Πάμε λοιπόν ξανά στη Ρόδο, με το καλό κομμάτι αυτή τη φορά!
Το λοιπόν:
Για να πάς στη Ρόδο, αν μπορείς και τόχεις κανονίσει καιρό πριν, ψάχνεις να βρείς φτηνά αεροπορικά εισητήρια από το Internet και αποφεύγεις το καράβι γιατί είναι εξαιρετικά εξαντλητικό και τα λεφτά που ξοδεύεις πλεούμενος 100 ώρες μαζί με τις καθυστερήσεις, φτάνουν σχεδόν το αεροπορικό εισητήριο!
Καλό είναι να νοικιάσεις από πριν ένα αυτοκίνητο το οποίο θα το παραλάβεις στο αεροδρόμιο.
Τώρα, όσον αφορά τη διαμονή, η Ρόδος έχει καταλύμματα για όλα τα βαλάντια!
Σίγουρα πάντως, για να περάσει κάποιος καλά στη Ρόδο, πρέπει να έχει υπολογίσει ένα … χμμμ … καλό budget!
Προσωπικά, επειδή κιόλας έχουν πέσει αρκετά οι τιμές και υπάρχουν πλέον μια χαρά πακέτα, προτιμάω τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες στην Ιξιά ή στη Λίνδο, αλλά η Ιξιά είναι κοντά στην πόλη της Ρόδου και βολεύει παρά πολύ τις μετακινήσεις.
Αυτή τη φορά πήγα στο Sheraton (το παλιό Hilton που έγινε Imperial μετά και τελικά το πήρε η Sheraton) το οποίο είναι εξαιρετικά ανακαινισμένο και με υπέροχη θέα,
Το κακό με τα περισσότερα ξενοδοχεία εκεί είναι ότι χρονολογούνται από τις αρχές του ’60 και αν δεν έχουν ανακαινιστεί πλήρως τελευταία, είναι τρομερές παλιατζούρες!
Aκούς δηλαδή κάποια ηχηρά ξενοδοχειακά ονόματα και περιμένεις να βρείς ΤΗ χλίδα και τελικά όταν πας νομίζεις ότι παίζεις σε ταινία με τη Βουγιουκλάκη και τον Κωνσταντάρα!
Προσοχή λοιπόν στις ανακαινήσεις και το πότε γίνανε!
Καθώς και σε ποιες από τις πτέρυγες του ξενοδοχείου γίνανε!
Μπορεί π.χ. να πας στο τάδε ξακουστό ξενοδοχείο, αλλά όχι στις καινούριες ή στις ανακαινισμένες πρόσφατα πτέρυγες, και να βρεθείς προ πολύ δυσάρεστων εκπλήξεων!!
Γιαυτό πριν κλείσετε, ρωτάτε στη ρεσεψιόν επίμονα!!!!
Επίσης, καλό είναι να κλείσετε sea view, γιατί η θέα θάλασσα και ηλιοβασίλεμα, είναι τα ατού της Ιξιάς!
Αλλιώς θα βρεθείτε να ατενίζετε το παρακείμενο βουνό!


Δυστυχώς όμως, η παραλία της Ιξιάς είναι πολύ χάλια…
Τον περισσότερο καιρό έχει κύμα, η παραλία είναι μές στις κοτρώνες όπως και μέσα η θάλασσα, άσε που σε κάποια σημεία μέσα έχει κάτι σκουριασμένα σίδερα καρφωμένα στο βυθό που μπορεί να σε στείλουν αδιάβαστο!
Όταν δεν έχει κύμα, κάτι γίνεται γιατί τουλάχιστον βλέπεις το βυθό και ξέρει από πού να πας, αλλά αυτό σπανίζει.
Εγώ βέβαια το τεμπελόσκυλο, κάποιες φορές αράζω στην πισίνα με την ξαπλώστρα και όποτε θέλω να κολυμπήσω, περνάω κάτω από το τούνελ, μπαίνω στη θάλασσα, κολυμπάω κανά μισάωρο και ξαναγυρνάω και αράζω στην ξαπλώστρα της πισίνας!

Λόγω όμως του ότι είμαι λάτρης της θάλασσας, σχεδόν κάθε μέρα φεύγω από την Ιξιά και τριγυρνάω!
Εννοείται όπως είπαμε, ότι δεν πάω ποτέ Ιούλιο και Αύγουστο στη Ρόδο γιατί γίνεται παντού το έλα να δείς!
Κόσμος, χαμός, ο ένας πάνω στον άλλον, ειδικά στις οργανωμένες παραλίες!
Εγώ λοιπόν προτιμάω τον Αγιο Παύλο στη Λίνδο, αρκεί να μην έχει καύσωνα, γιατί η Λίνδος με καύσωνα δεν τρώγεται!
Αρχές Ιουνίου όμως, είναι ένα όνειρο!!!



Μετά το μπάνιο, πάω σε ένα πανέμορφο ταβερνάκι στους Πεύκους, τη ‘Φιλοσοφία’, με μία από τις πιό υπέροχες θέες που έχω αντικρύσει!

Το φαγητό εξαιρετικό και πολύ ιδιαίτερο, γαριδομακαρονάδα super αλλά και πολύ ευφάνταστα ορεκτικά!
Η παραλία από κάτω όταν δεν φυσάει, είναι επίσης τέλεια!
Με άμμο και χωρίς πολύ κόσμο.
Εκτείνεται σε πολλά χιλιόμετρα και έχει μέρη για όλα τα γούστα!
Φυσικά θα κάνετε και τις τσάρκες σας στην Λίνδο, καλύτερα το απόγευμα, είναι πολύ γραφική με τα καλντερίμια της, τα σπιτάκια της και την Ακρόπολη!
Στην κεντρική πλατεία, θα φάτε απίστευτα στον Μαυρίκο!
Και όταν λέμε απίστευτα, εννοούμε Α-ΠΙ-ΣΤΕΥ-ΤΑ!!!
Κρεατικά, μαγειρευτά, φρέσκα ψάρια κ.λ.π.
Σημείο αναφοράς στην γαστρονομία ο Μαυρίκος και όχι άδικα!
Μιά αλλη παραλία που γουστάρω είναι αυτή της Αφάντου.
Παγωμένα τυρκουάζ κρυστάλλινα νερά, μεγάλα λευκά βότσαλα και με επιλογές αν θέλεις ξαπλώστρες και βαβούρα ή όχι!
Εγώ είμαι ανάλογα τα κέφια μου!
Αν είμαι κουρασμένη και δεν έχει πολύ κόσμο, πάω στα οργανωμένα, αν όχι, πάω αριστερά αριστερά κοντά σε μιά σπηλιά όπου είναι θεϊκά.
Υπάρχουν βέβαια και πολλές άλλες παραλίες, όπως τα Κολύμπια, τα Στεγνά, τα Βληχά, η Τσαμπίκα, όλες πανέμορφες όταν δεν έχουν πολύ κόσμο και όταν δεν φυσάει.
Και λέω για πολύ κόσμο. γιατί τα τελευταία χρόνια το έχουν ξεφτυλίσει στην ξαπλώστρα!!
Ευτυχώς όμως οι περισσότερες παραλίες είναι τεράστιες και έτσι, όλο και θα βρείς μέρος του γούστου σου να αράξεις!
Επίσης, να ξέρετε ότι ειδικά στη Ρόδο, όταν φυσάει στη δυτική πλευρά, δεν φυσάει στην ανατολική.
Συνήθως πάντως ανατολικά δεν φυσάει τόσο όσο στην βόρεια Ρόδο.
Άλλα μέρη που πάω για μπάνιο όταν έχω διάθεση (γιατί τώρα κάνουν έργα και θές 1,5 ώρα να πας, ολόκληρο ταξίδι!), είναι στη Νότια Ρόδο.
Ονειρεμένες παραλίες (όπου οι ξαπλώστρες εδώ είναι πολύ λιγότερες), όπως το Κιοτάρι και το Γεννάδι!!
Βαθειά νερά, κρύσταλλο, κατακάθαρα, να τα πιείς στο ποτήρι, με πολύχρωμα βότσαλα.
Χιλιόμετρα παραλίας, όπου και να σταθείς ωραία είναι!
Τη Νότια Ρόδο την τριγύρισα κάποτε με φουσκωτό από άκρη σε άκρη και ξετρελλάθηκα!
Μέχρι και στο Πρασονήσι είχε φτάσει η χάρη μου!
Ονειρεμένα μέρη και αξίζει να κάνεις τη θυσία να κάνεις αυτό το μίνι ταξιδάκι, ειδικά αν μένεις στη Λίνδο!!
Αλλά δυστυχώς όταν πας για λίγες μέρες και μένεις στην Ιξιά, δεν ξεκουνιέσαι εύκολα να χωθείς στο αυτοκίνητο για τόσες ώρες…
Σίγουρα πάντως συνιστώ να αφιερώσετε μια μέρα και να ανέβετε και στα χωριά της Ρόδου!
Τοπία που μου θυμίσανε την ορεινή Αρκαδία, χωριουδάκια που δεν τα έχει ακόμα αγγίξει ο τουρισμός και ωραίες μάσες!
Πήγα σε μιά ταβέρνα στον Εμπωνα, δεν θυμάμαι δυστυχώς το όνομα αλλά θα ρωτήσω και θα το ξαναθυμηθώ, όπου έφαγα την ωραιώτερη μοσχαρίσια και τρυφερή μπριζόλα, απίθανες πατάτες, πίτες, πιτάκια, σαλάτες φρέσκιες, λουκάνικα, μπιφτέκια, όλα εκλεκτά!
Και όλα με συνοδεία σούμας, τη ροδίτικη ρακή!
Τα απογεύματα, συνήθως αράζω στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστώ και να απολαύσω το ηλιοβασίλεμα.
Αμα το ξενοδοχείο έχει και κανένα ωραίο εστιατοριάκι, το τιμάω.
Το Sheraton έχει ένα πολύ ωραίο ασιατικό εστιατόριο που κρέμεται σε μιά βεράντα και τρως λες και είσαι στην πρύμνη πλοίου!

Εχει δε, πολύ ωραίο sushi που το τιμήσαμε δεόντως!

Τα σούρουπα, σεργιανάω στην Παλιά Πόλη!!!
Πλατεία χαμάμ , οδός Σωκράτους, οδός των Ιπποτών, παλάτι του Μάγιστρου…
Μιά τεράστια υπέροχη μεσαιωνική πόλη που δεν την χορταίνεις!!
Δεν βαριέσαι να την περπατάς!!
Απαγορεύονται τα αυτοκίνητα, οπότε το αφήνεις έξω σε parking στο λιμάνι.
Και περπατάς και χαζεύεις!
Το καλύτερό μου!



Εκεί υπάρχει ο γνωστός Αλέξης με super φαγητό, ο Ντινόρης, από τις πιό παλιές ψαροτεβέρνες και ο Φώτης.
Εγώ σ’αυτά τρώω συνήθως, το συμιακό μου γαριδάκι και πολύ φρέσκα ψάρια!

Εννοείται ότι πάντα μιλάμε για περιόδους off season, γιατί τον Αύγουστο όχι φρέσκο ψάρι δεν τρως αλλά ούτε καν χωράς να μπείς να περπατήσεις στα στενά!
Υπάρχουν επίσης κάτι εξαιρετικά ιταλικά εστιατόρια όπως είναι το Cuore di Mama και το Macheronni με χειροποίητα ζυμαρικά και πολύ αυθεντική κουζίνα.
Για παγωτάκι, θα πας στη Στάνη!!
Παλιό, ιστορικό παγωτομάγαζο Τούρκου ζαχαροπλάστη με παγωτά του ονείρου!
Τώρα για ποτάκια και τα σχετικά, στην Παλιά Πόλη υπάρχουν πολλά ωραία ατμοσφαιρικά μπαράκια πολύ super!
Ποτέ δεν θα ξεχάσω παλιώτερα που έπιασε ξαφνική βροχή και χωθήκαμε σε ένα απ’αυτά τα μπαράκια με την πέτρα και το ξύλο λες και βρίσκεσαι σε μεσαιωνικό κάστρο!
Γενικά, η ζωή μου στη Ρόδο κυλάει χαλαρά, όμορφα, με μέρες και νύχτες γεμάτες παραστάσεις, κρυστάλλινα νερά, ωραία φαγητά και ποτά, αγαπημένες παρέες φίλων, εναλλαγές τοπίων και τα ωραιώτερα ηλιοβασιλέματα!
Θα ήταν ψέμα να πω ότι η Ρόδος είναι φθηνή ή ότι αξίζει όλες τις εποχές του χρόνου.
Εγώ όμως που την έχω μάθει πιά από την καλή και την ανάποδη, διαλέγω τη δική μου Ρόδο!
Εκείνη που με κάνει να λατρεύω το νησί, που σου δίνει την εντύπωση ότι όπου κοιτάς βλέπεις μπλε και πράσινο, που ο ήλιος είναι σχεδόν πάντα λαμπερός και ολοφώτεινος!
Τίποτα, και μόνο που τάγραψα όλ’αυτά μελαγχόλησα και δεν βλέπω την ώρα να κανονίσω τέλη Σεπτεμβρίου ένα ωραίο ταξιδάκι προς τα κεί να μου φορτίσει τις μπαταρίες μου για το χειμώνα, να κλείνω τα μάτια και να βλέπω μεσαιωνικά κάστρα, παλάτια, τυρκουάζ νερά, καταπράσινα βουνα καί …. πιατέλες με συμιακό γαριδάκι με μπόλικο λεμόνι, δίπλα σε καραφάκια με σούμα!!!