Στίχοι λευκωμάτων….

            Δεδομένου της συναισθηματικής κατάστασης της οποίας βρίσκομαι (με το μαύρο συνεφάκι να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο – μπορεί οι βροχές που προμυνύονται να είναι από μένα…) θυμάμαι στιχάκια καμιά φορα από λευκώματα. Και μια και ως γνωστόν εγώ και η Α.Μonth υπεραναλύουμε τα πάντα σκεφτόμουν τα εξής:

            Το στιχάκι μιλάει για το ποιός  φεύγει πρώτος από μια σχέση κ.λ.π. Σκέφτομαι («…σλουρπ» –ανεκδοτο με ξανθιά-) λοιπόν ότι δεν σε κάνει πιο δυνατό το να δεις κάποια μειονεκτήματα στον άλλο και να πάρεις την «δύσκολη» απόφαση να φύγεις από την σχέση. Το δύσκολο είναι πρώτο από όλα να αναγνωρίσεις τα δικά σου μειονεκτήματα μέσα σε αυτή τη σχέση που θές με τόση «δυσκολία/ευκολία» να βάλεις τέλος, να δεις σίγουρα και του άλλου προσώπου που υπάρχει σε αυτή τη σχέση και που σίγουρα τα βλέπεις πολύ πιο έυκολα και να επιλέξεις να μείνεις και να τα πολεμήσεις και να τα διορθώσεις (πάντα μιλάμε για σχέσεις όπου υποστηρίζουν και τα δύο μέλη και ειδικά αυτό που σκέφτεται να φύγει ότι αγαπάει τον άλλο και ότι εχει πραγματικά αισθήματα για το άλλο involved άτομο.) Αυτό είναι που θέλει μαγκιά στις μέρες μας…Το να αφήνεις κάτι αμαχητί είναι πολύ εύκολο τελικά!!

            Επιπροσθέτως προσωπικά έχω αρχίσει να καταλαβαίνω ότι οι δυνατότεροι τελικά είναι αυτοί που μένουν πίσω και είχαν την θέληση που προανέφερα να πολέμήσουν (γιατί και εκείνοι έβλεπαν του άλλου τα μεονεκτήματα αλλά ποτέ δεν θεώρησαν ότι πρέπει να φύγουν..) και αυτοί που ακόμα κρατάνε στην καρδιά τους αυτόν/ην που τους πλήγωσε με τον οποιοδήποτε τρόπο, αλλά έχουν την αξιοπρέπεια και την σοφία της ζωής ότι αυτή πολύ απλά συνεχίζεται(!!) και ότι σαν όντα που λένε ότι ζουν δεν μπορούν να παραμερίσουν τα πάντα (δεν είμαστε εξάλλου πια 18 να θεωρούμε ότι ο κόσμος μας πάγωσε επείδη κάπου άνοιξε μια πληγή..) και να περιμένουμε τον άλλο να γυρίσει. Και αυτό θέλει να έχεις την μεγαλύτερη δύναμη από όλες γιατί προχωράς πάντα με μια πληγή που ποτέ δεν γιάνει. Απλά ελπίζεις και ζεις με αυτή τη πληγή για τα καλύτερα που θα έρθουν…

            Ο κολλητός μου είπε ότι η αρραβωνιαστικιά του, κάποια στιγμή που χώρισαν για λίγο, γύρισε και του είπε κάποια στιγμή στο τηλέφωνο : «Από τότε που σε γνώρισα είδα σε ‘σένα 10 πράγματα που με ξενερώνουν πολύ άγρια…αλλά είδα και άλλα 5 για τα οποία αξίζει να παλέψω γιατί κάνου τα 10 πρώτα να φαίνονται γελοία και μικρά..». Γιατί πολύ απλά ποτέ δεν θα μπορέσεις να βρείς κάποιον κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σου, γιατί πολύ πολύ πολύ απλά κανέις μας δεν είναι ίδιος (σκεφτέιτε ότι μεγαλώνεις με το ίδιο άτομο στο ίδιο δωμάτιο και το ίδιο σπίτι και καταλήγεις να είσαι 100% διαφορετικός γιατί διαφορετικά βλέπετε τον κόσμο από τα δυο σας μάτια).

Keep walking….!!

Μ.