Αφωνος…!
Το απογευμα ξεκινησε με ασχημο τροπο..
Εχει ερθει η Μ. με το σχολειο για 2ημερη εκδρομη στην Αθηνα και ηθελα να παω να τη δω στο ξενοδοχειο πριν παω στη συναυλια.
Ξεκιναω με το αμαξι και μολις φτανω Πανεπιστημιου σταματανε ολα.
Λογω πορειας οι δρομοι ολοι κλειστοι και εγω καθηλωμενος μεσα στο αμαξι.
Κανω αναστροφη μεσα στην Πανεπιστημιου και κανοντας ενα τεραστιο κυκλο φτανω Αθηνας οπου παρκαρω και παω με τα ποδια στο ξενοδοχειο.
Η Μ. κρυωμενη, με κλεισμενη φωνη και εξαντλημενη.
Αραγε στη δικη μας 5ημερη ετσι ηταν οι καθηγητες μας;;;!
Εκατσα λιγο να τη δω γιατι θα εφευγαν συντομα για να πανε τα παιδια θεατρο.
Η ωρα ηταν 20:20 και ειχα πολλη ωρα μπροστα μου.
Κατεβηκα παλι την Αθηνας και σταματησα να τσιμπησω κατι μιας και δεν ειχα φαει σχεδον τιποτα απ'το πρωι..
Τελικα ξεκιναω για Gagarin οπου και φτανω γυρω στις 20:50.
Απ'εξω ειμασταν 7-8 ατομα ολα κι ολα.
Νωρις βεβαια ακομα.
Ανοιγουν οι πορτες και μπαινουμε μεσα.
Ο κοσμος αρχισε αργα-αργα να μαζευετε.
Ακομα και οταν βγηκαν οι Μεντα, το μαγαζι ηταν αρκετα αδειο..
Ασχημο σκεφτομουν.
Οι Μεντα επαιξαν περιπου 45 λεπτα και δε μπορω να πω οτι με ενθουσιασαν.
Σα γκρουπακι καλα επαιξαν αλλα τα τραγουδια δε μου εκαναν κατι..
Ανοιγουν και παλι τα φωτα και πλεον περιμενουμε…!
Μετα απο περιπου 20 λεπτα ξεκιναει ενα βιντεακι στον τοιχο πισω απο τη σκηνη με κατι συννεφα και μια γνωριμη μελωδια αρχιζει να παιζει.
Αρχη!
Απο κατω ακουγεται μια ερωτηση στην Παυλινα, "Που χαθηκες;;!".
"Αστο, μεγαλη ιστορια" απαντα!
Το μαγαζι εχει πλεον γεμισει σε ενα μεγαλο βαθμο και η διαθεση εχει ανεβει για τα καλα..
Οι Ονειροπαγιδα λοιπον ειναι και παλι κοντα μας και μετα απο 9 χρονια απουσιας φροντιζουν να μας αποζημιωσουν με το παραπανω!
Επαιξαν ΟΛΑ σχεδον τα τραγουδια τους σε ενα σετ που κρατησε περιπου 2,5 ωρες!
Παρα τα μικρα τεχνικα προβληματα που ειχαν ηταν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ πραγματικα!
Η φωνη της Παυλινας λιγο πιο βραχνη (περασαν 10 χρονια βλεπεις!) αλλα και παλι υπεροχη!
Χαρηκα πολυ σ'αυτο το live.. Τα τραγουδια τους εχουν παιξει αμετρητες ωρες και ειναι υπεροχη συντροφια..
Στο επομενο live, με τον νεο δισκο πλεον, θα ειμαστε παλι εκει!
Το live εκλεισε με ενα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ παιξιμο του παρακατω τραγουδιου.
Περιττο να πω οτι στο τελος του τραγουδιου οι 2 κιθαριστες και ο μπασιστας ηταν πεσμενοι στο πατωμα της σκηνης και επαιζαν ξαπλωμενοι ενω στον αερα εκτοξευονταν εκατονταδες πολυχρωμα χαρτακια!!!
Στο τελος μαλιστα ο ενας κιθαριστας ανεβηκε στα ντραμς και τα εκανε φυλλο και φτερο!!!
"Δεν υπάρχει τίποτα
πιο δυνατό απ' την ανάγκη
κι αυτοί οι τοίχοι δεν μπορούν
άλλο πια να με κρατούν
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό
απ' την ανάγκη
κι αυτοί οι τοίχοι δεν μπορούν
άλλο πια να με κρατούν
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις
Την καλοκαιρινή νύχτα αλλάζω και ιδρώνω για να μ' αγγίξεις"
Ονειροπαγιδα
Μποσανοβα (Μερος 1ο)
"Περπατάω και σκέφτομαι άραγε πώς θα ήταν
μαζί μου να περπατούσες εσύ για να ξεχνούσες
υπάρχουνε τόσοι δρόμοι διαλέγω αυτόν που τελειώνει
εκεί που αρχίζουν οι σκέψεις να συναντούνε τις λέξεις
Τα χέρια μου αγγίζουν το δρόμο, κουράστηκα
αύριο πάλι θα..
θα συνεχίσω
Τα χέρια μου αγγίζουν το δρόμο, κουράστηκα
αύριο πάλι θα..
θα συνεχίσω"
Ονειροπαγιδα
Μποσανοβα (Μερος 2ο)
Comments
Leave a comment Trackback