|
|
Λοιπον καμαρια μου……παρεακι μου…μαλλον αρχισα να συνηθιζω στα νεα μας δεδομενα……αφου βρηκα απο που φτιαχνω κ το νεο μπλογκ μια χαρα…αν και μεταξυ μας , το πριν η athens μου αρεσε πιο πολυ…ήταν πιο οικείο το όλο…site!!!
κατ΄αρχην δεν ευχηθηκα, η γαϊδαρα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ…..(ε…καλιο αργά, παρά ποτε….anyway)..να μας πάνε όοοοοοοολα (λεμε τωρα ) καλα….να έχουμε υγεία, υ – πο – μο – νη (μεγάλη αρετη παίδες ) με όλους, μα πάνω από όλα με εμάς….ναι….καλα ακούσατε…όσο εγωιστικο και αν ακουγεται….πρώτα εμας πρεπει να φροντιζουμε….αυτό έχω βάλλει προτεραιότητα μου φέτος….έχουν γίνει πολλά και εγω φτάσει στο σήμειο που σήμερα το πρωι ουτε να σηκωθώ από το κρεβάτι δε μπορούσα….όχι απο σωματική κουραση φυσικά ….απλά ειναι που….να….. έχω πιασει πάτο…..μέσα μου…νιωθω οτι δεν αντεχω…..τίποτα….τί – πο – τα!!!! δε το χω ξαναπάθει αυτο και όχι δε το περιμενα…..απλά ειμαι κάτω…..ή μήπως ήμουνα καιρό τωρα αλλα δεν το ειχα συνειδητοποιησει????μπορει δε ξέρω…..δε ξερω απλα……έχω γυρω μου άτομα που με αγαπάνε….αλλά όχι με το τρόπο που θέλω….εγωιστικό???δε ξερω..τι να σκεφτω???η αγαπη ειναι κατι ανιδιοτελες…σωστα??δε περιμένεις ή απαιτείς ανταλλάγματα ναι???υποτίθεται θα μου πείτε τωρα…..ότι κανεις δε δινει κάτι αν δε πάρει κατι άλλο ως αντάλλαγμα…απλά…να ξερετε ποιο ειναι το θέμα?????ότι πρέπει να υπαρχει και αναμενομενο αντικρυσμα….
και εγω βαρεθηκα….ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ειμαι υπόλογη, υπεύθυνη, υπαιτια για τα ΠΑΝΤΑ…βαρέθηκα λέμε…δν αντέχω άλλο…..δν έχω άλλο…ούτε για εμενα….και να….αφου κανενας άλλος δε το προέβλεψε αυτο για εμενα (και κυρίως εγω)εεεε…..εφτασα ως εδω…..εκει που δεν έχει άλλο….και ψάχνομαι…χωρις δυναμη..αλλά ψαχνομαι να μαζεψω τη δυναμη μου και να φροντίζω τη δυναμη μου….έτσι ίσως εξηγησω και σε όσους με πνίγουν….με… την αγάπη τους ότι καλύτερα θα ηταν να με αφήσουν και λίγο να αναπνέω…ελευθερη….
όσοι με αγαπούν θα το καταλάβουν ……όχι ευκολα αλλα θα το καταλάβουν…για τους άλλους…..σε όποιον αρεσουμε….για τους άλλους δε θα μπορέσουμε…..
υγ. Δ, Π, Ξ, ευχαριστώ για όλα και σας λατρεύω……
υγ2. αυτο ειναι από τα πολυ αγαπημενα μου τον τελευταιο καιρο….
ο ανθρωπος μου…
Welcome to Athens Voice blogs. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!
μια εβδομάδα πριν…
σηκώνω το κιν κ τον πήρα τηλ.(ας τον πουμε Κ.)ποσες φορές δεν έχω κανει αυτη τη κίνηση..είδα κλήση του κ ετσι τολμώ αυτή τη φορά να καλέσω κ να μη μείνω μόνο να κοιτάζω τον αριθμό…..αρχίζουν τα τυπικά χαιρετουρες κτλ. και αρχίζει ο εξης διάλογος΄:
φ-ενοχλώ??να κλείσω???
Κ-όχι καλε για πες τι κανεις?
φ-εγω καλά στη δουλεια τρέχω σα τη τρελή…
κ- αα οκ….
φ- μηπως δεν εισαι μόνος να κλεισω???
κ- όχι καλέ τι να ενοχλεις…για πες εισαι ακομη με τον Σ.??
φ- εεε τώρα θα με μαθεις???(χαζογελάω όλο βλακεια….αχ!!!)
κ-ναι , ναι ξέρω
φ- εσυ??τι κανεις???ολα οκ?
κ- εγωωωωω…
φ- ναι …εσυυυυυ
κ- εγω καλα…
φ- ναι????δλδ?
κ- καλά – καλά
φ-???
κ- κοιτα έχουν αλλαξει κάποια πράγματα στη ζωή μου…..και πρεπει..έπρεπε να σου χω πει καποια πραγματα…κ ίσως καλύτερα από κοντα..αλλα…(κόμπιασμα, σιωπή, αμηχανιά στον αέρα…εεεε.στη γραμμη κ γω το ψυχανεμλιζομαι πως για να κολλάει κτ καλό δε θα ναι…_)
φ-εεε πες ντε…τι??(εδω δε μάσαγα μια τσιχλίτσα να βγαιναμε και απο τις αποκαλύψεις??)αραβωνιάστηκες, παντρευτηκες, τι??(λέω όλο χαρη μη αναμενωτας την απάντηση που μου ρθε κεραμίδα)
κ-εεε (χασκόγελο)το δεύτερο…
φ-σιωπη…..βούρκωμα..εγκεφαλικά….λυγμοι…σκάσε μαριμαρ μη σε ακουσει σκέφτομαι…(Αλλά δν ειχε τελειώσει…) εεεε….συγχαριτήρια…μπράβο….το ήθελες ή έτυχε??
κ-και (εδω ήρθε το τελειωτικό)…εε..δεν ειναι κ ασχημα…
φ-το ήθελες ή ετυχε ρωτάω επιμονα εγω τρεμοντας..
κ-και έχω και μια κόρη….
αυτό ήτανε..ο άνθρωπος που σημάδεψε τη ψυχή μου…που έχουμε χωρίσει εδω κ 2,5 χρόνια που δεν ήταν έτοιμος με εμενα που ημουν ο μεγάλος του έρωτας όπως έλεγε….έρχεται κ μου λέει ότι πλέον έχει ήδη μια κόρη….ή κουβέντα συνεχίστηκε λίγα λεπ΄τα ακόμη αφότου μάζεψα τα συντριμμια μου να βγάλω φωνη κ να φερθώ αξιοπρεπώς…και κλείνοντας μου λεει "και τώρα η σειρά σου…"….
εεε…λοιπόν πόσα ψυχοσωματικά ακομη θα βγάλω μεχρι να χωνέψω το γεγονότα των Last μηνών απορώ…τη μια το χέρι μου που με παιδεύει με φλεγμονές…την άλλη πονόδοντος απίστευτος που με τσακίζει….και με ξαγρυπνά νύχτες τώρα….και ειναι απέραντη η νύχτα τελικά….ειδικά όταν πονάς…τις τελευταίες μέρες αναθεώρησα πολλά λόγο γεγονότων..από πράξεις, συναισθήματα, ιδέες μέχρι κ αρχές μου….σα να γκρεμίστηκε όλο το φουντουνοβασίλειο….ειδικά τις πρώτες μέρες έτσι ένιωθα…σιωπή…πόνος…νοσταλγία για όσα είπα…όσα έκανα…όσα είχα…όσα ένιωσα….λεηλατημένη ήμουν έτσι το βλεπα…κλεμμένη ζωή..όνειρα θαμπα…και ένα "…και τωρα ειναι η σειρά σου…" ηχεί ακόμα στα αυτια μου…με τυραννάει…..τελικά πρέπει να κλεινουμε τις οφελές μας κ μετά να πηγαίνουμε παρακάτω…κατι σα κάρμα που μας βαραίνει…κ γω ακόμη δε ξεχρέωσα….απλα απορώ με τη τύχη μου άλλοι θα ζήλευαν που το ζησα..εγώ πενθω που το άφησα…που το άφησα κ έφυγα…που τρόμαξα που τρόμαζε….που ήθελε εγώ να φύγω, αφού νομιζε πως δν ήταν για εμενα….κ το ξέρω γτ απλα δε θα το έκανε…θα το σταμάταγε…το σταμάτησα εγω……και δε με εμπόδισε…που δε προσπάθησε…που προχώρησε….που έμεινα πίσω….
Θέλω να φυγεις από το μυαλό μου…
θέλω να πάψω να σε βλέπω μπροστά μου…
θέλω μα μείνεις εκεί που σε ειχα αφήσει το τελευταίο καιρο….
θέλω να μη με κυνηγάει το βλέμμα σου…
να μη με στοιχειώνει η σκεψη σου..
θελω να μη σε θέλω…να μη σε ήθελα ποτε…
θέλω να μη τα χες αφήσει όλα σ εμένα….
θέλω να μην εισαι η αιτία να ξεχάσω τις αρχές μου…
θελω να παγωσει η καρδιά μου πάλι….καλά ηταν έτσι…να μη νιωθω…
θελω να μη συγκρίνω τα πάντα..
θελω να μη θελω τπτ…
μα τα θελω όλα…
θελω να σηκωσω το ακουστηκό και να σου πω όλα οσα ποτέ δε τόλμησα…
θελω να διαβάσεις τα ματια μου…
θελω να τα αλλάξω όλα…..
θελω να άλλάξω εμενα….
ήθελα να αλλάξω εσενα….λάθος…
θελω μόνο να μη σκέφτομαι….
θέλω το βράδυ που θα κοιμηθω να μην σε ονειρευτώ πάλι…
θέλω να οταν ξυπνησω να μη σε ψάχνω…..
θέλω να μη τα μάθεις αυτά ποτέ….
θα ήθελα να μη τα ήξερα ουτε εγω…
Λοιπόν ξυπνάς το πρωί και μιλάς με το έτερον ήμιση.τι περιμένεις να ακούσεις?:
1) καλημέρα και άλλα ζουζουνιάρικα
2) μμμμμμμμμμμμμμμμ..ποιος?
3)αγάπη γτ με ξυπνας απο τόοοοοοοοσο νωρίς γαμώ το κέρατο μου???
4)μωρό μου βρήκα ένα αμάξι σουπερ.κάνει μόνο χ000,00€ και το θέλω…..
….ε…εγώ σήμερα είχα τη κουρτίνα 4…..τι να πει κανεις……να εξοργιστώ και να του θυμίσω ότι τα έχω πει 100.00.000 φορές?? ότι έχω χωρίσει με αφορμή αντίστοιχη???(όχι αιτία βέβαια) να συγχιστώ που μόνη τα λέω μόνη τα ακούω????ή να το βουλώσω και να πνιγώ στη Lacta μου???
τσακίζωντας τη lacta πια έχω να πω πως αυτη τη φορά τουμπεκί ψιλοκομμένο…μεγάλο παιδί ειναι….δε θα τον ξαναπιάσω απο το χερι σε αυτό το θέμα…ετσι κ αλλιως όταν θελει πάντα βρίσκει τρόπο να το αφήνει και να κάνει εκεινο που θέλει χωρίς να σκέφτεται ότι απλά δεν έχει τις προυποθέσεις για αυτο…..τεσπα….μπορεί αυτό να πιάσει….καλημέρες….
λοιπόν ανα μήνα τα κατέληξα τα ποστ…..anyway…που να ξεκινήσω κ που να σταματήσω…..
στη δουλειά???χμ…αυτό που λεν "μάθανε ότι π******στε πλακώσανε κ γύφτοι"(!) το΄έχετε ακούσει???ε!ακριβώς αυτό……ένας πανικός….δε μου έφτανε η κλασσικη ένταση εν μέσω μήνα Φπα να σου κ νέες αρμοδίοτητες…Hello!!!!!δε προλαβαίνω καλέ!!!!σε λίγο θα κοιμάμαι πανω στο πληκτρολόγιο….να φανταστείται χθες το Λαζόπουλο(σταθερή αξία) τον άκουγα και δούλευα ……
το έτερον ήμιση κάνει αίτηση να με δει υπο το φως της ημέρας…ή τα ξημερώματα με βλέπει ή αργά το βράδυ…τσακωνόμαστε κιόλας….κλασσικά βέβαια….αλλα ώρες – ώρες αναρρωτιέμαι αν εγώ ειμαι λάθος….χθες του θυμισα οτι ακόμη δεν μου έχει απαντήσει…..2 μήνες κοντεύουν κ τπτ…και νομίζω πια πως δε χρειάζεται να περιμένω κάτι ότι η σιωπή του τα λέει όλα…και ότι από καθε σχέση και κάθε άνθρωπο παίρνεις συγκεκριμένα πράγματα…ή για να το πω σωστά μόνο όσα θέλει να δώσει…ίσως και να παψω να περιμένω απαντηση πια….και όχι δεν ειμαι θυμωμένη για αυτό…..ότι με αγαπαέι το ξέρω…αλλα δεν μας αγαπανε πάντα με τον τρόπο που εμεις θέλουμε….μόνο λίγο πειραγμένη….αλλα εκβιαστηκα δεν θέλω τπτ….οπότε λέω να το αφήσω στην άκτη κ βλέπουμε…εξ άλλου του ειπα κιόλας οτι δε θα ξανανοίξω αυτη τη κουβέντα και αφήνω να επιλέξει εκιενος το αν θα το ξανασυζητήσουμε κα πότε….η φουντουνοσταχτοπούτα….αγναντέυει νομίζω πάλι τις σταχτες….anyway…
είναι ώρες- ώρες που θέλω να τη κάνω παιδες….από όλους….ψάχνω και για μεταπτυχιακό ή κατι παρόμοιο…..και που οταν το ειπα στο καλό μου καταλήξαμε να φάμε πάλι τα μουστάκια μας….άλλες πάλι φορές το μετανιώνω…..
επίσης βγήκα κ με τις κολλητες μου την προηγούμενη εβδομ…και έχω αν καταγγείλω ότι ειναι χαζες!!!!!η καθεμια για άλλο λογο……και ότι τις αγαπάω παρα- παρα – παρα πολυ…….και απεριόριστα…..σα τη καρτα διαδρομών….Kisses!!!!
δε γκρινιάζω σήμερα άλλο λίγο θλιμμένη…αλλα οκ….έτσι ειναι η ζωή….έχει μια ποικιλία….έχει αλλαγές….δεν ειναι απαραίτητα κακό ε????
Υ.γ. καλημέρες παιδες!!!!!
…λοιπόν αυτό το είδα σε ένα βιβλίο του Υalom που μια θεραπευόμενη αποκαλούσε τον ευατό της "μαύρο βόρβορο"..για αυτήν αυτή η φράση περιλάμβανε όλα όσα φοβόταν…δε ξέρω γιατί μα κα γω έτσι νιώθω…σα μαύρος βόρβορος….για όλους όσους αγαπώ…..μα πάνω από όλα για εμένα..έτσι και γω σκοτώνω όλα τα καλά….όχι δεν ειμαι καλά τελευταία και όμως αντέχω ακόμη…όχι δεν έχω άλλο…..για κανένα…αλλά εκεί ….συνεχίζω…..κάθε πρωί ειμαι ένα κορίτσι που χαμογελάει κ στα πιο απλα πράγματα….και όλοι με θαυμάζουν που είμαι πάντα μεσα στο χαμόγελο….και που δε γκρινιάζω….πάντα πρόθυμη…μα σα νυχτώσει…με πιάνει αυτό το απερίγραπτο συναίσθημα …αυτό του "μαύρου βόρβορου" και εκει δεν αντέχω άλλο..εκεί νιωθω πως έχω φορτωθεί πολύ μεγαλύτερο βαρος από οσο αντέχω να σηκώνω..πως δεν ειναι για τα μέτρα μου όλο αυτό…και όχι δεν ειμαι πάντα γελαστή όχι δε θέλω να έχω πάντα όσους αγαπάω μαζί μου…μόνο λίγο πιο κει …παραδίπλα ας πουμε για να ανασαίνω….ναι νιώθω πως δεν ανασαίνω….νιώθω πως ώρες – ώρες κλέβω λίγο από τη ζωή των άλλων…για να με ξεγελάω..
ή τότε που όλοι λένε μα τα αντέχεις όλα???μα εσυ είσαι δυνατή…δε σε φοβάμαι……μα με φοβάμαι εγώ…αλλά δε το δίχνω εγω ειμαι δυνατή….ναι έχω ανάγκη να φοβάται και κάποιος για εμένα…να ξέρει πως δε θα τα βγάλω πέρα….πως μπορεί ρε παιδάκι μου να πέσω και κάτω…..να τσαλακωθώ..αλλά πάλι δε το κάνω γιατί σκεφτομαι τους άλλους…μη και τους στεναχωρήσω..μη δίξω αδυναμία….μη τελικά δουν πως δεν είμαι έτσι όπως λένε …μήπως και δε το εγκρίνουν….χα!!!τόσα χρόνια κόπος για να γίνω ότι ακριβώς εγκρίνουν όλοι όσοι με περιβάλουν δε γίνετε να παει χαμένος….
ίσως κρύβομαι πίσω από πρόσωπα και καταστάσεις..ισως με τρομάζει το είδωλο μου στο κάθρέφτη γιατί απλά δεν με αναγνωρίζω..ίσως να βλεπω το μαύρο βορβορο μου ….δλδ εμένα….εμένα που ξεχνάω να με αγαπάω….δε πειράζει αντέχω εγω ….εξάλου από πάντα ο μεγαλυτερος μου φόβος ήταν ο πόνος -της ψυχής- όχι ότι με πόναγε δε το άγγιζα από φόβο μη και αυτό εξαπλωθει λες και ήταν κάτι κολλητικό…αν πονάς για ένα θα σε πονάνε όλα….μπούρδες…ντόμινο είναι????
"….και αυτά στα λέω γιατί πραγματικά ανησυχώ πολυ για εσένα…ειλικρινά με τρομάζει όλο αυτό….νιώθω πως θα κανεις μπαμ και δε ξερω πως θα εισαι όταν γίνει όλο αυτό…"
αυτά μου είπε ένα από τα πιο δικά μου άτομα…χθες…και έχει τόσο μα τόσο δίκιο….τα σκέφτομαι αυτά και όλα τα άλλα είναι νύχτα..και τις νύχτες επιστρέφει..κ δε αφήνει να ηρεμίσω….ουτε να κοιμηθώ..είναι η πληγή μου..είναι ο μαυρος μου ο βόρβορος…ειμαι εγω??
πρωί κατά τις 7….πέρνει τα κλειδιά….κλείνει τη πόρτα και φευγει…ψάχνει τη τσάντα της…κινητό…όκ…. συνδέει το hands free , ανοιγει το ραδιόφωνο ακούει ένα από τα αγαπημένα της "το προσκυνητή της αγάπης" και αμέσως τον σκέφτεται….κοιτάει το ρολόι της..ωχ…."7+11 να τον ξυπνήσω….θα αργήσει" μονολογεί…."αλλά ας ακούσω τον ύμνο και μετά , σκέφτεται…μετά από 10 λεπτά…
Φ-μακια μου ξυπνα…
Σ- μμμμ ….πονάει το στομάχι μου
Φ- έλα άντρα μου σήκω….ε??τι έχεις τι σε έπιασε??
Σ-μάκους????ειμαι πολύ θυμωμένος..άσε με…
Φ-γιατι???καλέ τι έπαθες??μάκια μου είσαι καλά??
Σ-όχι δεν έπρεπε σου λέω με ακούς??
Φ-παύση…δεν απαντά προσέχει μη τη πατήσει κανα αμάξι καθώς διασχίζει το δρόμο…
Φ-αγάπη έλα δε σε άκουγα τι έχεις τώρα μου λες??
Σ-Άκου εκεί…..να ανεβαίνουμε σε μηχανάκια…
Φ- αγάπη μου τι λες????με τον Ε.ήμοθν και με πήγε λίγο μόνο πιο κάτω..στη στάση αφού ήταν στο δρομο του
Σ-δεν απαντά (αφρίζει μάλλον)
Φ-αγάπη μου είσαι χαζό(τη πιάνει το ναζιάρικο)αφόυ ο Ε.είναι 5 χρόνια με τη Ν. και το ξέρεις πάρα πολύ καλά….τι είναι αυτά που λες,Ε??
Σ-τι????να περπάταγες γάτα…να περπάταγες….ακου εκει πέρναγε τυχαία από κει…..
Φ-να σου πω αυτό αγκίζει τα όρια της ψυχασθένειας…να το κοιτάξεις…μα καλά τι σε έχει πιάσει????\
Σ- τι με έχει πιάσει???δ θέλω η κοπέλα μου να ανεβαίνει σε μηχανες….
και απαντάει με ένα πονηρό χαμογελο….
Φ-αααα οκ..άλλη φορά θα λέω "sorry E. μου μόνο αν ειχες το αμάξι. ο Σ. μου φοβάται κ δε θελει να ανεβαινω σε μηχανάκια"….
Σ- ΟΧΙΙΙΙΙ!!!!ΔΕΝ ΕΝΝΟΥΣΑ ΑΥΤΟ ,απανταει έξαλλος …."Να μη μπαινει ουτε σε αμάξια με άλλους χωρίς τον άντρα της , εννούσα"λέει παίρνωντας βαθιές ανάσες….
Φ- Τότε αγάπη μου (συνεχίζει χαμογέλωντας αλλά με πολύ αθώο ύφος…) έχουμε ένα πρόβλημα…..από εδω και στο εξής δε θα μπορώ να πηγαίνω στη δουλειά μου, γιατί μπαινω σε τρενα , λεωφορεία, τρόλεΪ , και δεν ειναι ο άντρας μου μαζί…επίσης ούτε σε κτελ…χμ………….
Σ-γάτα…………….κατάλαβες τι εννοώ….
Φ- όχι τι???κάνω κάπου λάθος??
Σ-΄παύση
Φ-αγαπη κοιτα να συνέλθεις ….τα???
Σ- ειμαι θυμωμένος
Φ- ξύδι….
Σ- ΞΥΔΙ???
Φ- ΝΑΙ….γιατι ούτε τπτ έκανα , ούτε δικαιωμα σου χω δωσει ποτέ και ο Ε. ειναι φίλος…πολύ καλός μάλιστα κ το ξέρεις…
Σ- γάτα με ξέρεις…..τσαντίστηκα…..
Φ- τσαντίστηκες…εεε..δε μπορώ να κανω τπτ για αυτό…
Σ-α, έτσι????
Φ- ναι..δλδ τι άμα πετάν οι μύγες κ σε ενοχλούν φταίω και γι αυτό?? απαντάει θυμωμένη και σπρώχνει τη πορτα…"λοιπόν ετοιμάσου και πάρε με τηλ..μη με ξεχάσεις ναι??
Σ- οκ…άμα το θυμηθώ……θα σε τηλ
Φ-οκ ..και γω άμα θυμηθώ ποιος θα ναι αυτός παίρνει τηλ θα απαντήσω……
λέει και μέσα της σκέφτεται είναι 2 του μηνός…στο μυαλό της τριγυρνούν οι στίχοι "κάποιος είπε πως ο έρωτας για μια στιγμή κρατά..αύριο βράδυ θα ναι αργά…"
ίσως….
να είμαι αμελής……..
ίσως….
να πληγώνω όσους αγαπώ με την απουσία μου…..
ίσως….
να πιέζω με τη παρουσία μου….
ίσως….
να μην πρέπει να κανεις όλα όσα περιμένω να κανεις για εμένα
ίσως….
να μην θες να τα κάνεις…
ίσως….
να μη σημαίνω τόσα πολλά για σένα…
ίσως….
να σημαίνω και να μη το καταλαβαίνω…΄
ίσως…..
να μη καταλαβαινεις εσύ…..
ίσως…
να μη θες να καταλάβεις….
ίσως….
να βλέπεις κατι που δε βλεπω εγώ….
ίσως…
να ξέρεις πιο πολλά…
ίσως….
να μη ξερεις και τίποτα….
ίσως….
να είμαι μια συνήθεια…
ίσως…
να βαρέθηκες…
ίσως…
να με βαρεθηκες….
ίσως….
ειναι από τις φορές που κουράζομαι και απλά παραπονιέμαι….
ίσως….
να έχεις μαθει τις σιωπές μου…
ίσως….
να θελω πολλά….
ίσως…
να λέω πολλά…..
ίσως…..
την ίδια ώρα να τρομάζω μη σε χασω και να τα παίρνω πίσω όλα όσα λέω….
ίσως…
να φταει μόνο που λείπεις και ξεχναω πως είναι να στο δίχνω….
ίσως….
να ειμαι εγωίτρια….
ίσως….
να είσαι και συ….
ίσως…
όταν νιωθεις πως "με έχεις"να αρχίζεις τα ίσως….
ίσως….
απλά αυτο να με τρομάζει…
ίσως…
απλά ετσι εισαι εσύ….
ίσως…
να μην καταλαβαινεις γιατί είναι έτσι….
ίσως…..
να μη καταλαβαίνω και γω….
ίσως……
γιατι έτσι είμαι εγω….
υγ.δε στο χω πει ξανά αλλά ακόμη περιμένω να διαλέξεις..ακόμη περιμένω την απάντηση που χω ζητήσει ξεκάθαρα και αντρίκια….σου μιλάω τόσες φορές μέσα στην ημέρα αλλά φοβάμαι να σε πιέσω να απάντησεις…μα και αυτη η "σιωπη" με τρομάζει το ίδιο…εσυ και γω μωρό μου δεν ειμαστε για τα ημίμετρα , έτσι δε σου λέω πάντα????ίσως….αυτό να φοβάμαι ίσως αυτό να φοβάσαι και συ…αλλά κρίμα να μείνουμε στο ίσως….Σ' αγαπάω πολύ και ας ξεχνάω πως ειναι επειδή φοβάμαι……
Καμάρια μου τι κάνετε???επεστρεψα λεμε….με τις καλυτερες στιγμές καρφωμένες μες το μυαλό κ προς το παρόν ειμαι ενας πολυ πολυ ήρεμος, πραος, αρνάκι λεμε ντε, άνθρωπος!!!!ναι ημουν κ γω εκει..ναι πήγα στο πιο…πιο ερωτικό νησί που μπορεί κανεις να φανταστεί…εκει που η άγρια ομορφια χανεται μεσα στη μαγεία του γαλάζιου και του ήλιου….ναι ειμαι πολύ χαρούμενη γιατί πηγα με τα πιο αγαπημένα μου άτομα και περασα απλά υπέροχα…..αλλα σε αυτό το θεμα θα επανέλθω κ με φωτο τώρα θα θίξω την θεική Ροδάνθη και τα λοιπά ευτράπελα…
καταρχήν η Ροδάνθη ήταν αρχικά κυρία πορκέ έφτασε ακριβώς στην ώρα της στο λιμάνι…εμείς ομως είχαμε και αγωνια τρομαρα μας και πήγαμε νωριτερα και τη περιμεναμε στο λιμάνι (τετοια καψουρα ειχαμεν)……όσο λοιπόν περιμέναμε, μας πιάνει τη κουβεντούλα ενα κατα 4 δεκαετιες μεγαλύτερο ζευγάρι που ομως έσφιζε από ζωή( όπως αποδειχθηκε και αργότερα ποικολοτρόπος)….και μιλαγαμε για τις ομορφίες του νησιου..εεε….χωρις να το καταλάβουμε και καθότι ήμασταν και ζευγάρια η συζήτηση ήρθε και στο πιο προσωπικο μας έδινε κ συμβουλες ο κ. θωμάς κ όλα καλά….εκεί καπου να σου κ η Ροδάνθη….λεμε αντε πάμε και εμεις πάμε να μπουμε μεσα κ γρηγορα για να πιάκομεν και καμιά θεση…πανε λοιπόν τα amore μας σα κύριοι που ήτανε να φτιαξουν βαλίτσες εκείνοι και μεις να παικομεν τις θεσεις μας..οκ….πάμε και μας στέλνουν όλους έξω…στο κατάστρωμα έξω αδερφες μου….στο καστρωμα!!!! όπα λεω τι έγινε??εξω θα τη βγαλουμε καλέ?anyway..πάμε κ βλέπουμε…πάμε καθόμαστε….δε παιρνάν 10 λέπτα να σου και ο θειος…..με σκουντάει το παπακι μου κ λεει "μαρή ο μπάρμπας…να τονε χαιρετίσουμε?" έλα άστον , λέω αλλά επειδή ήμανε κ ευγενική λεω άσε…ειναι αγένεια κ τους μιλαμε…τι το θελα…να σου κ μας κατσικόνονται….εν το μεταξυ οι Α.,Σ., Μ., να βράζουν και να σκουζουν μια σε μενα, μια στο παπί και μια στη Dolli πως δεν τον αντέχουν και μεις όμως εκει βλαμένα νομίζαμε πως θα έφευγε ο μπάρμπας από μονος του κ οτι απλα ήτανε πολυλογάς…….μα τπτ 2 ώρες περασαν κ αυτός εκει….καπου εκει με κεφάλι κουδούνι απο τη Ροδάνθη που χε αρχίσει τα τσαλίμια και από το μπαρμπα που σε το βουλωνε, λέω κ γω παμε να ρωτήσουμε γιατι δε μας αφηνουν κάτω???κάπου μεσα ντε τραβάω το παπί και μου λέει "μαρή ο θειος ειναι μπήχτης..στη πέφτει"το καταλαβα τις λεω..και συμφωνούμε να κάνουμε του κοιμισμένους….βρίσκω θεση και τροπο να πάμε κατω στο σαλόνι τη Ροδάνθης πορκέ το χαμε δαγκώσει και αμέσως χώνομαι στην αγκαλία του Σ. μου να μπας και ξεκουμπιστεί ..πέρνω και μια εσάρπα και ταμπουρώνομαι από πάνω εως κατω σα καλόγρια να μη χαζέυει τα πόδια, κτλ και κανω πως κοιμάμαι, ζαλίζομαι κτλ…να σου και ο μπαρμπας.."τι έπαθες καλέ???αχου κρυώνει???γιατί καλέ…άχου καλέ σου φυγε η αλυσιδα από το ποδαράκι???(ουτε που το χα καταλάβει)αχου καλέ κ τωρα??δε θα ναι όμορφο.." και απλώνει το χερι και με αγγίζει στο μάγουλο…εγω να χω μενει μαλάκας και να μην επικοινωνώ ο Σ. ετοιμος να τονε σπασει στο ξύλο….και δε μιλαω και χώνομια πιο βαθιά στην αγκαλιά του καλού μου και κρύβω κ το πρόσωπο μου…..δε μπορούσα να γυρίσω κ πλάτη..αυτός σε λίγο θα μου έπιανε να μη πω κ τι….εκει αναλαμβάνει το αμόρε μου και τονε βάζει προσωρινά στη θέση του…..κάτι η ροδάνθη που κουνούσε υπέροχα κατι ο μπάρμπαςπου καραδοκούσε… που να κοιμηθω…και αρχίζω να λύνω σταυρόλεξα.. να σου κ ο μπάρμπας….ρητό του μάλλον ήταν ο επιμένων πηδά!!!"ξυπνησε"μου λέει και απάνταω όχι κοιμαται..εκει κάπου ακούω ότι θα βάλει ταινια το STAR και λεω παιδες παμε να τη δουμε….να σου και ο θειος…..μέχρι αν θελω να παω να κοιμηθω στη καμπινα μου πε….είπε και το συνθηματικό" πάω έξω για τσιγάρο"
αλλά τπτ..με το τετοιο στο χερι εμεινε… ξανάρχεται και μεις βλεπαμε φωτο που ειχαμε βγάλει…ξαναλέει σε εμενα "να σου φερω τραγουδάκια να ακούσεις??εχω πολύ ωραια…" εεε αυτό ητανε αναλάβανε οι υπόλοιποι πια… το παπακι μου μια ηρεμουσε το Σ. μου, και μια επιανε το τσόκαρο και περιμενε τη κατάλληλη στιγμή να του το φερει καπέλο…αφόυ τον δίωξανε έκοβε βόλτες τριγυρω μας και έρχεται καποια στιγμή και λεει παιδιά να κεράσω ενα σουβλάκι??καλά μιλάμε για πολύ μαλάκα τελικά…..δλδ αυτό δεν υπαρχει..ο μπαρμπα θωμας, η Ροδάνθη που κουνούσε υπέροχα και ήτο και γρηγορη αφου μονο 13 ώρες έκανε και άργησε δλδ μια μερα…το προσωπικο που μας εδιωχνε από το σαλόνι κατω για να μας πάω έξω να το δαγκώσουμε….ο τυπος επάνω με τα σουβλάκια που δε τη πάλευε μία και μέχρι να τυλίξει το σουβλάκι έιχε παγώσει και γω δεν ειχα παι όρεξη να κανω μαμ….και από τη γκρινια και τα μπινελικια μου δωκε και ένα δώρο….όλα ανακατεμένα….έτσι για να μου θυμίσουν πως επιστρέφω στη σκληρή πραγματικότητα……αβε Σαντορίνη mia!!!!θα ξαναρθώ!!!
|
|
marimarivi