|
||||||
white as black10 comments to white as black |
||||||
|
Copyright © 2010 Shoot the Dwarf - All Rights Reserved |
||||||
|
||||||
white as black
10 comments to white as black |
||||||
|
Copyright © 2010 Shoot the Dwarf - All Rights Reserved |
||||||
michos
Πωπω! Ανατρίχιασα!
Πόσο δίκιο έχεις! Όλοι μας θέλουμε μια δικιά μας φούσκα, ένα δικό μας χώρο, όπου κανείς και τίποτα δε θα μας αγγίξει παρά μόνο χρόνος.
Αδερφές και παλικάρια, γίναμε μαλλιά κουβάρια..
Μελαγχόλησα. Απο τα ύψη έπεσα πάλι :-/
asxeto (ws synhthws) alla to diko sou parathyro to fantazomouna me myristika, vasiliko, amaintano, kai tetoia, pou na prosthetoun arwma sta faghta sou. oso gia th skhnh. me ekane na skeftw thn anagkh mas na prospathoume na klepsoume ligh apo thn aura anthrwpwn pou mas fainontai atsalakwtoi, h apo emas ligotero tsalakwmenoi. me ligotero h perissotero diakritiko tropo, analoga me to vathmo ths anagkhs mas kai ths diakritikothtas mas.. (asynarthsies, asynarthsies, asynarthsies..)
Κάτι τέτοια βλέπω γύρω μου και σιχαίνομαι, πραγματικά.Και θυμώνω.
)
Το μόνο καταφύγιο είναι το “σπίτι″ σου και ως υλική υπόσταση αλλά και ως όλα τα άλλα, όπως οι άνθρωποι που αγαπάς, η ποιότητά σου, τα όνειρά σου, οι αναμνήσεις, οι αξίες σου κλπ κλπ…
στη κουζίνα ολοταχώς…περιμένω φαγητό (teaser=κοιλιόδουλος).
Αποψε μυριζει (μεσα μου) ανοιξη, ακομα κι εδω…Λες;
Poli dinati eikona michos, se tetoies skines kalo einai to director’s cut…
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ
“Στίχοι που ίσως γίνονται τραγούδια – και Σχόλια”.
Οι σύγχρονες οι εποχές
Σπίτι, Τι – Βι και καναπές
αλήθεια που το πάμε
φεύγουν τα χρόνια αστραπές
και μεις απλώς κοιτάμε
Χρήματα, δόξα, προβολή
μικροί – μεγάλοι ψάχνουν
άγχος φορτώνουν τη ζωή
και τα μυαλά τους χάνουν
Λιβάδια και αστροφεγγιές
ποτάμια, λίμνες, χαραυγές
χαθήκαν οι ρομαντικές
στιγμές απ΄ τη ζωή μας
Οι σύγχρονες οι εποχές
αλλού μας πάνε εκδρομές
και μεις χωρίς αναστολές
πουλάμε τη ψυχή μας
Σχόλιο
Τώρα, το «σύγχρονος» είναι ευλογία ή κατάρα; Εγώ πραγματικά έχω μπερδευτεί.
Αν τα δάκρυά μου δε στερεύαν
Γεράκια αιμοβόρικα με βάρβαρη ψυχή
θάνατο σπέρνουν στην καρδιά μου
μωράκι μελλοθάνατο μου κάναν τη ζωή
ο πόνος στέρεψε τα δάκρυά μου
Πουλιά αρπαχτικά κτίζουνε κόκκινη φωλιά
μέσα στην όμορφη ψυχή μου
τα δάκρυα και το αίμα μου, το κάνουνε μπογιά
βάφουν για πάντα τη ζωή μου
θα σβήναν του πολέμου τις φωτιές
θα πνίγαν όσους θα γυρεύαν
να πάψουν της αλήθειας οι φωνές
Σχόλιο
Τι να πεις; Οι ψυχανώμαλοι που φέρνουν πολέμους, φέρνουν δυστυχία και δάκρια.
Πόσα δάκρια; Αμφιβάλει κανείς πως είναι τόσα πολλά τα δάκρια που εάν γινόταν να τα μαζέψεις θα είχαν μεγαλύτερη δύναμη κι από ένα ορμητικό ποτάμι;
Μα έλα που τα δάκρια δε μαζεύονται και το πιο κακό από όλα είναι πως κάποτε στερεύουν.
Λάθος
Για ένα λάθος η ζωή μου πάει στράφι
τα όνειρά μου όλα σβήνουν σ΄ ένα ράφι
αραχνιασμένο και σκοτεινό
Μη μου μιλάτε για τη μοίρα με πονάτε
μη μου μιλάτε, σταματήστε να μιλάτε
όλα μου φταίνε και τα μισώ
Δεν έχω πια καρδιά και τόλμη να ζητήσω
αυτά πού ΄χουν χαθεί, κάποιος να φέρει πίσω
και να μιλήσει με το Θεό
Τι να την κάνω τώρα πια την ευθιξία
τι κι αν αλλάξαν πρόσωπα στην εξουσία
για κάποιο κόστος πολιτικό
Λάθος
που εσ΄ είσ΄ ακόμα δω
λάθος
που ζεις εσύ και γω δε ζω
λάθος
η ζωή μου στο βωμό
λάθος
όλο αυτό το μακελειό
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ «ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ»
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ http://www.e-shop.gr
(ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΓΡΑΨΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΠΟΥ ΙΣΩΣ)
ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ENTER,
ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ