Με χαρά μεγάλη και συγκίνηση περίσσια σας αναγγέλω ότι έφτασε η πολυπόθητος μέρα που κλείνω ντοσιέ, εταιρικά τηλέφωνα, λογαριασμούς (λέμε τώρα!) και επαγγελματικό λαπιτόπι, φιλάω σταυρωτά τους συναδέλφους, παίρνω το επίδομα αδείας (λέμε τώρα!) και κλείνω με ορμή την πόρτα του γραφείου πίσω μου αντικρύζοντας με αδημονία και λαχτάρα την έξοδο!!! (λέμε τώρα γιατί τέλη Αυγούστου θα την ξανανοίξω σιχτιρίζοντας όπως κάθε τέλη Αυγούστου με τον πανικό στο μάτι…)!

Πέρασα βέβαια ήδη ένα ελεεινό τετραήμερο προ-διακοπών.
Πήγα κάπου που ενώ το ήξερα ότι δεν θα περάσω καλά γιατί η παρέα ήταν αυτή που την κρατάς χρόνια ενώ ξέρεις ότι πλέον δεν σου ταιριάζει και κρατιέται μόνο από συνήθεια, οι συνθήκες διαβίωσης χάλια (χωρίς a/c στους 40ο βαθμούς, κουνούπια τεράστια σαν αερόστατα, μπάνιο για 4 άτομα όπου όποιος πρόλαβε Κύριον είδε και ποντίκια (ναί, είδα και απ’αυτά να ψυχοραγούν από τα ποντικοφάρμακα!) και κακό φαγητό!
Και ορκίστηκα ότι δεν θα ξαναπάω φιλοξενούμενη ΠΟΥΘΕΝΑ!!!
Δεν θέλω φιλοξενία από κανέναν σε σπίτι!
Διότι η φιλοξενία εγκυμονεί πολλούς κινδύνους!
Πρώτον και κύριον τρως στη μάπα τον οικοδεσπότη και πρέπει να ακολουθείς το πρόγραμμά του!
Εσύ θες να τρως έξω γιατί για 4 μέρες πήγες στο ρημαδονήσι και δεν έχεις καμμία διάθεση και όρεξη να μαγειρεύεις στους 40 βαθμούς και μετά να πλένεις πιάτα ενώ αυτός έχει βαρεθεί το έξω μια και είναι ήδη στο ρημαδονήσι ένα μήνα τώρα και θέλει σπιτικό φαγητό.
Εσύ θέλεις να γυρίσεις τις παραλίες αλλά αυτός πάει σε συγκεκριμένη η οποία είναι και χάλια!
Θες να βγείς να ξενυχτήσεις αλλά αυτός βαριέται γιατί έχει πάει σε όλα τα μπαρ από 5 φορές στο καθένα!

Συνήθως δε, τα σπίτια στα νησιά, αν δεν είναι η βίλα του Κόκκαλη, δεν έχουν τις ανέσεις που έχουν τα ξενοδοχεία και εκτός του ότι αναγκάζεσαι να κάνεις δουλειές, κοιμάσαι και σε χάλια κρεβάτια!

Βάλε και την παρέα που δεν είναι απολύτως του γούστου σου, ειδικά αν έχεις πάει χωρίς τον άντρα σου μόνη με το παιδί σου, και έφτιαξες το ελλεινό τετραήμερο!

Οχι παιδιά δεν θα πάρω!!!

Τελευταία φορά ήταν!
Αποδώ και πέρα θα πηγαίνω μόνο σε ξενοδοχείο το οποίο θα έχω καρατσεκάρει κιόλας από πριν ότι είναι του γούστου μου και μετά θα σαλπάρω!
Αλλιώς κάθομαι στο σπιτάκι μου που το έχω φτιάξει όπως γουστάρω και με τις ανέσεις που θέλω εγώ!

Πάνε εκείνα τα χρόνια όπου ήμουν 20 και 25 χρονών και βάραγα με τις παρέες σε σπίτια φίλων σε νησιά και στοιβαζόμασταν όλοι μαζί σε ένα σπίτι με ένα μπάνιο και περνάγαμε και super!

Tώρα πιά έχω άλλες απαιτήσεις και άλλες ανάγκες στις διακοπές μου.

Ηδη ψώνισα τους οδηγούς μου, μπήκα στο meteo να δω προβλέψεις του καιρού και ξεκινάω το αραλίκι!

Βασικά θέλω να κοιμηθώ αλύπητα!
Να ρίξω τρελές τούφες με το a/c στο φουλ να στρώσω δερματάκι που θα μου τόχει κάψει ο ήλιος!

Μετά θέλω ατελείωτες βουτιές σε καταγάλανα νερά (αν δεν με πάρει ο αέρας εκεί που πάω!), να ξαπλώσω σε άμμους και λεία βράχια και να κοιτάζω με μισόκλειστα μάτια τον ήλιο και το πέλαγος.

Να τρώω υπέροχα και συνέχεια!!!
(γιαυτό και έχω πάρει τους οδηγούς!).

Να πιώ ποτά, να βλέπω Αυγουστιάτικα φεγγάρια και ηλιοβασιλέματα!

Να περάσω super με φίλους αγαπημένους και την οικογένεια!

Να αδειάσω το μυαλό μου από κάθε τι μίζερο.

Και φυσικά να μην κουνάω το μικρό μου δαχτυλάκι για τίποτα παρά μόνο για να απλώσω την πετσέτα μου στην παραλία και το αντιλιακό στη μούρη μου, άντε και για να πάω μέχρι το κοντινότερο περίπτερο για τσιγάρα!

Αυτά!

Να περάσετε όλοι υπέροχα και όπως εσείς θέλετε και να γυρίσετε ξακούραστοι και ορεξάτοι για να κάνετε καινούρια και ωραία σχέδια για το φθινόπωρο και το χειμώνα!!!

kisses everybody και θα τα λέμε στα σχόλια και στα updates!

To bloggaki κλείνει και πάει να λιαστεί και να αεριστεί κι αυτό!!!

Comments 8 Comments »

Ανέκαθεν είχα ένα θέμα με την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής από άνθρωπο..
Είτε λόγω συμφερόντων, είτε λόγω αυτοδικίας, είτε επειδή κάποιος είναι βαρεμένος και μπαίνει σε σχολεία και σκοτώνει όποιο παιδάκι βρεί, είτε λόγω τρομοκρατίας, είτε λόγω ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.
Αντατριχιάζω κάθε φορά που διαβάζω κάτι τέτοιο στα νέα και νοιώθω κάθε φορά το ίδιο μίσος για τον δολοφόνο!
Όπως τότε με εκείνον τον μαλάκα τον αγρότη που με το γιό του φάγανε 5 κυνηγούς επειδή τους καταπατήσανε το χωράφι (αποτέλεσμα κιόλας να αυτοκτονήσει η μάνα και η αδερφή ενός από των δολοφονηθέντων παιδιών!)!
Η όπως με τον άλλον που προχθές στην Ερέτρια καθάρισε 3 ανθρώπους επειδή θα του κατάσχανε την περιουσία γιατί τους χρώσταγε!!
Η με εκείνα τα καθίκια τους μπράβους νυχτερινού κέντρου στη Μύκονο που δολοφονήσανε τον 20άχρονο από την Αυστραλία για ψύλλου πήδημα!
Η με τις τρομοκρατικές οργανώσεις και όποιους άλλους κρύβονται πίσω από αυτές που βάζουν στο μάτι κάποιον και τον δολοφονούν στις 5 το πρωί έξω από το σπίτι του!

Το γιατί κάποιοι άνθρωποι διαπράττουν φόνους είναι πολύ μεγάλο θέμα και είναι δουλειά για να το αναλύσουν άλλοι πολύ περισσότερο ειδικοί από μένα.

Εκείνο που με τρομμάζει εμένα τελικά είναι η κοινή συνισταμένη όλων των δολοφονιών που είναι μία:

Ο εγωϊσμός των φονιάδων.
Όποιων και αν είναι.
Τελεία.

Όταν αφαιρείς μια ανθρώπινη ζωή, ακόμα κι άν έχεις κάθε δίκιο, γίνεται για σένα!
Για να ξεδιψάσεις το μίσος σου ή την τρέλα σου ή το βίτσιο σου ή το συμφέρον σου ή για να εκδικηθείς!

Πάντως το κάνεις για σένα, αδιαφορώντας για την ανθρώπινη ζωή που την κόβεις βίαια, τον πόνο που θα προκαλέσεις στους δικούς του, την κοινωνική διάσταση που θα πάρει, αδιαφορώντας για όλα!
Όλοι οι φόνοι λοιπόν γίνονται για να ικανοποιηθούν οι φονιάδες.

Ο ψυχοπαθής κάνει τον φόνο για να ικανοποιήσει την τρέλα του!
Αυτός που κάνει φόνο από εκδίκηση, το κάνει για να χαρεί την εκδίκησή του!
Οι φόνοι στους πολέμους γίνονται επίσης για το συμφέρον του πολεμιστή και της χώρας του!

Αρα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι φόνοι πάντα γίνονται, με όποιο κόστος, προκειμένου να ωφεληθούν και να ικανοποιηθούν οι διαπράττοντες τον φόνο!
Ακόμα και η πραγματοποίηση της θανατικής ποινής στους εγκληματίες, γίνεται για να ικανοποιηθεί το λαΙκό αίσθημα ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Πάντως, για λόγους ικανοποίησης κάποιων άλλων ανθρώπων γίνεται κι αυτή!

Ο.κ.
Πάσο…

Δεν έιμαι υπεράνω, ούτε ανθρωπίστρια, ούτε ουτοπίστρια!

Οι φόνοι γίνονται για την ικανοποίηση του εγώ ή του εμείς κάποιων άλλων ανθρώπων.
Αυτή είναι η ουσία.
Από την αρχή του κόσμου συμβαίνει αυτό.
Και ούτε θα αλλάξει!

Απλά μην βαπτίζουμε τον φόνο με άλλους όρους για να δικαιολογήσουμε την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής.

Μια ικανοποίηση είναι κι αυτή όπως το φαγητό, ο οργασμός, το χέσιμο!

Το θέμα όμως είναι ότι ο φονιάς, μπαίνει σε πολλά χωράφια, ξένα χωράφια, καταπατάει τα πάντα για να ικανοποιήσει την καύλα του, σκορπάει τρόμο, χαμό και καταστροφή για να φτιαχτεί!

Αυτό λοιπόν είναι που με τρομάζει και με ανατριχιάζει…

Είναι πολύ εύκολο να σκοτώσεις όποιον σε βλάπτει!
Μα το μόνο εύκολο!

Ισως θα μπορούσα κι εγώ σε πόλεμο να σκότωνα χωρίς έλεος, να έπνιγα με τα ίδια μου τα χέρια όποιον θα έβλαπτε τους γέρους γονείς μου και το παιδί μου ή απειλούσε και έβλαπτε εμένα την ίδια…

Να περιμένω έξω από την είσοδο του σπιτιού μου που βλέπω ότι παραβιάζεται στις 4 το πρωί με ένα μπουκάλι ουίσκυ να του ανοίξω το κεφάλι ή να πατήσω με το αυτοκίνητό μου κάποιον που προσπαθεί να με σκοτώσει ή να απαγάγει το γιό μου σε κάποιο απόμερο δρομάκι!

Είναι πολύ εύκολο να το κάνω, εφόσον μπορέσω βέβαια και δεν με καθαρίσουν πρώτα οι ΄κακοί’!!

Το αίσθημα του να σκίσεις τον καταπατητή σου είναι ανίκητο, σου προσφέρει την τέλεια ικανοποίηση!!!

Εύχομαι όμως, ειλικρινά, το εύχομαι να μην βρεθώ ΠΟΤΕ σε τέτοια θέση…..
Εγώ ΔΕΝ την θέλω τέτοια ικανοποίηση ούτε στον χειρώτερο εφιάλτη μου…
Νοιώθω ότι την επομένη θα αυτοκτονήσω εγώ η ίδια..

Aπαίσιο και βάρβαρο το ποστ σήμερα….

ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΜΑΣ…

Comments 6 Comments »


Εχω τρελαθεί μ’αυτά που ακούω από φίλες και γνωστές στο θέμα των σχέσεων πιά…
Τάχω γράψει πολλές φορές, τάχουμε συζητήσει και μαζί, αλλά βλέπω ότι τελικά θα συνεχίσω να εκπλήσσομαι με την μαλακία που δέρνει ορισμένες γυναίκες!!!
(καλά και τους άντρες τους δέρνει, δεν υπάρχει θέμα, αλλά αυτό είναι για άλλο ποστ!)

Τελικά πολλές γυναίκες είναι ανασφαλείς και θύματα!
Δεν εξηγείται αλλιώς πως αφήνουν και τις δουλεύουν έτσι μέσα στη μούρη τους κάποιοι επιτήδειοι και δεν τους στέλνουν στο διάολο…

Παράδειγμα 1ο:

Εκείνη είναι μια χαρά κοπέλα και από χαρακτήρα και από εμφάνιση!
Εκείνος είναι σαν σκατά, αλλά ομολογώ ότι είναι ωραίος τύπος και τσαχπίνης!
Αλλά μέχρι εκεί!
Οι άνθρωποι αυτοί είναι παντρεμένα 15 χρόνια και έχουν ένα παιδί.
Αυτός ο μαλάκας λοιπόν, εκτός από το κέρατο που της ρίχνει, είναι και απατεωνίσκος, λαμόγιο, κάνει δουλειές του ποδαριού κ.λ.π.
Ομως μάθαμε ότι τα τελευταία χρόνια, ξημεροβραδυάζεται και στο καζίνο!!
Όταν το συζητήσαμε με την κοπέλα, όχι μόνο δεν πίστεψε αυτές τις ‘φήμες’ για το καζίνο όπως τις είπε, αλλά ομολόγησε ότι γνωρίζει για το κέρατο αλλά βαριέται να ασχοληθεί γιατί περνάει καλά μαζί του κατά τ’άλλα!!!
Ορίστε;;;;;

Παράδειγμα 2ο:

Φίλη που εργάζεται σε μιά εταιρία, τα έχει με τον ιδιοκτήτη της εταιρίας κρυφά 5 χρόνια τώρα, παρ’ολα αυτά, την έχει και εργάζεται σαν σκύλος χωρίς ούτε μια μέρα άδεια και του βγάζει δουλειά για 10!!!
Ο τύπος όμως, γνώρισε μιάν άλλη, την έφερε στην εταιρία, την έχει και κάθεται με τεράστιο μισθό και την φίλη μου την έχει ούτε να την χέσει!!!
Εξακολουθεί και εργάζεται σαν το σκύλο, τον ρώτησε λέει αν τάχει και με την άλλη, αυτός μαντέψτε, της είπε ‘Μα τι είν’αυτά που λες;;;’
και το ζώον συνεχίζει να δουλεύει εκεί σα μαλάκας και να μην τον στέλνει στα τσακίδια κι αυτόν και την εταιρία του!!
Ξαναορίστε;;;;;

Παράδειγμα 3ο:

Εκείνη είναι 38 χρονών και τάχει 10 χρόνια με παντρεμένο ο οποίος της τάζει χρόνια τώρα ότι θα χωρίσει και θα πάρει εκείνη, αλλά στο μεταξύ έχει αραδιάσει και 3 παιδιά!!!
Αλλά αυτή περιμένει ακόμα…
Ματαξανάορίστε;;;;

Παράδειγμα 4ο:

Τάχουν 6 χρόνια, αυτή έχει φτάσει 40 χρονών, όταν τον ρωτάει που το πάει και ότι εκείνη θέλει να παντρετούνε και να κάνουν οικογένεια, της λέει ότι είναι νωρίς ακόμα!
Εμεινε έγκυος και την υποχρέωσε να ρίξει το παιδί στα 40 της!!!!
Και ΔΕΝ τον χώρισε!!!
Ε εδώ σήκωσα τα χέρια ψηλά…

Ρε πούστη μου, ειλικρινά, ο καθένας φτιάχνει τη ζωή του όπως νομίζει και κανένας μα κανένας από μας δεν μπορεί να επέμβει και να πεί το οτιδήποτε, εγώ προσωπικά πέρα από καμμιά συμβουλή όταν έρχονται και μου τα εξομολογούνται, δεν ανακατεύομαι!

Αλλά απορώ:
Τόση ανασφάλεια έχουν κάποιες γυναίκες;
Σε τόσο πάτο τοποθετούν τον εαυτό τους;
Γιατί κοινή συνισταμένη και των 4 γυναικών από πάνω είναι η δυστυχία, το κλάμα, ο πόνος, η μιζέρια!
Εχουν γεράσει πριν την ώρα τους, περιφέρονται κλαίγοντας και βρίζοντας όλον τον κόσμο που περνάει καλά, βρίζοντας την τύχη τους τη ρημάδα, βρίζοντας το σύμπαν….
Χύνουν χολή για τα πάντα, στάζουν ειρωνεία και κακία για όλους και φυσικά κανείς δεν τις αντέχει ούτε για μια ώρα!
Και τις τέσσερις!!

Και σε ρωτώ λοιπόν:
Εσύ τι έκανες για να αλλάξεις τη μοίρα σου;;;
Γιατί εδώ μιλάμε για χρόνια ολόκληρα φρίκης!
Τι έκανες για να προστατέψεις τον εαυτό σου, την αξιοπρέπειά σου;
Ποιός σου φταίει για όλα αυτά;
Γιατί συνεχίζεις να παραμυθάζεσαι ότι όλα είναι καλά και δεν ανοίγεις τα στραβά σου να δείς ότι είσαι θύμα και ηλίθια και ότι άφησες τόσα χρόνια χαμένα;;;

Την ευτυχία μας εμείς την φροντίζουμε!
Κανένας άλλος!
Οι άλλοι χεστήκανε!
Γιατί κάποιες γυναίκες ενώ έχουν κατά τ’άλλα όλα τα καλά του Θεού και προπάντων την υγεία τους, επιμένουν να ζούν σε τόση δυστυχία;;

Θα μου πείς, τι ασχολείσαι;
Αστες να πορεύονται όπως νομίζουν, αυτές χάνουν τη ζωή μέσα από τα χέρια τους…
Και αυτό κάνω!
Όποτε τις συναντάω δεν ρωτάω τίποτα και όταν ανοίγουν κουβέντα για το θέμα τους, επειδή είναι χιλιοσυζητημένο, περιορίζομαι σε ένα:
‘Να σου πω, μη με πρήζεις, τάχουμε πεί 100 φορές, βαρέθηκα να σου λέω τη γνώμη μου! Κάνε ότι νομίζεις’!

Μα δεν μπορώ, συγχίζομαι ρε γαμώτο!

Γιατί έχω καί κάτι άλλες που ξέρουν και ζούν υπέροχα!
Με τα λίγα τους, με τα πολλά τους, ξέρουν και κανονίζουν τη ζωή τους με φοβερή μαεστρία, ξέρουν να ξεφεύγουν από τα δύσκολα, ξέρουν να παλεύουν και να μην δίνουν στις δυσκολίες ούτε ένα πόντο να τις αγγίξουν!
Ακόμα και αν πέσουν σε λάθη, αναδύονται πιό σοφές, πιό δυνατές και πάντα με το χαμόγελο!
Και πιστέψτε με, αυτές οι κοπέλες με κάποιο μαγικό τρόπο τα έχουν καταφέρει παντού!
Και στα γκομενικά και στη δουλειά τους και στα παιδιά τους!
Ενώ ξέρω καλά ότι έχουν περάσει τραγικές δυσκολίες, εκείνες με την μαγκιά τους και με την ψυχική τους δύναμη, καταφέρανε και επιπλεύσανε ωραιώτατα και νικήτριες!

Δεν λέω ότι είναι εύκολο και δεν λέω ότι έχουν όλες τη δυνατότητα και την ικανότητα να τα καταφέρνουν έτσι!
Είναι ταλέντο να μπορείς να ελίσσεσαι, να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι, να βγαίνεις νικητής, αλλά ακόμα και αν δεν το καταφέρεις να μην το βάζεις κάτω!

Αλλά πραγματικά τις έχω παράδειγμα όταν μου τη βαράει και μου φαίνονται όλα μαύρα κι άραχνα!

Και προτιμώ να ακολουθήσω το δικό τους παράδειγμα και να αποφεύγω την ηττοπάθεια και τη μιζέρια των τεσσάρων άλλων…

Comments 14 Comments »

Πάμε λοιπόν ξανά στη Ρόδο, με το καλό κομμάτι αυτή τη φορά!

Το λοιπόν:

Για να πάς στη Ρόδο, αν μπορείς και τόχεις κανονίσει καιρό πριν, ψάχνεις να βρείς φτηνά αεροπορικά εισητήρια από το Internet και αποφεύγεις το καράβι γιατί είναι εξαιρετικά εξαντλητικό και τα λεφτά που ξοδεύεις πλεούμενος 100 ώρες μαζί με τις καθυστερήσεις, φτάνουν σχεδόν το αεροπορικό εισητήριο!
Καλό είναι να νοικιάσεις από πριν ένα αυτοκίνητο το οποίο θα το παραλάβεις στο αεροδρόμιο.

Τώρα, όσον αφορά τη διαμονή, η Ρόδος έχει καταλύμματα για όλα τα βαλάντια!
Σίγουρα πάντως, για να περάσει κάποιος καλά στη Ρόδο, πρέπει να έχει υπολογίσει ένα … χμμμ … καλό budget!
Προσωπικά, επειδή κιόλας έχουν πέσει αρκετά οι τιμές και υπάρχουν πλέον μια χαρά πακέτα, προτιμάω τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες στην Ιξιά ή στη Λίνδο, αλλά η Ιξιά είναι κοντά στην πόλη της Ρόδου και βολεύει παρά πολύ τις μετακινήσεις.

Αυτή τη φορά πήγα στο Sheraton (το παλιό Hilton που έγινε Imperial μετά και τελικά το πήρε η Sheraton) το οποίο είναι εξαιρετικά ανακαινισμένο και με υπέροχη θέα,
Το κακό με τα περισσότερα ξενοδοχεία εκεί είναι ότι χρονολογούνται από τις αρχές του ’60 και αν δεν έχουν ανακαινιστεί πλήρως τελευταία, είναι τρομερές παλιατζούρες!
Aκούς δηλαδή κάποια ηχηρά ξενοδοχειακά ονόματα και περιμένεις να βρείς ΤΗ χλίδα και τελικά όταν πας νομίζεις ότι παίζεις σε ταινία με τη Βουγιουκλάκη και τον Κωνσταντάρα!
Προσοχή λοιπόν στις ανακαινήσεις και το πότε γίνανε!
Καθώς και σε ποιες από τις πτέρυγες του ξενοδοχείου γίνανε!
Μπορεί π.χ. να πας στο τάδε ξακουστό ξενοδοχείο, αλλά όχι στις καινούριες ή στις ανακαινισμένες πρόσφατα πτέρυγες, και να βρεθείς προ πολύ δυσάρεστων εκπλήξεων!!
Γιαυτό πριν κλείσετε, ρωτάτε στη ρεσεψιόν επίμονα!!!!

Επίσης, καλό είναι να κλείσετε sea view, γιατί η θέα θάλασσα και ηλιοβασίλεμα, είναι τα ατού της Ιξιάς!
Αλλιώς θα βρεθείτε να ατενίζετε το παρακείμενο βουνό!

Δυστυχώς όμως, η παραλία της Ιξιάς είναι πολύ χάλια…
Τον περισσότερο καιρό έχει κύμα, η παραλία είναι μές στις κοτρώνες όπως και μέσα η θάλασσα, άσε που σε κάποια σημεία μέσα έχει κάτι σκουριασμένα σίδερα καρφωμένα στο βυθό που μπορεί να σε στείλουν αδιάβαστο!
Όταν δεν έχει κύμα, κάτι γίνεται γιατί τουλάχιστον βλέπεις το βυθό και ξέρει από πού να πας, αλλά αυτό σπανίζει.

Εγώ βέβαια το τεμπελόσκυλο, κάποιες φορές αράζω στην πισίνα με την ξαπλώστρα και όποτε θέλω να κολυμπήσω, περνάω κάτω από το τούνελ, μπαίνω στη θάλασσα, κολυμπάω κανά μισάωρο και ξαναγυρνάω και αράζω στην ξαπλώστρα της πισίνας!

Λόγω όμως του ότι είμαι λάτρης της θάλασσας, σχεδόν κάθε μέρα φεύγω από την Ιξιά και τριγυρνάω!

Εννοείται όπως είπαμε, ότι δεν πάω ποτέ Ιούλιο και Αύγουστο στη Ρόδο γιατί γίνεται παντού το έλα να δείς!
Κόσμος, χαμός, ο ένας πάνω στον άλλον, ειδικά στις οργανωμένες παραλίες!

Εγώ λοιπόν προτιμάω τον Αγιο Παύλο στη Λίνδο, αρκεί να μην έχει καύσωνα, γιατί η Λίνδος με καύσωνα δεν τρώγεται!
Αρχές Ιουνίου όμως, είναι ένα όνειρο!!!

Μετά το μπάνιο, πάω σε ένα πανέμορφο ταβερνάκι στους Πεύκους, τη ‘Φιλοσοφία’, με μία από τις πιό υπέροχες θέες που έχω αντικρύσει!

Το φαγητό εξαιρετικό και πολύ ιδιαίτερο, γαριδομακαρονάδα super αλλά και πολύ ευφάνταστα ορεκτικά!
Η παραλία από κάτω όταν δεν φυσάει, είναι επίσης τέλεια!
Με άμμο και χωρίς πολύ κόσμο.
Εκτείνεται σε πολλά χιλιόμετρα και έχει μέρη για όλα τα γούστα!

Φυσικά θα κάνετε και τις τσάρκες σας στην Λίνδο, καλύτερα το απόγευμα, είναι πολύ γραφική με τα καλντερίμια της, τα σπιτάκια της και την Ακρόπολη!

Στην κεντρική πλατεία, θα φάτε απίστευτα στον Μαυρίκο!
Και όταν λέμε απίστευτα, εννοούμε Α-ΠΙ-ΣΤΕΥ-ΤΑ!!!
Κρεατικά, μαγειρευτά, φρέσκα ψάρια κ.λ.π.
Σημείο αναφοράς στην γαστρονομία ο Μαυρίκος και όχι άδικα!

Μιά αλλη παραλία που γουστάρω είναι αυτή της Αφάντου.
Παγωμένα τυρκουάζ κρυστάλλινα νερά, μεγάλα λευκά βότσαλα και με επιλογές αν θέλεις ξαπλώστρες και βαβούρα ή όχι!
Εγώ είμαι ανάλογα τα κέφια μου!
Αν είμαι κουρασμένη και δεν έχει πολύ κόσμο, πάω στα οργανωμένα, αν όχι, πάω αριστερά αριστερά κοντά σε μιά σπηλιά όπου είναι θεϊκά.

Υπάρχουν βέβαια και πολλές άλλες παραλίες, όπως τα Κολύμπια, τα Στεγνά, τα Βληχά, η Τσαμπίκα, όλες πανέμορφες όταν δεν έχουν πολύ κόσμο και όταν δεν φυσάει.
Και λέω για πολύ κόσμο. γιατί τα τελευταία χρόνια το έχουν ξεφτυλίσει στην ξαπλώστρα!!
Ευτυχώς όμως οι περισσότερες παραλίες είναι τεράστιες και έτσι, όλο και θα βρείς μέρος του γούστου σου να αράξεις!
Επίσης, να ξέρετε ότι ειδικά στη Ρόδο, όταν φυσάει στη δυτική πλευρά, δεν φυσάει στην ανατολική.
Συνήθως πάντως ανατολικά δεν φυσάει τόσο όσο στην βόρεια Ρόδο.

Άλλα μέρη που πάω για μπάνιο όταν έχω διάθεση (γιατί τώρα κάνουν έργα και θές 1,5 ώρα να πας, ολόκληρο ταξίδι!), είναι στη Νότια Ρόδο.
Ονειρεμένες παραλίες (όπου οι ξαπλώστρες εδώ είναι πολύ λιγότερες), όπως το Κιοτάρι και το Γεννάδι!!
Βαθειά νερά, κρύσταλλο, κατακάθαρα, να τα πιείς στο ποτήρι, με πολύχρωμα βότσαλα.
Χιλιόμετρα παραλίας, όπου και να σταθείς ωραία είναι!
Τη Νότια Ρόδο την τριγύρισα κάποτε με φουσκωτό από άκρη σε άκρη και ξετρελλάθηκα!
Μέχρι και στο Πρασονήσι είχε φτάσει η χάρη μου!
Ονειρεμένα μέρη και αξίζει να κάνεις τη θυσία να κάνεις αυτό το μίνι ταξιδάκι, ειδικά αν μένεις στη Λίνδο!!
Αλλά δυστυχώς όταν πας για λίγες μέρες και μένεις στην Ιξιά, δεν ξεκουνιέσαι εύκολα να χωθείς στο αυτοκίνητο για τόσες ώρες…

Σίγουρα πάντως συνιστώ να αφιερώσετε μια μέρα και να ανέβετε και στα χωριά της Ρόδου!
Τοπία που μου θυμίσανε την ορεινή Αρκαδία, χωριουδάκια που δεν τα έχει ακόμα αγγίξει ο τουρισμός και ωραίες μάσες!
Πήγα σε μιά ταβέρνα στον Εμπωνα, δεν θυμάμαι δυστυχώς το όνομα αλλά θα ρωτήσω και θα το ξαναθυμηθώ, όπου έφαγα την ωραιώτερη μοσχαρίσια και τρυφερή μπριζόλα, απίθανες πατάτες, πίτες, πιτάκια, σαλάτες φρέσκιες, λουκάνικα, μπιφτέκια, όλα εκλεκτά!
Και όλα με συνοδεία σούμας, τη ροδίτικη ρακή!

Τα απογεύματα, συνήθως αράζω στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστώ και να απολαύσω το ηλιοβασίλεμα.
Αμα το ξενοδοχείο έχει και κανένα ωραίο εστιατοριάκι, το τιμάω.
Το Sheraton έχει ένα πολύ ωραίο ασιατικό εστιατόριο που κρέμεται σε μιά βεράντα και τρως λες και είσαι στην πρύμνη πλοίου!

Εχει δε, πολύ ωραίο sushi που το τιμήσαμε δεόντως!

Τα σούρουπα, σεργιανάω στην Παλιά Πόλη!!!
Πλατεία χαμάμ , οδός Σωκράτους, οδός των Ιπποτών, παλάτι του Μάγιστρου…
Μιά τεράστια υπέροχη μεσαιωνική πόλη που δεν την χορταίνεις!!
Δεν βαριέσαι να την περπατάς!!
Απαγορεύονται τα αυτοκίνητα, οπότε το αφήνεις έξω σε parking στο λιμάνι.
Και περπατάς και χαζεύεις!
Το καλύτερό μου!

Εκεί υπάρχει ο γνωστός Αλέξης με super φαγητό, ο Ντινόρης, από τις πιό παλιές ψαροτεβέρνες και ο Φώτης.
Εγώ σ’αυτά τρώω συνήθως, το συμιακό μου γαριδάκι και πολύ φρέσκα ψάρια!

Εννοείται ότι πάντα μιλάμε για περιόδους off season, γιατί τον Αύγουστο όχι φρέσκο ψάρι δεν τρως αλλά ούτε καν χωράς να μπείς να περπατήσεις στα στενά!

Υπάρχουν επίσης κάτι εξαιρετικά ιταλικά εστιατόρια όπως είναι το Cuore di Mama και το Macheronni με χειροποίητα ζυμαρικά και πολύ αυθεντική κουζίνα.

Για παγωτάκι, θα πας στη Στάνη!!
Παλιό, ιστορικό παγωτομάγαζο Τούρκου ζαχαροπλάστη με παγωτά του ονείρου!

Τώρα για ποτάκια και τα σχετικά, στην Παλιά Πόλη υπάρχουν πολλά ωραία ατμοσφαιρικά μπαράκια πολύ super!
Ποτέ δεν θα ξεχάσω παλιώτερα που έπιασε ξαφνική βροχή και χωθήκαμε σε ένα απ’αυτά τα μπαράκια με την πέτρα και το ξύλο λες και βρίσκεσαι σε μεσαιωνικό κάστρο!

Γενικά, η ζωή μου στη Ρόδο κυλάει χαλαρά, όμορφα, με μέρες και νύχτες γεμάτες παραστάσεις, κρυστάλλινα νερά, ωραία φαγητά και ποτά, αγαπημένες παρέες φίλων, εναλλαγές τοπίων και τα ωραιώτερα ηλιοβασιλέματα!

Θα ήταν ψέμα να πω ότι η Ρόδος είναι φθηνή ή ότι αξίζει όλες τις εποχές του χρόνου.

Εγώ όμως που την έχω μάθει πιά από την καλή και την ανάποδη, διαλέγω τη δική μου Ρόδο!

Εκείνη που με κάνει να λατρεύω το νησί, που σου δίνει την εντύπωση ότι όπου κοιτάς βλέπεις μπλε και πράσινο, που ο ήλιος είναι σχεδόν πάντα λαμπερός και ολοφώτεινος!

Τίποτα, και μόνο που τάγραψα όλ’αυτά μελαγχόλησα και δεν βλέπω την ώρα να κανονίσω τέλη Σεπτεμβρίου ένα ωραίο ταξιδάκι προς τα κεί να μου φορτίσει τις μπαταρίες μου για το χειμώνα, να κλείνω τα μάτια και να βλέπω μεσαιωνικά κάστρα, παλάτια, τυρκουάζ νερά, καταπράσινα βουνα καί …. πιατέλες με συμιακό γαριδάκι με μπόλικο λεμόνι, δίπλα σε καραφάκια με σούμα!!!

Comments 12 Comments »