Στιχοι τραγουδιων… Και πολλα πολλα ακομα!

Παει καιρος (παλι) απο το τελευταιο ποστ..
Χωρις ιδιαιτερο (παλι) λογο..
Ισως με ειχε κουρασει το γεγονος οτι καποια στιγμη απλα εγραφα
γιατι "επρεπε". Ετσι ειπα να γραφω οταν πραγματικα εχω κατι να πω (ή να παιξω!).
Και αυτο το ποστ ανηκει στη δευτερη κατηγορια.
Νομιζω οτι καθε φορα που ακουω ενα τραγουδι που με ξεσηκωνει, οφειλω να το βαζω και εδω.. Τοσα και τοσα εχουν μπει αλλωστε!
Το λοιπον, τα παιδια ειναι απο Αθηνα και απλα ειναι οτι καλυτερο εχω ακουσει τελευταια να βγαινει απο τη χωρα μας..
Χωρις πολλα λογια, απολαυστε τους (με τερμα τα ηχεια!) και αν σας αρεσουν παιζουν live τη Δευτερα στο Σταυρο!

Γιατι απλα πολλες φορες, ενα τραγουδι (κομματαρα για την ακριβεια) τα λεει τοσο καλυτερα…!
))))

"Birds flying high
You know how i feel
Sun in the sky
You know how i feel
Reeds drifting on by
You know how i feel
It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me
And I'm feeling good

Fish in the sea
You know how I feel
River running free
You know how I feel
Blossom in the trees
You know how I feel
It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me
And I'm feeling good

Dragonflies out in the sun
You know what I mean
Butterflies all having fun
You know what I mean
Sleep in peace when the day is done
And this old world
Is a new world
And a bold world
For me

Stars when you shine
You know how I feel
Said i'll be fine
You know how I feel
Yeah freedom is mine
And you know how I feel

It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me

And i'm feeling good"

Muse
Feeling good (2001)

"Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
Κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
Και αν τ' άφηνες θ' ανοίγαν μια ρωγμή
Απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
Και αν τ' άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή"

Τρυπες
Γιορτη (1999)

Υ.Γ.
Για οσους δε καταλαβαν, αποψε γιορταζουμε…!
Ειναι γεγονος! Ερχεται!!!

Την προηγουμενη βδομαδα ειχα κατεβει στο νησι.
Εξι μερες γεματες βουτιες, κολυμπι και υπεροχο φαγητο..!
Ολα με την καταλληλη παρεα!

Πισω παλι στα συνηθισμενα..
Αλλα οχι για πολυ!
Αν ολα πανε καλα, τα δεδομενα ανατρεπονται!
Η πιθανοτητα να βρεθει μονιμα Αθηνα η Μ. ειναι μεγαλη..!
Οποτε ολα θα αλλαξουν!

Μας φαινεται απιστευτο προς το παρον μιας και ειχαμε σιγουρη την αποσταση για πολλα χρονια ακομα..

Συντομα θα μαθουμε, οποτε keep your fingers crossed!!!

Το τραγουδακι δενει τ ε λ ε ι α!

"Like a flower
Waiting to bloom
Like a lightbulb
In a dark room
I'm just sittin here waiting for you
To come on home and turn me on

My hi-fi's waiting for a new tune
My glass is waiting for some fresh ice cubes
I'm just sitting here waiting for you
To come on home and turn me on
Turn me on"

Norah Jones
Turn me on (2001)

Αναμεσα στη σαβουρα που ακουμε καθημερινα στο ραδιοφωνο, ειναι και 2-3 γκρουπακια που ξεχωριζουν.
Ενα απο αυτα ειναι και το παρακατω με το ολιγον περιεργο ονομα και με ενα τραγουδι με το οποιο εχω φαει τρελο κολλημα!

"And it starts
sometime around midnight
or at least that's when
you lose yourself
for a minute or two

And you know that she'll break you in two"

The Airborne Toxic Event
Sometime around midnight (2008)

Ολα τα ομορφα πραγματα φτανουν καποτε σε ενα τελος.
Γιατι να ισχυει κατι αντιθετο για αγαπημενα συγκροτηματα;
Θεωρω οτι ηταν το τελευταιο πραγματικα ΜΕΓΑΛΟ ροκ ελληνικο συγκροτημα.
Εντελως διαφορετικο απο ολα τα αλλα και με σαφεις επιρροες (πχ Tindersticks).

Τελευταια φορα που τους ειδα live ηταν περσι στη συναυλια στο Ελληνικο, εκει που ευτυχησα να δω σε μια μερα τα ατομα που εγραψαν το μεγαλυτερο κομματι στην ιστορια του ελληνικου ροκ.

Οι τιτλοι τελους πεφτουν ομολογουμενως απροσμενα (προσφατα αλλωστε βγηκε ο τελευταιος εκπληκτικος δισκος) με μια λιτη αλλα οπως συνηθως ποιητικη ανακοινωση.
Ενα μεγαλο ευχαριστω λοιπον για τον υπεροχο τροπο που εντυσαν ολες εκεινες τις μαυρες νυχτες…

"Καταρχήν, ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα τεράστιο συγνώμη.

Το ευχαριστώ είναι για την αμέριστη συμπαράστασή σας – ηθική και υλική – ολα αυτά τα χρόνια.
Ανεξάρτητα από τις όποιες ικανότητες μπορεί να είχαμε είτε ως μεμονωμένες οντότητες είτε ως δημιουργικό σύνολο, η αλήθεια είναι ότι χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν τίποτα.
Η συγνώμη είναι γιατί το τέλος μας δεν ήταν αντάξιο της μέχρι τώρα πορείας μας κι …
αυτό μας αφήνει μια πίκρα.
Ομως, ξέρετε, καμμιά φορά ο ηθικός ξεπεσμός, η βία και η μοχθηρότητα δεν αφήνουν χώρο για διαπραγματεύσεις. Κι έτσι ξαφνικά,πέφτει η αυλαία. Και αυτό είναι oλο.

Εσείς κοιτάξτε να διαφυλάξετε στο μυαλό και στην καρδιά σας το μικρό μας κληροδότημα – τιποτε άλλο δεν έχουμε – τη μουσική και τους στίχους μας, που τώρα πια σας ανήκει ολοκληρωτικά.
Και να μη στεναχωριέστε γιατί ό,τι εκτινάχθηκε με τέτοιο πάθος δε μπορεί να σβήσει εύκολα κι ας χάθηκε.
Τέλος της ιστορίας.

Τώρα τα παιδάκια θα αποσυρθούν στον παιδότοπό τους για να παίξουν με τα λέγκο τους και σε λίγο καιρό, όταν θα βγουν απο εκει, να είστε σίγουροι ότι θα έχουν καινούργιες ιστορίες να διηγηθούν και όμορφα οικοδομήματα να επιδείξουν.
Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε καλά στην πορεία της ζωής σας τούτη τη φράση του Μάρκου Αυρήλιου ”ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν αυτά για τα οποία φροντίζει”.

Η ομορφιά θα θριαμβεύσει. Μας προσμένουν οι μεγάλοι, οι απέραντοι δρόμοι.
Θα τα πούμε στη σκηνή.

Οι ταπεινοί σας σύντροφοι
ΤΑΣΟΣ ΜΑΧΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΔΗΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΟΣΤΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ"

Ενα τραγουδακι-δυναμιτης, ετσι για το τελος…

"Ω, αλήθεια σας λέω
το φεγγάρι ήταν ψηλά ματωμένο
κι η νύχτα μια πανούργα γριά
ψοφίμια μου γνέφαν στα ρείθρα
μα εγώ δεν είχα
παρά μια φτωχή, βασανισμένη καρδιά

Ω, αλήθεια σας λέω
προσευχηθείτε για μένα
στον καθένα μπορεί να συμβεί
γιατί ό,τι βρέθηκε είναι τέρμα
κι ό,τι χάθηκε, ειναι πληγή"


Διαφανα Κρινα
"Στην Κολαση Βαθια" (2008)

Το εχω γραψει απο χτες (φαινεται αλλωστε).
Αλλα τα καμωματα του gcast (για ακομα μια φορα) δε μου επετρεψαν
να το ανεβασω στην ωρα του..
Και χωρις την καταλληλη μουσικη υποκρουση δε μπορουσε να ανεβει.
Δευτερα σημερα, αλλη μερα, αλλη ψυχολογια.
Αλλα δε μου παει και να το σβησω…

Ξυπνησα και δε χρειαζοταν να σηκωθω αμεσως απο το κρεβατι.
Να παω βαριεστημενα να φτιαξω καφε και να ανοιξω την τηλεοραση..
Να με πιανει μελαγχολια γιατι ειναι μια ακομα μοναχικη Κυριακη..

Μια αλλη Κυριακη (πολυ κοντινη) ξυπνησα με μια αγκαλια..
Με μια γλυκια καλημερα..
Με ενα ομορφο χαμογελο.

Με την προετοιμασια ενος πρωινου για 2.
Και με υπεροχες μουσικες να γεμιζουν το δωματιο του μικρου σπιτιου στο νησι…

"Γεια σας
Ήρθα για να σας δείξω ο ίδιος την οδό Ονείρων
Δεν ξεχωρίζει
Είναι ένας δρόμος σαν όλους τους άλλους δρόμους της Αθήνας

Κάθε σπίτι κρύβει
λίγη αγάπη στη σιωπή
Μα ένα αγόρι έχει
την αγάπη για ντροπή"

Μανος Χατζιδακις, Γ. Μαρινος
Προλογος, Ονειρο παιδιων της γειτονιας (1962)

Υ.Γ.
Καλο μας μηνα..

Μπιιιπ, Μπιιιπ, Μπιιπ…
"Το κερατο μου μεσα.."
Μπιιιπ, Μπιιιπ, Μπιιπ…
-"Ξυπνηστε κ. Κ. θα αργησετε στο γραφειο.. Ειναι και τα 50ωστα γενεθλια σας δε κανει!"
-"Γαμημενα ξυπνητηρια που αποκτησατε και αποψη…"

30 λεπτα αργοτερα..
Εισοδος στο ΝΥΜ (Νεο Υπερηχητικο Μετρο).
-"Καλημερα και Χρονια σας Πολλα! Παρακαλω απλωστε το δεξι χερι πανω απο το scanner", λεει μια εκνευριστικη  μηχανικη φωνη καθως περναω τον ελεγχο εισητηριων…
Ποιο εισητηριο; Εδω και 10 χρονια τα εισητηρια, οι ταυτοτητες, τα χρηματα, τα διαβατηρια εχουν αντικατασταθει απο 0,4μm πυριτιου.
Ενα γαμημενο τσιπ που ξεκινησε σα πλακα και πριν απο 10 χρονια εγινε νομος να το αποκτησουν ολοι οι πολιτες.
"Για την ασφαλεια ολων", ελεγαν.
Και τα ζωα τους πιστεψαν.

Ενα scanner πλεον ελεγχει αν θα μπεις στο ΝΥΜ, αν θα διαβασεις τα νεα, αν θα πας σινεμα, αν θα φας στο εστιατοριο κλπ κλπ.
"Το μονο δωρεαν πλεον ειναι το χεσιμο!", σκεφτομαι..

Απλωσα το δεξι χερι και η "ευγενικη" μηχανικη φωνη απαντησε "Ευχαριστω και παλι Χρονια Πολλα!".
Και εμεινα να σκεφτομαι γιατι πρεπει ενα γαμω-ρομποτ να ξερει οτι εχω γενεθλια σημερα;;
Περνωντας απο το e-περιπτερο λιγο πριν μπω στο Μετρο ακουω παλι εκεινη τη μισητη φωνη:
-"Θα αγορασετε εφημεριδα σημερα;"
-"Ναι, κατεβασε μου το Βημα της Μηχανης"
-"Παρακαλω απλωστε το δεξι χερι.."
-"!#@$(@%@&#*(!@!"
-"Η χρεωση σας ολοκληρωθηκε. Η εφημεριδα εχει ηδη γινει download στο e-book σας και δωρο μαζι το νεο μυθιστορημα του Dan Brown, 2012-Τι πηγε στραβα..! Καλημερα και Χρ.."
-"ΒΡΕ ΑΗ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΡΩΙ-ΠΡΩΙ…!"

Ζοφερο ε;
Νομιζετε οτι απεχει πολυ;
Think again!

Υ.Γ.
Αφορμη για το ποστ αποτελεσε το αρθρο που διαβασα χτες σε καποια κυριακατικη εφημεριδα οτι οι εκδοσεις Καστανιωτη αποφασισαν να φερουν ενα e-book reader και στην Ελλαδα και μαλιστα με δωρο 10 μυθιστορηματα των εκδοσεων προ-εγκατεστημενα! Χλιδη μιλαμε!
Εχω μια απορια ομως..
Ολες αυτες οι σαβουρες μπορουν να προσομοιωσουν τη μυρωδια ενος φρεσκοτυπωμενου βιβλιου, το θροισμα των σελιδων καθως τις γυρνας, τη χαρα την ωρα της αγορας στην εκθεση βιβλιου στην Αεροπαγειτου;;
Λοιπον;

Το τραγουδακι εντελως συμβολικο μιας και στο τελος βλεπω να το χανουμε ομαδικως..!

"With your feet in the air and your head on the ground
Try this trick and spin it, yeah
Your head will collapse
But there's nothing in it
And you'll ask yourself

Where is my mind
Where is my mind
Where is my mind

Way out in the water
See it swimmin'

Where is my mind
Where is my mind
Where is my mind

Way out in the water
See it swimmin'?

Where is my mind
Where is my mind
Where is my mind

Way out in the water
See it swimmin'?

With your feet in the air and your head on the ground
Try this trick and spin it, yeah"

Pixies
Where is my mind (1988)

Μπηκα στο blog και κανοντας click στο "Νεο ποστ" μου φανηκε περιεργο..
Πιασαμε αραχνες εδω μεσα.
Παει καιρος βλεπεις απο το τελευταιο ποστ.
Ο λογος δεν ειναι συγκεκριμενος. Ενα μικρο break παντοτε χρειαζεται..

Δε το περιμενα βεβαια να ειναι τοσο μεγαλο.
Πολλες φορες σκεφτηκα να μπω να γραψω αλλα διαφορες αλλες καταστασεις επαιρναν παντα προτεραιοτητα.
Δουλεια, προβληματα υγειας (οχι δικα μου), προβληματα υγειας (δικα μου) κλπ κλπ..

Πολλα συνεβησαν σ'αυτο το διαστημα.
Ενα πολυαναμενομενο ταξιδι στη Ρωμη που ακυρωθηκε την τελευταια κυριολεκτικα στιγμη (βλ. παραπανω προβλημα υγειας), μια συναυλια επισης πολυαναμενομενη που και αυτη χαθηκε παλι για λογους υγειας.. Βεβαια σ'αυτο το τελευταιο συνομωτησαν οι Θεοι και εκτος απο εμενα αρρωστησε και ο τραγουδιστης και η συναυλια ακυρωθηκε..
Ξερω, ολοι οσοι πηγατε βριζατε στο γυρισμο, αλλα δε μπορω να σας εκφρασω την ανακουφιση που ενιωσα οταν εμαθα οτι αναβληθηκε!! Και ακομα περισσοτερο οταν εμαθα οτι ενδεχομενως θα γινει σε νεα ημερομηνια!

Χτες πηρα τις εξετασεις και ειχα ενα καλο νεο και ενα κακο.
Το καλο ειναι οτι ολα δειχνουν ΟΚ και ομολογω ηρεμησα λιγο.
Το κακο ειναι με οτι βαση τα "ευρηματα" πρεπει να σταματησω τις καταδυσεις..
Και τωρα που εφτιαχνε ο καιρος περιμενα πως και πως να ξαναρχισουμε..
Αλλα με αυτα τα πραγματα δε παιζουν, οποτε θα αρκεστω στα μακροβουτια με τη μασκουλα μου!!
Και λεω να κανω την αρχη αυτο το ΣΚ στο νησι, με την καταλληλη παρεα!

Το τραγουδακι της ημερας το οφειλω στη Μ. και ειναι υ π ε ρ ο χ ο!
Καλως σας (ξανα)βρηκα..!

"Je n'ai pas peur de la route
Faudrait voir, faut qu'on y goute
Des meandres au creux des reins
Et tout ira bien la
Le vent nous portera

Pendant que la maree monte
Et que chacun refait ses comptes
J'emmene au creux de mon ombre
Des poussieres de toi
Le vent les portera
Tout disparaitra mais
Le vent nous portera"

Noir Désir
Le vent nous portera (2001)

Το απογευμα ξεκινησε με ασχημο τροπο..
Εχει ερθει η Μ. με το σχολειο για 2ημερη εκδρομη στην Αθηνα και ηθελα να παω να τη δω στο ξενοδοχειο πριν παω στη συναυλια.
Ξεκιναω με το αμαξι και μολις φτανω Πανεπιστημιου σταματανε ολα.
Λογω πορειας οι δρομοι ολοι κλειστοι και εγω καθηλωμενος μεσα στο αμαξι.
Κανω αναστροφη μεσα στην Πανεπιστημιου και κανοντας ενα τεραστιο κυκλο φτανω Αθηνας οπου παρκαρω και παω με τα ποδια στο ξενοδοχειο.
Η Μ. κρυωμενη, με κλεισμενη φωνη και εξαντλημενη.
Αραγε στη δικη μας 5ημερη ετσι ηταν οι καθηγητες μας;;;!

Εκατσα λιγο να τη δω γιατι θα εφευγαν συντομα για να πανε τα παιδια θεατρο.
Η ωρα ηταν 20:20 και ειχα πολλη ωρα μπροστα μου.
Κατεβηκα παλι την Αθηνας και σταματησα να τσιμπησω κατι μιας και δεν ειχα φαει σχεδον τιποτα απ'το πρωι..

Τελικα ξεκιναω για Gagarin οπου και φτανω γυρω στις 20:50.
Απ'εξω ειμασταν 7-8 ατομα ολα κι ολα.
Νωρις βεβαια ακομα.
Ανοιγουν οι πορτες και μπαινουμε μεσα.

Ο κοσμος αρχισε αργα-αργα να μαζευετε.
Ακομα και οταν βγηκαν οι Μεντα, το μαγαζι ηταν αρκετα αδειο..
Ασχημο σκεφτομουν.
Οι Μεντα επαιξαν περιπου 45 λεπτα και δε μπορω να πω οτι με ενθουσιασαν.
Σα γκρουπακι καλα επαιξαν αλλα τα τραγουδια δε μου εκαναν κατι..

Ανοιγουν και παλι τα φωτα και πλεον περιμενουμε…!
Μετα απο περιπου 20 λεπτα ξεκιναει ενα βιντεακι στον τοιχο πισω απο τη σκηνη με κατι συννεφα και μια γνωριμη μελωδια αρχιζει να παιζει.
Αρχη!
Απο κατω ακουγεται μια ερωτηση στην Παυλινα, "Που χαθηκες;;!".
"Αστο, μεγαλη ιστορια" απαντα!
Το μαγαζι εχει πλεον γεμισει σε ενα μεγαλο βαθμο και η διαθεση εχει ανεβει για τα καλα..
Οι Ονειροπαγιδα λοιπον ειναι και παλι κοντα μας και μετα απο 9 χρονια απουσιας φροντιζουν να μας αποζημιωσουν με το παραπανω!
Επαιξαν ΟΛΑ σχεδον τα τραγουδια τους σε ενα σετ που κρατησε περιπου 2,5 ωρες!
Παρα τα μικρα τεχνικα προβληματα που ειχαν ηταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ πραγματικα!
Η φωνη της Παυλινας λιγο πιο βραχνη (περασαν 10 χρονια βλεπεις!) αλλα και παλι υπεροχη!
Χαρηκα πολυ σ'αυτο το live.. Τα τραγουδια τους εχουν παιξει αμετρητες ωρες και ειναι υπεροχη συντροφια..
Στο επομενο live, με τον νεο δισκο πλεον, θα ειμαστε παλι εκει!

Το live εκλεισε με ενα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ παιξιμο του παρακατω τραγουδιου.
Περιττο να πω οτι στο τελος του τραγουδιου οι 2 κιθαριστες και ο μπασιστας ηταν πεσμενοι στο πατωμα της σκηνης και επαιζαν ξαπλωμενοι ενω στον αερα εκτοξευονταν εκατονταδες πολυχρωμα χαρτακια!!!
Στο τελος μαλιστα ο ενας κιθαριστας ανεβηκε στα ντραμς και τα εκανε φυλλο και φτερο!!!

"Δεν υπάρχει τίποτα
πιο δυνατό απ' την ανάγκη
κι αυτοί οι τοίχοι δεν μπορούν
άλλο πια να με κρατούν

Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις

Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό
απ' την ανάγκη
κι αυτοί οι τοίχοι δεν μπορούν
άλλο πια να με κρατούν

Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις"

Ονειροπαγιδα
Μποσανοβα (Μερος 1ο)

Τα χέρια μου αγγίζουν το δρόμο, κουράστηκα
αύριο πάλι θα..
θα συνεχίσω
Τα χέρια μου αγγίζουν το δρόμο, κουράστηκα
αύριο πάλι θα..
θα συνεχίσω"

Ονειροπαγιδα
Μποσανοβα (Μερος 2ο)