Αφήνοντας την Μύκονο…

Σε ένα τραπέζι γεμάτο με γυναίκες δεν υπάρχει περίπτωση να βαρεθείς ποτέ. Είτε είσαι γυναίκα είτε άντρας. Και το συνειδητοποίησα για μία ακόμη φορά χτες το απόγευμα. Βρισκόμουν ακόμα στην Αθήνα (από την Δευτέρα φεύγω και όλο το αναβάλλω…. Με έπιασαν πάλι τα ψυχολογικά μου, φαίνεται, με το Ασπρονήσι….) και ήθελα διακαώς να πιω τσάι με γεύση φράουλας παρέα με την ξαδέρφη μου, τη φίλη μου και όποια γυναίκα ήταν πρόθυμη να μας ακολουθήσει. Και από τον δρόμο, δηλαδή, μάζευα και μια άσχετη, δεν είχα πρόβλημα….. Βέβαια, από όλες αυτές που ήθελα, μόνο η ξαδέρφη μου ήταν ορεξάτη και διαθέσιμη για…. τσάι και συμπάθεια, καθώς η φίλη μου δούλευε εκείνη την ώρα. Δεν πειράζει…. Και η ξαδέρφη μου κάνει. Μέσα σε μία ώρα από το ραντεβού, μαζέψαμε κι άλλη μία φίλη μας που εκείνη την ώρα σχολούσε. Φορτωθήκαμε όλες στο smart (3 στον αριθμό ακόμα…) και παρκάραμε στο Κολωνάκι. Κατεύθυνση η αγαπημένη μας καφετέρια και στέκι πλέον «La Tasse».

                Γεμάτη σχεδόν μόνο με γυναίκες (δεν έχω καταλάβει ακόμα τον λόγο…..) είναι το ιδανικό μέρος για να κάνεις την οποιαδήποτε συζήτηση χωρίς να νιώθεις περίεργα αντρικά βλέμματα στην πλάτη. Οι ηλικίες ποικίλλουν. Βλέπεις από 18 μέχρι και 60….. Και πάντα όλες είναι τόσο απασχολημένες με το θέμα τους που δε γυρίζουν καν να κοιτάξουν σε περίπτωση που ανοίξει η πόρτα. Ίσως μόνο ενοχλημένες αν μπαίνει κρύο…. Βρήκαμε και το τραπέζι μας άδειο (όπως μπαίνεις δεξιά στο καναπεδάκι…), οπότε ήταν σίγουρο ότι η συζήτηση θα είχε μέλλον μπροστά της. (Έχω παρατηρήσει, ότι εμείς οι γυναίκες αποσυντονιζόμαστε σε περίπτωση που στο στέκι μας η «θέση μας» είναι πιασμένη…… Λες και την έχουμε κατοχυρώσει μέσα στο πέρασμα του χρόνου…. Πολύ περίεργο πάντως!) «Τι θα πάρετε κορίτσια?», αγόρι έχουμε τσάι με γεύση φράουλα? «Δε θα πάρετε ουίσκι???», κοιτάζοντας το ρολόι του έκπληκτος. Παρόλη τη δελεαστική του πρόταση, παρέμεινα στο τσάι με γεύση φράουλα έτσι για να μη με θεωρεί και δεδομένη! «Σε πήρανε χαμπάρι τόσα χρόνια τι πότης είσαι…..», είμαι ορίτζιναλ γυναίκα εγώ. Έχω τις συνήθειές μου. Ακόμα και αυτές που ρέπουν προς την αμαρτία….

                Και σαν να έκανα μαγικά λέγοντας τη λέξη «αμαρτία» και άρχισε μια συζήτηση περί…. αμαρτίας. Είναι από αυτές που αρχίζουν με τη φράση «για να πω την αμαρτία μου….» και τελειώνουν πάντα με το λογικό γυναικείο συμπέρασμα «και πολύ καλά θα κάνεις». Οι αμαρτίες διαφέρουν από γυναίκα σε γυναίκα και από χαρακτήρα σε χαρακτήρα. Άλλες θεωρούν αμαρτία ενώ είναι σε σχέση να σκέφτονται ή να φλερτάρουν με έναν άλλο άντρα. Άλλες να κοιμούνται με αυτόν τον άλλο άντρα. Άλλες που έφαγαν σαντιγί στις 3 το πρωί γιατί δεν είχαν κάτι άλλο σε γλυκό στο σπίτι. Εγώ, ας πούμε και επειδή είμαι single αυτή τη στιγμή, θεώρησα αμαρτία το γεγονός ότι μου αρέσουν δύο άντρες ταυτόχρονα. Και δεν ξέρω με ποιον από τους δύο θα βγω όταν ξαναέρθω στην Αθήνα….. «Να βγεις και με τους δύο!!», μία νέα προσθήκη στο τραπέζι!!!!!!!! «Τώρα σχόλασα και από συνήθεια κοίταξα προς το τραπέζι μας και….? Είστε εδωωωωώ!!!!», join us. Μιλάμε για αμαρτίες…. «Εγώ για να πω την αμαρτία μου, έχω επέτειο σήμερα με τον δικό μου αλλά ψήνομαι άσχημα να το τραβήξουμε μέχρι αργά όλες μαζί. Ε είσαι κι εσύ εδώ …. Πότε θα σε ξαναδούμε……..», το τριήμερο dear. Δε θα αργήσω καθόλου!!! «Ναι αλλά ψήνομαι άσχημα σας λέω….. Λοιπόν! Θα κάτσω!!!» και πολύ καλά θα κάνεις!

                Και αφήσαμε τις αμαρτίες (και σιγά τις αμαρτίες, δηλαδή…. Μικρές κοπέλες….) και πιάσαμε τα υπαρξιακά μας η καθεμία. Με κυριότερο υπαρξιακό φυσικά το αντρικό φύλο. (Εγώ το έχω ανάγει πλέον σε υπαρξιακό….. Δεν υπάρχει άλλη ετυμολογία….) Και εδώ τα υπαρξιακά διαφέρουν. Όσες είναι σε σχέση (όλες εκτός εμένα, δηλαδή…) σκέφτονται κυρίως αν κάνουν καλά που είναι με τον συγκεκριμένο στη σχέση αυτή (μια χαρά περνάνε, αλλά έτσι… κουβέντα να γίνεται…), αν ταιριάζουν, πού θα πάει αυτή η σχέση (περπατάμε πλέον όλες στα 26… Αλλά δεν τα έχουμε κλείσει ακόμα! Προς Θεού!!) γιατί τα χρόνια περνάνε, αν μπορούν να τους έχουν εμπιστοσύνη, αν πιστεύω ότι έχουν πάει και με άλλες (τι να τους πω τώρα…. Ότι σίγουρα έχουν πάει και με άλλες? Ε δε λέγονται αυτά ακόμα και αν είσαι η φίλη που τα λέει έξω από τα δόντια… Θα μου πείτε κι εγώ πού το ξέρω? Είπαμε… Τον 21^ο αιώνα θα πέσει πολύ κέρατο από όλες τις πλευρές, κυρίως πλέον από τις γυναίκες… Το νου σας αγόρια…. Είναι γεγονός….), αν θα τους πουν ποτέ να συζήσουν (λύσσα κι αυτή!), αν είναι φυσιολογικό που κάνουν σχεδόν τα ίδια πράγματα στο σεξ (πράγματα= στάσεις, απλά ντρέπονται να το θέσουν έτσι…), αν τις αγαπάνε. Και το θέμα είναι ότι περιμένουν αυτές τις απαντήσεις από εμένα, ενώ εγώ καλά καλά δεν έχω βρει τις δικιές μου απαντήσεις. Δεν ξέρω γιατί βγάζω τέτοια αύρα…. Κι ενώ τους λέω κάθε φορά ότι εγώ τα έχω πιο χύμα τα θέματά μου και τα έχω κάνει περισσότερο σαλάτα από τον οποιοδήποτε (με τη βοήθεια πάντα και των εκάστοτε γκόμενών μου…..), εκείνες εξακολουθούν να ζητάνε τη συμβουλή μου. Και η συζήτηση περί υπαρξιακών τελειώνει πάντα με τα δικά μου υπαρξιακά για τους άντρες που πέρασαν, περνάνε ή που θα περάσουν από τη ζωή μου (και το κρεβάτι μου κατ’ επέκταση….)που είναι κάτι σαν τα X-Files και με τη φράση «η αλήθεια είναι εκεί όξω»….

                Μέσα σε δύο μόνο ώρες, και πάντα με νέες προσθήκες, τυχαίες ή μη, γίναμε από «3 γυναίκες που συζητάνε τις αμαρτίες τους», «6 στριμωγμένες γυναίκες που συζητάνε τις αμαρτίες τους στο ίδιο τραπέζι». Οι καφέδες και το τσάι με γεύση φράουλα έγιναν κρασί μοσχάτο και πλέον οι μαλακίες έβγαιναν από το στόμα με την ταχύτητα του φωτός. Λυπάμαι μόνο εκείνους τους 4 άντρες που κάθισαν στο διπλανό τραπέζι να τσιμπήσουν κάτι και που ενώ στην αρχή σήκωσαν το φρύδι με ιδιαίτερη ευχαρίστηση βλέποντας 6 γυναίκες αρκετά εμφανίσιμες και μόνες να πίνουν τα κέρατά τους (πάντα ο άντρας αναθαρρεύει όταν βλέπει μεθυσμένες γκόμενες…. Μη ρωτήσετε γιατί…. Αγόρια είναι και κάνουν τους δικούς τους συνειρμούς…) , στο τέλος είχαν καραφλιάσει με όλα αυτά που είχαν ακούσει. Είναι γεγονός, ότι η συζήτηση μετά τις 9 και με αρκετά ποτήρια κρασί είχε γίνει λίγο…… πώς να το πω να μη μας παρεξηγήσει κανένας άντρας….. αποκαλυπτική, τολμηρή και αθυρόστομη….. Σηκώνω το χέρι και λέω ότι εγώ το ξεκίνησα και απλά οι υπόλοιπες ήταν ευάλωτες λόγω του κρασιού. Οπότε τους δίνουμε άφεση αμαρτιών!!!! Και ρίχνουμε όλο το φταίξιμο σε εμένα!!! Μου αρέσει, εξάλλου να παίρνω το φταίξιμο εγώ…

                Και σε κάποια μικρή στιγμή αναλαμπής και παύσης της οινοποσίας, έπιασα τον εαυτό μου να παρακολουθεί όλες τις υπόλοιπες (που τις είχε πιάσει λογοδιάρροια…) και να συνειδητοποιώ για ακόμη μία φορά ότι στο τραπέζι υπήρχαν ταυτόχρονα 3 διαφορετικά θέματα προς συζήτηση και όλες να συμμετέχουμε και στα 3 θέματα. Αδυνατώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν…. Μου ήρθε στο μυαλό η διαφήμιση της Εθνικής που λέει ότι «από μετρητά δεν μένεις ποτέ». Έτσι και μια παρέα γεμάτη με γυναίκες δε νομίζω να μείνει ποτέ από θέμα. Από μετρητά μπορεί….. Αν υπολογίσουμε και προσθέσουμε όλα τα ροφήματα και τα κρασιά μαζί, αλλά από θέμα ποτέ!!! Επίσης, μία γυναίκα μεθυσμένη πιθανότατα να ξεμείνει και από οδηγικές ικανότητες και….. να κάνει 5 ολόκληρα λεπτά να βγάλει ένα smart από θέση νταλίκας, αλλά δεν πειράζει…. Είμαστε γυναίκες και έχουμε το ακαταλόγιστο! Και επίσης, απαίσια αγόρια πάντα ψάχνεται μία αφορμή για να μας πιάσετε την κουβέντα και εμείς χτες βράδυ κατά τις 12 σας την δώσαμε…. Ελάτε…. Φανήκατε και απαραίτητοι δίνοντάς μας οδηγίες…. Τι απαίσιοι που είστε όταν θέλετε…. Κίσιζ….