|
||||||
So messed up I want you here11 comments to So messed up I want you here |
||||||
|
Copyright © 2010 Shoot the Dwarf - All Rights Reserved |
||||||
|
||||||
So messed up I want you here
11 comments to So messed up I want you here |
||||||
|
Copyright © 2010 Shoot the Dwarf - All Rights Reserved |
||||||
michos
Ο χρόνος χαρακτηρίζεται ως πανδαμάτωρ επειδή μπορεί να δαμάσει τα πάντα, όχι όμως και να τα εξαφανίσει. Το να φύγουν αυτές οι πληγές, τα συναισθήματα, είναι σαν να παραδεχόμαστε πως έχει πραγματικά χαθεί το πρόσωπο που νοιαζόμασαν και δεν είναι πια μαζί μας. Αυτά είναι που το κρατούνε ζωντανό στις μνήμες μας.
Ή μπορείς απλά να αποδέχεσαι αυτά που συμβαίνουν και να κρατάς τα καλά στο μυαλό σου ώστε να μην περισσεύουν αποθημένα και τέτοια ενοχοποιητικά συναισθήματα. Καλό είναι, ακόμη, να συγχωρούμε τον εαυτό μας για τα λάθη που έχει κάνει προκειμένου να αποδεχτούμε κάτι τόσο αδυνηρό.
“euaisthita rouxa needs euaisthito programma pluntiriou”..
nice post..
Άσε , δεν λέω τίποτα μην το χαλάσω το feeling..
Όσο σε διαβάζω τόσο περ/ρο κολλάω.
Πολύ μου αρέσει που συνδιάζεις τα κείμενα/σκέψεις σου με φωτογραφίες.
Σε νιώθω…αχ πόσο σε νιώθω…
panw pou diavazw to prohgoumeno kai eimai etoimos na erthw na sou kounhsw xaroumena thn ouritsa, mou petas afto.
adiko vre koritsi! logiko isws, pantws. ta fantasmata mas ta kouvalame panta. kalo einai omws na tous symperiferomaste opws o john nash (sto telos thn tainias estw)…
όχι δεν φεύγει. οι πληγές όμως κλείνουν κι αφήνουν σημάδια, που κάποια στιγμή κάποιοι τα βλέπουν και τα ψηλαφούν, κι έτσι μετά δεν ντρεπόμαστε για τις πληγές μας.
ούτε τα φαντάσματα, ούτε οι πληγές είναι κάθε μέρα εδώ- τουλάχιστον φαινομενικά. Έρχονται, όμως κάποιες στιγμές που απλά η απουσία είναι ιδιαίτερα αισθητή. Στις μεγάλες χαρές και αυτές τις κάποιες φορές που η αγκαλιά λείπει τόσο πολύ.
nice
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ
“Στίχοι που ίσως γίνονται τραγούδια – και Σχόλια”.
Φτωχόπαιδο
Θλιμμένο μου φεγγάρι εσύ φτωχόπαιδο
καμάρι της δουλειάς και λεβεντόπαιδο
το μέλλον σου θολό, σε κάνει και λυπάσαι
αλλά με την καρδιά που έχεις μη φοβάσαι
Τ΄ αμόνια της ζωής καλά σε σμίλεψαν
κι αυτοί που δε σε θέλουνε σε ζήλεψαν
που τα ΄χουν όλα στη ζωή, μα δε σου μοιάζουν
αγνές ψυχές σαν τη δική σου τους τρομάζουν
Τα μάτια σου φτωχόπαιδο σήκωσε απ΄ τη γη
κι αν τώρα έτσι φέρεται άκαρδα η ζωή
θα δεις πως θα γλυκάνουνε οι πίκρες στην καρδιά
μια ΄γάπη που δεν ξέρεις, θα σου φέρει τη χαρά
Σχόλιο
Υπάρχει περίπτωση που να μην έχεις τίποτε από τα υλικά αγαθά αλλά να είσαι τόσο πλήρης εσωτερικά και να νοιώθεις πως έχεις τα πάντα;
Οι αληθινά πνευματικοί άνθρωποι, οι οποίοι είναι οι μόνοι που μπορούν κυριολεκτικά να κατανοήσουν τη ψυχή των άλλων, λένε πως αυτό το έχουν πετύχει πολλοί στη ζωή τους.
Ερώτηση : Γιατί να τους πιστέψουμε;
Απάντηση:Γιατί να μην τους πιστέψουμε;
Όμως γιατί να παίξουμε το παιχνίδι των ερωτοαπαντήσεων; Μήπως είναι καλύτερα να ψάξουμε το θέμα για να βεβαιωθούμε τι πραγματικά συμβαίνει;
Θα μου πεις τώρα! Τι μας λες ρε φίλε; Για τέτοια θα ψάχνουμε; Ξέχασες πως αύριο έχουμε να πάμε μαζί σου σε 50 μαγαζιά να ψάξουμε για μπότες και μαγιό. Θ΄ αφήσουμε το ψάξιμο της μπότας και του μαγιό για να ψάχνουμε χαζομάρες;
Με τα χρυσάφια που φοράς
Με τα χρυσάφια που φοράς
τον εαυτό σου ξεγελάς
γι΄ αυτό και δε συνάντησες
αληθινές αγάπες
Με τα χρυσάφια που φοράς
ματιές επάνω σου τραβάς
αλλά καμιά δεν κράτησες
παντοτινά δική σου
Αν θες να σ΄ αγαπήσουνε στ΄ αλήθεια
τον πλούτο να τον έχεις μες τα στήθια
διαμάντι αν δεν κάνεις την καρδιά σου
θα ΄χεις πάντα μια ψευτιά στην αγκαλιά σου
Σχόλιο
Ο άνθρωπος γεννιέται γυμνός. Δεν έχει τίποτε επάνω του, ούτε χρυσάφια, ούτε πονηράδα, ούτε φιλοδοξία ούτε τίποτε.
Στην πορεία του χάνει την αθωότητά του και γίνεται δούλος των υλικών αγαθών. Χάνει την αγνότητά του και γεμίζει ανεκπλήρωτα κενά τα οποία πρέπει να βρει τρόπους για να τα καλύψει.
Το μωρό παίζει με μια ψεύτικη πάνινη μπάλα και το ευχαριστιέται γιατί η ψυχούλα του είναι αθώα και οι αθώες ψυχές δεν έχουν ανάγκη από επιδείξεις κ.λ.π., είναι ταπεινές.
Σε μια κοινωνία όπου εξυπνάδα θεωρείται να μπορείς να ξεγελάς τους άλλους και να γίνεσαι ανώτερός τους, είναι λογικό οι ανασφάλειες και τα κενά να αυξάνονται.
Αν όμως, λέω αν, σκεφτόμασταν πως όταν θα φύγουμε για το μεγάλο ταξίδι, θα είμαστε και πάλι γυμνοί όπως γεννηθήκαμε, τότε τι θα απαντούσαμε; Ας υποθέσουμε πως ίσως μια μέρα λογοδοτήσουμε για ότι κάναμε. Ποιον θα είχαμε να μας υποστηρίξει; Στο μεγάλο ταξίδι μας είμαστε μόνοι. Ούτε τους δικηγόρους μας θα έχουμε δίπλα, ούτε τις μεγάλες γνωριμίες μας, ούτε τον πλούτο, ούτε τους δικούς μας κι ούτε κανέναν. Τι γίνεται τότε λοιπόν; Τι αξίζει λοιπόν περισσότερο σ΄ αυτή την πρόσκαιρη ζωή; Μήπως το να αγαπάμε αληθινά; Όταν δυο άνθρωποι αγαπιόνται αληθινά, τι έχουν να φοβηθούν;
Το μυστικό της αληθινής αγάπης είναι ότι δε σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι ή η κοινωνία. Η αληθινή αγάπη δεν έχει ανάγκη από σχόλια. Όλο το βασίλειό της βρίσκεται μέσα στην ανθρώπινη καρδιά.
Αγριμάκι
Αγριμάκι των δρόμων και των φαναριών
πλασματάκι τρελών και άκαρδων καιρών
τ΄ αχτένιστα μαλλιά σου που πλέκει ο αέρας
μας δείχνουν τη ντροπή και ποιος είναι το τέρας
Αγριμάκι με την κρυστάλλινη καρδιά
ένα χάδι ζητάς και λίγη ανθρωπιά
εμείς δε σου τα δίνουμε και στεναχωριέσαι
γι΄ αυτό μη νοιώθεις τύψεις, όταν μας καταριέσαι
Την ίδια τη ψυχή να ΄χεις σαν μεγαλώσεις
άπονο μη γίνεις, όσο και αν πονάς
την όμορφη καρδιά σου να μην την προδώσεις
άνθρωπος να μείνεις, μη γίνεις σαν και μας
Σχόλιο
Όλοι έχουμε άποψη για τα παιδιά των φαναριών. Άλλοι μιλάνε με αγάπη γι΄ αυτά και μερικοί ισχυρίζονται πως μας εκμεταλλεύονται και μας εξαπατούν. Την ουσία όμως πόσοι τη βλέπουμε; Είναι παιδάκια, αγνές ψυχούλες! Είναι άνθρωποι! Η κοινωνία (εμείς) τι κάνουμε γι΄ αυτά! Βρε δε ντρεπόμαστε λίγο! Τα παιδάκια μας φταίνε; Εμείς φταίμε! Πότε θα το καταλάβουμε αυτό; Που πήγε το χρέος προς την ανθρωπότητα και την οικουμένη; Μήπως ο σύγχρονος υλικός παροξυσμός μας πήρε τελείως το μυαλό;
Αφύτρωτο λουλούδι
Δεν άνθισες ποτέ σου, λουλούδι της αγάπης
τη γλύκα, σου την έκλεψε ο ίδιος ο Θεός
χτυπήθηκες στη ρίζα σου, δίχως να προλάβεις
για λίγο να πετάξεις, κι ήσουν σταυραετός
Το πιο ΄μορφο παιχνίδι, για σένα κόρη, γιε μου
δε θα κρατάς στα χέρια, στις παιδικές γιορτές
αφύτρωτο λουλούδι, αγέννητε αετέ μου
μη κλαις, θα βρούμε τρόπο να έχεις ότι θες
Χωρίς εσύ να θέλεις, χωρίς εσύ να φταις
έγιναν οι καρδιές μας σαν σίδερο βαριές
δεν έχουν λόγια να σου πουν, μ΄ αν σε παρηγορεί
ποτέ σου δε θα ξεχασθείς, λατρεύτηκες στη γη
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ»
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ http://www.e-shop.gr
(ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΓΡΑΨΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΥ ΙΣΩΣ)
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ENTER,
ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ