Ίσως σας φανεί μεγάλο. Είναι όμως το τελευταίο μου. Με αυτό αποχαιρετώ το blogging στην AV. Ευχαριστώ όσους με διάβαζαν τόσο καιρό και ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα διαδικτυακά και όχι μόνο. Arrivederci amore, ciao!
Έχω 2 δίδυμες ξαδέρφες που με περνούν 5 χρόνια. Όταν ήμουν στο δημοτικό συνήθιζαν να με παίρνουν μαζί τους βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Αυτό γινόταν συνήθως κάθε δεύτερο Σάββατο.
Το πρόγραμμα είχε ως εξής: Παίρναμε το 732 από τον Άγιο Φανούριο. Τότε έμενα Ίλιον. Αισθανόμουν πολύ μεγάλη και σπουδαία που πήγαινα βόλτα χωρίς τη μαμά μου. «Κοιτάξτε όλοι! Χτυπάω μόνη μου το εισιτήριοοοο! Γιούχουυυ!» Κατεβαίναμε στο τέρμα στη Ζωοδόχου Πηγής. Από εκεί το κόβαμε με τα πόδια κανένα πεντάλεπτο μέχρι Ομόνοια. Εγώ συνήθως χάζευα με τον τόσο κόσμο σταματημένο σε κάθε φανάρι, γι’ αυτό και πάντα με τράβαγαν. Πρώτα πήγαινε το χέρι μου, μετά εγώ. Αφήστε που κάθε φορά που πέρναγα από εκείνο το σημείο, εκείνο το καταραμένο σημείο, γινόμουν Τούρκος! Για ποιο σημείο μιλάω; Για Το Σημείο φυσικά!
Το Σημείο βρισκόταν σε μία κάθετη της 3ης Σεπτεμβρίου. Ήταν ένα μικρό δισκοπωλείο. Για την ακρίβεια ακόμα υπάρχει! Μόνο που έχει αλλάξει target group. Τότε πουλούσε τα πάντα, τώρα πουλάει μόνο cds από πανηγύρια. Παρατηρούσα που λέτε τον κόσμο να κάθετε μπροστά στη βιτρίνα του και να τρώει λουκουμάδες από το διπλανό καφεκοπτείο. Τώρα γιατί το καφεκοπτείο πούλαγε λουκουμάδες είναι ένα παράλογο που ακόμα και τώρα δε μπορώ να το δικαιολογήσω. Έβλεπα τους πασαλειμμένους με ζάχαρη φαταούλες να στριμώχνονται μπροστά στη βιτρίνα του άμοιρου δισκοπωλείου. Τι πείνες πρέπει να είχε τραβήξει εκείνος ο ιδιοκτήτης! Εγώ όμως εκνευριζόμουν περισσότερο από τον ιδιοκτήτη. Δεν περνούσε μέρα που να μην σκεφτόμουν πως ως άλλος σωτήρας απελευθερωνόμουν από τα χέρια των διδύμων και με σθένος αντιμετώπιζα τους καταχραστές του δημοσίου χώρου! «Με ποιο δικαίωμα κύριοι, κρύβετε τη βιτρίνα;», τους έλεγα και ως δια μαγείας το πλήθος διασκορπιζόταν.
Αυτό βέβαια δεν έγινε ποτέ. Πάντα περνάγαμε αστραπιαία από εκεί, εγώ πιασμένη από χέρια και πόδια για να μη με χάσουν και λαχανιασμένη από τη βιασύνη των ξάδερφών μου να μπουκάρουν στα Metropolis. Ποτέ, ούτε μία φορά δεν πρόλαβα να κοιτάξω με την ησυχία μου τις κασέτες σε εκείνη την bloody βιτρίνα. Πάντα κάποιος θα μου έκοβε τη θέα. Ακόμα και τώρα που περνάω από εκεί καμιά φορά με το αμάξι, η βιτρίνα είναι καλυμμένη με περαστικούς, με αγνώστου προελεύσεως μιγάδες που προσπαθούν να πουλήσουν επίσης αγνώστου προελεύσεως κολόνιες και με τύπους που απλά κάθονται. Λες και τους έχει βάλει κάποιος να κάθονται εκεί για να μου κρύβουν τη βιτρίνα και να μου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.
Μετά από το βασανιστικό αυτό οδοιπορικό στους δρόμους πέριξ της Ομόνοιας, φτάναμε επιτέλους στην Πανεπιστημίου και μπαίναμε χωρίς δεύτερη σκέψη στα Metropolis. Εκεί είχα το δικαίωμα να χαθώ άνετα. Τα Metropolis δεν είχαν τότε υπόγειο. Ανεβοκατέβαινα τους ορόφους άνετα, κοιτάζοντας προσεχτικά ακόμα και τα cd στις σκάλες και κάθε τόσο χαιρέταγα τις ξαδέρφες μου στον από κάτω όροφο. Μετά από τόση σκάλα μια πείνα την είχαμε. Ακολουθούσε γεύμα στα Wendy’s, Πανεπιστημίου και Πατησίων γωνία (εκεί που είναι τώρα ο Patsis). Γεμίζαμε τις μπαταρίες μας και ύστερα και πάλι στα Metropolis.
Οι ξαδέρφες μου άκουγαν τότε φανατικά Ace of Base. Τώρα ακούν φανατικά ελληνικά και μόνο, και αυτό είναι κάτι που δε μπορώ να το εξηγήσω. Πρέπει να οφείλεται σε κάποιο «λάθος» που έγινε όταν πήγαιναν στο λύκειο αλλά δεν είμαι σίγουρη. Αυτές με μύησαν στα μονοπάτια της μουσικής, μου έδειξαν πως λειτουργούν τα walkman και πως χορεύεις ξένα (η εξάσκηση γινόταν συνήθως με Coco Jumbo). Μετά βέβαια το γύρισαν, προς μεγάλη μου απογοήτευση. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη «μικρότερη» δίδυμη να λέει: «Όταν μεγαλώσεις θα αλλάξεις και εσύ..». Πρέπει να πανικοβλήθηκα με αυτή την έκφραση. Δεν ήθελα να αλλάξω. Ίσως αυτό να με οδήγησε σε μια αρνητική στάση απέναντι σε οτιδήποτε ελληνικό. Πήγαινα πέμπτη δημοτικού όταν αποφάσισα προς πρέπει να χαλυβδωθώ έναντι στην απειλή που ονομάζεται ελληνικό λαϊκό! Έτσι άρχισα να ακούω δίσκους των Beatles και συλλογές rock and roll στο παλιό pick-up μας.
Τότε πιστεύω ότι άρχισε να χτίζεται η αισθητική μου. Γιατί κάθε άνθρωπος έχει μια αισθητική. Η δική μου βέβαια τείνει περισσότερο σε πολιτισμικό σοκ παρά σε καθαρά αισθητική άποψη: χαλασμένα λεωφορεία, αστικό κέντρο, πολυκαταστήματα μουσικής, πλαστικοποιημένα hamburgers, pop κουλτούρα και 50’s rock and roll. Δεν απορώ που σήμερα το μισό δωμάτιό μου είναι ζωγραφισμένο με sexy love bunnies και το άλλο μισό με τον Bob τον Σφουγγαράκη (τον Τετραγωνοπαντελονή καλέ).
Περνώντας στο γυμνάσιο εντρύφησα ακόμα περισσότερο στην pop κουλτούρα. Κατέβαινα μόνη μου πλέον στο κέντρο και έπαιρνα Smash Hits και Seventeen. Αργότερα πέρασα και στο κοσμοπολίτικο People ή σε κινηματογραφικά περιοδικά, όπως το Empire. Πλέον η τσέπη μου δεν αντέχει να αγοράζει τίποτα από αυτά. Τα ξένα περιοδικά τα θεωρώ πια προϊόντα πολυτελείας, μιας και που το ένα κοστίζει γύρω στα 10 ευρώ.
Μεγάλο πλήγμα το ευρώ. Σταμάτησα να αγοράζω cds και περιοδικά. Έχω άπειρα cd και τόνους περιοδικών και όλα είναι αγορασμένα πριν το 2000! Αλήθεια, πόσα cd έπαιρνα τότε! Έχω αγοράσει ότι κουλό cd κυκλοφορούσε! Από George Michael μέχρι Gloria Estefan. Ότι μου άρεσε το έπαιρνα δίχως δεύτερη σκέψη. Τώρα σκέφτομαι να αγοράσω και αυτά που μου αρέσουν…
Κάπου εκεί στο Λύκειο νομίζω ότι το γυρίσαμε όλοι στο τζαμπατζίδικο. Όχι από θέμα τσιγκουνιάς (όχι μόνο) αλλά και από θέμα αντίδρασης. Γιατί να πληρώνεις κάτι που μπορείς να έχεις τσάμπα; Αρχίσαμε να αντιγράφουμε cds και να μοιραζόμαστε περιοδικά. Ήμασταν pop αλλά ήμασταν τζαμπατζήδες pop. Ήμασταν τζαμπατζοπόπ! Με το τέλος του Λυκείου είχα δημιουργήσει μια αισθητική άποψη που κάθε πτυχή της σύγκλινε στο ότι δε χρειάζεσαι πολλά για να περνάς καλά. Μπορείς να είσαι μέσα στα μουσικά τεκταινόμενα παρακολουθώντας Mad TV και να έχεις όλη τη δισκογραφία των Dire Straits (αυτοί μου ήρθαν τώρα :-S ) αν έχεις έναν φίλο με υπολογιστή.
Και τότε ήρθε η Athens Voice. Η αλήθεια είναι πως όταν την πρωτοπήρα ενθουσιάστηκα. Περιποιημένο εξώφυλλο και ψαγμένα θεματάκια. Πόσα πράγματα κρύβει η Αθήνα πίσω από τις βιτρίνες της. Είναι ωραίο μια free press εφημερίδα να σε ταξιδεύει τόσο. Άρχισα να τη διαβάζω φανατικά. Ένιωθα και εγώ μέρος της. Όταν τη διάβαζα ήταν σαν να μεταφερόμουν ως δια μαγείας σε έναν graffiti κόσμο, γεμάτο εκθέσεις ζωγραφικής και εφημερίδες. Ένιωθα ένα σκαλάκι πιο πάνω από τους υπόλοιπους. Σαν να βοηθούσε στην ανάπτυξη του σύγχρονου αθηναϊκού πολιτιστικού επιπέδου! Η ποπ κουλτούρα μου αντικατοπτριζόταν σε μία εφημερίδα!
Πέρασαν πολλοί μήνες και εγώ έγινα blogger στην AV. Τι ωραία! Τώρα ήμουν και εγώ μέλος της αθηναϊκής ελίτ που γνωρίζει τα πάντα που συμβαίνουν στην πόλη. Μερικές φορές έγραφα και εγώ γι’ αυτά! Έγραφα…κάπου κουράστηκα.
Κάποια μέρα παρατήρησα πως ο πατέρας μου και η μητέρα μου δεν έχουν πάει θέατρο εδώ και 2 χρόνια. Βγήκα από το σπίτι. Κατέβηκα κέντρο και πήγα έξω από το μικρό δισκοπωλείο. Στάθηκα εκεί μαζί με τους άλλους και συνειδητοποίησα πως το 70% των διπλανών αποκλείεται να έχει πάει ποτέ θέατρο. Ίσως ούτε κινηματογράφο. Περπάτησα και είδα ακριβές γκαλερί με τύπισσες με άθλια κουρέματα και γόβες Miss-Sixty να διώχνουν περιπλανώμενους ζωγράφους. Πήρα την AV στα χέρια μου και τη διάβασα για ακόμα μια φορά. Αισθάνθηκα κενή με όλα αυτά που έγραφε. Εκθέσεις, συναυλίες, θέατρα και διαλέξεις για το avgo της κότας. Πράγματα που μόνο ένας πλούσιος χαραμοφάης αργόσχολος θα μπορούσε να παρακολουθήσει. Σε ποιον απευθύνεται τέλος πάντων αυτή η free-press εφημερίδα; Στο μέσο έλληνα πολίτη ή στο μέσο έλληνα wannabe κουλτουροστάρ;
Για μένα αυτοί που διαβάζουν πλέον AV είναι μετριοπαθείς που προσπαθούν να δείχνουν κατατοπισμένοι. Κοινοί αθηναίοι αστοί που θέλουν να είναι μέσα στα πράγματα και να χτυπήσουν και καμιά έκθεση, έτσι για να δείξουν το επίπεδό τους. Αν ήταν όντως κατατοπισμένοι δε θα χρειάζονταν μια εφημερίδα να τους λέει τι να κάνουν. Θα το μάθαιναν από τους κύκλους τους…
Στο ίδιο μοτίβο κινείται για μένα και το site της AV και φυσικά τα AV blogs. Αμφιβάλλω αν ενδιαφέρεται κανείς εκεί στην AV για τα πολιτιστικά αθηναϊκά δρώμενα περισσότερο από τα χρήματα που θα πάρουν από τις διαφημίσεις της Pepsi. Δεν πιστεύω πως η AV είναι μια εφημερίδα που απευθύνεται στον εργαζόμενο που πάει στη δουλειά του τρέχοντας Πέμπτη πρωί. Το μόνο που κάνει είναι να τον συγχύζει, να τον σπρώχνει στην απόγνωση για όλα αυτά που δε μπορεί να κάνει. Τι θα την κάνει την free press εφημερίδα η θεία σας που πάει το πρωί να γαζώσει μαζί με άλλες 30 γυναίκες σε 15 τετραγωνικά; Δεν είναι η θεία σας γαζώτρια; Και αυτό σας κάνει να αισθάνεστε ένα επίπεδο πιο πάνω από τους άλλους, έτσι;…Θα σας πω εγώ τι θα την κάνει την free-press η γαζώτρια. Θα τη χρησιμοποιήσει για πατρόν. Και ο μπογιατζής θα τη βάλει κάτω για να μη λερώσει το πλακάκι της κυρίας στα βόρεια προάστια. Και ο πακιστανός που δεν έχει να φάει θα την έτρωγε αν μπορούσε αλλά προτιμά να τη χρησιμοποιεί σαν κωλόχαρτο.
Έχω μάθει να ζω στον κόσμο που βλέπω γύρω μου. Δε ζω με αυταπάτες. Το ότι ζω πολύ καλύτερα απ’ ότι έζησαν οι γονείς μου δε με κάνει σύγχρονο θεό. Το πρότυπο πόλης-ναού νεοκουλτούρας που έχει περάσει σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις είναι για μένα μια ακόμα αμερικανιά ευρωπαϊκών διαστάσεων. Στη δεκαετία του 80 οι γιάπηδες κυκλοφορούσαν στη Γουόλ Στριτ με τους πρώτους φορητούς μικροϋπολογιστές. Στην Αθήνα του 2007 οι wannabe νεόπλουτοι κουλτουρόμαγκες κυκλοφορούν με μια Athens Voice υπό μάλης. Το ότι είσαι free press δε σε κάνει λαϊκό. Αυτά που γράφεις σε κάνουν όμως λαϊκιστή σίγουρα.
Αρνούμαι να είμαι μέρος αυτού του φιάσκου που λέγεται free-press-χώστε-τα-μας-από-παντού. Αρνούμαι να υποστηρίζω έμμεσα τη λογοκρισία που συντελέστηκε με τη διαγραφή του blog του Πρέζα. Δε με ενδιαφέρει να μάθω τι ακριβώς έγινε αλλά η διαγραφή ενός blog, ακόμα και κατόπιν προειδοποίησης, μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον φασιστική και λογοκριτική. Και επειδή μπαίνουν και 10 άτομα το μήνα στο site της AV για να διαβάσουν το blog μου και τους φέρνω κόσμο, πρέπει να με προσέχουν, όχι να τους προσέχω. Πρέπει να μας φοβούνται, όχι να τους φοβόμαστε. Για το λόγο αυτό αποφασίζω το κλείσιμο του blog μου στην AV, μιας και δε με εκφράζει πια.
Αυτά είχα να πω αγαπητοί κύριοι της AV. Όταν αποφασίσετε να εκδώσετε κάποια εφημερίδα που να μιλάει για τη σύγχρονη Αθήνα και να μην πετάει ένα άρθρο για ξεκάρφωμα με τίτλο «Σύγχρονες ιστορίες μεταναστών» ίσως και να σας ξαναδιαβάσω. Όταν συνειδητοποιήσετε ότι κουλτούρα είναι το αληθινό και όχι το δήθεν και δείτε την πραγματικότητα μέσα από τη βιτρίνα του μικρού δισκοπωλείου και όχι μέσα από γυαλί Gucci ίσως σας ξαναδιαβάσω. Και μην το παίζετε cool γιατί με τσαντίζετε ακόμα περισσότερο! Ακόμα, να σας πω πληροφοριακά ότι μου τη δίνουν οι κρυφοgay και οι άνθρωποι που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Επίσης, σιχαίνομαι την αίσθηση μιας πόλης υπέροχων πλασμάτων που θέλετε να περάσετε. Δεν είμαστε υπέροχα πλάσματα. Εδώ δεν έχουμε χρόνο να πάμε ένα σινεμά! Μερικοί, άντε, ίσως να έχουμε. Οι γονείς μας όμως; Σκεφτείτε να αυξήσετε την κυκλοφορία σας ακόμα περισσότερο βάζοντας ένθετο με τίτλο «Πώς να γίνεται ψευτοκουλτουριάρηδες». Εγώ πάντως ούτε τότε θα σας ξαναπάρω. Εκτός και αν δώσετε δώρο κανένα λουκουμά από το καφεκοπτείο. Περαστικά.
igomenatuxuzuri
Την έχω σιχαθεί από καιρό και ούτε τη διαβάζω αλλά όλα αυτα που λες φαίνονται σε αυτήν την αηδία
http://www.athensvoice.gr/avmags/from-look/av,13382,H_A%CE%98%CE%97%CE%9D%CE%91%CE%99%CE%91.html
To avgo pote 8a to ftia3oume??????????????
Μην φυγεις ακομα.Ελα να κανουμε μια μαζικη να πονεσει περισσοτερο..
Διάβασα το link που παραθέτει ο Panos Jee, σας συμβουλεύω και όλους να το διαβάσετε, είναι ενδεικτικό όλων αυτών που περιγράφει η gomena. Κρίμα που φεύγεις, τα περισσότερα από αυτά που λες είναι σωστά, σε άλλα είσαι ίσως κάπως σκληρή. Το ότι έχουμε blogs πάντως στην AV δεν σημαίνει απαραίτητα, πως μας χαρακτηρίζει η ταυτότητα της εφημερίδας, ή πως συμφωνούμε με όσα γράφονται εκεί.
Τα είπες όλα πολύ όμορφα και πραγματικά με έκανες να σκεφτώ ορισμένα πράγματα λίγο καλύτερα.
Α και αν έχεις blog κάπου αλλού, πες μας πού, να μην χαθούμε.
διαφωνώ σε αυτα που λες για free press όπως κάθε προιον έχει target group
αλλά από εφημερίδα με φρέσκια πολιτική άποψη είχε διαφημίσεις της ΝΔ και από εναλλακτική έγινε Κολωνάκι
άντε και εις ανώτερα
εκει που ειχα πει να φορεσω τις παρωπιδουλες μου και να συνεχισω να ποσταρω για παρτη μου χωρις να με νοιαζει τι γινεται με τον τραπεζικο λογαριασμο της Α.Β. και το δηθεν αντι-λαιφσταιλ που πλασσαρουν..τσουπ.. παλι τρωω χαστουκι..(και καλα, εσενα περιμενα να μου ανοιξεις τα ματια?).. μου φαινεται πως σιγα σιγα ολα ξεκαθαριζουν και ολοι θα παρουν αυτο που τους αξιζει. Θα ακολουθησουν και αλλοι.. και πιστευω και γω καποια στιγμη.
Αν παντως ανοιξεις αλλου μαγαζακι.. let us know.. τσαο
Το avgo θα γίνει σύντομα ρε xameno!
Αυτά και άλλα πολλά gomena. Cheers!!!
Άσχετο, αλλά τέτοιες βόλτες που περιγράφεις μου θύμισαν κάτι δικές μου αντίστοιχες τότε, κάτι Σάββατα με επιδρομές στα βίντεοκλάμπ κ σε μια φανταστική croissanterie στο Κολωνάκι, στην πλατεία, που πλέον δεν υπάρχει…
Συμφωνω σε πολλά που θίγεις, αλλά όχι απόλυτα σε όλα…Όπως κ να ‘χει, καλή συνέχεια, girl!
Δίκιο έχεις στα περισσότερα. Είναι και ένας από τους λόγους που δεν ήθελα να ανοίξω και γω blog και παρέμεινα απλή αναγνώστρια. Με ενοχλεί η μαζικότητα. Αλλά είναι δεδομένο πια ότι η εφημερίδα διαβάζεται πλέον από όλους μα όλους, οπότε η λογική supermarket δε γίνεται να μην εμφανιστεί…
Είναι ώραιο όμως, αν το blogging σε εκφράζει, να μην το σταματήσεις. Καλή συνέχεια και σε σενα!!
η AV είναι απλώς μια φυλλάδα.. Χρωματιστή, χαρούμενη κι ωραία, που διανέμεται δωρεάν για να περνάς την ώρα σου στο τρένο, στο λεωφορείο ή στην τουαλέτα..
Τι πάθατε όλοι και περιμένετε από την AV να είναι ηθική, να εκφράζει το κάθε άτομο ξεχωριστά, να μην βγάζει λεφτά, να διαμορφώνει χαρακτήρες και πρότυπα… ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ!
ti exete pathei oloi sas kai feugete? Ti sxesi exei h AV me ta blogs? Giati stamatate kati pou sas aresei? (polles erwthseis) H monh fasi pou tha diagrapsw to blog ,einai ama varethw. Kata t’alla 2 avga Tourkias gia to ti kanei h AV sto entupo ths. Kai oson afora ton preza, sorry alla polu ntoros gia to tipota… tespa. Kalh sunexeia kalh mou kai na mas grafeis kanena sxoliaki pou kai pou!
εγώ έχω ήδη φύγει..
όσο για αυτά που λες, για κάποια έχεις πολύ δίκιο. Αλλά μάλλον ήταν αναμενόμενη η “μαζικότητα” και η lifestyle-ποίηση της εφημερίδας αργά ή γρήγορα. Δε σοκάρομαι δα.
c u @ wordpress or wherever.
και γιατί να έχουμε blog στην ΑV και όχι στον κάταλογο του telemarketing για αυτό πας κάπου που δεν υπάρχει περιεχόμενο, διαφημίσεις, προφιλ, στυλ και ίσως ανωνυμία
Δεν ξέρω τι να πω για την αποχώρηση…Το κείμενό σου με έχει βάλει σε πολλές σκέψεις τις οποίες δεν μπορώ να αναλύσω σε ένα σχολιάκι. Το μόνο που μπορώ να πω είναι καλή συνέχεια. Και να μην αφήσεις ποτέ το γράψιμο. Το έχεις(το ξέρεις αλλά είπα να το πω)…
kai to akyro sxolio mou:
ti skata einai ayta ta ayga pou lete???
Κάθε τέλος και μια νέα αρχή.
Άλλος με τη βάρκα……
Μεγάλο θέμα για να αναλυθεί σε ένα σχόλιο. Θα συμφωνήσω σε πολλά, σε άλλα όχι. Έχω ξεπεράσει τη ρομαντική εποχή που όλα γίνονται για να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, προ πολλού.
Αν μπορώ να κάνω κάποιον να γελάσει για μια στιγμή – και να πληρώνει άλλος το ρεύμα του server, αυτό μου αρκεί. Δε θα συμμετείχα απλά ποτέ, σε κάτι που προσβάλει καταφανώς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Τώρα, αν έχει διαφήμιση της pepsi, στ αρχίδια μου, κάποιος πρέπει να πληρώνει το ρεύμα του server που λέγαμε. Τα φιλιά μου και keep in touch!
av go
av go
av go
Εμένα δε με χαλάνε οι διαφημίσεις αλλά οι γκρι διαφημίσεις στα κείμενα, η αναντιστοιχία πολιτικών άρθρων και πράξης (βλ. διαφημίσεις ΝΔ και απόλυση Φραγκούλη) και το ύφος της μεγαλοαστής που κυριαρχεί πλέον άσε σε που από διαφημίστικα bannerακια γιατί να τα τσεπώνουν αυτοί και όχι ο συγγραφές, εμ τι ? μάγκας με το content του άλλου; σιγά μη το χαρήσω
http://images.google.gr/images?hl=el&q=village%20voice&oe=UTF-8&um=1&ie=UTF-8&sa=N&tab=wi
Έτσι έτσι πέστα!!!Δεν είναι το κέντρο του κόσμου η Αθήνα σας!Συμφωνώ με την αποχώρησή σου!Είσαι θεά…γράφεις τέλεια!Περιμένουμε το νέο blog σου σύντομα!
olh h politismiki mazi soy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
http://www.youtube.com/watch?v=OvIxOY6Y3IE
sou eixa grapsei prin apo polu
kairo kai eixame kanei mia suntomh
suzhthsh gia thn ‘orthographia’ sou.
Telospantwn, den exei shmasia,
giati egw filologos kathnthsa, metaksu
allwn, enw den ithela na ginw.
(Τώρα είδα ότι μπορώ να γράψω ελλην.).
Λίγο απογοητεύθηκα στην αρχή
από τη στάση των περισσότερων
‘ιστολόγων’ εδώ,
είχα σταματήσει να διαβάζω,
σήμερα τυχαία προέκυψε.
Απλώς ήθελα να σου πω
ότι με έκανες να χαρώ πολύ.
Πάρα πολύ. Ντάξει, έχεις κάποια
λίγο ‘μελό’ στοιχεία,
αλλά η ουσία είναι δυναμική:-)
‘Οσον αφορά τους ‘δήθεν’,
νομίζω ότι έχουμε μία χρονική
διαφορά, αλλά αυτή τη συζήτηση
την έχουμε κάνει δύο και τρεις φορές
με την παλιοπαρέα των (παλιών) συμμαθητών
μου από Athens, Greece.
Η δηθενιά είναι παλιά υπόθεση
σε αυτή τη μίζερη πόλη,
κι η όλη η ιστορία τα τελευταία
χρόνια ξεκίνησε με τους μαβιλαίους
και τις μαβιλαίες, δεν ξέρω
αν σου λέει τπτ.
Το δίδαγμα. Ήμουν φανατικά
κατά των δήθεν (και εξακολουθώ με έναν τρόπο)
αλλά ξεκόλλησα από τα συγκεκριμένα.
Δε ‘φταίει′ ούτε η Μαβίλης ούτε η Χάρητος.
Στην ουσία φταίνε πολλά
από αυτά που επισημαίνεις.
Να πούμε φταίει το ‘κεφάλαιο’-
φαίνεται ομοίως στυλιζαρισμένο…
Αλλά κάτι τέτοιο παίζει.
Αυτοί/ές οι γελοίοι/ες
που βγάζουν λεφτά από το ιλλουστρασιόν,
τα τρία γουρουνάκια,
και το βλαχομπαρόκ,
οι επιχειρηματίες
κι αυτοί/ές που τους πληρώνουν.
Τι χρειάζεται; Παιδεία,
ψωμί, ελευθερία;
Δε θέλω να λέω μεγάλα λόγια,
‘ψωμί’ (στην προνομιακή τιμή
των 180 δρχ) υπάρχει,
αλλά παιδεία και ελευθερία;
να είσαι καλά
και πάντα δυνατή,
αλ.
Καλή χρονιά! Σκεφτόμουν που χάθηκες (όταν το έγραψες αυτό το post είχα ψιλοαποστασιοποιηθεί από το blogging και δεν το διάβασα τότε). Κρίμα που έφυγες πάντως.
χα, χα επιτέλους κάν’ την…όλο φεύγεις και όλο εδώ είσαι! Κάτι μήνες μας απειλείς ότι φεύγεις και να την κάνουμε μαζί σου… για μ…. ψάχνεις?
as fygei re olo malakies grafei
Εγώ σε διαβάζω και σε πολλά συμφωνώ μαζί σου αλλά όχι σ’ αυτά που λες για την Athens Voice. Ξέρεις πολλές εφημερίδες που να βγάζουν καλλιτέχνες στο εξώφυλλο χωρίς να τους παίρνουν λεφτά και να τους εκμεταλλεύονται? Πήγα την Δευτέρα στην έκθεση στο Μπενάκη και τρελάθηκα.. Την είδατε?
Αν κουράστηκες μήπως πρέπει να ψάξεις μέσα σου και στους γύρω σου αντί να τα ρίχνεις στην Athens Voice?
ti astoi kai mpourdes maw les? epidi esy eisai asxeti eimaste emeis metriopa8eis poy prospa8oyme na deixnoyme katatopismenoi? Mipws eisai esy keni kai giayto de goystareis na ma8aineis gia to ti ginetai stin poli? An 8es na fygeis apo tin av fyge kai katse moni sou, emeis 8eloyme na xeroume ti mas ginetai
Μας δουλεύεις? Στην ΑV σε διαβάζει η μισή Αθήνα και το ξέρεις! σιγά μη φύγει κανείς ρε παιδιά. Χαλαρώστεεεεε
den eixa skopo na sxoliaso. den exo skopo na ksanagrapso stin av alloste. to blog mou einai anenergo edo k poly kairo. o logos pou den to exo svisei akoma einai oti den exo vrei xrono na kano copy paste sto word ola ta post mou gia na ta exo. ithela apla na episimano oti ta 6 teleftaia comments graftikan to ena meta to allo, me diafora 3 lepton ton kathena kai einai sto idio yfos, apo anonymo. statistika, dexomai ena sxolio tin imera. 6 “idia” sxolia taftoxrona? ta syberasmata dika sas.
e entaxei re sy. profanes einai oti 8a einai kapoios pou 8a exeis pitiasei… oloi to katalabame…
k.
Gomenara μου, στα αρχίδια σου! Έτσι απλά!
popo paparies…
xalaro frappé me AV k Lifo lew egw. kai…
Tis ideologies sas sta panygyria twn kommatwn.
pali edw ayti re paidia?????? ta symperasmata dika sas!!!!!!!!
prwta tha fygoume emeis kai meta ayti! re loverboy esy tin exeis pitiasei?
Να μη σε θυμώνει τίποτα . Φώτιζε όμως πάντα ότι για σένα φαντάζει φτηνό, άσχημο και δηθεν.
Γιατί αν πει ένας ότι ο βασιληάς είναι γυμνός , σε λίγο θα το λεει όλη η πόλη.
Για τους δύσπιστους αδιαφόρησε. Να επενδύεις πάντα στις ατομικές ποιότητες και να σ αφήνει αδιάφορη η ομαδική βλακεία.
Σε παρακολουθώ καιρό-με τη καλή έννοια-.
Το blog μου μηδενίζω παναπεί πως ξαναρχίζω?
Ελπίζω να σε ξανασυναντήσω.
“Αγνωστη φίλη”
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ
“Στίχοι που ίσως γίνονται τραγούδια – και Σχόλια”.
Οι σύγχρονες οι εποχές
Σπίτι, Τι – Βι και καναπές
αλήθεια που το πάμε
φεύγουν τα χρόνια αστραπές
και μεις απλώς κοιτάμε
Χρήματα, δόξα, προβολή
μικροί – μεγάλοι ψάχνουν
άγχος φορτώνουν τη ζωή
και τα μυαλά τους χάνουν
Λιβάδια και αστροφεγγιές
ποτάμια, λίμνες, χαραυγές
χαθήκαν οι ρομαντικές
στιγμές απ΄ τη ζωή μας
Οι σύγχρονες οι εποχές
αλλού μας πάνε εκδρομές
και μεις χωρίς αναστολές
πουλάμε τη ψυχή μας
Σχόλιο
Τώρα, το «σύγχρονος» είναι ευλογία ή κατάρα; Εγώ πραγματικά έχω μπερδευτεί.
Αν τα δάκρυά μου δε στερεύαν
Γεράκια αιμοβόρικα με βάρβαρη ψυχή
θάνατο σπέρνουν στην καρδιά μου
μωράκι μελλοθάνατο μου κάναν τη ζωή
ο πόνος στέρεψε τα δάκρυά μου
Πουλιά αρπαχτικά κτίζουνε κόκκινη φωλιά
μέσα στην όμορφη ψυχή μου
τα δάκρυα και το αίμα μου, το κάνουνε μπογιά
βάφουν για πάντα τη ζωή μου
θα σβήναν του πολέμου τις φωτιές
θα πνίγαν όσους θα γυρεύαν
να πάψουν της αλήθειας οι φωνές
Σχόλιο
Τι να πεις; Οι ψυχανώμαλοι που φέρνουν πολέμους, φέρνουν δυστυχία και δάκρια.
Πόσα δάκρια; Αμφιβάλει κανείς πως είναι τόσα πολλά τα δάκρια που εάν γινόταν να τα μαζέψεις θα είχαν μεγαλύτερη δύναμη κι από ένα ορμητικό ποτάμι;
Μα έλα που τα δάκρια δε μαζεύονται και το πιο κακό από όλα είναι πως κάποτε στερεύουν.
Λάθος
Για ένα λάθος η ζωή μου πάει στράφι
τα όνειρά μου όλα σβήνουν σ΄ ένα ράφι
αραχνιασμένο και σκοτεινό
Μη μου μιλάτε για τη μοίρα με πονάτε
μη μου μιλάτε, σταματήστε να μιλάτε
όλα μου φταίνε και τα μισώ
Δεν έχω πια καρδιά και τόλμη να ζητήσω
αυτά πού ΄χουν χαθεί, κάποιος να φέρει πίσω
και να μιλήσει με το Θεό
Τι να την κάνω τώρα πια την ευθιξία
τι κι αν αλλάξαν πρόσωπα στην εξουσία
για κάποιο κόστος πολιτικό
Λάθος
που εσ΄ είσ΄ ακόμα δω
λάθος
που ζεις εσύ και γω δε ζω
λάθος
η ζωή μου στο βωμό
λάθος
όλο αυτό το μακελειό
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ»
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ http://www.e-shop.gr
(ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΓΡΑΨΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ:
ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΥ ΙΣΩΣ)
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ENTER,
ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ
KALO PASXA ME YGEIA, XARA KAI AGAPH.
EIRHNH SE OLO TON KOSMO.
NA MHN KSEXNAME
TOYS SYNANTROPOYS MAS
STIS DYSKOLES STIGMES TOYS.
OTAN DINOYME XARA STON ALLON
EIMASTE KAI EMEIS XAROYMENOI.
.
kalo taxidi niko syrgianopoyle.
den hsoyn mono aristos hthopios
alla kai yperoxos anthropos.
Για να μην χαθείτε ποτέ :
πυξίδα@ blogspot
———————————————–
http://greek-compass.blogspot.com/
Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΖΟΛΩΤΑ, ΟΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.
Kyrie,
I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Oecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas.
With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and syntherized.
Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is charateristic of our epoch. But, to my thesis we have the dynamism to program therepeutic practices as a prophylacis from chaos and catastrophe.
In parallel a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic.
I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to your Kyrie to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Ampitctyony and the gastronomic symposia.
PRWTH FORA MPAINW EDW AN KAI PAIRNW AV APO THN ARXH.H ANASTASIA EXEI DIKIO LEW EGW
Μπήκα από περιέργεια στο blog σου, μάλλον κάπως αργοπορημένα απ ότι φαίνεται..Διαβάζω κάπου τέσσερα χρόνια AV και στην αρχή ήμουν μεσ στην τρελή χαρά, επαρχιωτάκι βλέπεις..Αυτά που λες στο συγκεκριμένο post τριγυρνάνε στο μυαλό μου εδώ και κάνα χρόνο, κάθε φορά που πάω (ή και δεν πάω…) να πάρω AV. Καταρχήν μια εφημερίδα που θέλει να θεωρείται μαζική και απευθύνεται σε αυτόν που σηκώνεται 7 το πρωί να πάει στη δουλειά του ούτε για αστείο δεν θα πρέπει να έχει αυτή την ηλίθια ταμπέλα του “εναλλακτικού” Όλη η φάση συνοψίζεται στο “διάβασε με κακομοίρη, ξέρω ότι δεν θα καταλάβεις τίποτα, αλλά σου δίνω την ευκαιρία να νιώσεις λίγο αστός και πρέπει να με ευχαριστείς για αυτό” Κανονικά θα έπρεπε να μοιράζεται έχω από την Καλών Τεχνών και το Hoxton (μέρη σιχαμερά) για να μην πάει και τόσο χαρτί τζάμπα..
Θα ψάξω σε περίπτωση που έχεις άλλο blog, πάντως από μένα συγχαρητήρια. Χίλια μπράβο!
siga mwre pasxalo irthes apo to to xwrio sou kai sou ksinise i ASKT, to Hoxton kai i AV… prwta einai parto ligo pio xalaraaaa to thema sou
δεν αξιζει να φυγεις…να παραμεινεις και να λες την γνωμη σου οποια και αν ειναι αυτη και το λεω γιατι συμφωνω στα περισσοτερα που εγραψες!!!εστω και για τον εναν που μπορει να ταρακουνησεις με καποιο post σου αξιζει να μεινεις…
φυγε μακρια απο ολη αυτη τη σαβουρα και τους αργοσχολους-αρρωστους γιατι μαλλον εισαι αξιολογο ατομο.