάσουν που όπως λέμε είναι παιδιά και η ηλικία τους τα ωθεί προς την καλοπέραση, τον έρωτα, το μπαλαμούτι και το αραλίκι? Ξεχνάμε……Ξεχνάμε την ηλικία μας τότε. Ξεχνάμε ότι όλοι μας γουστάραμε να αράξουμε στους καναπέδες της καφετέριας και να πειράζουμε τάχα μου για πλάκα τον διπλανό μας. Ξεχνάμε ότι αντιλαμβανόμασταν τα πάντα. Πώς είναι δυνατόν για ποτά, ξενύχτια, γκόμενος/ες, Πανελλήνιες, διάβασμα, σοβαρότητα να τα θεωρούμε μεγάλα (έτσι δεν κάναμε κι εμείς στην ηλικία τους?!) και για κάτι τόσο σοβαρό, να λέμε «έλα μωρέ….Αφορμή έψαχναν να μην πάνε σχολείο. Τα πήρε ο πόνος για την οικονομική κρίση (πολύ φοριέται αυτή η κρίση παντού πια!) και για όλα τα σκάνδαλα…»? Δεν είναι αντιφατικό? Είναι ρε παιδί μου ή δεν είναι μεγάλοι? Να ξέρουν και αυτά, να ξέρουμε κι εμείς! Είναι μεγάλοι μέχρι εκεί που απαιτεί η ηλικία τους. Στα 15, στα 16 και στα 17, ναι μεν είσαι ανήλικος και σε χαρακτηρίζει μία επαναστατική νότα, ας το πούμε απλά, μία αντίδραση σε ο,τιδήποτε κινείται, αλλά μπορείς και αντιλαμβάνεσαι το γενικότερο κλίμα. Ο καθυστερημένος δεν αντιλαμβάνεται γιατί είναι στη φύση του και δεν φταίει. Αλλά η γενιά η δική μας, η δική τους και οι επόμενες αντιλαμβάνονται. Το θέμα είναι με ποιο τρόπο και μέχρι ποιου σημείου…..

        Και να κλείσω λέγοντας (έτσι για να ελαφρύνω το κλίμα και τη διάθεσή μου…) ότι θέλω από τον Χρυσό Οδηγό να δώσει το βάρος του πρωθυπουργού σε χρυσό στον κοσμάκη (Αυτιάς speaking!!!!!!). Επίσης, να δώσει το βάρος του ΚΚΕ σε χρυσό στον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει το βάρος του σε χρυσό στον Γιώργο!! Άντε γιατί έχουμε και κρίση (μια που φοριέται….να το πω κι εγώ…..η οικονομολόγα!!!!)……Κίσιζ!!!!       

              ��

         Δεν απαντάει κανείς, άρα….λογικό, που λέει και μία ψυχή. Κάπως έτσι έχουν τα πράματα αυτές τις μέρες, δυστυχώς. Δεν ήθελα να γράψω post σχετικό ούτε με το θάνατο του παιδιού, αλλά ούτε και με τα γεγονότα. Όχι γιατί δεν έχω κάτι να πω. Απεναντίας…. Έχω πολλά. Απλά έχω σοκαριστεί. Θα μου πείτε γιατί σοκαρίστηκες? Δεν ήξερες ότι οι μπάτσοι είναι αδίστακτοι? Φυσικά και το ήξερα, αλλά δε φανταζόμουν σε τέτοιο προκλητικό βαθμό! Δε φανταζόμουν ότι ένας αστυνομικός θα σήκωνε έτσι απλά το όπλο και θα πυροβολούσε έναν άνθρωπο. Έναν άοπλο άνθρωπο. Το ότι ήταν ανήλικος δεν κάνει χειρότερο το γεγονός. Το γεγονός είναι από μόνο του τραγικό. Και 30 και 40 και 60 χρονών να ήταν, και πάλι θα ήταν ένας άοπλος πολίτης. Το αν συμμετείχε σε επεισόδια, δεν έχει και πάλι καμία σχέση. Δεν πυροβολείς άοπλο άνθρωπο….. Το σύμπαν ολόκληρο να καταστρέφει (όπως κάνουν τόσα κωλόζωα αυτή τη στιγμή…), ΔΕΝ πυροβολείς άοπλο άνθρωπο. Είναι τουλάχιστον εγκληματικό, άρρωστο και απεχθές.

            Γύρισε, είπε, για τον τσαμπουκά……. Σώπα ρε μεγάλε αχόρταγε και βαρύ άντρα! Τσαμπουκά με όπλο?! Αλήθεια? Απέναντι σε άοπλο 15χρονο παιδί που πάνω στα νεύρα, στο σαματά, στο τσαμπουκαλίκι (για να μιλήσουμε με όρους δικού σου, μεγάλε…) και στην ανεξέλεγκτη γλώσσα είτε λόγω της ηλικίας είτε λόγω φόρτισης (ε πόσο να κάνεις τον μαλάκα αν σου μιλάνε λες και είσαι ζώο….?!), είπε και μία κουβέντα παραπάνω «στην εξουσία»? Όλοι μας μπορούμε να φανταστούμε τη σκηνή, χωρίς περιγραφές τρίτων, χωρίς video, χωρίς εξηγήσεις και χωρίς απολογίες….. Δε μας είναι δύσκολο, γιατί όλοι μας ξέρουμε πώς «αντιδράει η εξουσία» μόλις τη ζορίσεις και δεν κάνεις το κομμάτι της. Όλοι μας ξέρουμε το κόμπλεξ που υπάρχει στις ψυχές της αστυνομίας. Να είναι και 100 οι σωστοί? Θα «καούν» κι αυτοί μαζί…… Μπάτσος και καλός, δεν υπάρχει! Μπάτσος και μπέσα, δεν υπάρχει! Μπάτσος και άντρας, δεν υπάρχει! Μπάτσος και άνθρωπος, μαζί δεν υπάρχουν αυτές οι λέξεις!!!!!! Είναι τέτοιο το κόμπλεξ (καζούρα σε μαθητικά χρόνια? Καζούρα γιατί ήσουν – και θα είσαι…. -  ο απόκληρος της κοινωνίας? Καζούρα γιατί γεννήθηκες αδύναμος και το γνωρίζεις? Καζούρα μια ζωή μέσα στη ζωή σου από τους γονείς, τους φίλους, τις γκόμενες, τις συνθήκες? Κάτι έφταιξε και έγινες μπάτσος……άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Ποια προστασία και ποια ασφάλεια του πολίτη και τήρηση του νόμου και δίκαιο…..Τα αρχίδια τα ξέρετε?! Κάτι σε οδήγησε αγαπημένε και έγινες μπάτσος, αλήθεια στο λέω και ρώτα και ειδικό – όχι φρουρό! – γιατρό!) τους, τέτοια η κακία μέσα στην ψυχή τους, τέτοια η όρεξη για βία που ακόμα και γονείς να είναι δε λογαριάζουν τίποτα.

            Πώς θα ένιωθε αυτός ο ειδικός εκτελεστής φασίστας αν άνοιγε η πόρτα του σπιτιού του και του έφερναν μέσα ένα από 3 (!!!!!!!) του παιδιά νεκρό? Πώς θα ένιωθε αν έβλεπε τη γυναίκα του να αγγίζει το άψυχο σώμα του γιου του, όπως έκανε εκείνη η μάνα που έπαψε να ζει και να υπάρχει? «Έκλεισες» δύο σπίτια φασιστοειδές απόβρασμα. Του παιδιού και το δικό σου. Ούτε τα παιδιά σου δε σκέφτηκες εκείνη τη στιγμή….Καλά το άλλο χεσμένο το είχες, αλλά τα δικά σου? Θα τα ξανακοιτάξεις στα μάτια ποτέ? Σίγουρα….Μπάτσος δεν είσαι?! Θα τα ξανακοιτάξεις και θα τους πει να μην πιστεύουν τα ψέματα που λέει η τηλεόραση για τον μπαμπάκα τους γιατί οι άνθρωποι είναι κακοί…. Βαρέθηκες, είπες, να σου πετάνε πέτρες και ένα σωρό άλλα αντικείμενα κι εσύ να μην κάνεις τίποτα και βγήκες εκτός ελέγχου. Ή κάπως έτσι το διατύπωσες…. Και τι ήθελες μωρή? Να σου δώσουμε βεντάλια να κάνεις αέρα την ώρα που θα έπινες το τσάι σου στα Εξάρχεια?! Μόνος σου δεν το επέλεξες? Μόνος σου δεν ορκίστηκες να προστατεύεις τον πολίτη, και δη τον άοπλο! Και τώρα μας λες ότι «σε έπνιξε το δίκιο και αυτοαμύνθηκες»? Ντροπή σου! Και σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να σαπίσεις στη φυλακή και να περάσεις τόσο άσχημα εκεί μέσα όσο δεν έχει περάσει κανείς άλλος! Σκληρό αυτό που λέω ειδικά τέτοιες μέρες, αλλά επειδή οι ουρανοί είναι ανοιχτοί όπως λένε, σου εύχομαι να σαπίσεις και να έχεις αυτή την εικόνα κάθε μέρα μπροστά σου! Είπες κάποιος γνωστός μου και άλλος ένας σε κάποιο blog εκτός AV, από τα παιδιά του θα το βρει γιατί υπάρχει Θεός. Όχι ρε παιδιά….. Μην ζωοποιείστε κι εσείς μαζί με εκείνον. Τα παιδιά δεν επέλεξαν τον πατέρας τους. Εκείνος επέλεξε να σκοτώσει έναν άοπλο πολίτη. Τα παιδιά του δε φταίνε σε τίποτα και μην χρησιμοποιείτε σκληρή γλώσσα για εκείνα. Είναι τα «παιδιά του δολοφόνου μπάτσου» και αυτό πάντα θα τα ακολουθεί. Ας μην τους ευχόμαστε τα χειρότερα κιόλας! Είναι απάνθρωπο και αγγίζει το βαθμό της ανθρωποκτονίας…… Ντροπή σου, ειδικέ φρουρέ! Ντροπή σου!

            Ντροπή και σε όλους εσάς που φοράτε κουκούλες και καταστρέφετε περιουσίες τόσο του κράτους όσο και πολιτών! Αν τα αρχίδια σας είναι τόσο μεγάλα όσο το «άδικο που σας πνίγει», βγάλτε την κουκούλα και σταθείτε και κάντε αυτά που κάνετε μπροστά στις κάμερες…. Μιλήστε κιόλας στις κάμερες για το «άδικο που σας πνίγει»! Για να ξυπνήσουμε όλοι μας, γιατί μάλλον μόνο εσείς το πιάσατε το νόημα κι εμείς ακόμα όχι….. Και αφού έχετε τόση οργή μέσα σας για «το θάνατο ενός παιδιού ρε συ!», για το κράτος που δεν παίρνει θέση σε καίρια ζητήματα, για τις συνθήκες διαβίωσης, για όλα αυτά τέλοσπάντων που μας πνίγουν όλους μας, ξεκινήστε πρώτα από το σπίτι σας, το μαγαζί σας, το αμάξι σας, το μηχανάκι σας. Κάψτε τα σαν ένδειξη διαμαρτυρίας! Πρώτα αυτά, όμως, αφού δε βαστιέστε τόσο πολύ και δε μπορείτε αλλιώς να εκφράσετε τη δυσαρέσκειά σας….. Πρώτα τις δικές σας περιουσίες για να πούμε ναι! Είναι αγωνιστές τα παιδιά και δε λογαριάζουν τίποτα, ούτε το ίδιο τους το σπίτι μπροστά στο «κοινό καλό»! Αλλά όχι έτσι…..

Όχι εκ τους ασφαλούς….. Έτσι κι εμείς ξέρουμε να επαναστατούμε όχι μόνο για το θάνατο του παιδιού, αλλά και για άλλους θανάτους και για όλα τα προβλήματά μας. Εκ του ασφαλούς κι εγώ καίω άμα λάχει! Καίω σπίτια, καίω τράπεζες, καίω υπουργεία, καίω μνημεία (!!!!!!!!!!!), καίω καταστήματα και μόχθους άλλων, καίω ξενοδοχεία και τους ανθρώπους μαζί μέσα (ε δεν πειράζει….. Είπαμε, μας πνίγει το δίκιο! Να πάνε να γαμηθούνε όλοι! Εδώ πνιγόμαστε, λέμε….), καίω αυτοκίνητα και μάλιστα καίω αυτοκίνητα παλιά, δηλαδή ανθρώπων που αν είχαν λεφτά να πάρουν άλλο, θα είχαν ένα καινούριο και όχι ένα παλιό γιούγκο… Διορθώστε με αν κάνω λάθος κάπου. «Σπάσανε και ακριβά αμάξια!», ε εντάξει τότε. Εξισορροπήθηκε η κατάσταση….. Τι λες ρε ζώον κι εσύ?! Και επειδή είναι ακριβό πρέπει να το κάψεις?! Νοοτροπία για τα σκουπίδια…. Πού είναι το δίκιο που σε πνίγει όταν δεν έχεις λόγια να το περιγράψεις? Όταν ο μόνος τρόπος έκφρασής σου είναι η ζωοποίηση και η αναρχία?! Αναρχία. Την λες και ανατριχιάζεις! Δε διαφέρει σε τίποτα από τη δολοφονία ενός άοπλου πολίτη. Αναρχία? Γιατί? Κατέβα στο δρόμο, παράτα τη δουλειά, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, την καφετέρια, παράτα τα όλα και κατέβα στους δρόμους και φώναξε!

Εσύ, Audrey, πήγες να φωνάξεις, θα ρωτήσει κάποιος. Όχι, βέβαια!!!!!!!! Δε θα σκοτωθώ σε μια διαδήλωση ούτε και θα φυλακιστώ από τους καυλόμπατσους για να μου κάνουν μετά τα χίλια δυο μέσα στα αστυνομικά τμήματα, όπως γίνεται πάντα! Φοβήθηκα κι εγώ όπως και τόσοι άλλοι. Λιπόψυχοι? Ναι ρε, κακό είναι? Γιατί να διαδηλώσω σε κάτι που καταλήγει σε τραγωδία? Θα διαδηλώσω για μία τραγωδία και γύρω μου θα προκαλούνται άλλες δέκα? Σίγουρα αν σκεφτόμασταν όλοι με αυτό τον τρόπο, δε θα γίνονταν διαδηλώσεις….. Σίγουρα. Αλλά ο φόβος δεν είναι μικρό επιχείρημα για έναν άνθρωπο. Φοβήθηκα κι εγώ και άλλοι τόσοι. Φοβήθηκα και μέσα στο ταξί χτες που πήγαινα προς το λιμάνι, λίγο πριν κλείσει ο Πειραιάς. Κατέστρεφαν ανεξέλεγκτα! Χτυπούσαν παρκαρισμένα αυτοκίνητα με μανία!!!!! Πετούσαν πέτρες, άναβαν φωτιές στο μισό μέτρο! Αυτό δεν είναι το δίκιο που σε πνίγει. Αυτό είναι αναρχία. Ούτε οι άνθρωποι των σπηλαίων δεν έκαναν έτσι όταν τους «έπνιγε το δίκιο». Μένος! Πάνω σε αντικείμενα, σε κρατικές περιουσίες τις οποίες ρε κωλόζωα εμείς θα τις πληρώσουμε, ακόμα και σε περαστικούς! Ποια οργή που πηγάζει από τους αδικημένους πολίτες και ποια κατάσταση που δεν πάει άλλο….. Και άλλοι διαδήλωσαν, έτσι όμως δεν έκαναν. Και αυτοί είναι που έχουν πραγματική επίγνωση της κατάστασης για αυτό και διαδηλώνουν. Αυτά εδώ τα καθυστερημένα, είμαι σίγουρη ότι ένα μικρό ποσοστό, δε θα ξέρει και γιατί τα κάνουν όλα αυτά. Πρόβατα! Από τις απαντήσεις και μόνο που δίνουν, είναι μάζα συσσωρευμένη πάνω σε σκατά! «Έχει ασφάλεια αυτό το κατάστημα!» και πρέπει ρε κωλόζωο να το κάψεις? Αν δούλευε μέσα η μάνα σου ή ο πατέρας σου και σήμερα δε θα είχε δουλειά, θα σου άρεσαν τα Χριστούγεννα μετά που θα ήταν πιο μαύρα και από την καπνίλα? Θα σου άρεσε να μείνει ο μπαμπάκας και η μανούλα χωρίς δουλειά, κομπλεξικέ αναρχικέ( ο Θεός να σε κάνει….Ούτε αυτό δεν υποστηρίζετε σωστά!) εγκληματία που δεν ξέρεις τι σου γίνεται?! Επικίνδυνε άνθρωπε! Πού θέλεις πάτημα στο λαιμό χωρίς οίκτο! Ο ίδιος βαθμός επικινδυνότητας με εκείνον των μπάτσων. Πώς μπορώ να εμπιστευτώ τέτοιους ανθρώπους δίπλα μου και να διαδηλώσω μαζί τους για όλα αυτά στα οποία είμαι αντίθετη και κάθετη?! Εγώ προσωπικά δε μπορώ, γιατί φοβάμαι…. Φοβάμαι και εσάς που κάνετε όλα αυτά, αλλά και τους μπάτσους που θα περνάνε δίπλα μου και μπορεί να τους τη δώσει, να με μπαγλαρώσουν με κλωτσιές, βρισιές και ποιος ξέρει τι ακόμα…..  Σας φοβάμαι όλους σας!

            Κλείνω λέγοντας, καμία παραίτηση δεκτή!!!!!!! Καμία!!!!! Να κάτσουν όλοι οι βαρόνοι και να φάνε το σκατό!!!!! Στο δικό τους όνομα να χρεωθεί η κατάσταση και η διευθέτησή της!!!!! Καμία παραίτηση δεκτή!!!! Όλα τα είχε αυτό το κράτος αυτές τις ημέρες, να ψάχνουμε και αρχηγούς αστυνομίας και υπουργούς…..υπεύθυνους….. Όχι! Να κάτσουν, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αφήσουν τις ευθιξίες και τα ρέστα! Να πάρουν θέση και μέτρα ως υπεύθυνοι των θέσεων που ανέλαβαν. Και αν δεν είναι υπεύθυνοι, ήρθε η ώρα να γίνουν…. Έστω και σε αυτή την ηλικία…. Ανέλαβαν κάποιες θέσεις? Ναι! Κάτσε εκεί και φάε το σκατό! Γιατί σε βάλαμε εκεί ρε μεγάλε? Για τα όμορφα και τα καλά? Για να κόβεις κορδέλες και να μιλάς στις ειδήσεις και να μας λες να «μην ανησυχούμε και ότι η ελληνική αστυνομία είναι εδώ»? Μας περνάς και για ηλίθιους Παυλόπουλε? Για καθυστερημένους κι εσύ και όλοι εντός και εκτός κυβέρνησης?! Γιατί σε διορίσαμε υπουργό? Για τη μόστρα? Ή γιατί είσαι όμορφος και μορφωμένος? Όχι! Για τέτοιες στιγμές σε βάλαμε και απέδειξέ μας την αξία σου! Πολιτικές ευθύνες?! Ναι και μάλιστα πολλές! Από όλους τους πολιτικούς. Πολιτική ευθύνη δεν έχει μόνο η κυβέρνηση, έχουν και όλοι οι άλλοι οι εκλεγμένοι! Συνέλθετε ρε! Ξυπνήστε όλοι σας εκεί μέσα και αναλάβετε τις ευθύνες σας! Τρομάρα σας……Η πολιτική σας μάραινε….. «Θίγεστε» μερικοί και παραιτήστε εύκολα….. Όχι! Να φάτε το σκατό, το ξαναλέω και θα το φωνάζω μέχρι να πάρετε όχι θέση, αλλά μέτρα! Ξυπνήστε…..καιρός είναι!

            Μην περιμένετε φιλί σήμερα. Άλλη φορά……Τα πήρα!!!   �

              ��

Ναι…..κι όμως……Από μικρή ακόμα μου άρεσε να πίνω. Εδώ στη φωτό πίνω ή νεράκι ή τσάι (χωρίς να παίρνω και όρκο) φυσικά με το μπιμπερό μου. Το μπιμπερό μου……Ήταν απαραίτητο αξεσουάρ για να κάτσω φρόνιμα και να μην κάνω τρέλες. Εκείνη την ημέρα μάλιστα που τραβήχτηκε η φωτό, είχα κάνει κάτι γερό. Ένα γερό χτύπημα σε γονείς και θείες. Κάτι που ακόμα και σήμερα το θυμούνται και ανατριχιάζουν. Είχα χαθεί κάπου στο Νέο Ηράκλειο. Κοιτούσαν κάτι η μαμά μου και οι θείες μου, πιθανότατα σε κάποια βιτρίνα ή δεν ξέρω κι εγώ τι,  και μάλλον εγώ μόλις μου άφησαν για δευτερόλεπτα το χέρι, έγινα μπουχός. Μη με ρωτήσετε λεπτομέρειες. Δε θυμάμαι…..Ό,τι θυμάμαι είναι από τις ιστορίες της μάνας μου, η οποία φυσικά με έψαχνε σαν τρελή "κάπου εκεί γύρω". Πού να φανταστεί η γυναίκα ότι το μωρό θα έφτανε μέχρι την πλατεία μόνο του!!!!!!!! Με βρήκαν σε ένα παγκάκι να κάθομαι και να έχω σβερκώσει μία γάτα…..μόνο μου. Ένας περαστικός που μου έκανε παρέα, γιατί μάλλον την ψιλιάστηκε ότι την είχα κοπανήσει και κατ' επέκταση χαθεί, είπε αργότερα στη μάνα μου (όταν επιτέλους με βρήκε με δάκρυα στα μάτια…..Τι να έλεγε στον πατέρα μου….. "Εχασα το παιδί?!", δε λέγονται αυτά….) ότι όταν με ρώτησε "πού είναι η μαμά σου?", εγώ του απάντησα "να μη σας νοιάζει ρε κύριε!"….. Ήμουν ευγενικό παιδί από πάντα. Πάντα στον πληθυντικό! Φυσικά, από ότι μου είπαν, δε με μάλωσαν στο σπίτι, γιατί……πώς να μαλώσεις τέτοια ματάκια……Γίνεται βρε παιδιά? 

Και τώρα με συγχωρείτε…….Πάω να ετοιμαστώ, γιατί λέω έτσι να……αλητέψω ΚΑΙ απόψε!!!!! Για χτες μη ρωτάτε καλύτερα…….Είχα πάει μπουζούκια και γύρισα σπίτι ως μπουζούκι με 1000 λίτρα Chivas στο αίμα μου…..Σήμερα πάω απλά να συνεχίσω εις κέντρον μεριά!!!!!! 

Κίσιζ!!!!!Πολλά πολλά βραδινά και πονηρά κίσιζ!!!!

Subscribe Free
Add to my Page

Ζητείται άνθρωπος να μας χαλάει την ημέρα σε καθημερινή βάση και όχι πότε πότε….

(Γιατί στεναχωρείτε την Audrey….? Μόλις δειτε ότι σκάει χαμόγελο, εκεί! Να την ξενερώσετε πάλι…..)

Είπαμε να πούμε καμιά μαλακία αυτές τις ημέρες να ξεχαστούμε, αλλά δεν…..Αν το έχεις βρει το σύστημα, δε σε αφήνει μετά να πάρεις κεφάλι. Με ενοχλεί να υποτιμούν τη νοημοσύνη μου!!!!! Θα το ξαναπώ και θα το γράψω σε τοίχο απέναντι από το σπίτι του να το βλέπει μόλις ξυπνάει….Δεν υπάρχει άλλη λύση!!!!!!!!!!!!!! Να δω πόσες φορές ακόμα θα αναθεματίσω την ώρα και τη στιγμή που τον γνώρισα (όχι εσύ, καλέ μου! Μην μπερδεύεσαι….και ΜΗΝ παίρνεις τηλέφωνο στις 12 τη νύχτα!!!! Τρομάζει ο κόσμος! Αντε να το ξαναπούμε και σε εσένα μιας και που διαβάζεις!)………..ΡΕ!!!!!! Αντε να έρθει η Παρασκευή……Πόσες ώρες έμειναν? 24 ακριβώς μέχρι να μπω στο πλοίο! Ακριβώς 24…..Ρε πούστη. Η καλη μέρα από το πρωί φαίνεται σε αυτό το νησί. Θα το πετάξω το internet! Θα το πετάξω στη θάλασσα σήμερα που έχει 9 μποφόρ Νοτιά!!!! Να σωθώ…… Πάρτε με μία αγκαλίτσα…..Ή μάλλον όχι! Αφήστε με και μη μου μιλάτε! Δε σας δίνω ούτε φιλί ούτε ο διάολος που με πήρε σήμερα!

                          ��

(Μιας και που βρίσκομαι σε περιπαικτικό μουντ…….Τι νόμιζες βρε? Έτσι θα σε άφηνα? Τόσο κόπο έκανες, να μη σε επιβραβεύσω με ένα post?! Είμαι μεγάλη καρδιά και το ξέρεις. Η εικόνα είναι αφιερωμένη σε εσένα και μόνο. Κοίτα! Δύο καραβάκια που βουλιάζουν….. Θα έβαζα την κάρτα που μου έστειλες, αλλά θα ήταν απρέπεια. Είπαμε, είμαι Κατίνα, αλλά όχι και τόσο…..Enjoy και Καλές Γιορτές και σε εσένα! Και ό,τι άλλο ποθείς….)

         Το κακό ξέρετε ποιο είναι με εμένα? «Γράφεις μεγάλα post!», θα πεταχτεί κάποιο χεράκι από ένα θρανίο. Όχι. «Χμμμμ……», έλα δεν είναι δύσκολο. «Βρίσκεσαι μόνιμα σε ένα καράβι!», όχι, αλλά κράτα το καράβι. Κοντά είσαι! «Γνωρίζεις λάθος άντρες!», σίγα το πράμα. Όλες οι γυναίκες…..εγώ θα γλίτωνα, μάνα μου? Όχι, άλλο άλλο! Μείνε στο καράβι. Έλα…. «Σε γνωρίζουν πλέον οι μούτσοι, οι καβοδέτες, ο καπετάνιος and the crew!», καλά αυτό εννοείται. Πού να δεις τον τύπο στο «Πηνελόπη» και τον άλλο στο Highspeed 4, κάθε φορά που περνάω την τεράστια ξαπλωμένη πόρτα (μπουκαπόρτα, κοπελιά!). «Επ, πάλι εδώ είσαι εσύ?», ε μη με χάσετε και χάσω κι εγώ τα ένσημά μου (κάτσε να τον έχουμε αυτόν από κοντά, σκέφτομαι, σε περίπτωση εγκατάλειψης του πλοίου – ω μη γένοιτο! -  να έχω «σωσίβιο» εξασφαλισμένο, καθώς και βαρκάκι με κουπί…)…. Άλλο. Σκέψου δυνατά. «Ε δε μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο! Είσαι και περίεργη εσύ!», ένα άλλο χεράκι από το βάθος της τάξης.

            Το κακό με εμένα, λοιπόν, είναι ότι όταν αποφασίζω να κάτσω φρόνιμα, να ησυχάσω ρε παιδί μου και να μην τρώγομαι με τα πόδια μου, γυρίζουν τα πόδια (μου ή κάποιου άλλου…) και με χτυπάνε στην πλάτη πειραχτικά μόνο και μόνο για να γκαζώσω. Εκεί που λέω «ησυχία διαβολεμένη», ξεσπάει το κακό.

            Μπαίνω, ως ήσυχος άνθρωπος πάντα, να κοιτάξω τα mail μου, γιατί σαν πολλά μαζεύτηκαν τελευταία (τα απέφευγα για να είμαι ειλικρινής…..Σαν να ήξερα ότι κάτι κακό υπάρχει εκεί μέσα! Κάτι διαβολικό…). Προσπέρασα τα mail με τις διαφημίσεις Gucci, Jimmy Choo, Prada, Chanel, Louis Vuitton, Christian Louboutin ( ε πόσα πια να αγοράσει μία κοινή θνητή?! Για το Θεό…..Αν κάθε φορά που μου έστελναν ένα mail, εγώ αγόραζα, τώρα θα ήμουν όχι άστεγη σε κάποιο πάρκο, αλλά με τα χεράκια πίσω και άσπρη μπλουζίτσα. Ακόμα χειρότερα….Τουλάχιστον ο άστεγος έχει την ελευθερία του! Κάτι είναι κι αυτό….). Μπήκα στο mail της Salomon και ενθουσιάστηκα αρκετά βλέποντας τη νέα μπότα του σκι, αλλά ξενερώνοντας μόλις αντίκρισα λίιιιιιγο πιο κάτω την τιμή (δεν πειράζει….Καλή είναι και η Nordica που έχουμε. Δεν κάνουμε και πρωταθλητισμό, βρε αδερφέ…. 10 κατεβασιές το χρόνο κάνουμε χοντρικά, μην τρελαθούμε κιόλας!). Μπήκα στο mail που μου έστειλε το site του Chamonix (όπως το βλέπετε διαβάζεται, ναι….), αλλά βγήκα πάλι. Sorry αλλά εφέτο θα πάμε Moena (καλό ήσουν, αλλά όπως έχω ξαναπεί, οι πίστες στου Δολομίτες είναι κάτι παραπάνω από κορυφαίες, ατελείωτες και με λιγότερα λεφτά. Στο Σάμονι – με παχύ το σου. Ακούγεται κάπως περίεργα στο λεπτό σου…- θέλεις και τον κούκο και το αηδόνι στο ίδιο κλαδί. Sorry…. Αλλά δε θα πληρώσω πάλι χρυσό το Μονί. Sorry!) και φυσικά εκτός εορτών, καθώς σχολείο δεν πάμε πια, άρα μας συμφέρει!

            Προσπέρασα και άλλα αδιάφορα mail, διαφημιστικής φύσεως κυρίως (μας πήρανε χαμπάρι ότι είμαστε μαλάκες και μας φλομώσανε…) και έφτασα σε ένα που είχε ως τίτλο «Guess who?!!!». Ώπα, λέω. Ιός!!!!!!!!!!!!!! Αλλά δεν ξέρω (ειλικρινά!!! Δεν ξέρω!!!!!), με έβαλε ο διάολος να το ανοίξω. Καλά το είχα καταλάβει…..Ιός….. Ο ακατονόμαστος (ναι εσύ που καμαρώνεις τώρα…..κουραστικέ άνθρωπε!)…. Και κάρτα εορταστική με ένα καραβάκι πάνω (τι πρωτότυπο για ναυτιλιακή εταιρεία που εύχεται «Καλές Γιορτές»…) και ευχές. Από τώωωωρα βρε συ? Ε, ναι…..για να είναι σίγουρος ότι θα «περάσω καλές γιορτές». Μου γαμήσανε που μου γαμήσανε οι ναυτιλιακές το 2008, είπανε να μου κάνουν ποδαρικό και το 2009! Αλίμονο….Α! Εκτός από κάρτα και ευχές, έχει και mail! Τι γλυκός….Για να δω…. (Ε τι? Έτσι θα σε άφηνα? Με τόσα post μου στο ενεργητικό σου, άλλο ένα δε θα γράφαμε? Σε παρακαλώ….. Μου αρέσει γιατί έτσι είσαι σίγουρος – όπως μας λες παρακάτω – ότι σε γουστάρω. Στις παρενθέσεις που θα ακολουθήσουν, γράφω αυτά που θα σου έλεγα αν σε είχα απέναντι. Αλλά επειδή σε έχω χεσμένο και δε σου μιλάω και άρα δε θα κάτσεις απέναντί μου, είπα να στα γράψω, γιατί είμαι ένας καλός άνθρωπος….Γιορτές έρχονται! Ας κάνω μία καλή πράξη τώρα που οι ουρανοί είναι ανοιχτοί….)…..

            «Εγώ είμαι! (Α……ωραία….Το ξέρεις ότι μου είσαι ευχάριστος και είπες να μου στείλεις κάρτα Χριστουγεννιάτικη! Καλά έκανες….) Άλλαξα mail (και φοβήθηκες ότι σε έψαχνα απεγνωσμένα? Βρε κουτό, αφού έχω το κινητό σου. Αλλά θα μου πεις, δε στο σηκώνω ποτέ! Ναι, αλλά θα σου πω κι εγώ ότι ξέρω ότι με διαβάζεις, γιατί φρόντισες να μου το πεις κάποια στιγμή, άρα θα σου έστελνα μήνυμα παρακλητικό και SOS ότι σε ψάχνω εσένα και το mail σου απεγνωσμένα. Τζάμπα ανησύχησες…..Τι κουτούτσικος που είσαι! Δεν πειράζει, όμως…) και σκέφτηκα να στο δώσω (μη σκέφτεσαι τέτοια πράματα. Μεταξύ μας βρε…?) σε περίπτωση που το χρειαστείς ποτέ (ασχολίαστο). Το ξέρεις ότι σε διαβάζω ανελλιπώς ε; (ε βέβαια. Αλίμονο…..Εξάλλου πολλή δουλειά τώρα δεν έχετε με την κρίση. Ενημερώθηκα από αλλού, άρα χρόνος πολύς άρα χαζεύεις από εδώ και από εκεί. Αεριτζής, λοιπόν. Μάλιστα….Α το ανελλιπώς γράφεται έτσι!) Και παρατήρησα ότι δεν είσαι καλά τελευταία (ναι….όντως….πολλή υγρασία εδώ κάτω!). Γιατί; Γκομενικό; (Μάγος είσαι?) Ποιος πείραξε το κοριτσάκι μου (α πα πα…. Μη! Να χαρείς! Δεν τα μπορώ τα ρομαντικά. Αφού με ξέρεις…..Κομπλάρω….) να τον φάω (σίγα, μάνα μου! Ηρέμησε…..Δε θέλω αγριάδες και τσακωμούς! Δε μου αρέσουν αυτά εμένα….) και να τον τρομάξω λίγο (μου αρέσεις όταν αγριεύεις! Είσαι πολύ μπρουτάλ άντρας….)! Ποιος σε στεναχώρησε και με ποιο τρόπο(ε καλά….οι τρόποι λίγο πολύ είναι οι ίδιοι. Ξέρεις εσύ…..); Δε σου έχω πει να μη στεναχωριέσαι για κανέναν (ναι, μου έχεις πει. Αλλά δεν ακούω εγώ, με ξέρεις. Αγύριστο κεφάλι….); Τόσο έρωτα του είχες αυτού και σε πήρε από κάτω (ναι!) και μας ζαλίζεις (μπα?); Ούτε εμείς δε σε ρίξαμε τόσο τότε που σε στεναχωρήσαμε λιγάκι (ε «λιγάκι» εσείς, λιγάκι οι άλλοι, λιγάκι ο τελευταίος. Ε, άνθρωπος είμαι, λύγισα κι εγώ….Πόση ψυχάρα να είμαι πια? Επίσης, διαγωνισμό περισσότερης στεναχώριας κάνεις? Πάει καλά ο κόσμος?). Νομίζω τον γούσταρες πριν γνωριστούμε (πώς φαίνεται ότι μεγαλώνεις, καλέ μου….. Ζητάς τα αναδρομικά! Ότι θα μου έκαναν σκηνή ζηλοτυπίας 4 χρόνια μετά, ε δεν το περίμενα. Είσαι αληθινός?! Υπάρχεις?! Ή είσαι αποκύημα της φαντασίας μου?);Μάλλον….. από αυτά που μας γράφεις πάντως κάτι τέτοιο καταλάβαμε(ποιοι? Είστε πολλοί? Ε δε μας βρήκες και παρθένες, sorry. Μας είχαν «χαλάσει» άλλοι πιο πριν….) αλλά δεν πειράζει (να ‘σαι καλά ε?). Άσχετο (ασχολίαστο). Σε είδα στο Rock τις προάλλες και όπως πάντα έκανες πως δεν με είδες (τι βλάκας που είσαι. Sorry κιόλας. Δεν έκανα πώς δεν σε είδα. Σε είδα, αλλά δε σου μιλάω. Ούτε σε έκτακτη ανάγκη που λένε. Ούτε καν σε πυρκαγιά. Θα σε αφήσω να καείς!) αλλά δεν πειράζει (ε ναι. Καλή καρδιά!). Και ένας φίλος από την παρέα που δεν ήξερε ότι ήμασταν μαζί παλαιότερα (εδώ δεν το ήξερες εσύ καλά καλά….) μου είπε ότι θέλει να έρθει να σου μιλήσει γιατί σε είχε δει και άλλες φορές στο Rock αλλά το ύφος σου (αυτό το ύφος σου!)  τον τρομάζει γιατί είχε σίγουρο τον χυλό (αν ο φίλος σου είναι σαν ξισταύρι και δη αν δουλεύει σε ναυτιλιακή, καλά έκανε και δεν ήρθε. Ήταν δεδομένος ο….. χυλός! Εξάλλου τότες δεν ψαχνόμουν. Τώρα, όμως, αγόρια -  εσύ εξαιρείσαι φυσικά! – δηλώνω ελεύθερη κάθε φορά που θα μπαίνω στο Rock. Κίσιζ σε όλους σας!!! Και να αφήσεις ήσυχο το ύφος μου! Σε όποιον αρέσουμε, έτσι σνομπ!). Φυσικά εγώ του είπα ότι εκεί δεν πλησιάζουμε γιατί αυτή η γυναικάρα πέρασε από τη ζωή μας και μας σημάδεψε (α πα πα….Την έκανες και τη φιγούρα σου, δηλαδή? Ρε! Μη λες τέτοια! Ήμουν 20 χρονώ παιδί τότε!!! Θα σε πηγαίνανε και μέσα, κωλόγερε! Αλλά επανέρχομαι σε αυτό το «μας σημάδεψε…». Γι’ αυτό είπες να το ρίξεις έξω τότε για να με ξεπεράσεις πιο εύκολα σε περίπτωση που χωρίζαμε ποτέ. Εξάσκηση έκανες ε? Καλά έκανες. Τι σκατά άντρας θα ήσουν αν είχες μόνο μία? Είχες και την πέρασή σου…..Ατιμούτσικο! Σε καταλαβαίνω…..Τώρα σε καταλαβαίνω, πίστεψέ με! Άδικα σε κατηγόρησα….Θέλω να γυρίσω πίσω σε εσένα!!!!! Εσύ είσαι το λιμάνι που θα αράξω!). Και ας λες εσύ τα δικά σου (πώς με ξέρεις πια….)….. Έμαθα από ένα πουλάκι ότι θα έρθεις την Παρασκευή (ποιος είναι αυτός ο μπούφος που τα λέει όλα? Νομίζω πως ξέρω…. Ω

                           ��

Όχι, όχι….Οίστρος είπαμε no. Μόνο διάθεση για σχολιασμό, άντε και για μαλακία. Αλλά τίποτα το σοβαρό (καθότι σοβαρό blog εδώ, όχι μαλακίες!!!)….. Αλλά επειδή Δευτέρα είναι και επειδή η διάθεσή μου είναι ελαφρώς ανεβασμένη (όσοι με "ξέρετε" πια, μπορείτε να φανταστείτε και τον λόγο…), είπα να γράψω (πάλι!) ένα post για τη μεγαλύτερη αδυναμία μου….Τι να κάνω? Αδυναμίες είναι αυτές……Καλημέρα!!!!(Έλα σώπα! Καλή είναι….. Ζέστανε πάλι στο Ασπρονήσι. Εκεί που είπαμε "να! Θα βάλουμε τα χοντρά μας!!!!", να την πάλι έξω η ζέστη……Έρημος θα γίνουμε στο τέλος! Πού είναι τα χιόνια?!!!!!!!!!! Πότε θα κάνουμε σκι?!!!!!!!! (Εκεί που θα πάω φέτος τον Γενάρη, thank God, το έχει ήδη στρώσει!!!!!!!!!!!Αλλιώς με έβλεπα για το Άσπεν…..) Και ΚΑΛΟ μας ΜΗΝΑ!!!!! Άντε να δούμε τι θα μας ξημερώσει και σε αυτόν…..Και πού θα δώσουμε Χρυσό Φασόλι Δεκέμβριος 2008. Τελευταίο Φασόλι για φέτος…. Για Νοέμβρη, sorry….Δώσαμε! Δώσαμε! Ο/Η επόμενος/η….

        Η αιώνια αδυναμία μου ήταν, είναι και θα είναι πάντα οι άντρες. Το δυστυχώς, όμως, έρχεται και μπαίνει στο γεγονός ότι δεν εννοώ σεξουαλικά. Ή καλύτερα, δεν εννοώ μόνο σεξουαλικά (δεν αρνούμαι την ταυτότητά μου!!!!). Ποτέ δεν είχα αυτό το «πουτάνικο» μέσα μου, να τους παίρνω στο κατόπι, να τους κυνηγάω για να μου «ρίξουν ένα ζεστό (ντους, βρε σεις…)», γενικά να τους έχω σε αράδες. Όχι…. Σε αυτό το θέμα, ήμουν (και μάλλον παραμένω…) κολλημένο άτομο ή απλά άτομο σκέτο. Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα (των δύο χεριών πλέον….η αλήθεια είναι…), αλλά θα μου πείτε, αν υπάρχει όρεξη, αυτό διορθώνεται. Δεν υπάρχει όρεξη, όμως, και δεν υπάρχει και άγχος, άρα επανέρχομαι και λέω ότι οι άντρες είναι η αδυναμία μου.

Τους λατρεύω και τους ζηλεύω για πολλούς λόγους, πέρα από τους σεξουαλικούς. Καταρχάς, όπως έχω ξαναπεί και στο παρελθόν, ακούνε τη ΜΑΝΟΥΛΑ!!!!! Κι εγώ θα γίνω αγορομάνα, τέλος. Καριολάκι στο σπίτι μου δε θέλω (πολύ το μελετάω και θα μου βγουν όλα κορίτσια….Τρέμω, ρε πούστη!!!!). Επίσης, ό,τι λένε το πιστεύουν κιόλας, ακόμα και αν είναι ψέμα δικής τους κατασκευής…. Για να είμαι ειλικρινής, τους ζηλεύω πολύ για αυτή τους την ιδιότητα. Αυτό που λένε, έχουν το χάρισμα να το ζουν τη δεδομένη στιγμή που το λένε, είναι δεν είναι αλήθεια, είπαμε. Και αυτό, φυσικά, τους δίνει τη δυνατότητα να «απολαμβάνουν την κάθε στιγμή», σαν την Vodafone…. Μπορούν, επίσης, να βλέπουν αθλητικά με τις ώρες, να μπαίνουν στα γήπεδα χωρίς να τους κοιτάνε περίεργα ή στον κώλο, να έχουν άποψη αθλητική χωρίς να τους λένε το όμορφο ρητό «γενικά δε συζητάω ποτέ αθλητικά με γυναίκες, γιατί είναι με την ομάδα που είναι και ο πατέρας τους» (και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν αθλητική άποψη…). Στο μόνο που έχω να κάνω μία ένσταση είναι να μη βρίζουν την μανούλα στα γήπεδα. Τι χρωστάει κι αυτή…. Μπορούν, επίσης, να δηλώνουν εργένηδες, χωρίς να τους «δείχνει η κοινωνία με το δάχτυλο παρατεταμένο». Μπορούν να έχουν παιδί εκτός γάμου και να θεωρείται είτε «στιγμιαίο λάθος» είτε «στιγμιαία ανθοφορία» («ε, συμβαίνουν και αυτά….», λέει η κοινωνία για έναν άντρα.). Και η γυναίκα μπορεί, δε λέω, απλά κατά 99.9% «είναι πουτάνα και γυρίζει με πολλούς». Επίσης, οι άντρες οδηγάνε τέλεια. Άσχετα αν η (απόλυτη) πλειοψηφία των αυτοκινητιστικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων προκλήθηκε από άντρες οδηγούς. «Η ταχύτητα φταίει….», λένε…. Δεν γκαστρώνονται ποτέ!!!!!!!!!!!! Τι θα πει «η εγκυμοσύνη είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί σε μία γυναίκα»? Ναι, όταν βγει το παιδί. Πριν? Τι το όμορφο έχει? Τι το καλό? Δηλαδή, οι άντρες τι πρέπει να πούνε για την εγκυμοσύνη αν εμείς λέμε ότι είναι το καλύτερο? Οι…..αδυναμίες μου «ρίχνουν ένα ζεστό (ντους, βρε σεις!)» και μετά περιμένουν. Δηλαδή, αυτό δεν είναι ό,τι καλύτερο? Από την αρχή, αν το πιάσεις, ως τη σύλληψη και το τέλος, είναι φανταστικό!

I’m jealous, ειλικρινά. Όχι μόνο για τα παραπάνω, εννοείται. Για πολλούς πολλούς άλλους λόγους, τους λατρεύω. Αλλά κυρίως για έναν…….Για τις ΑΠΟΡΙΕΣ τους!!!!!!

 «Τα έχω με μια κοπέλα ενάμιση χρόνο, περνάμε τέλεια μαζί αν κι έχουμε τα προβληματάκια μας. Βασικά έχω ένα πρόβλημα. Εκσπερματώνω πολύ αργά, θέλω καμιά ώρα. Η κοπέλα μου δεν έχει πρόβλημα, βέβαια. Εγώ τι να κάνω;
Νίκος».  Θέλω, καταρχάς, να προσπεράσω το γεγονός ότι πρόκειται για προβληματικό άντρα. Ανέφερε τρεις φορές τη λέξη «πρόβλημα». Το υποσυνείδητο, βλέπετε… Αλλά το αφήνω πίσω μου αυτό. Νίκο μου!!!!!!!!!!! Προφανώς, έχεις ήδη διαβάσει την απάντηση που σου προσέφεραν, αλλά! Επειδή είμαι λίγο χαζή γυναίκα, θέλω να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι πριν σου απαντήσω, γιατί αλλού κόλλησα. Εννοείς εκσπερματώνεις μία ώρα σερί («……θέλω καμιά ώρα», μας λες.) ή μετά από μία ώρα? Γιατί, αν εκσπερματώνεις μία ώρα σερί, τότε η κοπέλα σου έχει μεγάλο πρόβλημα, απλά δε στο λέει γιατί σε……αγαπάει. Δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις σε αυτή την περίπτωση, συγγνώμη….. Ελπίζω μόνο να μη σε πιάσω ποτέ γκόμενο. Καλή τύχη, κυρίως σε εμένα που αναζητώ σύντροφο!!! (Ρε Νίκο, πλάκα μας κάνεις, αγόρι μου?!!!!! Εδώ λέμε ο κόσμος δε γαμάει κι εσύ μας ρωτάς τι να κάνεις που μπορείς και «κρατιέσαι» τόση ώρα? Άει γαμήσου, αγόρι μου. Ευχή και κατάρα σου δίνω…..Ρε κάτι άντρες με απορίες!) 

«Έχω ένα πρόβλημα που με ξενερώνει. Ενώ λειτουργώ πάρα πολύ καλά στον σεξουαλικό τομέα, δεν μπορώ να εκσπερματώσω εύκολα, εκτός αν είμαι από κάτω. Γιατί λες να συμβαίνει αυτό και τι μου λες να κάνω;
Άγγελος»  Καταρχάς, Άγγελέ μου, μου αρέσεις. Και αυτό γιατί είσαι σίγουρος (και μας το λες κιόλας ότι είσαι σίγουρος…) ότι τα καταφέρνεις μια χαρά στο κρεβάτι/ σαλόνι/ μπάνιο/ κουζίνα/ αυτοκίνητο/ μπουρδελοχοτέλ/ και όπου αλλού φανταζόμαστε όλοι μας. Μπράβο, αγόρι μου! Στις γυναίκες αρέσουν οι άντρες με αυτοπεποίθηση. Κι εκεί που σκεφτόμαστε αυτό, έρχεσαι και μας «ξενερώνεις» με το «πρόβλημά» σου. Δε μπορείς να «τελειώσεις εύκολα» εκτός αν είσαι από κάτω….. Έχεις πρόβλημα υποταγής, Άγγελε, και μάλιστα χοντρό. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις. Λυπάμαι…. Δεν έχω κάποια συμβουλή, εκτός και αν κάποιος εδώ μέσα μπορεί να σε βοηθήσει. Αλλά μάλλον, πρέπει να πας σε κάποιον ειδικό. Εγώ δεν ξέρω…. Ρώτα και τον από πάνω, μήπως έχει κάποια ιδέα, αλλιώς ψάξ’ το. Είναι σοβαρό…..Καλή τύχη και σε εσένα! (Άει γαμήσου κι εσύ!!!!!! Ευχή και κατάρα σου δίνω….) 

«Έχω πρόβλημα με το πέος μου… Ενώ όλοι, και ειδικά όλες, με θεωρούν πολύ όμορφο απορούν γιατί δεν έχω σχέση…Ο λόγος είναι αυτός: Το πέος μου είναι μόλις 12 εκ. και είναι και αρκετά λεπτό… Έτσι φοβάμαι να κάνω σχέση γιατί μπορεί να μην αρέσει στην κοπέλα μου… Επιπλέον έχω και πρόωρη εκσπερμάτιση…Τι θα με συμβούλευες;
Γιάννης»  Όμορφε (γρήγορε ΚΑΙ αρκετά λεπτέ!!!) Γιάννη, καταρχάς να σου πω ότι η ομορφιά είναι υποκειμενική και στη δική σου την περίπτωση, λυπάμαι…..αλλά σβήνει με το πρώτο χάδι, με το πρώτο φιλί…. Μην ακούς τι σου λένε οι άλλοι που προσπάθησαν να σε βοηθήσουν με την απάντησή τους. ΚΑΙ 12 εκ. ΚΑΙ αρκετά λεπτό? Λυπάμαι……Να τον είχες 12 εκ. αλλά χοντρό, κάπως θα το σώναμε. Καλύτερα μανιτάρι παρά μολύβι, βρε όμορφε Γιάννη!!!! Αλλά ΚΑΙ λεπτό? ΚΑΙ πρόωρη εκσπερμάτιση? ΚΑΙ 12εκ.? Όχι, όχι….λυπάμαι και εύχομαι να μη σε γνωρίσω ποτέ ούτε εγώ, αλλά ούτε και οι υπόλοιπες ελεύθερες γυναίκες! Τι να κάνεις…..? Δεν είναι για όλους αυτή η ζωή. Στην επόμενη εσύ…… (Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι γιατί δεν πηδάς. Άντε να σου αναπτερώσω λίγο το ηθικό, γιατί είσαι καλό παιδί. ΚΑΙ με λεπτούς τρόπους….) 

«Μπορείς να μου πεις από που κυμαίνεται σε εκατοστά το μέγεθος ενός φυσιολογικού πέους; Για να ξέρουμε και που βαδίζουμε…
Ανώνυμος». Ψιτ?! Ανώνυμε?! Μεταξύ μας πάντα, να μην είσαι σαν τον όμορφο Γιάννη (βλέπε από πάνω) και παρακάτω. Μην του το πεις, όμως, σε παρακαλώ. Μπορεί να κάνει καμία τρέλα! Είναι αρκετά…..λεπτά αυτά ζητήματα. 

«Είμαι εθισμένος στην αυτοϊκανοποίηση. Αυτό έχει επιπτώσεις στη σχέση με τη κοπέλα μου. Κάθε φορά που εκείνη θέλει να κάνουμε σεξ, μου φαίνεται απωθητική. Δεν είναι ότι είμαι gay, απλά δεν έχω ορμές για σωματική επαφή μαζί της. Έχω δοκιμάσει να πάω και με τις φίλες της αλλά και εκείνες το ίδιο αίσθημα μου προκαλούν. Τι μου προτείνετε για να ξαναγίνω φυσιολογικός εραστής;
Νίκος»  Τι έγινε, ρε Νίκο? Πάλι εδώ είσαι? Τη μια μας λες ότι χύνεις αργά και την άλλη μας το παίζεις και μαλάκας? Αποφάσισε τι είσαι να τελειώνουμε. Να ξέρει και η επιστήμη τι να κάνει με την περίπτωσή σου…. Βασικά, εσύ Νίκο μου, έχεις το εξής πρόβλημα από τα λίγα που μας είπες. Είσαι τρελά ερωτευμένος με τον εαυτό σου, για αυτό ρε συ τον παίζεις συνέχεια από τη μία και από την άλλη τελειώνεις αργά. Δε σε χορταίνεις…..  Αν δε μπόρεσες ούτε με τις φίλες της γκόμενάς σου, τότε λυπάμαι……Σε γουστάρεις τρελά!!!! Και κάτι άλλο…. ΕΙΣΑΙ φυσιολογικός εραστής, μάνα μου, απλά δεν το ξέρεις ακόμα. Πρέπει να τα βρεις και να συμβιβαστείς με τον εαυτό σου. Αυτό πρέπει να κάνεις…… (Κοίτα κάτι μαλάκες….) 

«Έχω μεγάλο πρόβλημα. Εκσπερματώνω πολύ γρήγορα και ξενερώνουν οι γκόμενες μαζί μου στο σεξ. Ξέρεις μήπως τι μπορώ να κάνω;
Δημήτρης» Μη βγαίνεις από το σπίτι. Θα είναι καλύτερα για όλες μας…… Επίσης, μια καλή ιδέα για αρχή, θα ήταν να συμβουλευτείς τον Άγγελο (πιο πάνω έτσι?), γιατί μάλλον έχει βρει το κόλπο. Θα σου έλεγα να ρωτήσεις και τον Νίκο, αλλά όχι. Είναι πολύ εγωκεντρικό άτομο και μπορεί να μη σου πει την αλήθεια…. 

«Τα έχω με μια κοπέλα δύο χρόνια κι έχουν γίνει πάρα πολλά σκηνικά (δηλαδή κέρατο) και από την πλευρά μου αλλά και από την πλευρά της. Με παράτησε για άλλον, αλλά ξαναγύρισε και μου έδειξε ότι με θέλει με πάρα πολλούς τρόπους αλλά κάτι μου λέει να μην την εμπιστευτώ. Γεγονός είναι ότι έχω κάνει μαζί της το καλύτερο κρεβάτι για αυτό κι έχω αυτό το κόλλημα. Τα ερωτήματα μου είναι τα εξής: Τι να κάνω; Γιατί με παράτησε και ήρθε ξανά σε μένα; Είναι 17, είμαι 19 και είμαι ο πρώτος της..Νίκος»  Ρε Νίκο, δεν παίζεσαι….. Από πού να ξεκινήσω? Σε ποια ερώτησή σου να απαντήσω πρώτα? Δεν ξέρω…. Δεδομένης της κατάστασης που μας προανέφερες και λίγο παραπάνω ένα έχω να πω: η 17χρονη (!!!!!!) σε παράτησε γιατί εκσπερμάτωνες επί μία ώρα σερί και ξαναγύρισε γιατί ή ο Δημήτρης εκσπερμάτωνε πολύ γρήγορα ή επειδή ο όμορφος Γιάννης την είχε 12 εκ. ΚΑΙ λεπτή ΚΑΙ εκσπερμάτωνε πολύ γρήγορα. Οπότε η κοπέλα σκέφτηκα «άσε ρε να κάτσω στον άλλο τον μαλάκα που του δίνει και καταλαβαίνει.», κατάλαβες? Άντε να δούμε τι άλλο θα ρωτήσεις……

 «Πώς μπορείς να καταλάβεις αν μια γυναίκα προσποιείται οργασμό;
Γρηγόρης»  Πολύ εύκολα, φίλε Γρηγόρη….. Κάνε της πρόταση γάμου της «στιγμή της κορύφωσής» της. Εκείνη θα σταματήσεις αμέσως τις φωνές και θα ρωτήσει: «ΤΙ?!!!». Θα της κοπούν τα πόδια, σου λέω…. Βέβαια, τότε υπάρχουν και πολλές πιθανότητες να «τελειώσει» στα αλήθεια….Αλλά δοκίμασέ του εσύ καλού κακού. 

«Υπάρχει φάρμακο που να επιβραδύνει την εκσπερμάτωση; Και σε τι γιατρό πρέπει να πας;Γιάννης»  Ρε όμορφε Γιάννη, εδώ το πέος σου (σικ…) είναι ΚΑΙ 12 εκ. ΚΑΙ πολύ λεπτό κι εσύ ψάχνεις λύση για την πρόωρη εκσπερμάτωση? Στην περίπτωσή σου, όμως, δεν υπάρχει άλλος δρόμος…… Άσ’ το ρε παιδί μου, ξέχνα το! Another time, another place! Μην ξενερώνεις, έλα σε παρακαλώ…. 

«Τα έχω με μια κοπέλα 17 χρονών για 3 χρόνια και είναι ακόμα παρθένα. Θέλει λέει μετά το σχολείο. Τί να κάνω για να την πείσω? Επίσης δεν ξυρίζει το γατάκι της και όταν της κάνω στοματικό… καταλαβαίνετε πως νοιώθω. Το κάνω μπας και μου κάνει κι αυτή αλλά τίποτα. Ακούω την "επιστήμη"…
Γιώργος»  Γιώργο….. Η επιστήμη δε σε λαμβάνει καλά. Κάνει παράσιτα μισό. «…..δεν ξυρίζει το γατάκι της»?! Γιατί να ξυρίσει το γατάκι της? Και πώς συνδέονται η γάτα, η παρθενιά της γκόμενάς σου και το στοματικό που της κάνεις εσύ (για την πιάσεις στο φιλότιμο…)? Με μπέρδεψες…. Άσε να τελειώσει πρώτα το σχολείο το κορίτσι και βλέπετε…. Μπορεί ως τότε να το έχει ξυρίσει το γατάκι της. Που πιάνει και καλοκαιράκι, εκεί μετά τις Πανελλήνιες…..Κάτσε να δεις μέχρι τότε. 

«Καλησπέρα.. Αντιμετωπίζω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα και δεν ξέρω πως θα το λύσω… Έχω πραγματικά τρελαθεί από ερώτα και πάθος για μια κοπέλα η όποια έχει σχέση 16 μήνες, αλλά μεταξύ μας έχουν γίνει κάποια πράγματα… Στην αρχή που βγαίναμε, απλώς μιλάγαμε… Μετά από 2 εβδομάδες, ύστερα από δική μου μεγάλη προσπάθεια, φιληθήκαμε. Έκλαψε και είπε ότι δεν θέλει να με ξαναδεί γιατί δεν το έχει ξανακάνει αυτό στο σύντροφο της.. Διακόψαμε με δική της πρωτοβουλία για 2 εβδομάδες περίπου . Εγώ τον καιρό αυτό πιο χάλια δεν γινόταν να είμαι, η μόνη μου βόλτα που έκανα ήταν στο σημείο που πρωτοφιληθήκαμε, έκλαιγα και γενικά ήμουν σε μια πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ύστερα από δίκες μου υπερπροσπάθειες, ξαναρχίσαμε να βλεπόμαστε και καλά στο φιλικό στην αρχή, αλλά όσο περνούσε ο καιρός τόσο ερχόμασταν πιο κοντά. Για δύο ημέρες συνεχόμενες, όλο φιλιόμασταν (τίποτα άλλο) και ήταν η πρώτη φορά που δεν ξενέρωσε. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι τώρα όποτε συναντιόμαστε, μια φιλιόμαστε και την επόμενη δεν θέλει τίποτα. Προσπαθώ αλλά αποφεύγει. Δεν ξέρω τι να κάνω, έχω φρικάρει!Δεν μπορώ να την ξεχάσω, αποκλείεται! Είμαι διατεθειμένος να την κυνηγήσω όσο χρειαστεί. Μου είχε πει ότι με τον δικό της ήταν σε απόσταση, είχαν τα προβλήματα τους αλλά ξαναβγαίνουν κανονικά. Μια δείχνει ότι με θέλει και μια το αντίθετο! Βοήθεια, γιατί θα αποτρελαθώ! Δεν με αναγνωρίζω πλέον!
Νίκος»  Καλησπέρα, Νίκο. Ούτε εγώ σε αναγνωρίζω πλέον, η αλήθεια είναι… Η περίπτωσή σου έχει αρχίσει και μας προβληματίζει σοβαρά όλους. Κάνε, σε παρακαλώ άλλη μία «υπερπροσπάθεια», για μένα αυτή τη φορά. Πήγαινέ κάτσε «στο σημείο που πρωτοφιληθήκατε» και μείνε εκεί για πάντα. Κλάψε, αν αυτό σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, αλλά μείνε εκεί και μη ρωτάς τίποτα άλλο! 

«Καλησπέρα. Έχω ένα μικρό προβληματάκι με τις κοπέλες που πάω να κάνω σεξ. Το πέος μου είναι αρκετά χοντρό και οι κοπέλες «κωλώνουν» να με αφήσουν να τους το κάνω από πίσω. Τι να κάνω ώστε να με αφήσουν; Ευχαριστώ.
Βαγγέλης»  Καλησπέρα (χοντρέ!!!!) Βαγγέλη. Καταρχάς, να σε συγχαρώ (με κίνδυνο να κάνει καμία τρέλα ο όμορφος Γιάννης….) που έχεις χοντρό πέος. Μπράβο ρε Βαγγέλη!!!!!!!! Μπράβο ειλικρινά!!!! Τέτοια θετική σκέψη θέλουμε να ακούμε και να διαβάζουμε (και να βλέπουμε από κοντά, φυσικά….). Αν ποτέ, λέω αν, αποφασίσεις να ξεχάσεις τους κώλους, θα ήθελα να τα πούμε από κοντά. Θα ήθελα να βάλουμε κάτω το πρόβλημά σου και να το συζητήσουμε. Εδώ δε γίνεται, Βαγγέλη μου, γιατί μας βλέπει και ο όμορφος Γιάννης. Είναι σαν να του το κάνουμε επίτηδες μετά. Καταλαβαίνεις…. Φιλάκια πολλά πολλά, Audrey!             

          Ουφ…..Κουράστηκα να απαντάω στα τόσα γράμματα των αναγνωστών. Πάω να πλύνω κανένα πιάτο. Και σε όσους δεν απάντησα, υπόσχομαι να το κάνω σύντομα. Πολλά πολλά κίσιζ! 
Υ.Γ.: Ρωτάνε στα αλήθεια τέτοια πράματα τα αγόρια ή είναι μια απλή πλάκα?