CrazyWorld

Φτάνουμε στην τεράστια αλάνα που είναι πλέον ο ιππόδρομος. Κόσμος και κοσμάκης. Δίνουμε το παρόν, παίρνουμε καφεδάκι απο έναν καλό κύριο και περιμένουμε την σειρά μας για να γίνουμε ζόμπι. Ήδη κάποια άτομα είναι στα χέρια των μακιγιέρ που τους βάζουν προσθετικές πληγές και φακούς επαφής. Δεν είναι πολλά, καμιά δεκαριά. Οι υπόλοιποι (γύρω στους 150), λουζόμαστε απλά με το ψεύτικο αίμα. Πρόσωπο, μαλλιά ρούχα κατακόκκινα. Το "αίμα" είναι ζαχαρούχο και κολλώδες.

Όταν είμαστε όλοι έτοιμοι μας μαζεύουν και μας δίνουν οδηγίες. Είμαστε στην τελική σκηνή του έργου. Στρατιώτες του κακού χεχε. Δεν τρώμε τους πρωταγωνιστές, αν κα αυτό δεν μας εμποδίζει να έχουμε συμπεριφορά ζόμπι. Πολλά μουγκρητά, χέρια απλωμένα, τρέμουλα και σπαστικές κινήσεις. Αλλάζουμε συνεχώς θέσεις (για να φαινόμαστε πολλοί ντε)

Πολλές λήψεις, ζέστη και γέλια συνεχώς. (όχι όταν τραβάγανε, έχετε δει εσείς ποτέ ζόμπι να ξεκαρδίζεται?)

Που και που, μας ρίχνανε καινούργιο αίμα. Ευτυχώς που δεν ήταν καλοκαίρι, αλλιώς θα μας είχαν φάει οι μύγες.

Για την υπόθεση δεν θα πω τίποτα. (δεν μας άφησαν να φάμε κανέναν πρωταγωνιστή πφφφφ). Και όχι τον Billy Zane δεν τον είδαμε, ήταν σε προηγούμενες μέρες γυρισμάτων.

Μέσος όρος ηλικίας, φοιτητές. Κάποιοι ήταν θαμώνες γιατί πηγαίνανε σε κάθε γύρισμα. Εμείς που δουλεύουμε και έχουμε μετρημένα κουράγια, την παλέψαμε μόνο για μια μέρα. Το αρχικό σχέδιο βέβαια ήταν να πάμε και την Κυριακή. Αλλά γυρίσαμε πτώματα…χεχε. Κουραστικό να κάνεις το ζόμπι. Φύγαμε για το σπίτι μας, πεντέμισι απόγευμα Σαββάτου, σπίτι, μπάνιο, παραγγείλαμε να φάμε κάτι (ούτε λόγος να μαγειρέψουμε) και κατά τις 9 εμένα με είχε πάρει ήδη ο ύπνος όπου ξύπνησα πρωί Κυριακής πια….

Γενικά είχε πολύ πλάκα και το διασκέδασα αρκετά. Είχε πάει και φίλος την Κυριακή αλλά δεν υπήρχε απόθεμα δύναμης για να κατέβουμε να τον δούμε. Ελπίζω να σε δω στην ταινία Δημήτρη (ανάμεσα στα 10.000 ζόμπι που και καλά είμασταν χεχε). Πέρα απο την κούραση όμως, ήταν απίστευτα αγχωλυτικό να μουγκρίζεις όλη μέρα και να γελάς στο ενδιάμεσο.

Ελπίζω να κλείσανε την τρύπα του Κακού, μια λακουβίτσα στην μέση της αλάνας, όπου όλη μέρα κάναμε ακροβατικά απο πάνω για να μην μπει το πόδι μας μέσα.

Έτσι και ξανακούσω ακόμα μια φορά την πρόταση: "δεν νομίζω πως μας χωρίζει τίποτα απο μια λήψη" θα γίνω κακονικό ζόμπι και θα σας φάω το λαρύγγι….

Η ταινία θα βγεί του χρόνου τον Σεπτέμβρη.

Ευτράπελο: Είμασταν όλη την ημέρα κάτω απο τον ήλιο και την ζέστη, με αποτέλεσμα το απόγευμα που πλύναμε το πρόσωπο μας για να φύγουμε, να ανακαλύψουμε πως είχαμε μαυρίσει…στα σημεία γύρωωωωω απο το αίμα…..Μπορείτε να το φανταστείτε ε?
Σήμερα για την δουλειά έχω βαφτεί παραπάνω απο το κανονικό και ακόμα φαίνονται τα σημάδια απο το αίμα….Το Κακό 2 μας σημάδεψε…. (Οκτώβρη και να μαυρίσουμε γκρρρρρ).

Άντε καλή μας βδομάδα και ελπίζω όσοι πήρατε μέρος σε κάποιο γύρισμα να το διασκεδάσατε όσο εγώ

Το Σαββατοκύριακο που μας έρχεται θα το περάσω παραπατώντας, βγάζοντας κραυγές και μουγκρητά, προσπαθώντας να φάω τους πρωταγωνιστές. (και τι πρωταγωνιστές……γιααααμμμμ)

E ναι λοιπόν, θα είμαι ένα απο τα δεκάδες αιμοδιψή ζόμπι, που χρειάζονται οι συντελεστές της ταινίας. Ακόμα δεν ξέρω αν θα είμαι αρχαιοελληνικό ή μοντέρνο ζόμπι. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα με καλύψουνε με αίμα ( τα πρόχειρα ρούχα είναι απαραίτητα ) και θα τρέχω πέρα δώθε πεινασμένη για σάρκα!!!!!!
Braiiiiinsssssss…….!!!!!!!!!!!!!

Περίμενα πολύ καιρό για μια τέτοια εμπειρία. Όταν έβλεπα ξένες ταινίες τρόμου ,σκεφτόμουν πάντα πόσο καλά θα ήταν να έπαιζα και εγώ ένα απο τα τέρατα. Δεν ακούγεται διασκεδαστικό να είσαι ένας απο τους κακούς? (ειδικά όταν δεν έχεις να αποστηθίσεις ατάκες χεχε)
Οπότε όταν πρωτοάκουσα για το Κακό (το πρώτο), σκύλιασα κυριολεκτικά που έχασα μια τέτοια ευκαιρία. "Σπλάτερ ταινία με ζόμπι στην Ελλάδα και εγώ δεν πήρα χαμπάρι? Αργκκκκκκ!!!!" Το φυσούσα και δεν κρύωνε.

Μέχρι που πριν 2 μήνες άκουσα πως γυρίζεται το σίκουελ και ψάχνουν ζόμπι!!!!
Αυτό ήταν ! Έστειλα e-mail και πήρα το οκ.
Το όνειρο μου γίνεται πραγματικότητα!!!!! Θα γίνω ζόμπι! (και μάλιστα σύγχρονο, που τρέχουν πολύ, όχι σαν τα παλιά που μέχρι να σηκώσουν το ένα πόδι, βρώμαγε το άλλο…κυριολεκτικά)
Ναι το ξέρω πως έχω περίεργα όνειρα, αλλά είμαι φαν του γκροτέσκου, του θρίλερ, της αγωνίας, του τρόμου. Και όπως και να το δεις, το να παίξει κάποιος το ζόμπι σε ταινία, είναι υπόσχεση για ατέλειωτο γέλιο και πλάκα

Θα είμαι πάλι κοντά σας απο βδομάδα με φωτογραφικό υλικό απο τα γυρίσματα.

Και προσοχή στα ζόμπι!!! Είναι πεινασμένα!!! (εκτός αν είστε ένα απο αυτά, οπότε σε αυτήν την περίπτωση…..άσε κάτω αυτό το χέρι!! Το είδα πρώτη!!! Αργκκκκκκ!!!)

Προσωπικά θέλω να μπω σε κάποιο κατάστημα και να πάρω τσάντα, τετράδια, κασετίνες, γόμες, μολύβια, ξύστρες, μπλόκ κλπ…….

Καλό μας μήνα!

Αν έπρεπε να ζωγραφίσω το φετινό καλοκαίρι (ανθρωπομορφικά), θα το έφτιαχνα με ένα τεράστιο χαμόγελο. Ξέρετε, απο αυτά τα μεγάλα χαμόγελα που είναι ένα τόσο δα βήμα πριν το ξεκάρδισμα. Επίσης θα του έβαζα και ψεύτικο μουστάκι. Μην ρωτάτε γιατί. Έχω πάθει ένα κάτι με τα ψεύτικα (το τονίζω, ψεύτικα!) μουστάκια τώρα τελευταία.
Σκέφτομαι να φτιάξω μερικά απο χαρτί, να τα κολλήσω στον καθρέφτη του μπάνιου και κάθε πρωί να φοράω και ένα διαφορετικό. Μόνο η σκέψη με κάνει να χαμογελάω. Ψεύτικο μουστάκι για μερικά δευτερόλεπτα, γουρλωμένα μάτια και χαζό ύφος. Χμ, οκ. χεχε.

Το πρώτο παιχνίδι είναι ένα μεγάλο κουτί με μινιατούρες tyranids (warhammer 40k). Με περιμένουν να τις κολλήσω, να φτιάξω army list, να αποφασίσω (με βοήθεια) τι όπλα θα μπουν, πόσοι πόντοι σύνολο θα γίνει ο στρατός, και το πιο σημαντικό για μένα πως θα χρωματιστούν.
Θέλω πολύ να παίξω μάχη με τον στρατό μου, αλλά η διαδικασία του βαψίματος (με πολύ λεπτά πινέλα-ωχ τα ματάκια μου) είναι αυτό που αξίζει.
Θα πάρει καιρό βέβαια. Για τους υπόλοιπους 3-4 μήνες με αυτά θα ασχολούμαι (είναι και πολλά τα άτιμα. 60 πάνω-κάτω ακόλλητα-άβαφτα μοντέλα).
Ευτυχώς έχω φίλους που ασχολούνται και βάφουν (απο που νομίζετε πως το έμαθα το παιχνίδι?) και είπαμε μέσα στον χειμώνα, να στήσουμε ένα workshop σπίτι μου, και να βάψουμε τους στρατούς μας παρεούλα. Όλοι μας έχουμε δουλειές και λίγη ελεύθερη ώρα για τα χόμπι μας, οπότε το να μαζευτούμε παρεούλα, να πιούμε καφέ και να κάνουμε κάτι που αγαπάμε, είναι ότι καλύτερο.

Το δεύτερο παιχνίδι που περιμένει να μονταριστεί είναι το πειρατικό καράβι του Playmobil!!!!
Σαν παιδί είχα πολλά παιχνίδια. Μπορεί να ήμουν το τρίτο παιδί, αλλά μιας και με τις αδελφές μου έχω διαφορά 7 και 8 χρόνια, όσον αφορά το παιχνίδι ήμουν σαν μοναχοπαίδι. Και ανάμεσα στα παιχνίδια μου, τα πιο πολλά και τα πιο αγαπημένα ήταν τα Playmobil.
Δυστυχώς τέλος γυμνασίου η μεσσαία αδελφή μου, πέταξε την τεράστια μαύρη σακούλα όπου φύλαγα όλο το παιχνιδο-βιός μου, γιατί νόμιζε πως ήταν σκουπίδια……..σοκ…..ακόμα το θυμάμαι και ανατριχιάζω. ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ! Playmobil που μάζευα απο πρώτη Δημοτικού και πολλά άλλα!!! Μόνο τα μεγάλα παιχνίδια γλυτώσανε. Όπως το πειρατικό. Το οποίο με πιέσανε να το δώσω στα ξαδέλφια μου (όπου τα περνάω αντίστοιχα 7 χρόνια και μεγαλώσαμε μαζί) γιατί ήμουν μεγάλη για να παίζω με παιχνίδια…….
Ουαάααααααα……..όπως καταλαβαίνετε….το πειρατικό διαλύθηκε μέσα στην πρώτη βδομάδα….
Και μου έμεινε απωθημένο (και καλά, βρήκα δικαιολογία τώρα) να σταματάω σε παιχνιδάδικα και να μου τρέχουνε να σάλια πάνω στα κουτιά με τα playmobil.

Και ξαφνικά, πριν λίγες μέρες, κάποιος που αγαπάω πολύ-πολύ (σσσ κουτσομπόληδες P ) μου το έκανε δώρο!!!!
Ένα δικό μου πειρατικό καράβι!!! Έχει και σεντουκάκι με μικρά χρυσά νομίσματα! Και παπαγάλο! Και μαιμού! ΧΙ!

Ανυπομονώ να το συναρμολογήσω!!!
Θα βγάλω φωτογραφίες απο το όλο εγχείρημα. Απο βδομάδα όμως.

Θα εντρυφήσω στην αρχαία τέχνη του να ξαπλώνεις-στην-άμμο-και-να-λιώνεις-κάτω-από-τον-ήλιο.
Απαραίτητα σύνεργα : Καφές, νερό, αγαπημένη (amore) παρέα, τσιγάρα, τάβλι και κανένα βιβλίο. Επίσης ένα μαχαίρι για πεταλίδες. Για κάθε ώρα στην παραλία (στο περίπου ώρα, μιας και τα ρολόγια απαγορεύονται), χάνεται ένας μήνας συσσωρευμένου άγχους-υποχρεώσεων-μαλακιών κλπ.

Αυτά για αρχή. Δεν φτιάχνω πρόγραμμα. Απλά θα περάσω πολύ καλά και θα ξεκουραστώ.

Για όσους έχουν κανονίσει διακοπές τον Άυγουστο και τους την δίνει που μιλάω για παραλίες και άραγμα, σκεφτήτε πως όταν εγώ θα γυρίσω στην δουλειά, θα βρεθήτε εσείς να λιώνετε κάτω απο τον ήλιο Και θα είναι η σειρά μου να σας ευχηθώ καλές διακοπές!

Σας αγαπώ, σας καλημερίζω και τα λέμε σε 2 βδομάδες!!!!!

Μαγικές λέξεις για να πάρετε μαζί σας στις διακοπές:

Μαγιό παραλία καφές τάβλι έρωτας φρούτα παγωτό αγκαλιές φιλιά καπέλο βόλτα νησί χαμόγελο

(σιωπή)

(σιωπή)

Αυτή είναι όλη η εισαγωγή που χρειάζονται.
Απολαύστε ένα πραγματικά υπέροχο βίντεο απο το Live at Hollywood Bowl, 1982.

…..δεν μπόρεσα να αντισταθώ στο να προσθέσω και το "Ministry of silly walks"…….

Χαρτί και ξεκινάμε. Χμμμμ. Μια πεταλούδα. Πόσο δύσκολο να είναι?
Ανοίγω το διάγραμμα. Σιωπή και ακινητοποιημένα δάχτυλα για λίγο. Πόσα διπλώματα έχει η πεταλούδα? 55?!!! Χμμμ. Ε, καλά ας ξεκινήσω και βλέπουμε. Αφού αυτό το διάγραμμα τα έχει όλα. Βήματα ένα προς ένα, βελάκια που σου δείχνουν πως να διπλώσεις κλπ. Εύκολο.
Ξεκινάμε.
Πρώτο βήμα. Διπλώνουμε το χαρτί μας στην μέση. Μετά αυτήν την γωνίτσα. Για κάτσε. Αν το διπλώσω έτσι, δεν βγαίνει όπως στο σχέδιο. Λάθος το έκανα. Ξανά. Μήπως το βελάκι εννοεί έτσι? Χμ… Μπα ούτε έτσι. Μάλλον διάλεξα δύσκολο σχέδιο.

Ισιώνουμε το χαρτί.

Διαλέγω ένα άλλο σχέδιο. Αυτό φαίνεται πιο εύκολο. Φτάνει να συγκεντρωθώ και να ακολουθήσω τα βελάκια και τα σχέδια σωστά.
Οκ. Διπλώνουμε το χαρτί με τις γωνίες να αγγίζονται. Χα!! Είμαι πολύ καλή! Επόμενο βήμα, μετά τις άλλες ακρούλες να ακουμπάνε στο κέντρο…..ε…? τι εννοεί? όπως το έχω διπλώσει δεν γίνεται. Μα….αφού ακολουθώ το σχέδιο. Ξανά ισιώνω το χαρτί. Πρώτο βήμα πάλι. Ωραία. Τώρα πάμε στο δεύτερο βήμα. Διπλώνουμε έτσιιιιιιι……όχι….μα πως στο διάτανο το κάνει?

20 λεπτά αργότερα…. Έχω δοκιμάσει 4 διαφορετικά διαγράμματα. Και δεν έχω καταφέρει να προχωρήσω πέρα απο το βήμα νούμερο…..δυο. Το χαρτί μου είναι χιλιοτσαλακωμένο. Τι απεικονίζει? Μα την παταγώδης αποτυχία μου ασφαλώς.

Απο τα νεύρα μου ξεκινάω να φτιάξω κάτι που το ξέρουμε όλοι μας απο τότε που είμασταν τόσο-δα πινεζάκια. Το γνωστό μας καραβάκι. Ξεκινάω και…… ανακαλύπτω μετά απο δυο διπλώματα πως δεν θυμάμαι τίποτα. Το μυαλό μου κενό. Για όνομα! Μα είναι δυνατόν?….Δεν μπορώ να φτιάξω το $*&$^!@(_)*καραβάκι!
Ξαναισιώνω το χαρτί (ο θεός να το κάνει χαρτί έτσι όπως είναι τώρα).

Ανάβω τσιγάρο….κάνω μια τελευταία προσπάθεια στο ίντερνετ, μήπως και βρω κάτι να με βοηθήσει.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Αυτό είναι!!! Το τέλειο site !!! Ο άνθρωπος ήταν στην θέση μου! Γνωρίζει καλά τι σημαίνει να προσπαθείς και να μην τα καταφέρνεις! Πάλεψε στον κόσμο των μπερδεμένων διαγραμμάτων, κατέκτησε την διαδικασία και είναι τώρα εδώ, ένας χάρτινος γκουρού, έτοιμος να μου πιάσει το χέρι και να μου δείξει τον σωστό και εύκολο τρόπο να φτιάξω και εγώ τις δικές μου φιγούρες απο origami. Ευχαριστώ!!!Τώρα μπορώ και εγώ!! Είσαι ο δάσκαλος μου! Δείτε τα βιντεάκια του και θα καταλάβετε…..

Πρώτα πρέπει να χτίσω το μαγαζί μου.

Μετά να προσλάβω έναν σερβιτόρο. (τον λένε Μπάμπη)

Εδώ είναι η αποθήκη του μαγαζιού. Χιονάνθρωποι όλων των σχημάτων και γεύσεων ξεκουράζονται, μέχρι την επόμενη παραγγελία σας.

Παραδίδονται μαθήματα κατασκευής χιονάνθρωπου.

και κομμωτικής.

Η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού. "Χιονάνθρωπος για τέσσερις"

Για τους πιο πονηρούς της παρέας, έχουμε ένα παρόμοιο πιάτο και το ίδιο δροσιστικό.
"Χιονάνθρωπος στα τέσσερα".

Για όσους θέλουν να παίξουν με τον χιονάνθρωπο τους.

Ένας καλός χιονάνθρωπος χρειάζεται πρακτική και επιμονή. Οπότε μην σταματάτε την δουλειά όπου και αν βρίσκεστε! Καλή σας δροσιά!!!

Να βρέξει και να χιονίσει ζάχαρη πάνω στις μικρές ομπρέλες που προστατεύουν τα δάχτυλα μου απο καταχρήσεις.

Τι και αν κάνει ζέστη; έχω βρει το καλύτερο μαγαζί και θα σε πάω για καφέ. Θα φτιάξω μικρούς χιονάθρωπους να δροσίζουν το ποτήρι σου.

Ανάμεσα στο πλήθος ξεχώρισες εμένα. Φταίνε τα μεγάλα μου γυαλιά?