greendim

το καλοκαίρι τελείωσε…

Η χθεσινή βραδιά υπέροχη. Όπως θα ΄θελα πάντα να είναι ο Σεπτέμβρης, ο μήνας της επιστροφής μου στη πόλη.

 Προηγήθηκε λοιπόν, σινεμαδάκι των 9 και μετά ένα περπάτημα με χάρη, στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ανάλαφρη η παρέα από την καλοσύνη του καιρού, χαλάρωσε με μπύρες και ποτά σε μια  chill out διάθεση στο γνωστό της στέκι. Από [...]

Επιστροφή! Ανανεωμένα τα κύταρα, γαλήνιο το δέρμα, ελαφρύτερο το σώμα, απεγκλωβισμένη η ψυχή, στα φόρτε τους οι ελπίδες, χαμόγελα παντού. Σταγόνες δροσιάς που σε τυλίγουν η αισιοδοξία για το αύριο. Άγνωστο το γιατί. Εσύ όμως νοιώθεις ικανοποίηση μέσα από την άγνοια σου.

Καλησπέρα σπίτι μου! Ο γυρισμός μια παράδοξη ανακούφιση. Το παρελθόν μην σε παραπλανά όσο [...]

Το μεγαλύτερο ερώτημα που έχει ο άνθρωπος από τότε που ήρθε στη γη είναι τί γίνεται μετά τον θάνατο του. "Η μετά θάνατον ζωή". Γι αυτόν το λόγο επινόησε τη θρησκεία. Προσωπικά είμαι άθρησκος και άθεος ίσως. Ο λόγος: οι χιλιάδες "αδικίες" που γίνονται καθημερινά πάνω στη γη και οι γελοιότητες που κάνει το εκάστοτε [...]

Να σας (ξανα)συστηθώ λοιπόν. Με λένε Δημήτρη και εν ολίγοις (δεν) έχω τα κάτωθι χαρακτηριστικά:

-Δεν είμαι γόης

-Δεν είμαι ψηλός

-Δεν είμαι αδύνατος

-Δεν είμαι σωματαράς

-Δεν είμαι επώνυμος

-Δεν είμαι πλούσιος

-Δεν είμαι "επιτυχημένος επαγγελματίας"

-Δεν είμαι σοφός

-Δεν είμαι ρήτορας

-Δεν είμαι πάντα ψύχραιμος

-Δεν είμαι το "επίκεντρο" της παρέας

-Δεν είμαι καταπληκτικός στο να λέω ανέκδοτα

-Δεν είμαι τραγουδιστής

-Δεν είμαι μουσικός

-Δεν είμαι ηθοποιός

Δεν είμαι [...]

Αποφεύγω να ασχοληθώ με τα πολιτικά εδώ μέσα, γιατί έτσι και ανοίξω το στόμα μου θα γίνει χαμός! Αλλά σε ένα ζήτημα που κατά βάση δεν είναι πολιτικό αλλά κοινωνικό, έχω φρίξει. Αναφέρομαι σε κάτι που μας αφορά όλους: το περίφημο "Ασφαλιστικό". Από τη μια λοιπόν έχεις το Κράτος που εν ολίγοις πάει να τα [...]

Ξέρω ότι διαβάζεις τα ποστ μου, όμως δεν τα σχολιάζεις. Ξέρω ότι μελετάς τις σκέψεις μου, αλλά δεν μου το λες. Ξέρω ότι εγκρίνεις αυτά που γράφω, αλλά δεν συζητάς ποτέ γι αυτά, όταν συναντιόμαστε. Τί περίεργο αλήθεια. Το λέω αυτό αν και μου έχεις πει ότι σέβεσαι τα "ιδιωτικά" μου. Έτσι έχεις χαρακτηρίσει ότι αφορά εμένα κι [...]

Η Λίστα μέσα από την οποία θα διάλεγα να (ξανα)διαβάσω βιβλία που θα μου κρατούσαν συντροφιά στη παραλία φέτος το καλοκαίρι είναι η εξής:

-Το άρωμα (Πατρίκ Ζισκίντ)

-Εγώ κι "αυτός" (Αλμπέρτο Μοράβια)

-Το πούσι/Μαραμπού (Νίκος Καββαδίας)

-Ο γέρος και η θάλασσα (Έρνεστ Χεμινγουέη)

-Ο σολίστας (Τζακ Χίγγινς)

-Ο νυφομανής:η ποιητική συλλογή του Σεφέρη (Δημήτρης Λιαντίνης)

-Καπνισμένο τσουκάλι (Γιάννης Ρίτσος)

-Αρμενίζοντας:πέντε ταξίδια στο [...]

Αυτό που συμβαίνει στην Ελληνική "αγορά" τα τελευταία 3-4 χρόνια είναι απίστευτο. Τα πάντα στον βωμό του χρήματος. Είπαμε, ελεύθερη οικονομία έχουμε αλλά αυτό που γίνεται εδώ και λίγο καιρό, είναι "άνω ποταμών"! Τί υπέρμετρος καταναλωτισμός είναι αυτός! Παντού χορηγοί, παντού δίπλα στο όνομα κάποιας εταιρείας, οργανισμού, φορέα, ομάδας, ανθρώπου κλπ. το όνομα μιας χορηγίας. [...]

Από μικρό παιδάκι ακούω συνέχεια ραδιόφωνο. Από όταν δηλαδή δεν υπήρχε τηλεόραση. Κάθε μέρα, κάθε ώρα και σχεδόν κάθε στιγμή. Μεγάλωσα με αυτό, διδάχτηκα, ονειρεύτηκα, ταξίδεψα, ερωτεύτηκα, τραγούδησα, συγκινήθηκα. Πάντα εδώ και δεκαετίες η καλύτερη παρέα, ανάγκη και παρηγοριά. Στο σπίτι μου είναι σπάνια κλειστό. Άλλωστε σχεδόν δεν ανοίγω τηλεόραση. Στο αυτοκίνητο το "άνοιγμα" [...]