Οι μέρες περνάνε αργά. Βασανιστικά αργά.
Παλιά δεν ήταν έτσι.
Έφευγαν γρήγορα. Πολύ γρήγορα.
Περνούσαν σαν το νερό.
Τώρα στέκονται και σε κοιτάνε και εσύ δεν ξέρεις τι να κανεις.
Προσπαθείς να τις κάνεις να τρέξουν λίγο αλλά και πάλι δεν καταφέρνεις τίποτα.
Συνεχίζεις απλά.
Να πηγαίνεις στις δουλειές σου, να τρέχεις σαν τον μαλάκα να τα προλάβεις όλα, να μην ξεχάσεις τίποτα.
- Πήρα κονσέρβες για τα μικρά?
- Ναι, πηρα.
- Πλήρωσα το δάνειο?
- Ναι, το πλήρωσα.
-
