ΑΡΠΑΧΤΕΣ

Welcome to Athens Voice blogs. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

Το αγόρι της…

Το κορίτσι του….

Κάθισε να γράψει «για εκείνη».

Ήθελε να γράψει ΄΄ για εκείνον΄΄

   Έφτιαξε καφέ,
θυμήθηκε ότι εκείνη πίνει πάντα «διπλό καφέ», με τόσους καφέδες και μάλιστα
διπλούς, θα κάνει τόσα νεύρα που κάποια στιγμή θα τον σκοτώσει με κανένα
χαρτοκόπτη επειδή θα της έχει πει απλώς προηγουμένως «μήπως κάνεις λάθος μωρό
μου?» («εγώ να κάνω λάθος? τώρα θα δεις»-και εκεί είναι που τον σφάζει).

Έφτιαξε μια κούπα καφέ ,διπλό,
είχε πάθος με τον καφέ, εκείνος τον άφηνε σχεδόν πάντα στη μέση……

     Γέλασε, άναψε τσιγάρο.

Θυμήθηκε ,πάλι, χαμογέλασε,
ένιωσε ένα μούδιασμα γλυκό ,άναψε τσιγάρο…

 

   Το τσιγάρο βοηθά τη
σκέψη, σε μικρές ποσότητες έχει σχεδόν «θεραπευτικές» ιδιότητες, αλλά τα 40
τσιγάρα την ημέρα έχουν σχεδόν «θανατηφόρες» ιδιότητες, τι μαλακίες σκεφτόταν
αυτή τη στιγμή, το θέμα του ήταν να της μιλήσει με τις λέξεις, να της πει
πράγματα, όχι να αφήνει το μυαλό να φεύγει-το μυαλό έπρεπε να είναι εκεί,
συγκεντρωμένο, πάνω από το μικρό μαύρο σημειωματάριο που θα της έδινε.

Με προϋπόθεση φυσικά να έγραφε και κάτι μέσα βέβαια..(«το
κέρατο μου. Θέλω τόσα να της πω και δεν ξέρω τι να πρωτοπώ, από πού να αρχίσω»
σκέφτηκε…)

 

Το τσιγάρο βοηθά τη σκέψη , ποτέ
όμως δεν κατάφερε να χαλιναγωγήσει τον πόθο και το πάθος…..φαντάσου ένα τσιγάρο
που θα εμπόδιζε τον έρωτα να τρυπώσει στην καρδιά … πούρο θα έπρεπε να ήταν…

 

   Σηκώθηκε από την
μαύρη (το μαύρο χρώμα γενικά παίζει πολύ στην ιστορία μας..)πολυθρόνα,
περπάτησε στο σκοτεινό δωμάτιο, σκόνταψε σε μια μικρή μπάλα ποδοσφαίρου
(«πέναλτυ ρεεεε» γέλασε μέσα του), ξανακάθισε.

 

Σηκώθηκε από την κόκκινη
πολυθρόνα (το κόκκινο του έρωτα, όχι απόχρωση ,όχι δήθεν κόκκινο, όχι
συμβιβασμός, το κόκκινο που έχει το αίμα και ο έρωτας)

 

     Κι άλλο τσιγάρο.

 

Κι άλλο τσιγάρο

�

«Θα της γράψω για μας-θα της γράψω πόσο πολύ θέλω να κάνω
έρωτα μαζί της».

Απέρριψε την ιδέα για δύο λόγους:

   Ο πρώτος λόγος
είναι ότι ΠΟΤΕ δεν χρησιμοποιούσε την έκφραση «κάνω έρωτα».

«Κάνεις μπάνιο» στην θάλασσα (και μετά κάθεσαι στην άμμο και
διαβάζεις εφημερίδα), «κάνεις πλάκα», «κάνεις παστίτσιο»(με χοντρά μακαρόνια Barilla) αλλά «κάνεις έρωτα»,
όχι ρε πούστη μου, τι σημαίνει αυτό?

Το έλεγε αλλιώς: «πηδάω», «κάνω σεξ» και τέτοια.

 

   Ο δεύτερος λόγος
είναι ότι αν  της το έλεγε αυτό, το
«θεματάκι» με τον χαρτοκόπτη το είχε στο τσεπάκι του (στην καρωτίδα του πιο
συγκεκριμένα..).

�

Θα αρχίσω από το στόμα του , γι
αυτό θα γράψω πρώτα , ότι λατρεύω τα χείλη του (γλυκανάλατες αηδίες) Θα του
γράψω ότι τον σκέφτομαι συνέχεια( παιδιάστικο) ότι γελάω μαζί του (επικίνδυνο)
ότι  μου αρέσει (λίγο) ότι κάνει τις
καρδούλες μου να χτυπάνε δυνατά (δεν θα καταλάβει) ότι το μυαλό μου ταξιδεύει
μαζί του( ποιητικό) ότι τον κάνει κέφι κάθε εκατοστό του κορμιού μου(τολμηρό)
ότι τον γουστάρω  (αλήτικο)

 

Οι γυναίκες έχουν μια σοβαροφάνεια όταν μιλάνε για το σεξ, σαν να έχουν καταπιεί όλες από μία Φάνη Πάλλη
Πετραλιά, άκαμπτες, σαν μπαστούνια του golf.

Οι άντρες είναι πιο χαβαλέδες σε αυτό το θέμα «ένα πήδημα ρίχνουμε ρε παιδιά, δεν ανακαλύπτουμε και
το εμβόλιο για τον καρκίνο, χαλαρώστε».

 

    Πάει, δεν του
ερχόταν τίποτα-το μαύρο  Moleskine ήταν ακόμη άδειο.

�

Να μην φανεί υπερβολική ,ούτε
και λίγη…..ξαφνικά δεν υπήρχαν λόγια , έπρεπε να βρει δικές της λέξεις…

�

 

  Μια γουλιά καφέ με
την τελευταία ρουφηξιά-έστειλε τον καπνό ψηλά στο ταβάνι του δωματίου.

 

Μια γουλιά καφέ με την τελευταία
ρουφηξιά-έστειλε τον καπνό ψηλά στο ταβάνι του δωματίου.

�

 

   Μία δόνηση στο
κινητό του, μετά το χτύπημα με υπόκρουση τη μουσική από «ΤΑ ΣΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ
ΚΑΡΧΑΡΙΑ», στην οθόνη έγραφε « Πως τη λεν» (έκανε και πλακίτσες το αγόρι..).

 

Πήρε το τηλέφωνο να τον ακούσει
λίγο, είχε ερωτευτεί τη φωνή του , είναι δυνατόν να ερωτευτείς μια φωνή(
ξεφεύγει)

�

 

   Απάντησε- από τη
λαχτάρα του να απαντήσει στην κλήση της παραλίγο ν’απογειώσει την κούπα του
καφέ από το γραφείο-τώρα πια δεν υπήρχε τίποτε άλλο στη γη για κείνον, μόνο η
φωνή της, μόνο η μορφή της που σχηματοποιούνταν στο μυαλό του ενώ την άκουγε να
μιλάει ζεστά, τόσο ζεστά, μα τόσο ζεστά…

 

Της μιλούσε.

Του μιλούσε.

Την ρουφούσε.

Τον ρουφούσε.

 

Έκλεισε το τηλέφωνο, άναψε ένα τσιγάρο, φύσηξε τον καπνό «θεατραλέ»
σαν να κάπνιζε ο ίδιος ο Τζουντ Λο σε σκηνή στο West End κι άρχισε να γράφει.

 

Έκλεισε το τηλέφωνο….άρχισε να
σιγοτραγουδά ΄΄προσωπικά, δεν έχω αισθήματα για σένα φιλικά…… μου πάει ο ήχος
της φωνής σου τραγικά ΄΄

 

Το βράδυ της έδωσε το (γεμάτο) βιβλιαράκι

Το βράδυ του χάρισε το πιο γλυκό
της χαμόγελο

Και της έκανε έρωτα. και  τον�
πήρε από το χέρι να του δείξει  σε
ποιο σημείο ακριβώς στο χάρτη είναι ο παράδεισος…..

�

�

�

 

 

 

 

 

�

είμαι πολύ ευτυχισμένη….

κάθε εικόνα χίλιες  λέξεις….

τραγούδι αυτό…..

θα ήθελα πολύ όποιος έχει διάθεση να βάλει λόγια στην ιστορία μου, ότι σας έρθει στο μυαλό,με το μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο που σχολιάζει ο καθένας απο σας……

καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους

λίγα λόγια για το θέμα!
πέρυσι για πρώτη φορά, στο κάμπινγκ που πάμε εδώ και ποοοοολλά χρόνια ήρθε ένα καταπληκτικό σκυλί , λαμπραντόρ, το πιο αξιαγάπητο ζώο που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα.
είναι θηλυκό, ζυγίζει 45 κιλά δεν γαυγίζει ΠΟΤΕ και κάνει τρελά παιχνίδια με ολο τον κόσμο!
φέτος συναντηθήκαμε και πάλι!

το σάββατο
τα παιδιά    βρήκαν  ένα νεογέννητο γατάκι στο καμπινγκ, φυσικά το έφεραν και το φιλοξενήσαμε στη  σκηνή!!!
το πρωί το γατάκι δεν άνοιγε ούτε τα μάτια του ,τόσο μωρό !το ταίσαμε με σύριγγα
του πλύναμε τα ματάκια ,και λίγο λίγο πήρε τα πάνω του και άρχισε να κάνει βόλτες ….

το αποτέλεσμα οι φωτογραφίες που ακολουθούν!!!

εδώ προχωράει πάνω του !!!!!ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!!

δεν είναι καταπληκτικό!!!!!!

έχω και τραγουδάκι για σήμερα , αυτό , αφιερωμένο!!!!!

έχω και απορίες αλλά δεν τολμώ να τις εκφράσω δημόσια!!!!!

δήλωση: ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΤΟ ΓΑΤΑΚΙ ΣΟΥ !!!!

κατάσταση : ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ!!

……….

- Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι
άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι άνθρωποι
μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι.
Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα
γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη.
Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να 'ναι μια
μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν
τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό!
Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα 'ναι υπέροχα όταν θα μ' έχεις εξημερώσει! Το
στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ' αγαπώ το θόρυβο του
ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.

Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το
μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.

- Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με,
είπε!

- Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας,
μα δεν έχω καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.

- Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν την
δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια
καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την
τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι
που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο,
εξημέρωσε με!

- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Πρέπει να είσαι
πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως
μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την
άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να
δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να
κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα…

Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.

- Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι
την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις
τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη.
Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις
κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν' ανησυχώ. Θα 'χω ανακαλύψει το τίμημα
της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ
δεν θα ξέρω πότε θ' αρχίσω να καρδιοχτυπώ… Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.

- Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός
πρίγκιπας.

- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύν
καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις
άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει
μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού.
Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι.
Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα
'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.

Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού.
Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα του αποχωρισμού:

- Αχ! είπε η αλεπού… Θ' αρχίσω τα κλάματα.

- Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός
πρίγκιπας.

- Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.

- Μα συ θα βάλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός
πρίγκιπας.

- Και βέβαια, είπε η αλεπού.

- Τότε, από αυτό, δεν κερδίζεις τίποτε!

- Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού,
είναι το χρώμα του σταριού.

Ύστερα πρόσθεσε:

-Πήγαινε πάλι να δεις τα τριαντάφυλλα, θα
καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο.

- Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις κι εγώ θα
σου κάνω δώρο ένα μυστικό.

Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να πάει να
ξαναδεί τα τριαντάφυλλα:

- Δεν είναι ολότελα όμοια με το δικό μου,
ακόμη δεν είσαστε, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και σεις δεν έχετε
εξημερώσει κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Κι εκείνη δεν ήταν παρά
όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες. Όμως εγώ την έχω κάνει φίλη μου κι είναι τώρα
μοναδική στον κόσμο.

Και τα τριαντάφυλλα έδειξαν να τα 'χουν
πειράξει πολύ τα λόγια του μικρού πρίγκιπα.

- Είσαστε όμορφα, μα είσαστε άδεια, πρόσθεσε.
Κανείς δεν θα μπορούσε να πεθάνει για σας. Σίγουρα, κάποιος τυχαίος περαστικός,
βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει. Μα, από μόνο του
αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω
από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί
αυτό είναι που του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που τις άφησα για
να γίνουν πεταλούδες). Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή
να περηφανεύεται ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το
τριαντάφυλλό μου.

Και γύρισε προς την αλεπού.

- Γεια σου, είπε…

- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου.
Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα
με την καρδιά. Ό,τι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.

- Ό,τι είναι
σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το
θυμάται.

- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει
για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό.

- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει
για το τριαντάφυλλό μου… έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή
την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις
υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το
τριαντάφυλλό σου…

- Είμαι υπεύθυνος
για το τριαντάφυλλό μου… επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να μην το ξεχάσει.

απόσπασμα απο τον μικρό πρίγκιπα….

 

ΑΠΟΡΙΕΣ :

o ταχυδρόμος χτυπάει δύο φορές ,ο έρωτας πόσες ?

το λίγο είναι ποτέ αρκετό?

αν γεμίσεις με φως ένα βράδυ μου ,τα υπόλοιπα δεν θα γίνουν αφόρητα σκοτεινά?

θέλεις να κάνουμε ένα ντουετάκι?

θα χωρέσει?

ποια η διαφορά ανάμεσα στο σεξ και στον έρωτα?

μπορείς να κάνεις ερωτικό σεξ μαζί μου? ή σεξουαλικό έρωτα?

 

κατάσταση: έκτακτης ανάγκης!

 

τραγουδάκι αυτό

ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΣΕΞ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ……

 

Το νέο μου blog (όλα τα υπόλοιπα τα διέγραψα , άτιμο ελάττωμα να ακυρώνω
στιγμές) είναι μια  αρπαχτή!!! Ναι το
ομολογώ κάνω αρπαχτή!

Έλειψα λιγάκι από εδώ , με θυμάστε ε? μάζεψα πολλές απορίες
και: (συγχωρήστε μου κάποιες ΄΄κακές΄΄ λέξεις)

 

Ξέρεις , δεν κάνω σεξ με την γυναίκα μου! Γιατί οι άντρες
εξακολουθούν να λένε αυτή την απίστευτη σαχλαμάρα στην  γκόμενα ????(όχι προσωπική εμπειρία!)άντρες
κόφτε το σας κάνει τόσο πολύ…… λίγους!!!!

Γιατί οι γυναίκες εξακολουθούν να πιστεύουν αυτή την
απίστευτη μπαρούφα??

Γιατί έχουμε την ανάγκη να λέμε έρωτα τα γαμήσια μας? Γιατί
έχουμε την ανάγκη να τα πασπαλίζουμε με χρυσόσκονη?

 

Γιατί ένας γάμος – σχέση μπορεί να διαλυθεί σε μια νύχτα?

Η αδελφή μου 43 χρονών (ένα χρόνο μεγαλύτερη από μένα – δεν
θέλω γελάκια) από μέρα σε μέρα θα γίνει γιαγιά!!!! Το μωράκι θα φωνάζει και
μένα γιαγιά??????

Γιατί τα λάθη μετά τα 40 (μη γελάς θα γίνεις και συ ) είναι
βαριά και ασήκωτα , ασυγχώρητα και σχεδόν απαγορευμένα?

 

Γιατί η σοφία έρχεται στα γεράματα όταν δεν την
χρειαζόμαστε?

Γιατί πολλές φορές τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα?

 

Γιατί δεν έκανα αρχαία στο γυμνάσιο?

πως να βοηθήσω το παιδί στις εξετάσεις?

Πως κάνουμε χρονική αντικατάσταση στο ρήμα λύω?????

Τι ήταν οι αμφικτιονίες?

Ποια τα αίτια και η αφορμή του Πελοποννησιακού πολέμου?

Γιατί στη βιολογία της Α γυμνασίου διδάχτηκαν την
αναπαραγωγή των φυτών και όχι των ανθρώπων????

Έχουν κάτι κοινό οι γαμέτες με τα γαμήσια????

Πόσο έτοιμοι είναι οι εκπαιδευτικοί να μιλήσουν μπροστά σε
20 παιδιά για σπέρμα , ωάρια , πέος , αιδοίο ,όρχεις?

 

Γιατί τα παιδιά μας παιδεύουν?

Γιατί δεν μπορούμε να διδάξουμε εμπειρία στα παιδιά?

Γιατί πήρα 20 πόντους (στα πόδια –βλέπε  σκλεναρίκοβα) όταν πήγα με το γιο μου σε
κατάστημα ΑΝΔΡΙΚΩΝ να ψωνίσει??????

Γιατί οι γιοι μου είναι οι πιο όμορφοι άντρες στο κόσμο?

Θα γίνω καλή πεθερά???(ο γιόκας στο τιμόνι και εγώ
μπροστά!!!!)χαχαχα

 

Γιατί πολλές φορές δεν αντέχω ανθρώπους που αγαπώ?

Γιατί μου πες πως μ αγαπάς και πριν ξημερώσει μ αρνήθηκες?

Γιατί μερικά βράδια δεν κοιμάμαι?

Μου περισσεύει ένταση, τι να την κάνω????

 

Γιατί έχω ρυτίδα στο μέτωπο? Και αφού έχω ρυτίδα γιατί η
ψυχή μου ώρες ώρες  κάνει σαν λυσσασμένη
έφηβος??????

 

Αν μπορούσα να σας φιλήσω , θα το έκανα πολύ γλυκά και πολύ
τρυφερά!!!!

�