Alternative title: Ανίκανοι.
Βρίσκομαι, όχι στο κέντρο αλλά σε κάποια προάστια. Δεν είναι in, δεν είναι high, είναι in the middle. The next big thing. The next talk of the town.
Πίνω και δε πίνω. Καπνός στους πνευμονές μας και χαλίκια στην γλώσσα μας.
Έχουμε μείνει στήλες άλατος ακούγοντας τις διπλανές παρέες. Συν δύο, πλην δύο χρόνια διαφορά [...]
Υπαρξιακά ερωτήματα της Ν. προς την Α.
στις εφτά και εικοσι-οχτώ το πρωί μέσω msn: Δεν ξέρω. Όχι δε ξέρω. Δε ξέρω.
Είμαι εγώ του τώρα ή του πριν? Εγώ του παρελθόντος ή του μέλλοντος? Υπάρχει όντως ο λανθάνον υποθετικός μέλλοντας στη ζωή ή είναι μόνο στα χαρτιά? Είμαι όντως εγώ ή απλά μία φιοριτούρα του εαυτού [...]
[Μερικές φορές νομίζω ότι παίζω σε διαστροφική τσόντα.]
Ξύπνησα και άνοιξα τα μάτια μου. Σκοτάδι και φως μαζί να μπαίνει από τα κατεβασμένα στόρια. Σηκώθηκα. Σωριάστηκα. Το κεφάλι μου χτύπησε στα κάγκελα του κρεββατιού και στο πάτωμα. Δε ξέρω πόση ώρα λιποθύμησα. Ανοίγω τα μάτια. Μόνο σκοτάδι, σφυριά στο κεφάλι μου και οι συμβουλές τους γιατρού [...]
Στάχτες. Στάχτες παντού.
Αόρατες, ορατές. Στάχτες. Και μικρές φωτιές να ανάβουν και να σβήνουν ωσπού να τελειώσει το οξυγόνο.
Έχω πέντε μικρά γατάκια. Ένα παιδικό φόρεμα που μοιάζει παιδικό. Με κάνει να φαίνομαι σα παιδάκι. 'Τι όμορφη που είσαι' μου είπε.. λίγο αργότερα ψιθύριζε ότι δε μπορεί να μου φερθεί βίαια, ότι μοιάζω τόσο γλυκιά, τόσο εύθραστη. [...]
ladydoor