Το μικρό και το μεγάλο
μι’ ανοιξιάτικη αυγή πιάστηκαν από το χέρι να γυρίσουνε τη γη. Μπρος να πάνε
κάνει ζέστη, πίσω κρύο τσουχτερό, πάγωσε και το μεγάλο, έβρασε και το
μικρό.
Έτσι μπήκανε τα δυο τους
με ένα βάζο τραχανά σε ένα χαμηλό σπιτάκι πάνω στα ψηλά βουνά και με κλάματα και
γέλια πέσανε στον καναπέ κι έμειναν εκεί για πάντα, δεν σηκώθηκαν ποτέ. Κι από
το παραθυράκι αγναντεύανε μαζί μια την ασημένια νύχτα μια τη μέρα τη
χρυσή.
Το μικρό και το μεγάλο
κάνανε και ένα μωρό που δεν ήτανε μεγάλο ούτε και πολύ μικρό και πιασμένα από το
χέρι ζήσανε πολύ καιρό το χοντρούλι το μεγάλο και τ’ αδύνατο μικρό!
(Α καλάααααα που θα πει
και η πρόεδρος Φανφάρα!)
A.Month
bolemeni
λοιπόν… είσαι άνετα στην πολυθρόνα ή προτιμάς το ντιβάνι?..
μίλα μας τώρα για τα παιδικά σου χρόνια…
(από κάπου όλα ξεκινάνε…)
Πολύ γλυκό πόστ! Αν είχα μικρό αδερφάκι θα του το διάβαζα. Δεν έχω όμως, αλλά το χάρηκα εγώ.
Αχ τι καλόοοο…:D
Μια διευκρίνηση μόνο: Μετά ζήσανε πολύ καιρό καλά το χοντρούλι το μεγάλο και τ’ αδύνατο μικρό κ μεις καλύτερα? Ε? ε? :ρ
Extes katebasa oles tis istories ths lilipoupolhs!!!
:D:D:D
A.Month mou :*:*:*:*
Δυστυχώς όλες οι όμορφες ιστορίες τελειώνουν μια μέρα
Τις θυμόμαστε με αγάπη και προχωράμε!..όπως μπορούμε..ΓΑΜΩΤΟ!!!
Είσαι πολύ μπροστα, απλά!
Ti πανεμορφο! Μπραβο!
Τη σκέψη μου σου στέλνω, Α. μου… Και μια αγκαλιά πολύ πολύ μεγάλη.
Πολύ ωραίο. Και πολύ γλυκό. Μου θύμισες παλιά χρόνια. Ξέρεις, όταν ήμασταν ακόμη ατίθασα νιάτα. Ναι. ΟΚ! Εσύ είσαι ακόμη και νιάτο και ατίθαση!
Μια αγκαλιά κι ένα λυγμό, και μετά θα πάνε όλα στο καλό!
ΤΕΛΕΙΟ!!! ΠΟΛΥ ΓΛΥΚΟ!ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΥ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΧΩΡΙΟ?? ΕΚΕΙ ΘΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ?ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ????