Περπατάω στους δρόμους της Αθήνας και σκέφτομαι πόσο μόνοι μας τελικά είμαστε…ο καθένας με τις σκέψεις του , τις αγωνίες του και τον τεράστιο εγωισμό του.
Προχτές με ρώτησε ένας καλός φίλος αν έχω μείνει μόνη μου ποτέ..?? Του απάντησα ότι πάντα είμαι μόνη μου άσχετα αν υπάρχει κάποιος δίπλα μου …τον τελευταίο καιρό έχει γίνει ο μεγαλύτερος μου φόβος ..ότι θα μείνω μόνη μου ..το άσχημα μόνη μου όμως …όχι το είμαι μόνη μου και γουστάρω…
Προσπαθώ να το βγάλω από μέσα μου …πρέπει να σκεφτόμαστε θετικά και αισιόδοξα…αλλά βλέπω γύρω μου ότι όλα είναι μια πλάνη… τίποτα δεν κρατάει…
Υποτίθεται είσαι κάπου και φαινομενικά είσαι καλά…αλλά τελικά εσύ παλεύεις για να φαίνεσαι καλά…και κάποια στιγμή λες ότι δεν μπορείς να παλεύεις άλλο γιατί παλεύεις μόνος σου και τελικά καταλήγεις πάλι απ την αρχή ..
Πήρα την απόφαση να βρω αυτό που μου χαλάει την θετική μου αύρα και να το διορθώσω ..δεν θα είναι εύκολο …ξέρω εξάλλου τι ξεροκέφαλη που είμαι ..ξέρω επίσης οτι για όλα μου τα ελαττώματα έχω μια δικαιολογία. Τελικά έχω μπόλικα από δαύτα , απλά πλέον αισθάνομαι ότι δεν με κάνουν ξεχωριστή…
Διαβάζω ξανά και ξανά αυτά που γράφω …Το μάτι μου πέφτει στο nick μου και μου φαίνεται τόσο ψεύτικο σήμερα…άλλος ένας ρόλος τελικά ..ο ρόλος της διασκεδαστικής και πάντα χαμογελαστής κοκκινομάλλας…Άλλη μια δικαιολογία …
LoLa
bolemeni
Oli mas i zwi roloi einai…mikroi megaloi, asteioi tragikoi, eukoloi duskoloi…mono pou egw dilwnw polu kaki ithopoios!
“The whole world is a stage…”. Όλοι μας παίζουμε ρόλους στη ζωή. όλοι μας λίγο ως πολύ υποκρινόμαστε. Το θέμα είναι κατά πόσο μένει τελικά ο εαυτός μας ή ο ρόλος στο τέλος της ημέρας…
i alitheia einai oti poli sixna paleuo na antidrw authormita, opws mou vgainei kai parola auta polles fores pianw ton eauto mou na prosxediazei ti tha pei, ti tha kanei, ti “prepei” k ti armozei se kathe peristasi… tote sineiditopoiw pws ola mporei na einai pseutika.. einai gegonos oti ksodeuoume perissotero xrono sto na skeutomaste ti tha kanoume para sto na ato kanoume, etsi apla, xwris deuteri skepsi.. Isws na xanoume kamia fora to noima alla “SHOW MUST GO ON”…
Δεν θα ήθελα να είμαι φτιαγμένη κάπως και να μη μπορώ να ξεφύγω.. Μου αρέσει που διαλέγω ρόλους και γίνομαι ό,τι θέλω, όποτε θέλω…κι αυτό είμαι εγώ… Άλλωστε η ευτυχία είναι επιλογή!! ρόλος κι αυτή! όπως και η δυστυχία..
Γιατί άραγε παλεύουμε να δείξουμε κάτι που δεν είμαστε; Τι προσπαθούμε να αποδείξουμε και ποιον προσπαθούμε να πείσουμε στην τελική; Ποιο πρότυπο προσπαθούμε να αναπαράγουμε; Αυτό του “περνάω καλά”, αυτό του “ζω τη ζωή μου”, αυτό του “έχω ό,τι επιθυμώ”, ή αυτό του “είμαι ολοκληρωμένο άτομο”. Υπενθυμίζω σε όλους το γνωστό μελοποιημένο ποίημα του Ελύτη : “Το παράπονο”. Ποιος θα περίμενε ότι αυτός ο άνθρωπος που τη ζωή του θα την επιθυμούσαν πολλοί, ότι έγραψε αυτά τα λόγια. Ας το πάρουμε απόφαση ότι είναι πολύ φυσιολογικό να μην είμαστε ευχαριστημένοι με τη ζωή μας, ότι είναι πολύ φυσιολογικό να αισθανόμαστε ασήμαντοι και χαμένοι, ότι είναι πολύ φυσιολογικό να είμαστε άνθρωποι, και όχι αφίσες σε κεντρικές λεωφόρους. Δεν είναι όμως φυσιολογικό από τη στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι κάτι στη ζωή μας δεν μας πάει, μας βαραίνει, μας συνθλίβει, να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι όλα είναι εντάξει. Το πρώτο βήμα είναι να είμαστε ο εαυτός μας, με τα πάνω του, με τα κάτω του, με τις ανασφάλειες του και να το δείχνουμε. Έτσι μόνο θα βοηθήσουμε και τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο, να βγουν από το ιλουστρασιόν καβούκι τους και να μας πλησιάσουν με την φθαρτή ανθρώπινη σάρκα τους. Δεν είμαστε μόνοι μας στην ανασφάλεια!
ξέχασες το σέξυ στο κοκκινομάλλα…I am back…ίσως όχι στα blogs εδώ αλλά γενικώς…
.
KALO PASXA ME YGEIA, XARA KAI AGAPH.
EIRHNH SE OLO TON KOSMO.
NA MHN KSEXNAME
TOYS SYNANTROPOYS MAS
STIS DYSKOLES STIGMES TOYS.
OTAN DINOYME XARA STON ALLON
EIMASTE KAI EMEIS XAROYMENOI.
.
exo mia aporia.
afoy oi ptoxoi einai safos perissoteroi
apo toys plo;ysioys,
tote
giati mas kyvernane oi leftades?
einai symfono ayto me tis arxes
ths dhmokratias?
den ftaine aytoi, emeis ftaime
poy xefeygoyme apo tis arxes mas
kai den yposthrizoyme toys ftoxoys.
25% ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
ΟΤΙ ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ
ΤΟΥ ΑΚΡΙΒΟΥ ΦΡΕΣΚΟΥ ΓΑΛΑΤΟΣ
ΛΟΓΩ ΤΟΘΥ ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ.
ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΜΥΑΛΟ
ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ;
ΠΑΝΤΩΣ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ.
Το 2008 είναι χρονιά αφιερωμένη
Στον πλανήτη.
Ένα τραγούδι για τον πλανήτη
Διασταύρωση Ραφήνας 28 Ιούνη 9 το βράδυ.