Categories

το Χαλικάκι μου

xalikaki

alex kilbee205

alex kilbee 205

!

Ζω σε έναν άλλο κόσμο. Ξαφνικά ένα σημείωμα που θα βρω ή ένα mail, με κάνουν να σκεφτώ παραπάνω απ’ ότι χρειάζεται. Δε κατανοώ τι μου συμβαίνει. Βλέπω το σημείωμα ενός φίλου στο ψυγείο και σκέφτομαι γύρω απ’ αυτό επί ώρες. Μετά θυμάμαι έναν πρώην συνάδελφο και φτιάχνω εικόνες απ’ τη ζωή του. Δεν έχω [...]

please take your seat

please take your seats

Συναισθηματισμοί για ένα σπίτι( τί μου συμβαίνει?)

Πρώτη αντίκρυσα την πόρτα σου. Ήταν μια μεγάλη, ξύλινη πόρτα με το χαρακτηριστικό στενόμακρο παραθυράκι με όμορφα κάγκελα. Εκεί κρέμασα ένα στεφάνι με αποξηραμένα φρούτα και λουλούδια- για τύχη. Μου άρεσαν οι μεγάλες λευκές πόρτες σου-όλες με τζάμι και όμορφα ασημένια πόμολα. Όλα παλιά. Και το κόσμημά σου ήταν η παλιά μπανιέρα, με τα υπέροχα [...]

fucking wet weather

Αυτές οι μέρες είναι αλλόκοτες και δεν είναι απ’ αυτές που δε θα θυμάμαι για όσο αναπνέω. Διανύω- το ξέρω καλά- μια περίοδο αλλόκοτη. Τρελές μέρες. Η υγρασία των ημερών θα μείνει κι αυτή χαραγμένη στη μνήμη μου. Γιατί, πολύ απλά συνέπεσε χρονικά με την προετοιμασία για τη μεταφορά μου στην Εστία-κομβικό σημείο της Ζωής [...]

the fountain -part II

«Δεσποινίς, γιατί είστε τόσο θλιμμένη?»- «Χθες πέρασα την πιο όμορφη ημέρα της ζωής μου»- «Μα, αυτό θα έπρεπε να σας χαροποιεί»-«Ναι, αλλά τελείωσε. Δεν έχω τίποτε άλλο να περιμένω πια.»- «Καινούριες χαρές θα σας βρουν»- «…αν πρώτα μεγάλες δυστυχίες μ’ επισκεφθούν…»

 Είναι τα μάτια του ή το πάτωμα βρώμικο?

“Death is a Disease”

“Death is the road to [...]

blast from the past- για όλα φταίει η απαίσια υγρασία…

Αύγουστος του 2003. Στο Λονδίνο, με καύσωνα. Φορούσα τα πιο νησιώτικα ρούχα μου, που κολλούσαν πάνω μου από την υγρασία. Όλοι μιλούσαν για την ανυπόφορη ζέστη. Χρόνια είχε να δει τέτοιες θερμοκρασίες η πόλη-για να μη πω η Χώρα ολόκληρη. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα τόσο έντονα την υγρασία σ’ αυτή την πόλη. Τον [...]

listen

Τα μάτια κοιτούν κάτω και κρατά το τσιγάρο με χέρι σχεδόν παγερά ακίνητο.
Αποφάσισε να φτάσει σπίτι, όχι χρησιμοποιώντας τα πόδια του, αλλά κυλώντας το κορμί του. Στο τέλος δε μέτρησε πληγές, αλλά απηυδησμένους ανθρώπους να τον κοιτούν.
Δε θυμάται πότε, πόση ώρα έχει στον αέρα.Ούτε πότε ξεκίνησε η ελεύθερη πτώση. Εκεί, στο κενό, την συναντούμε και [...]

fly me

fly me