Ξυπνάω.
Με σύμμαχο το φεγγάρι, κοιτάζω στα εσώψυχα των ανθρώπων. Μα το σκότος βαθύ. Έχω μια προσδοκία, πως λάμψη μπορεί να γεννηθεί μέσα τους, πως έχουν τη δύναμη αυτή.
Κι εσύ πως μιλάς γι′ αυτό; Έχεις μορφή ανθρώπου, η ψυχή σου άραγε δε θα είναι το ίδιο σκοτεινή με των άλλων;
Κλείνω τα μάτια μου.
o_magos