|
|
Χωρίς να θέλω να θέσω καινούριο θέμα για να ξεφυσάμε όλοι μαζί (βλέπε καύσωνας), δε μπορώ να μη γκρινιάξω, αν όχι απλά να εκθέσω δημοσίως τη θλίψη μου, για τις πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα. Ο παράδεισός μου, το Πήλιο, καίγεται. Αν θέλουμε να μιλήσουμε ρεαλιστικά, καταστράφηκε ολοσχερώς. Τη στιγμή που σας γράφω ακούω στο [...]
Είναι πολύ νωρίς για το πρώτο mochito? Εάν έχεις βάλει αγγλική δόση ρούμι, ίσως όχι.
Σκεφτόμουν αυτά που έχω γράψει τελευταία, κάποια σχόλια που μου κάνατε και το χθεσινοβραδυνό post του thios. Ε, δε μου πέτυχε και το φαϊ, δεν ήθελα πολύ… να'το το mochito.
Όταν ήμουν 20, ήμουν πολύ μπερδεμένη (εντάξει… νέτα fucked up). Θυμάμαι πως [...]
Μεγάλη παράνοια. Νυστάζω πολύ και στη δουλειά είναι πολύ βαρετά. Περιμένω να περάσει η ώρα, να φτάσει η ώρα της παράστασης να τελειώνω. Σκεφτόμουν να φύγω διήμερο αλλά το ξανασκέφτηκα. Τελικά λέω να κάτσω σπίτι και να περάσω τις ώρες μου παίζοντας χαρτιά, διαβάζοντας και κάνοντας χαρούλες όπου σταθώ κι όπου βρεθώ στο μουσάτο( δε [...]
Όλοι συνεχίζουν να μιλάνε για τη ζέστη. Εγώ αυτό που έχω να σας πω είναι πως περνάω πάρα πολύ καλά ΕΞΩ απ’ τη δουλειά. Πρώτη φορά στη ζωή μου συνειδητοποίησα πως δεν είμαι εργασιομανής. Πως το μόνο που με νοιάζει είναι να κάνω μόνο τα απαραίτητα. Τόσα χρόνια ήμουν το κλασσικό θύμα εκμετάλλευσης στον εργασιακό [...]
Aυτές τις μέρες, θα τολμούσα να πω πως ήμουν πιεσμένη. Μέσα σε όλα αυτά το αυτόματο μηχάνημα αναψυκτικών υπεξαίρεσε 1,5 ευρό απ’το micho. Το κούνησα, το χτύπησα, τίποτε. Αυτό με σημάδεψε… Υποθέτω μου άξιζε, γιατί πέρυσι είχα βρει ένα κόλπο και με 50 σεντς μου έβγαζε 2 κουτάκια. Έτσι, προσπάθησα να κατευνάσω την οργή μου, [...]
Είμαι στο σταθμό. Πλησιάζει ένα τρένο που γράφει πάνω «Μέγαρο Μουσικής». Το σκέφτομαι για λίγο… Λέω… «μα δεν είναι τερματικός σταθμός, γιατί είναι γραμμένο ως προορισμός? Δε θα’πρεπε να γράφει Αιγάλεω?» Μπαίνω μέσα στο τρένο. Άδειο. Ελάχιστοι, άλλωστε, περίμεναν στην αποβάθρα. Είχα καιρό να μπω σε τρένο της γραμμής «Αεροδρόμιο-Αιγάλεω» και να μην έχει κόσμο, [...]
Πως τα πάμε, ζεσταινόμαστε? Εγώ, παιδιά, μια χαρά… Είναι που δε βγαίνω και πολύ έξω, το έχω περιορίσει. Στο σπίτι κάνω μπάνιο ανά μία ώρα- το κλιματιστικό δε το ανοίγουμε, το παίζουμε σκληροί οικολόγοι και καλά…- και στη δουλειά χρειάζεσαι μπουφάν απ’ το ψύχος του air condition. Κατα τα άλλα μες την καλή χαρά(είπαμε, ό,τι [...]
Στο τρένο ρεσιτάλ ψυχαναγκασμού- δεν είναι νέο αυτό… το νέο θα ήταν αν αντιδρούσα διαφορετικά. Βγαίνοντας από το σταθμό, ένας νεαρός προσπαθεί να πείσει κάποιον πως με τη δουλειά του θα μπορεί να πληρώνει ενοίκιο και ρεύμα. Πολύ αμφιβάλω, αλλά δεν είναι δική μου υπόθεση να μπλεχτώ. Ένας τυφλός προσπαθεί να βρει την είσοδο- κανείς [...]
Σαν καλό κορίτσι ακούω όλο το back to black της amy winehouse ξανά και ξανά, όπως όλος ο πλανήτης τους τελευταίους 4 μήνες.
Προσέχω πάλι τη διατροφή μου.
Ονειρεύομαι τις διακοπές μου, ως γνήσια Ιδιωτική Υπάλληλος.
Είμαι έτοιμη για καυγά-όπως πρέπει σε μια ταλαιπωρημένη απ' τη δουλειά νέα.
Έχει ξεθαρρέψει το μητρικό μου- μεγάλη ζημιά…(?)
Αρχίζουν και με εκνευρίζουν τα [...]
|
|