SCORPIONS

…Σαν λαός,έχουμε πολλά στραβά,πάρα πολλά όμως!Και τώρα τελευταία,έγιναν παγκοσμίως γνωστά….!

Σαν λαός ,όμως έχουμε και πολλά θετικά και ένα από αυτά,είναι η επιβίωση  μας και στις πιο «παράξενες» και δύσκολες καταστάσεις..!Ένα από τα όπλα μας,για να ξεπερνάμε το όποιο στρίμωγμα,είναι και το χιούμορ!Όταν μάλιστα είμαστε θυμωμένοι,το αξιολογούμε ακόμα περισσότερο,και κάνουμε τους άλλους να ανησυχούν…

  Εμείς,θα συνεχίσουμε  να γελάμε,στα διαλείμματα του θυμού μας.εξορκίζοντας κάθε αρνητικό συναίσθημα…

Tarzan

…Θα επανέλθω.Αλλά,εν τω μεταξύ,ίσως πρέπει να σκεφτούμε αρκετά επάνω σε αυτό..

Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους
πιστεύουν στην μοναδική (τους)
αλήθεια….

Το κείµενο που ακολουθεί αφορά µια
ερώτηση
που ήταν θέµα σε εξετάσεις Φυσικής
στο
Πανεπιστήµιο της Κοπεγχάγης:

«Να περιγράψετε πώς µπορούµε να
µετρήσουµε
το ύψος ενός ουρανοξύστη
χρησιµοποιώντας
ένα ßαρόµετρο».

Ένας φοιτητής απάντησε: «Δένετε ένα
µακρύ
σπάγγο στο λαιµό του ßαρόµετρου και
στη
συνέχεια κατεßάζετε το ßαρόµετρο από
την
ταράτσα µέχρι να εγγίζει το έδαφος.
Το ύψος
του κτιρίου θα ισούται µε το µήκος
του
νήµατος συν το µήκος του ßαρόµετρου».

Αυτή η πρωτότυπη απάντηση εξόργισε
τόσο τον
εξεταστή, ώστε αυτός έκοψε το φοιτητή
στο
συγκεκριµένο µάθηµα. Ο φοιτητής
προσέφυγε
στις αρχές του Πανεπιστηµίου,
ισχυριζόµενος ότι η απάντησή του
ήταν
αναµφίßολα σωστή και ότι αδίκως
κόπηκε.

Το Πανεπιστήµιο όρισε έναν άλλο
εξεταστή να
διερευνήσει το θέµα και να
αποφασίσει εάν
έπρεπε να κοπεί ο φοιτητής ή όχι. Ο
κριτής
αυτός θεώρησε ότι η απάντηση που
δόθηκε
ήταν πράγµατι σωστή, αλλά δεν
φανέρωνε
καµία αξιοσηµείωτη γνώση Φυσικής.

Για να διαλευκανθεί τελείως το θέµα,
αποφασίστηκε να καλέσουν το φοιτητή
και να
του αφήσουν έξι λεπτά, µέσα στα οποία
αυτός
θα έπρεπε να δώσει µια προφορική
απάντηση
που να µην είναι τόσο απλοϊκή, αλλά να
δείχνει κάποια εξοικείωση µε τις
ßασικές
αρχές της Φυσικής.

Για πέντε λεπτά ο φοιτητής έµενε
σιωπηλός,
ßαθιά απορροφηµένος στις σκέψεις
του. Ο
εξεταστής του θύµισε ότι ο χρόνος
τελειώνει και ο φοιτητής απάντησε
ότι είχε
στο µυαλό του µερικές ιδιαίτερα
σχετικές
απαντήσεις, αλλά δε
µπορούσε να αποφασίσει ποια να
χρησιµοποιήσει. Στην προτροπή να
ßιαστεί,
απάντησε ως εξής:

«Κατ’ αρχήν, θα µπορούσαµε να
ανεßάσουµε το
ßαρόµετρο στην ταράτσα του
ουρανοξύστη, να
το αφήσουµε να πέσει και να
µετρήσουµε το
χρόνο που κάνει µέχρι να φτάσει στο
έδαφος.
Το ύψος του κτιρίου µπορεί να
υπολογιστεί
τότε από τον τύπο: H=(gt 2)/2. Όµως, δε θα
το
συνιστούσα γιατί θα ήταν κρίµα για το
ßαρόµετρο».

«Μια άλλη εναλλακτική απάντηση» είπε
ο
φοιτητής «είναι η εξής: Εάν υπάρχει
ηλιοφάνεια, θα µπορούσαµε να
µετρήσουµε το
ύψος του
ßαρόµετρου, να το στήσουµε όρθιο στο
έδαφος
και µετά να µετρήσουµε του µήκος της
σκιάς
του. Στη συνέχεια µετρούµε το µήκος
της
σκιάς του ουρανοξύστη, και µε απλό
τρόπο
µπορούµε να υπολογίσουµε το
πραγµατικό
ύψος του ουρανοξύστη µε αριθµητική
αναλογία».

«Αλλά, εάν θα θέλατε να
αντιµετωπίσετε το
θέµα µε ιδιαίτερα επιστηµονικό
τρόπο, θα
µπορούσατε να δέσετε ένα µικρού
µήκους
νήµα στο ßαρόµετρο και να το θέσετε
σε
ταλάντωση σαν εκκρεµές, πρώτα στο
έδαφος
και µετά στην ταράτσα του
ουρανοξύστη. Το
ύψος θα µπορούσε να ßρεθεί
µετρώντας και συγκρίνοντας τις δύο
περιόδους, οι οποίες είναι
αντιστρόφως
ανάλογες των τετραγωνικών ριζών των
επιταχύνσεων της ßαρύτητας στο
έδαφος και
στο ύψος του ουρανοξύστη. Η
επιτάχυνση της
ßαρύτητας εξαρτάται µε τη σειρά της
από το
ύψος από την επιφάνεια της γης και
συνεπώς
γνωρίζοντας την
επιτάχυνση της ßαρύτητας στην
ταράτσα
ßρίσκουµε το ζητούµενο ύψος».

«Α!»είπε πάλι ο φοιτητής, «Υπάρχει κι
ένας
άλλος τρόπος, όχι
κακός: Αν ο ουρανοξύστης διαθέτει
εξωτερική σκάλα κινδύνου, θα ήταν
ευκολότερο να ανεßεί κανείς τη σκάλα
ßάζοντας διαδοχικά σηµάδια
επαναλαµßάνοντας το µήκος του
ßαρόµετρου.
Μετά θα ήταν εύκολο να υπολογίσει το
ύψος
του ουρανοξύστη προσθέτοντας όλα
αυτά τα
µήκη.

Αλλά, αν απλώς θα θέλατε να είστε
ιδιαίτερα
ßαρετός δίνοντας µια ορθόδοξη
απάντηση, θα
µπορούσατε να µετρήσετε την
ατµοσφαιρική
πίεση στην ταράτσα και στο έδαφος και
να
µετατρέψετε τη διαφορά των millibars σε
ανάλογη
διαφορά σε µέτρα.»

«Όµως, επειδή ως φοιτητές
παροτρυνόµαστε συνέχεια να ασκούµε
την
ανεξαρτησία του µυαλού µας και να
εφαρµόζουµε επιστηµονικές µεθόδους,
αναµφίßολα ο καλύτερος τρόπος θα
ήταν να
χτυπήσουµε την πόρτα του θυρωρού και
να του
πούµε:

Αν θα ήθελες να έχεις ένα ωραίο
καινούριο
ßαρόµετρο, θα σου χαρίσω αυτό αν µου
πεις το
ύψος του ουρανοξύστη».

Ο φοιτητής ήταν ο Niels Bohr, ο µόνος Δανός
που
τιµήθηκε µε το ßραßείο Νόµπελ
Φυσικής.

Είναι Κυριακή,έχουμε ακόμα λίγο χρόνο ελεύθερο,οπότε σας προτρέπω,να καθήσετε αναπαυτικά στην δικιά σας «γωνιά» και να αφιερώσετε λίγα λεπτά εποικοδομητικά σε αυτά που θα δείτε παρακάτω.

  Στο κάτω-κάτω της γραφής,έχουμε αναφαίρετο δικαίωμα,να αφιερώσουμε χρόνο για τους εαυτούς μας…

Tης  Ρέας Βιτάλη

« … Aχ Τζούλια, Τζούλια! Ξεπέταξα για σένα το κείμενο με τον Μητσοτάκη… Ποιος τον γ**** τον Μητσοτάκη μετά από σένα! Αναστατώθηκε το σύμπαν. Ξεσηκώθηκε ο ανδρικός πληθυσμός. Διανυχτερεύσανε περίπτερα πιο πολλά φαρμακεία. Είδαν χαρά σπίτια και σπίτια. Καθότι σβηστή τη λυχνία πάσα γυνή ομοία…(Τρόπος του λέγειν!)

Βγήκε καινούργια ατάκα στην αγορά «η μήτρα μου!».

Ξέρεις κάτι ρε Τζούλια; Με συγκίνησες! Μου θύμισες τη μάνα μου. Όχι την κυρία Βέττα. (Μη με πλακώσει στα χαστούκια τώρα στα πίσω πίσω) Την μάνα μου Ελλάδα! Την μάνα όλων μας. Έτσι ξεκίνησε και κείνη…Θεά! Καρακαλλόνα! Πολύφερνη! Σπάνια προσόντα! Όλα σε ένα!   

    Και πλάκωσαν οι μνηστήρες… Όρεξη νάχεις να μετράς μνηστήρες. Ελάχιστοι της αξίζανε. Μα πώς να τους ξεχωρίσει έτσι που έπεφταν όλοι πάνω της;

  Λόγια, όνειρα, κουβέντες. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

 Στην ουσία όλοι κάτι ήθελαν να γραπώσουν από τη λάμψη της. Να τη βάλουνε στο χέρι για το συμφέρον τους.

 Και από αγάπες; Παπάρια! Όταν το αντικείμενο του πόθου γίνεται δικό σου, Χέσε μέσα! Και κείνη πήρε αγκαλιά τις ευκολίες της. Ακοπίαστη η ζωή της. Της νύχτας τα καμώματα φάνταζαν απολύτως λογικά στα μάτια της. Σήκωσε και μπαϊράκι… Έβαζε τα χέρια στη μέση κι έσκουζε στις ρούγες.

Ποια να μου μιλήσει εμένα! Ποιο τσόλι να συγκριθεί μαζί μου! Φωνή να δεις. Διεκδικήσεις της δεκάρας! Ήταν να μην πάρει αέρα το τέτοιο της

  Αχ βρε Τζούλια χθες σε καμάρωσα στα τέσσερα. Έτσι μ΄αξίωσε ο Θεός να δω και τη μάνα μου Ελλάδα. 3 Μαρτίου η μέρα της εθνικής συνουσίας.

Νάταν το μνι παντόφλα θα έλιωνε από το σούρτα φέρτα! Εσύ όμως για να λέμε και του στραβού το δίκιο τα πήγες καλύτερα. «Αν είναι να με πηδάνε τζάμπα να πάρω εγώ το ταμείο στα χέρια μου!

Μωρέ μας έβαλες τα γυαλιά στα μάτια. Σκόρδα στα μάτια τους…Όχι chapeau! Σομπρέρο!! Τζούλια μου.

Εμείς στο τζάμπα Τζούλια μου! Με το πορτοφόλι στο χέρι, έτοιμοι στο ταμείο και τη μήτρα στη τσάντα.

Αχ Τζούλια, Τζούλια θέλω να σου πω μια ακόμα κουβέντα. Να μη λες ότι δε σε προειδοποίησα…Πες με κομπλεξική, πες με χοντρέλω, πες με ότι θες… Τζουλιάκι και συ με το ταμείο τίγκα στις εισπράξεις και η μάνα μου με άδειο. Μαύρα γεράματα μας περιμένουν όλους Τζούλια μου. Στο λέω με αγάπη μήτρα μου.

ΥΓ. Μην πεις ότι έχεις χρόνια μέχρι τα γεράματα… έτσι λέγαμε κι εμείς

…2 εκατομμύρια ευρώ για να τα…ξύσουν !

..Όσοι έχουν περπατήσει εμπρός από την Βουλή θα έχουν παρατηρήσει πόσο επικίνδυνα είναι τα μάρμαρα στο πεζοδρόμιο ειδικά όταν βρέχει.

Αυτό είδαν και στην βουλή και επί ΝΔ αποφασίστηκε χρηματοδότηση ύψους 2 εκκατομυρίων ευρώ (!) για να τα ξύσουν και να τα κάνουν σαγρέ.

Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ο νέος πρόεδρος της Βουλής θορυβημένος απο το κόστος έκανε νέα συμφωνία στα 400 χιλιάδες ευρω.

Τελικά τις τελευταίες μέρες υστερα απο απόφαση του υπουργείου οικονομικών στα πλαίσια των οικονομικών αναδιοργανώσεων ,το ποσό που κρίθηκε αναγκαίο για την διεκπαιρέωση των εργασιών είναι μόλις 20 χιλιάδες ευρώ όσο η αξία ενός μηχανήματος ξυσίματος καθώς την εργασία μπορεί να την κάνει η τεχνική υπηρεσία της Βουλής !

Δηλαδή 1 εκατομμυριο 980 χιλιάδες ευρώ εξοικονομηση !

Αυτό είναι ένα δείγμα για το πάρτυ που γίνεται στο δημόσιο…με τα λεφτά όλων μας .

Εσείς άντε τώρα να πληρώσετε το….μάρμαρο…της σπατάλης !

…Και ενώ το δελτίο ειδήσεων,έκανε διάλειμμα από την ανακοίνωση των σκληρών μέτρων της κυβέρνησης,κάνοντάς μας όλους να ψάχνουμε να βρούμε διαθέσιμες φλέβες,μέτρησα 12 στην σειρά ,διαφημίσεις για αγορές αυτοκινήτων!..

-»..Θα θέλαμε,αν θέλετε,να τα κρατήσουμε..»

( Ναι..φυσικά,είναι καθαρά θέμα θέλησης και μόνο..!)

Γι αυτό τόσα χρόνια δεν μας επιστρέφουν τα μάρμαρα!!Το βρήκα!! Δεν ξέρουν σε ποιά διεύθυνση να τα στείλουν..!Κρατήστε τα ντε!Σε λίγο θα σας στείλουμε και άλλα!Τι να τα κάνουμε εμείς;Μόνο μπελάδες μας φέρνουν!Άσε δε που τελευταία αυθαδιάζουν κιόλας και μας σηκώνουν και δάχτυλο…!

- κοίτα πλάκα τώρα..

Φτάσαμε στο σημείο,οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις,να τρίβουν τα χέρια τους κατά τις απεργειακές κινητοποιήσεις!

Αφ ενός μεν,γιατί γλυτώνουν ημερομίσθια και αφ ετέρου δε,αν κάποιος «απεργοσπάστης»,θέλει να δουλέψει,του δίνουν υποχρεωτική άδεια!..

( σου κόβουν έτσι και την χαρά ,να ξεσηκώσεις κόσμο για απεργία!)

-Λέει ένας δημόσιος υπάλληλος σε συνέντευξη μπροστά σε ένα «μαρκούτσι″:

«..Ό,τι έγινε,έγινε..!Ας ανασκουμπωθούμε,και να αρχίσουμε την δουλειά..!»

( και αναρωτιέμαι μετά εγώ,:» βρε,λες;..»-και μου μπαίνουν ψύλλοι στο σαλεμένο μου μυαλό..)

-Βρε κοπελλιά..!Δεν πηγαίνουν σε πορείες με 16ποντες γόβες!Δεν είναι διαδήλωση κατά της μείωσης της τιμής του DVD της Τζούλιας!..Είναι διαδήλωση και διαμαρτυρία,για την αύξηση των μισθών ( ένα το κρατούμενο..),για να μπορέσει ο κοσμάκης ο πολύς,να αγοράσει το dvd!….

-Ψιτ,εσύ νεαρέ..!Βγάλε το στρατιωτικό αμπέχωνο,το σκουφί,τα γάντια το κασκωλ και τις αρβύλες!Θα σκάσεις!Δεν βρίσκεσαι στην Αλάσκα!Στο κέντρο της Αθήνας βρίσκεσαι,αλλά δεν γνωρίζεις τον λόγο…!

-Δεν μπορώ αδελφάκι μου άλλο τα πονεμένα τραγούδια της δεκαετίας του 50 που ακούγονται απο τα μεγάφωνα των διπλανών..»θα έρθουν δύσκολα χρόνιαααα..!»΄Αλλος ο πόνος του  τότε,άλλος ο σημερινός..

Πάω παραδίπλα,που ο dj,είναι της εποχής..!Βάλε λίγο MARLEY,να ξεπιαστούν οι νέοι από το «βαθύ» κάθισμα…

-Θα ήθελα να μάθαινα τον ΄σημερινό τζίρο των καφετεριών!.Είμαι πολύ περίεργη..!

-Η ΓΕΣΕΕ,για το συνέδριό της που θα γίνει στη Χαλκιδική,έκανε κράτηση υπερπολυτελών σουιτών σε μεγάλο ξενοδοχείο της περιοχής!..

( ..ο αγώνας,από ό,που θέλει δικαιώνεται..!)

-Γιατί υπάρχουν μπλοκ και ταμπέλες  διαφορετικά ανά χώρο και δεν μαζευόμαστε όλοι μαζί χωρίς σήματα κατατεθέντα;..

(..για τον λόγο που υπάρχουν και τα χρώματα στην πολιτική..Για να πετυχαίνουν,ή να αποτυγχάνουν οι κινητοποιήσεις..)

-ΣΚΑΣΕ!!!!

Μην ξανακούσω να μου λες «..πολύ σωστά έκανες που κατέβηκες κάτω..», ενώ περιφέρεσαι στους διαδρόμους της εταιρείας γκρινιάζοντας για τα «σκληρά » μέτρα!

-ΑΝΗΣΥΧΩ..,γιατί δεν βλέπω θυμωμένη νεολαία..Και χωρίς θυμωμένη νεολαία,το αυλάκι μένει χωρίς νερό…Μάλλον,δεν υπάρχει αυλάκι.. Ψέμματα!Διακρίνω μία ομάδα νέων παιδιών παραδίπλα,που τσακώνονται για το ποιός έχει την γρηγορότερη σύνδεση..!

-ΣΚΑΣΕ!!!

Μην γκρινιάζεις για την αύξηση της βενζίνης!Και χαμηλή είναι η τιμή της..Το λεωφορείο,το μετρό,ο ηλεκτρικός,περνάει δίπλα από το σπίτι σου.Άφησε το αυτοκίνητό σου 2 εβδομάδες ακίνητο,να δείς για πότε θα πέσει η τιμή της..

( αυτό,το γράφω και για μένα..!)……….

-Τι δώσαμε για να κερδίσουμε την κατάργηση της ΒΙΖΑΣ,προκειμένου οι Η.Π.Α ,να γίνουν το δεύτερο σπίτι μας;..

( τι,άραγε;…)…

…Μπανάνες υπάρχουν άφθονες..Δέντρα πού θα βρούμε όμως,για να σκαρφαλώσουμε επάνω τους και να..θυμηθούμε τα παλιά;…

  Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, δηλαδή του Χρυσού Αιώνα της Δημοκρατίας της …Ελλάδα ΜΑΣ.
Aναφέρεται εδώ η περίπτωση του πολίτη που ήθελε να γίνει βουλευτής. Ο νόμος απαιτούσε τα εξής:

Αν ο κύριος αυτός πρότεινε και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα τότε έπρεπε να κατασχεθεί από την καταγεγραμμένη περιουσία του, όλο το ποσόν κατά το οποίο ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.

Αν ο νόμος που πρότεινε και πέρασε ο κύριος αυτός, ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα η ποινή ήταν : ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ!!!!!!!

5ος π.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — ΧΡΥΣΟΣ ΑΙΩΝ

21ος μ.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — ????

της Ελίνας Γαληνού

8 Μαρτίου.

Μέρα γιορτής για τη γυναίκα του σύγχρονου κόσμου. Μέρα τιμής για τις γυναίκες-αγωνίστριες της ζωής.

Η σημερινή ημερομηνία που αφιερώνεται στη γυναίκα, τιμά την επέτειο μιας μεγάλης διαδήλωσης και απεργίας που οργάνωσαν οι πρώτες εργαζόμενες γυναίκες στην Αμερική, στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι γυναίκες εκείνες ήταν εργάτριες σε εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και δούλευαν υπό όρους πολύ σκληρούς. Χαμηλά ημερομίσθια, πολλές ώρες, ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας, καμιά ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

 Η συλλογική αυτή διαμαρτυρία τους θορύβησε την κοινή γνώμη ανοίγοντας το δρόμο για νόμιμες διεκδικήσεις. Από κείνη τη μέρα άρχισαν να μπαίνουν οι βάσεις για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των γυναικών και γενικότερα, της ισοτιμίας.

Και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι στις προγονές μας οφείλουμε σήμερα όσα έχουμε κατακτήσει, δεδομένου ότι η σημερινή θέση της γυναίκας (τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο), δεν έχει καμιά σύγκριση με αλλοτινές εποχές. Οι γυναίκες απέκτησαν ελευθερίες, διακρίθηκαν επαγγελματικά, ανέβηκαν σε ύπατα αξιώματα. Σήμερα είναι ανεξάρτητες οντότητες και μπορούν να σχεδιάσουν τη ζωή τους όπως τη θέλουν. Θεωρητικά τουλάχιστον αυτό ισχύει…

Θεωρητικά ναι. Γιατί στην πράξη… πολλά έχουν να μας πουν οι γυναίκες του σήμερα-και όχι μόνο εκείνες του τρίτου κόσμου. Πάρτε για παράδειγμα μια μέση Ελληνίδα εργαζόμενη μητέρα. «Ξέρετε τι ώρα γυρίζουμε από τη δουλειά μας και τι μας περιμένει μετά στο σπίτι; Να γυρίσουν τα παιδιά από το σχολείο, να τα πάμε και να τα φέρουμε από τα ιδιαίτερα μαθήματά τους. Να φροντίσουμε για τα ψώνια, το φαγητό και τα ρούχα της οικογένειας. Να παρακολουθούμε τα προβλήματα και τις αγωνίες των μελών της οικογένειας και να τα στηρίζουμε ψυχολογικά με όλες μας τις δυνάμεις. Να συμπαραστεκόμαστε στα προβλήματα των γονέων μας και στενών συγγενών μας, κυρίως όσον αφορά τα θέματα υγείας-και όχι μόνο μέσω τηλεφώνου. Να είμαστε σε ετοιμότητα για όλους και για όλα. Να παρακολουθούμε σεμινάρια για να μην μείνουμε πίσω στην δουλειά μας και να φροντίζουμε να ανταποκρινόμαστε στις ολοένα αυξανόμενες επαγγελματικές απαιτήσεις, για να μην καταλήξουμε άχρηστες και μας απολύσουν… Να δουλεύουμε σε δύο δουλειές για να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες της μονογονεϊκής οικογένειας-αν η τύχη τα έφερε έτσι και το φαινόμενο αυτό όλο και αυξάνεται. Και να πρέπει να ενημερωνόμαστε για τα κοινά, να διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές υποχρεώσεις του πολίτη μέσα στη δαιδαλώδη γραφειοκρατία. Πόσοι επιτέλους ρόλοι αντιστοιχούν στη σημερινή γυναίκα, έχετε αναρωτηθεί;¨»

Μια αλήθεια που δεν αφορά μονάχα τις Ελληνίδες, μια αλήθεια πανανθρώπινη που δεν γνωρίζει σύνορα. Ίσως οι γυναίκες του δυτικού κόσμου να πλεονεκτούν σημαντικά σε σχέση με κείνες του τρίτου κόσμου που βιώνουν ακόμα μια παράλογη καταπίεση. Όμως διαχρονικά έχει αποδειχτεί ότι οι γυναίκες που γράφτηκαν στις σελίδες της Ιστορίας, ήταν τόσο λίγες σε σχέση με κείνες που ύφαναν την ίδια την Ιστορία, χτίζοντας σιωπηλά και αθέατα τον πολιτισμό. Οι πολλές πέρασαν και περνούν αθέατα και ανώνυμα απ΄ όλες τις εποχές, παλεύοντας με τις διακυμάνσεις τους και προσπαθώντας να κρατήσουν σθεναρά το τιμόνι της ζωής.

 Αυτές οι γυναίκες αξίζουν και θ΄ αξίζουν πάντοτε τη σημερινή γιορτή.

 ..( Mήπως,λέω ,μήπως,πρέπει άντρες και γυναίκες να κάνουμε μία επανάληψη στις κιτρινισμένες σελίδες της ιστορίας,για να θυμηθούμε πώς γίνονται οι πραγματικές επαναστάσεις για την επανα-διεκδίκηση των «κεκτημένων» μας δικαιωμάτων,ανεξαρτήτου φύλλου;;..

Ρωτάω τώρα εγώ,η κατά κόσμον,HUMANITY)…