Μου πήρε πολύ ώρα, όχι τόσο για να φτιάξω το
τεστ αλλά για να βρω κάποιο site που να υποστηρίζει ελληνικά να το ανεβάσω.

Κάντε το τεστ
εδώ!

Επειδή το site δεν εμφανίζει αποτελέσματα, για
όσους το έκαναν σας τα παραθέτω εδώ!Πρώτα κάντε το όμως!

100-80 %

Συγχαρητήρια! Τι
κάνεις το βράδυ?! Είμαστε γεννημένοι ο ένας για τον άλλο, ΤΕΛΟΣ!

80-60 %

Συγχαρητήρια,
είσαι σε καλό δρόμο! Μερικά πράγματα πρέπει να τα βρούμε, αλλά μπορεί και να
επιβιώσεις ένα πρώτο ραντεβού μαζί μου χωρίς να φουντάρεις σαν τον Ζαχόπουλο!

60-40 %

Χμμμ, μάλλον δεν
ταιριάζουμε, εντάξει αν είχαμε βγει για καφέ δεν θα χαρακωνόσουν με το ποτήρι
του νερού από την βαρεμάρα αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα έλεγχες το ρολόι σου να
δεις αν δουλεύει και θα αναρωτιόσουν σε τι σύμπαν έχεις μπει που οι δείκτες του
ρολογιού κινούνται σε αργή κίνηση!

40-0 %

No way, μπορεί να λένε τα ετερώνυμα έλκονται,
αλλά μακριά από μας, αν αληθεύει αυτό που λένε για το άλλο μισό και για κάποιο
περίεργο αστείο της τύχης εσύ είσαι αυτό, τότε καλύτερα μόνος μου εγώ κι ο
πόνος μου!

Ακούω συνέχεια ή
πιο σωστά διαβάζω στα blogs του χωριού μας πως η AV έχει πάρει την κατιούσα. Λόγια του στυλ δεν είναι όπως ήταν
παλιά, είναι ένα lifestyle έντυπο πλέον, βαμμένο πράσινο πολιτικά με σαχλαμπούχλες για κυριλέ
ψευτο-trendy club ή εστιατόρια και γκεο-friendly μέρη.

Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του
φυσικά. Προσωπικά, στο παρελθόν διάβαζα μανιωδώς την AV από άρθα, μέχρι αγγελίες γνωριμιών,
τον τελευταίο καιρό (τον τελευταίο χρόνο βασικά) έχω φτάσει στο σημείο να την
ξεφυλλίζω και να διαβάζω μόνο 6-7 (8,9,10)στήλες που μου αρέσουν.

Καθώς την ξεφύλλιζα σήμερα λοιπόν, χάζευα τις
φωτογραφίες από την γιορτή που έκαναν όλοι οι συντελεστές της AV για την έκθεση των εξωφύλλων-έργων
τέχνης στο Μουσείο Μπενάκη. Τις κοίταζα καλά, μία-μία, διαβάζοντας τις λεζάντες
και τα χιουμοριστικά Σε είδα που είχαν γράψει. Και παρατήρησα πως οι
περισσότεροι συντάκτες είναι νέοι και νέες, μοντέρνοι, κεφάτοι, δεν ήταν τίποτα
τυχαίοι μουρτζούφληδες ψευτοδημοσιογράφοι τύπου Star, ένιωσα πως ήταν στο στυλ ακριβώς όσων
γράφουν, ότι όσο κι αν διαφωνείς ή ξενερώνεις με ορισμένα πράγματα τουλάχιστον
πρέπει να τους αναγνωρίσεις πως ό,τι γράφουν δεν το κάνουν για να ακολουθήσουν
την γραμμή του εντύπου, αλλά γιατί έτσι τα ζουν. Ή έτσι μου φαινόταν τουλάχιστον
από τις φωτογραφίες.

Δεν ξέρω πόσοι έχουν πάει στο ρετιρέ της AV στην Χαριλάου
Τρικούπη 22. Παλιά,
τον καιρό που διάβαζα μανιωδώς, έστελνα σε πολλούς διαγωνισμούς που
έκανε η AV και κέρδιζα δωράκια (όπως
συλλεκτικό σκούφο και βραχιολάκι Χάρι Πότερ, μπλούζα Big Fish,
εισιτήρια για θέατρο, βιβλία, cd La Sagrada Familia, ένα γαμάτο κόμικ
που δεν θυμάμαι τίτλο τώρα κι ένα κάρο άλλα) και είχα
περάσει πολλές φορές από τα γραφεία τους. Κάθε φορά που πήγαινα έριχνα
κλεφτές,
αχόρταγες ματιές μπας και δω και αναγνωρίσω κανέναν συντάκτη. Δεν
αναγνώρισα
κανέναν φυσικά, αλλά αυτό που με έκανε να χαζεύω κάθε φορά που πήγαινα
ήταν τα
φοβερά σχέδια-graffiti στους
τοίχους. Θα μπορούσες να τα χαζεύεις για ώρες. Κάτι που με έκανε να
καταλάβω
πως τα εξώφυλλα της AV, η
αισθητική-κόμικ πολλών σχεδίων και η υποστήριξη στους νέους καλλιτέχνες
δεν
είναι για να αποδείξει πως είναι ένα εναλλακτικό μοντέρνο έντυπο, αλλά
γιατί
πραγματικά γουστάρουν να βλέπουν τέτοια έργα. Και γουστάρουν να τα
βλέπουν τόσο
που γέμισαν και τους τοίχους των γραφείων τους με αυτά.

Απότι έχω καταλάβει η πολιτική της AV απέναντι στους bloggers
της είναι της λογικής από μακριά κι
αγαπημένοι. Και της λογικής όποιος καεί απτον χυλό, φυσάει και το
γιαούρτι.
Θυμάμαι που για λίγο καιρό έγραφε ο pitsirikos στην AV κι έγινε μια
μανούρα και χωρίσαν τα
τσανάκια τους και ο pitsirikos σαν ένας άλλος Τριανταφυλλόπουλος πήγε
στο blog του και έκραξε την AV. Δεν λέω μπορεί να είχε δίκιο, μπορεί
πάλι όχι, αλλά θυμάμαι που στο μένος του είχε πάρει την μπάλα και τους
bloggers που έγραφαν τότε στην AV γιατί είχε κάνει σχόλια του στυλ
«οι bloggers της
AV, που δεν τους
διαβάζει κανείς, γράφουν και παρακαλάνε να τους δώσουν μισό πεινιρλί»,
κάτι
τέτοια τελοσπάντων, ούτε που θυμάμαι, δεν είχα blog τότε άλλωστε. Μετά
την κατραπακιά
αυτή από τον pitsiriko, ουδεμία ουσιώδη αναφορά έχει γίνει στην AV για
τα blogs, πέραν των κατά καιρούς διαφημίσεων του στυλ
έχουμε 400 blogs και το
καλύτερο site. Η
μοναδική αναφορά θυμάμαι είχε γίνει πριν πολύ καιρό, όταν εγώ δεν ήξερα
καν τι
είναι το blog, στη στήλη συν
και πλην της Σταυρούλας Παναγιωτάκη όπου ανέφερε μερικούς από τους
αγαπημένους
της bloggers. Δεν θυμάμαι
ποιους είχε πει, τότε δεν ήξερα καν τι είναι blogs.

Με τα πολλά ανακάλυψα τα blogs της AV. Πιστεύω πως όπως την AV όσοι την πρωτοπάρουν ξεκινούν να
την διαβάζουν από την στήλη Μίλα μου βρώμικα και μετά προχωρούν στα υπόλοιπα,
έτσι και τα blogs της AV τα
διαβάζουν από το blog της nastazia
και μετά ανακαλύπτουν τα υπόλοιπα και ο καθένας διαλέγει τα αγαπημένα του.

Το blogging πέραν των κλασικών περί ψυχοθεραπείας και ψυχανάλυσης έχει
ένα μεγάλο καλό. Γράφεις όοοοο,τι σου κατέβει και μπορείς να είσαι σίγουρος ότι
κάποιος θα το διαβάσει. Π.χ. ξύπνησα, ήπια το γάλα μου, άνοιξα την τιβι,
χασμουρήθηκα, έξυσα τα @@ μου, πράγματα που δεν θα τα έλεγες όχι σε έναν
άγνωστο, αλλά ούτε στους κολλητούς καταλήγεις να τα γράφεις στο blog. Προσωπικά τρελαίνομαι για τέτοια ποστ,
καθημερινής κραιπάλης. Είναι επίσης ωραίο πως μέσω από τα blog γίνονται συζητήσεις για σοβαρά
θέματα και υπάρχουν αντιπαραθέσεις άλλοτε με επιχειρήματα, άλλοτε με βρισιές,
πάντα όμως με το μυαλό να δουλεύει. Και είμαι της άποψης πως όλες οι απόψεις,
ακόμα και οι πιο ακραίες πρέπει να ακούγονται. Γιατί καμιά φορά, μας πατάνε
κουμπιά, μας εξοργίζουν και δίνουμε κι εμείς την απάντησή μας.

Το δεύτερο μεγαλύτερο καλό είναι ότι το blogging εκτός από το ότι σε βάζει στο
τρυπάκι να σκέφτεσαι και να γράφεις, σε βάζει στο τρυπάκι να διαβάζεις και τα blogs άλλων, να συζητάς, να μοιράζεσαι
σκέψεις και να συμπαραστέκεσαι όπου χρειάζεται. Και μετά να πηγαίνεις σε blogoσυναντήσεις. Το τι γίνεται από τις
συναντήσεις και πέρα τα έχει αναφέρει εκτενέστερα ο thios σε ένα θρυλικό ποστ (κάτι για όργια
μίλαγε..!)

Να δώσω λοιπόν ένα μεγάλο respect στην Athens Voice, που με τα όποια άσχημά της έχει καταφέρει να είναι μια εφημερίδα που
είναι in να την
κουβαλάς παραμάσχαλα, respect στον άνθρωπο που κανονίζει τις εικόνες στα τελευταία ποστ και μου έχει
κρατήσει τόσο καιρό την cool φωτό μου από το χειρουργείο, respect σε Nastazia, michos, bolemeni kai sia, anastasia, vasia, xhna k_gerax cornflake girlDonnaBella swift (το κολλητάρι!) teaser rolling soul
Ovidius spacepuke cc crowerΕύα moi Carpe Diem piterpan1987
awake? fresko
xioni lonely
emilyzzz thios morfiecmec xameno vlavo coconut Bolivar maskou arifel CrazyMalkavian
RaiN Trikalos (is
the shit!, η καλύτερη γνωριμία που έκανα μέσα από τα blogs, λατρεία!) traversohappyfeet Petaloudoskiouros
eliaz frenitis zamora stilvi CYBERATHENIAN
HUMANITYBonnie and
Clyde  teodoros και όποιον άλλο ξεχνάω, respect σε εξωτερικούς bloggers όπως amorphis DeeDee fevis theadvocateoffreespeech,
respect σε όσους επισκέπτες αφήνουν σχόλια ή κουβεντιάζουμε μέσω
e-mail, respect
στην gomena
που καμιά φορά της τα ζαλίζω όταν της μιλάω συνέχεια για το blog, αλλά
ξεκαρδίζομαι με τα σχόλια της! respect σε όσους με διαβάζουν επισταμένα
από χώρες του εξωτερικού -άλλο πάλι κι αυτό- (σύμφωνα με το google
analytics) και τέλος respect σε όσους είχαν blog και έπαψαν να είναι
πλέον κάτοικοι του blogοχωριού μας αλλά δεν μας ξεχνάνε!

Αυτό το ποστ είχε εξαρχής σκοπό να καταλήξει σε
δυο πράγματα. Πρώτον, ότι ίσως η AV να μην έχει αλλάξει, αλλά να έχουμε αλλάξει εμείς και ο τρόπος με τον
οποίο αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε τα πράγματα και πως όσα παράπονα κι αν
κάνουμε θα είναι πάντα ένα έντυπο που αγαπήσαμε κι αγαπάμε (και αυτά τα γράφω
εγώ που παλιότερα είχα κράξει την AV κυρίως στην υπόθεση με τον πρέζα -ούτε η υπόθεση Κοσκωτά να
ήταν τόση κουβέντα που κάναμε γιαυτήν) και δεύτερον πως όσο έχουμε τα blog και γράφουμε δεν πρόκειται ποτέ να
είμαστε μόνοι…

Αφιερώνω λοιπόν
σε όλους ένα τραγουδάκι, Ι'm not alone dear loneliness.

Subscribe Free
Add to my Page

Υ.Γ.1 Αυτό που έλειπε
από το γλέντι στο Μουσείο Μπενάκη ήταν οι bloggers της AV.

Υ.Γ.2 Καθώς χάζευα
τις φωτογραφίες των συντακτών παρατήρησα την φωτό της Μελίτας Κάραλη και είδα
ομοιότητες με έναν παλιό γνώριμο! Ring a bell?

Το franchise του Ράμπο σε μια πρόταση.

Αν ένας άντρας-πολεμική μηχανή ξαφνικά
φλιπάρει, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μην ασχοληθείς μαζί του
ακόμα κι αν έχεις μια στρατιά από εκπαιδευμένους κι αρματωμένους τύπους γιατί
αφού πρώτα τους ξυλοφορτώσει μέχρι να πουν τον δεσπότη στρατιώτη, μετά θα τους
μαχαιρώσει με το 35ποντο μαχαίρι και θα ανατινάξει και την πόλη στην οποία
βρίσκεσαι.

Γνωριμία με τον
ήρωα.

Γνωρίστε τον Τζον
Ράμπο: Βετεράνος Ειδικών Δυνάμεων, έχει διαπρέψει στο Βιετνάμ, υποφέρει από post-traumatic stress λόγω των όσων
είδε κι έκανε στο Βιετνάμ. Μπορεί να επιβιώσει σε ένα δάσος για μήνες έχοντας
μόνο το 35ποντο μαχαίρι του και την στρατιωτική του ταυτότητα, ενώ μπορεί να σε
εξοντώσει με 17 φρικτούς τρόπους κι όλα αυτά καθώς σου κάνει χειραψία.

Βαθμός δυσκολίας.

Στο Πρώτο Αίμα
(Ράμπο 1) ο Τζον Ράμπο πιέζεται πολύ από έναν χοντροκώλη τοπικό αστυνόμο και
φτάνει στα όριά του. Αφού τρέχει να ξεφύγει για ένα ολόκληρο απόγευμα από τον
μπουχέσα σερίφη και τους μεσόκοπους συναδέλφους του σταματά μια στιγμή για να
σκεφτεί: «Για μια στιγμή, μόλις συνειδητοποιώ ότι είμαι ένας εκπαιδευμένος
γαμιάς-φονική μηχανή και με κυνηγούν 7 λούληδες μπάτσοι».

Τότε είναι που
καταρρίπτει ένα ελικόπτερο ρίχνοντάς του μόνο μια πέτρα, ενώ παράλληλα κατέβαινε
μια πολύ απότομη πλαγιά με κοφτερά βράχια-κάτι που πρέπει όλοι να παραδεχτούμε
πως είναι δύσκολο.

Αυτά δεν είναι
τίποτα μπροστά στο Ράμπο 2 όπου ξαμολούν τον Ράμπο σε μια Βιετναμέζικη ζούγκλα να
σώσει αιχμαλώτους. Όσο βρίσκεται εκεί ο Ράμπο σκοτώνει όχι μόνο Βιετναμέζους
αλλά και οποιονδήποτε Ρώσο στρατιώτη έτυχε να βρεθεί στο διάβα του. Κι ας μην
ξεχνάμε πως αυτό δεν ήταν στην αποστολή του, αλλά ακολουθώντας την νοοτροπία
«μιας και βρίσκομαι εδώ» ας τους καθαρίσω κι αυτούς. Μεγάλη ψυχή ο άτιμος.

Επειδή είχε
αρχίσει να γίνεται φοβερά καλός, στο Ράμπο 3 τον στέλνουν στο Αφγανιστάν αυτή
την φορά για να εξολοθρεύσει έναν ολόκληρο Σοβιετικό στρατό. Καθώς πυροβολεί
και σκοτώνει ορδές από τανκ, με κάποιο μυστήριο τρόπο καταφέρνει και δέχεται
μια σφαίρα. Κανένα πρόβλημα: αφού βγάλει την σφαίρα με το 35ποντο μαχαίρι του,
γεμίζει την πληγή με μπαρούτι και μετά της βάζει φωτιά, καυτηριάζοντας έτσι την
πληγή. Για να γίνει κατανοητή η μαγκιά του Ράμπο, θα το θέσω το θέμα με άλλη
οπτική: μιλάμε για έναν άντρα που για να γιατρέψει την πληγή την γεμίζει με
εκρηκτικά και την ανατινάζει. Αυτός είναι ο Ράμπο.

Η πιο καθοριστική
σκηνή.

Έχουν στείλει τον
Ράμπο στο Βιετνάμ να σώσει Αμερικανούς αιχμαλώτους, αλλά τον προδίδει ένας από
τους δικούς του ονόματι Murdock, ο οποίος πάνω στην κρίσιμη στιγμή εγκαταλείπει την αποστολή κι αφήνει τον
ήρωά μας πίσω στις εχθρικές γραμμές. Το κάθαρμα.

Ο Ράμπο τότε
συλλαμβάνεται από κακούς κομμουνιστές που φέρονται σαν Ναζί για κάποιον λόγο.
Οι κακοί θέλουν να αναγκάσουν τον Ράμπο να χρησιμοποιήσει έναν παλιό ασύρματο
και να πει στους Αμερικανούς πως όλα είναι εντάξει και να έρθουν να τους πάρουν
για να πέσουν έτσι σε παγίδα.

Ο Ράμπο όμως δεν
σηκώνει εκβιασμούς, ούτε προδίδει την πατρίδα. Ενώ τον έχουν καθισμένο με τον
ασύρματο στο χέρι και περιμένουν να παρασύρει τους καλούς σε παγίδα, Ο Ράμπο
χρησιμοποιεί το μικρόφωνο για να μιλήσει στον Murdock που τον πρόδωσε και να του πει το
θρυλικό: "Murdock, I'm coming to get you". Μετά χώνει τον ασύρματο στον φρουρό
πίσω του, βρίσκει την έξοδο από το στρατόπεδο μαχαιρώνοντας τους πάντες, ακόμα
και σκυλιά και μετά αρπάζει ένα πολυβόλο μεγάλο σαν αμάξι και σκοτώνει τον
οποιονδήποτε σε απόσταση 10 μιλίων.

Όχι, ποιος άλλος ήρωας θα
έκανε κάτι παρόμοιο.

Και άλλη μια
κορυφαία στιγμή είναι όταν ο καλός συνταγματάρχης που βοηθά τον Ράμπο έχει
πιαστεί αιχμάλωτος. Καθώς τον βασανίζει ο κακός, ο γαλονάς του λέει κάτι σε
στυλ, κάτσε να δεις όταν έρθει ο Ράμπο και θα γίνει το σώσε. Ο κακός του λέει
μα καλά ποιος είναι αυτός ο Ράμπο, ο Θεός? Και τότε ο συνταγματάρχης πετά το
κορυφαίο.

Ο Θεός συγχωρεί,
ο Ράμπο ποτέ!

Hell yeah!

Trivia: Στο Ράμπο
3 ο Ράμπο πηγαίνει να βοηθήσει μια απελευθερωτική στρατιά μουτζαχεντίν. Και
φυσικά όταν βγήκε η ταινία όλοι ξέρουμε ποιος ήταν ο αρχηγός των μουτζαχεντίν
εκείνη την εποχή (χρηματοδοτούμενος από το Αμέρικα). Ο Μπιν Λάντεν! Ουπς..

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

(τα δεδομένα είναι με βάση όλες τις ταινίες του Ράμπο και δεν είναι χιουμοριστικά, ανταποκρίνονται σε όσα είδαμε στις ταινίες)

Τα δεδομένα ανταποκρίνονται
επακριβώς στην πραγματικότητα (της ταινίας) μετά από ενδελεχή
στατιστική μελέτη. Αν τα παρατηρήσει κανείς είναι ολοφάνερες οι άγριες
διαθέσεις της ταινίας (με κορυφαίο σημείο τα 3,04 πτώματα το λεπτό!!!!)

Rambo IV: Κυκλοφορεί στους κινηματογράφους!

"Self Esteem"

I wrote her off for the tenth time today

And practiced all the things I would say

But she came over I lost my nerve

I took her back and made her dessert

Oh I know I'm being used

That's okay man cause I like the abuse

Oh I know she's playing with me

That's okay cause I've got no self esteem

We make plans to go out at night

I wait till 2 then I turn out the light

This rejection's got me so low

If she keeps it up I just might tell her so

When she's saying, oh, that she wants only me

Then I wonder why she sleeps with my friends

When she's saying, oh, that I'm like a disease

Then I wonder how much more I can spend

Well I guess I should stick up for myself

But I really think it's better this way

The more you suffer

The more it shows you really care

Right? Yeah-eh-eh

Now I'll relate this little bit

That happens more than I'd like to admit

Late at night she knocks on my door

She's drunk again and looking to score

Oh I know I should say no but

It's kind of hard when she's ready to go

I may be dumb, but I'm not a dweeb

I'm just a sucker with no self esteem

When she's saying, oh, that she wants only me

Then I wonder why she sleeps with my friends

When she's saying, oh, that I'm like a disease

Then I wonder how much more I can spend

Well I guess I should stick up for myself

But I really think it's better this way

The more you suffer

The more it shows you really care

Right? Yeah-eh-eh

"The Offspring"

Subscribe Free
Add to my Page

Πολύ σημαντικές συμβουλές/κανόνες για
συζύγους, φιλενάδες, αρραβωνιαστικές, μανάδες, αδελφές (σε όλες τις γυναίκες
γενικώς). Με τους κανόνες αυτούς θα πρέπει να συμμορφώνονται όλες οι γυναίκες
κατά την διεξαγωγή σημαντικών αθλητικών αγώνων. Όπως σήμερα…

1. Μια εβδομάδα
πριν το αθλητικό γεγονός και μια εβδομάδα μετά θα πρέπει να διαβάζετε την
αθλητική στήλη στις εφημερίδες για να γνωρίζετε τι συμβαίνει με το ντέρμπι και
τα παραλειπόμενά του και να μπορείτε έτσι να συμμετέχετε σε συζητήσεις. Αν δεν
συμμορφωθείτε με αυτή την οδηγία, θα σας κοιτάμε με άσχημο τρόπο, θα σας μιλάμε
υποτιμητικά ή θα σας αγνοούμε παντελώς. ΜΗΝ παραπονεθείτε μετά για το ότι δεν
σας δίνουμε την απαραίτητη προσοχή.

2. Κατά την
διάρκεια του ντέρμπι καθώς δυο μέρες πριν και δυο μετά, η τηλεόραση είναι δική
μου, για κάθε λεπτό, χωρίς καμία εξαίρεση. Αν το μάτι σου πέσει έστω και για
μια στιγμή στο τηλεκοντρόλ, θα το χάσεις. (το μάτι σου)

3. Αν χρειαστεί
να περάσεις μπροστά από την τηλεόραση κατά τη διάρκεια του ντέρμπι, δεν με
πειράζει, αρκεί να το κάνεις έρποντας στο πάτωμα και χωρίς να μου αποσπάς την
προσοχή. Αν αποφασίσεις να κάτσεις γυμνή μπροστά στην τηλεόραση, σιγουρέψου ότι
θα βάλεις τα ρούχα σου πριν πιάσεις κρυολόγημα, γιατί δεν θα έχω το χρόνο να σε
πάω στο γιατρό ή να σε φροντίσω.

4. Κατά τη
διάρκεια του αγώνα θα είμαι τυφλός, μουγκός και κουφός για σένα εκτός κι αν
χρειαστεί να γεμίσω το ποτήρι μου με μπύρα ή να φάω κάτι. Θα έχεις τρελαθεί αν
περιμένεις να σε ακούσω, να ανοίξω την πόρτα, να σηκώσω το τηλέφωνο ή να κάνω
κάτι παρόμοιο.

5. Μια καλή ιδέα
είναι να έχεις τουλάχιστον 2 πακέτα μπύρες των 6 στο ψυγείο καθώς και οτιδήποτε
που μπορώ να μασουλάω κατά την διάρκεια χωρίς να χρειάζεται να τραβώ το βλέμμα
μου από την τηλεόραση για να το πιάσω. Κι εγώ ως ένδειξη καλής θέλησης θα σε
αφήσω να παρακολουθήσεις ό,τι θες σε όποιο κανάλι θες. Για 5 λεπτά. Στο
ημίχρονο. Όταν έχω σηκωθεί για κατούρημα.

6. Θερμή
παράκληση! Αν με δεις αναστατωμένο επειδή η ομάδα μου χάνει ΜΗΝ πεις τίποτα του
τύπου «σιγά καλέ μην κάνεις έτσι, ένας αγώνας είναι» ή «μην ανησυχείς, θα
κερδίσετε την επόμενη φορά». Αν πεις κάτι σχετικό θα με κάνεις ακόμα πιο
αναστατωμένο και θα σε αγαπώ λιγότερο. Θυμήσου, ποτέ δεν θα ξέρεις περισσότερα
από εμένα σχετικά με το ποδόσφαιρο και τα «ενθαρρυντικά λόγια» σου θα οδηγήσουν
σε χωρισμό ή διαζύγιο.

7. Είσαι
ευπρόσδεκτη να καθίσεις δίπλα μου για μερικά λεπτά του αγώνα και μπορείς να μου
μιλήσεις κιόλας κατά την διάρκεια του ημιχρόνου, αρκεί το αποτέλεσμα μέχρι τότε
να με χαροποιεί. Να τονίσω ότι μιλάω για «μερικά λεπτά» του αγώνα, δεν
χρειάζεται το ντέρμπι να είναι αφορμή για να έρθουμε πιο κοντά και να περάσουμε
χρόνο μαζί.

8. Τα ριπλέι των
γκολ στις αθλητικές εκπομπές μετά το ντέρμπι είναι πολύ σημαντικά. Δεν με
νοιάζει αν τα έχω δει ή δεν τα έχω δει, θέλω να τα ξαναδώ. Πολλές φορές.

9. Πες στους
φίλους σου να μην φέρουν παιδιά ή να κάνουν παιδικά πάρτι ή συγκεντρώσεις για
κουβέντα κατά την διάρκεια του ντέρμπι. Κι αυτό γιατί :

δεν θα έρθω,

δεν θα έρθω και

δεν θα έρθω.

Αν όμως κάποιος
φίλος μου μας καλέσει σπίτι του να δούμε τον αγώνα θα πάμε στη στιγμή.

10. Οι αθλητικές
εκπομπές μετά το ματς είναι εξίσου σημαντικές όσο το ίδιο το ντέρμπι. Μην
διανοηθείς να πεις τίποτα σχετικό «αγάπη μου, τα έχουμε ξαναδεί αυτά… γιατί δεν
αλλάζουμε το κανάλι σε κάτι που μπορούμε όλοι να παρακολουθήσουμε?», γιατί η
απάντηση θα είναι: «Δες τον κανόνα νούμερο 2 αυτής της λίστας».

11. Και τέλος να
λείπουν φράσεις όπως «ευτυχώς το ντέρμπι είναι μια φορά το χρόνο» γιατί εκτός
από το ντέρμπι θα έχουμε και το ντέρμπι στην αντίπαλη έδρα, θα έχουμε το
κύπελλο, θα έχουμε ντέρμπι στο μπάσκετ, στο βόλει, θα έρθει euro, θα έχουμε μουντιάλ, θα, θα, θα…

12. Ευχαριστώ εκ
των προτέρων για την συνεργασία σας.

Φιλικά,

Οι Άντρες Όλου
Του Κόσμου

Κυριακή βράδυ μεσάνυχτα γυρνούσα με το
αυτοκίνητο στο σπίτι από βραδινή έξοδο. Μόνιμη συνήθεια να ακούω Έρα-σπορ. Θέμα
συζήτησης τι άλλο? Το ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναικός. Έχουν ανοίξει οι
γραμμές, ακροατές βγαίνουν στον αέρα και λένε την άποψή τους, μας αδίκησε η
διαιτησία, όχι εμάς μας αδίκησε, ήταν πέναλτι, δεν ήταν, άσε μας ρε τόσα χρόνια
ξέρουμε πώς παίρνετε πρωταθλήματα, ναι ενώ οι δικοί σας γεροντο-παίχτες τα
παίρνουν με την αξία τους, είστε κότες κι εσείς λαγοί. Ο δημοσιογράφος
μετριοπαθής συνήθως δεν είχε μπει καν στον κόπο να επιβάλλει την τάξη. Δεν με
νοιάζει τι έλεγε ο καθηγητής διαιτησίας, το γκολ έπρεπε να ακυρωθεί ήταν καθαρό
επιθετικό φάουλ και δεν περιμένω κανέναν διαιτητή να μου πει τι είδα. Το έλεγε
και το ξαναέλεγε Έκλεισα το ραδιόφωνο πολύ πριν βάλω το αμάξι στο πάρκινγκ της
πολυκατοικίας.

Μπαίνοντας στο σπίτι ο αδερφός ξεκίνησε να
τραγουδά χαμηλόφωνα συνθήματα, τους γαμήσαμε, ας ήρθε ισοπαλία θα τους σκίσουμε
την Τετάρτη να το δεις. Η μαμά στο μέσα δωμάτιο φώναζε στον μπαμπά ο οποίος
βρισκόταν σε υπερένταση από τον αγώνα και δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Στην
οικογένειά μου συμβαίνει το εξής παράδοξο. Ο μπαμπάς είναι Ολυμπιακός, ο
αδερφός Παναθηναικός. Δυο εφημερίδες διαβάζουν ο πρώτος το Φως, ο δεύτερος την
Πράσινη. Φαινομενικά είναι μετριοπαθείς, κατά βάθος φανατικοί, με εισητήρια διαρκείας
στον Ολυμπιακό ο ένας και στον Παναθηναικό ο άλλος.

Η τηλεόραση ανοιχτή, ξεκίνησα το ζάπινγκ.
Στην εκπομπή των Ολυμπιακών στο Magic έβγαιναν βάζελοι κι έβριζαν, στην εκπομπή των Παναθηναικών
στο Τηλεάστυ έβγαιναν γαύροι κι έβριζαν, το αλλάζω στον alpha, σε Πανούτσο-Καρπετόπουλο.

Κι εκεί συνειδητοποίησα τον παραλογισμό.

Έδειχαν σε ριπλέι μια αμφισβητούμενη φάση, το
γκολ του Ολυμπιακού. Ο βάζελος τερματοφύλακας πηδάει να πιάσει την μπάλα, ο
γαύρος επιθετικός μπαίνει μπροστά του, λίγο πιο μετά κλωτσάει κι ένα καλάμι
ενός βάζελου και μετά μπαίνει γκολ. Οι Πανουτσο-Καρπετόπουλοι άρχισαν να
αναλύουν την φάση. Είχαν 7 άτομα στο πάνελ? Ε και τα 7 είχαν διαφορετική άποψη.
Που συγκεντρώνονταν στο εξής. Οι γαύροι έλεγαν καθαρό γκολ, οι βάζελοι καθαρό
φάουλ. Μα αφού σηκώνει τα χέρια, μα αφού είναι ακίνητος, μα αφού του κλωτσάει
το πόδι, μα αφού πήγαινε για την μπάλα.

Είχα μείνει
μαλάκας.

Έπαιζαν και
ξαναέπαιζαν την φάση, την είδα καμιά 20αρια φορές, άκρη δεν μπορούσα να βγάλω.
Αν δεν μπορούν να αποφασίσουν 10 άτομα πρώην διαιτητές, παλαίμαχοι παίκτες,
δημοσιογράφοι έχοντας δει και ξαναδει το βίντεο πώς να αποφασίσει ο διαιτητής
μέσα στον χαμό και την ένταση του γηπέδου? Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα?

Το πρωτοσέλιδο
της πράσινης πριν τον αγώνα είχε τον Τζίγγερ να λέει γαμήστε τον πούστη τον
Ολυμπιακό, θυμήθηκα τις κραυγές του Κόκκαλη για κότες και λαγούς. Το
πρωτοσέλιδο του Φωτός είχε κάτι του στυλ μας έσφαξε η διαιτησία, θυμήθηκα άλλα
δέκα τέτοια πρωτοσέλιδα από πράσινες εφημερίδες.

Δεν θέλω να μιλήσω για βλακείες του τύπου
«ποδόσφαιρο το όπιο του λαού» ή πού πάει η κοινωνία μας ή για μαντράχαλους που
κυνηγάνε μια μπάλα. Το ποδόσφαιρο μου αρέσει έχει θέαμα, θυμίζει μάχη, πολεμο,
σκάκι με τακτικές, επιθέσεις, παγίδες, αιφνιδιασμούς, χαβαλέ, τα έχει όλα. Θέλω
να υπάρχει αυτό το πείραγμα, να πηγαίνω το επόμενο πρωί στη δουλειά, στη σχολή,
στον γείτονα και να τον πειράζω, τι σας κάναμε ρε χτες, σιγά την καινούργια σας
μεταγραφή. Θέλω να πηγαίνω με τον αδερφό μου στο γήπεδο, να τραγουδάμε, να
παθιαζόμαστε, να γελάμε και να ερχόμαστε πιο κοντά, θέλω να έχω αφίσες με τους
παίκτες που θαυμάζω, θέλω να έχω ένταση και να πικραίνομαι μετά από ήττα ή να
πανηγυρίζω σε νίκες, θέλω να χαζεύω στις φωνές στο γήπεδο.

Δεν αντέχω όμως
ούτε τα στημένα ραντεβού θανάτου, με τα μαχαιρώματα, ούτε στημένες διαιτησίες,
ούτε παράπονα του στυλ μας έσφαξαν, ούτε καρτέρια του στυλ δώσε μου το κασκόλ
σου και την εμφάνιση αλλιώς σε έσφαξα, ούτε φωτοβολίδες στο γήπεδο, ούτε
βρισιές στα γήπεδα (ας λένε πως το γήπεδο δεν είναι εκκλησία, θέλω να μπορώ να
πάω τον γιο μου-όταν κάνω- στο γήπεδο χωρίς να μου λέει στον γυρισμό λέξεις
όπως μουνόπανα γαμιέστε και πούστη διαιτητή). Κυρίως δεν αντέχω τους
δημοσιογράφους, τις σύγχρονες κυρα-Κατίνες που πληρώνονται για να είναι
παπαγαλάκια προέδρων και συμφερόντων πορώνοντας άμυαλους παθιασμένους εφήβους
σαν κι εμάς που πηγαίνουμε στο γήπεδο για να αναπολήσουμε τον καιρό που
πηγαίναμε με τους πατεράδες μας και για να ξεχαστούμε λίγο μιας και αρκετούς το
μόνο που τους κάνει να αντέχουν την βαρετή καθημερινότητα, με την δύσκολη
δουλειά είναι η προσμονή του ματς της Κυριακής.

Παλιά όταν άκουγα
τις μαλακίες των δημοσιογράφων, σκεφτόμουν ε κάτι πρέπει να πουν κι αυτοί για
να πουλήσουν φύλλα. Πλέον η κατάσταση ξεφεύγει, αν βάλει κανείς και τους
πολιτικούς δημοσιογράφους και την όλη μανούρα με τα dvd, Ζαχόπουλου ή Θέμο-Τριανταφυλλόπουλο.

Ας
παρακολουθήσουμε λοιπόν το ματς της Τετάρτης, με κέφι, πειράγματα, αναλύσεις
και να δεχτώ πως αλλιώς θα δω τις αμφισβητούμενες φάσεις εγώ ως Παναθηναικός,
αλλιώς ένας Ολυμπιακός. Και ο χαμένος ας κλαφτεί για την διαιτησία, όπως
κάνουμε πάντα εμείς οι φίλαθλοι. Μετά το ματς όμως ας κλείσουμε τηλεοράσεις και
ραδιόφωνα. Ας βγούμε για μια μπύρα και να τα συζητήσουμε με την παρέα μας. Γιατί
το να λες σε έναν παπαγάλο τι να πει έχει χαβαλέ, το να επαναλαμβάνεις εσύ ό,τι
λέει ένας παπαγάλος είναι ανοησία. Στα όρια του αυτισμού.

Υ.Γ. Σε όλα αυτά
ταιριάζει το παρακάτω περιστατικό που έχει πολύ γέλιο αν το καλοσκεφτεί
κάποιος. Ο αδερφός μου παίζει μπάσκετ σε μια τοπική ομάδα εδώ που μένουμε και
πριν κανα δυο χρόνια είχα πάει να παρακολουθήσω έναν αγώνα, τοπικό ντέρμπι. Το
μικρό γήπεδο ήταν φίσκα και στο τελευταίο δεκάλεπτο του αγώνα συνέβαινε το εξής
παράδοξο. Όταν ο διαιτητής σφύριζε υπέρ μας οι αντίπαλοι διαμαρτύρονταν
πουλημένε, γαμιέσαι, της μάνας σου, της αδερφής σου, όταν ο διαιτητής σφύριζε
υπέρ τους διαμαρτυρόμασταν εμείς, αλήτη, απατεώνα, της ξαδέρφης σου, της
γιαγιάς σου. Σε τέτοιο σημείο που κι ο ίδιος διαιτητής απηύδησε, αποφασίστε λέει
από ποιον τα έχω πάρει γιατί δεν γίνεται να σας ευνοώ ή να σας αδικώ και τους
δύο! Δεν θυμάμαι ποιος κέρδισε τότε, θυμάμαι πως τελικά πλακώθηκαν οι παίκτες
μεταξύ τους.

Και για του λόγου το αληθές, να τι συμβαίνει όταν ο Μπάμπης ο Σουγιάς,
ο Τάκης ο Γκοτζίλας, ο Μήτσος ο πεταλούδας και ο Σούλης ο λοστός
φτιάχνουν πρωτοσέλιδα.

Η μανία για την ανωτερότητα του Έλληνα
πηγάζει από τον φόβο μην του πάρει τη δουλειά, τα λεφτά, την γυναίκα ο ξένος.
Γαμήστε λοιπόν κάθε πούστη Αλβανό και κάθε σκύλο αράπη.

Χτυπάς την γυναίκα σου γιατί κοντεύεις να
εκραγείς επειδή δεν έχεις ταρχίδια να χτυπήσεις το αφεντικό, γείτονα, διπλανό
που σε συφυλιάζει κάθε μέρα. Βάρα την καριόλα μέχρι να ματώσει μπας και βάλει
μυαλό.

Κυνηγάς τους ομοφυλόφιλους γιατί μια φορά που
σε χούφτωσε ο φίλος σου ο Μπάμπης σου σηκώθηκε. Ουστ από δω παλιαδερφές!

Ξεμοναχιάζεις τον φίλαθλο της αντίπαλης
ομάδας και μαζί με την πολυπληθή παρέα σου τον πλακώνετε στο ξύλο, του
μαχαιρώνετε τα πόδια και του καίτε και το μηχανάκι. Κι όλα αυτά γιατί δεν έχεις
άλλο τρόπο να αποδείξεις πως η ομάδα σου είναι καλύτερη. Μιας και η δική του
ομάδα σας κέρδισε. Ντου και ξύλο και να μην μείνει κανείς! Και διαγραφή χρεών
στον ΜΠαοκ.

Βαράς τα παιδιά σου, γιατί η γυναίκα σου
λείπει από το σπίτι και στο αφεντικό δεν σε παίρνει για μαγκιές. Δεν παθαίνουν
τίποτα τα κωλόπαιδα, να ψηθούν!

Στην ταβέρνα, σινεμά, κλάμπ, εξοχή όταν είσαι
με παρέα φέρεσαι σαν πίθηκος πρήζοντας όλους τους υπόλοιπους. Γιατί τις άλλες
φορές που ήθελες ησυχία όλο και κάποια παρέα θα σε ενοχλούσε. Κάνε ό,τι
γουστάρεις λοιπόν και στα αρχίδια σου!

Τα
πρήζεις στους υφισταμένους σου γιατί
έτσι έκαναν και σε σένα οι προϊστάμενοι σου. Αν δεν τους αρέσει να παραιτηθούν,
που μου θέλουν και συνδικαλισμούς!

Στον στρατό τους ψαρούκλες τους τρέχεις.
Χαζός ήσουν όταν σε έτρεχαν εσένα όταν ήσουν νέος? Λιώστε γιωτόμπαλα!

Αν σε κόψει κανείς όταν οδηγάς θα κατέβεις
κάτω να του γαμήσεις. Κανόνας. Κι αν σε περάσει επίσης.

Από μικρός κάπνισες γιατί ήταν από τους
λίγους τρόπους να ταιριάξεις στην παρέα. Και να γίνεις μάγκας. Όποιον δεν
κάπνισε τον κορόιδευες γιατί κατά βάθος τον θαύμαζες που είχε την δύναμη να
αντισταθεί σε κάτι βλαβερό μόνο και μόνο για τους τύπους. Άσε μας μωρέ τώρα με
το μαμόθρεφτο!
Όταν πηγαίνεις σε μαγαζί, ο υπάλληλος είναι
δούλος σου. Ξέρεις ότι μπορείς να του πεις ότι θες κι αυτός δεν μπορεί να σου
απαντήσει για να μην χάσει την δουλειά του. Κάνε ό,τι σου καβλώσει λοιπόν,
είναι ευκαιρία!

Έχεις μαγαζί, σε έλεγξαν προχθές, σήμερα σιγά
μην σε ελέγξουν, πούλα τον χαλασμένο καφέ, κρέας, τηλεόραση, ρούχο, αυτοκίνητο,
σπίτι. Κάνε ό,τι σου καβλώσει είναι ευκαιρία!

Βγαίνεις με μια παρέα. Ένας από αυτούς είναι
λίγο χαζός, λίγο ντροπαλός, δεν μιλάει πολύ, πετάει καμιά βλακεία. Δούλεψε τον να
φανείς αστείος και για να επανορθώσεις για τις φορές που φερόσουν κι εσύ έτσι
και σε δούλευαν οι άλλοι. Ευκαιρία είναι!

Δεν δέχεσαι την
αντίθετη άποψη παρόλο που νιώθεις ότι έχεις άδικο. Μην ζητάς συγνώμη, αλλά
επέμεινε, ειρωνεύσου, χλεύασε! Μην μασάς!

Η ζωή σου είναι
βαρετή και μίζερη και σπάζεσαι να βλέπεις όλους αυτούς τους ευτυχισμένους και
καλοζωισμένους στην τηλεόραση. Άνοιξε το κουτσομπολίστικο κανάλι και δες πώς
τους ξεσκίζουν, βίντεο, συνομιλίες, φωτογραφίες, δηλώσεις. Απομυθοποίηση τώρα
στα μουνιά!

Σαγαπώ της είπες.
Εγώ πλέον όχι σου είχε πει. Σαγαπώ σου λέει τώρα. Δε μπα να γαμηθείς της λες
εσύ.

Οι Εβραίοι
βγάζουν πιο πολλά λεφτά. Η δική μας φυλή είναι ανώτερη, κάφτε τους!

Οι Τούρκοι είναι
βάρβαροι και απολίτιστοι, γιατί ξέρεις πώς αν κάνουν ντου την έχουμε βάψει,
ποιος θα πάει να πολεμήσει, εσύ? Κανένα δικαίωμα στα ζώα!

Τους χοντρούς
τους δείχνουμε με το δάχτυλο. Μπορεί να πασχίζεις χρόνια να κάνεις ένα σώμα της
προκοπής και να νιώθεις συνέχεια χοντρός αλλά σαν κι αυτό το γομάρι δεν είσαι!
Πάρε θάρρος λοιπόν και κορόιδεψε τον χοντρό, σε κάνει να νιώθεις όμορφα!

Χλεύασε τους
νέους που διασκεδάζουν, αγωνίζονται, ξεσαλώνουν, γλεντάνε. Γιατί όταν εσύ ήσουν
στην ηλικία τους έπαιζες το πουλί σου.

Χτύπα τα ζώα,
κυνήγησε τα, άστα να πεινάσουν. Αν γουστάρεις θα τους ρίξεις κανα ψίχουλο, αλλά
μην καλομάθει και μπει μες στο σπίτι και μας το κάνει κώλο. Είσαι το κυρίαρχο
είδος και κάνεις ό,τι σου καβλώσει.

Ότι δεν
καταλαβαίνεις, χλεύασε το! Άσε μας μωρέ τώρα με τους παράξενους!

Μην μιλάς εκεί
που πρέπει, όταν πρέπει. Κράτα τα όλα μέσα σου, θα έρθει η κατάλληλη στιγμή να
ξεσπάσεις. Στην γυναίκα σου, στα παιδιά σου, στον φιλικό γείτονα, στον φτωχό
μετανάστη, στο αβοήθητο ζώο. Κάποια στιγμή θα μιλήσεις. Και θα γίνεις ένα με το
σύμπαν. Με το σύμπαν των άλλων που συνομωτεί για να τα γαμήσεις και να είμαστε
αενάως μπλεγμένοι στους ψυχαναγκασμούς, στα κόμπλεξ και στις φοβίες μας.

Και όλα αυτά
γιατί φοβάσαι. Και δεν έχεις αρχίδια, κότσια, θάρρος να αγαπήσεις.

Comprende?

Υ.Γ. Συγνώμη για τις άσχημες λέξεις, μόνο έτσι όμως έβγαινε το κείμενο.

Highlights του Αποστόλη της ραδιοφωνικής Ελληνοφρένειας του ΣΚΑΙ 100,3
(κάθε μεσημέρι 13.00-14.00 και τα βράδια συνήθως 01.00-02.00) του τηλεφωνητή
της εκπομπής με το βιτριολικό χιούμορ, το θράσος και την έτοιμη ατάκα! Με
μια μικρή αναζήτηση στο google κυκλοφορούν πολλά να ακούσετε. Αλλά μόνο εδώ για να
διαβάσετε…

Ακροατής: Εγώ
απορώ πως παίρνω το νούμερο του ΣΚΑΙ και βγαίνεις εσυ…
Αποστόλης: Αφού εγώ είμαι το νούμερο του ΣΚΑΙ

Ακ: Από το Αγρίνιο τηλεφωνώ
Απ: Γεια σου …βλάχο…
Ακ: Έχω τη καλοσύνη να μάθω το όνομά σας?
Απ: Ναι, την έχετε.Από ότι καταλαβαίνω την έχετε.
Ακ:Λέγεστε?
Απ: Το μικρό ή το μεγάλο?
Ακ:Να μην κοροιδεύετε τους πάντες κύριε!
Απ: Ποιους θέλετε, τους μισούς? Δεν έχω πρόβλημα.. Πρητσαπήδουλας…

Ακ: Καταρχήν καλησπέρα ..
Απ: Καλησπέρα καταρχήν..Γιατί αν το λέγαμε παρακάτω μπορεί να χαλάγαμε τους
τύπους…και δε θα ήταν σωστό..
Ακ: Δε πας στο δι@ολο , ρε μ@λ@κ@…

Ακ: Καλησπέρα , άλλαξε η φωνή σου ρε.
Απ: Την έκανα λίγο ανδρική να δω αν με αναγνωρίζουν..

Ακ: Γιατί βάζετε ρε τις δύο εκπομπές μαζί .
Απ: Έτσι για να σπάσουμε τα νεύρα στο ηλεκτρονικό μέσο της τηλεόρασης

Ανυποψίαστος
Ακροατής: Ναι καλησπέρα ΣΚΑΙ εκεί?
Αποστόλης: Ναι τι θα θέλατε.
ΑΑ: Να ειδοποιήσετε ότι στην Αττική οδό έχει πολλή κίνηση γιατί έχουν πέσει
κάτι τούβλα!
Απ: Πάλι κάνουν πορεία οι μαθητές?

Ακροατής: Ρε, το αίμα θα σας πιούμε!!!
Αποστόλης: ΜΜΜ, ρούφα έχω AIDS

Αποστόλης: ΣΚΑΙ

Ακροάτρια: (έχει πάρει λάθος τηλέφωνο) :
Ναι γεια σας . Ο κος Παπουτσάκης;

Αποστόλης: Ναι αμέ γιατί όχι.

Ακροάτρια: Ορίστε;

Αποστόλης: Τίποτα Παπουτσάκης σας ακούω.

Ακροάτρια: Έχω κάτι χαλιά και θέλω να ….

Αποστόλης:Να τι; Να τα πλύνουμε ;

Ακροάτρια: Όχι

Αποστόλης: Να τα καθαρίσουμε ; Είναι
Πολλά;

Ακροάτρια: Όχι δεν…

Αποστόλης:Τι ακριβώς θέλετε να κάνουμε
είναι μεγάλα

Ακροάτρια: Μα σας παρακαλώ θέλω….

Αποστόλης:Να τα κουβαλήσουμε; Είναι
βαριά; Τι ακριβώς;

Ακροάτρια: Μα αφήστε με να σας εξηγήσω;

Αποστόλης: Παρακαλώ σας ακούω…

Ακροάτρια: Είναι κάτι χαλιά και θέλω να
τα πάρετε για φύλαξη πως το λένε.

Αποστόλης: Τι φύλαξη;

Ακροάτρια: Να τα αποθηκεύσετε. Πως το
λένε

Αποστόλης: Απλή Αποθήκευση;

Ακροάτρια: Εεεε . Ναι

Αποστόλης: Α! είναι απλό

Ακροάτρια: Τι απλό ;

Αποστόλης: Απλή Αποθήκευση δεν θέλετε;

Ακροάτρια: Ναι

Αποστόλης: Ε! Save As…

Ακροάτρια: Τι ;

Αποστόλης: Save As

Ακροάτρια: (και εδώ είναι το κορυφαίο) ……
Αποθήκευση Ως ;

Αποστόλης:
………………………………………………..

Ακροάτρια: Αυτό μου λέτε;

Αποστόλης (έκπληκτος ): Ακριβώς.
Αποθήκευση Ως . Θα αποθηκεύστε τα χαλιά με Αποθήκευση Ως και θα αποθηκευτούν

Ακροάτρια: Χα Έλα βρε με κοροϊδεύεις;

Αποστόλης:Όχι είναι πολύ απλό .
Αποθήκευση Ως.

Ακροάτρια: …………………………Α..Καλά.
Γεια σας.

Τα μεγαλύτερα
γέλια τα έχω ρίξει στο λατρεμένο φόρουμ του greekmeds.gr. Παραθέτω 2
από τα πιο αστεία topics, όπως τα μάζεψα πρόχειρα για μια πολύ μικρή
γεύση.

Θέμα φόρουμ



Σκοπιές στον
στρατό.

Φώτης: εχω
ακουσει αρκετες φορες γιατρους να χωνονται σε σκοπιες και υπηρεσιες. πολλα
φημολογουνται για το αν αυτο επιτρεπεται. υπηρετω στη Σαμο και αυτον το μηνα θα
ειμαι με αποσπαση στην ικαρια. στη σαμο ξεκινησαν να μας βαζουν να χτυπαμε
σκοπιες και εψαξα αρκετα για καποιον σχετικο νομο για να τους τον τριψω στα
μουτρα. στην ικαρια τα ιδια-οι γιατροι μεχρι τωρα φυλαγαν σκοπια 1-1 ή 2-1,οπως
ολοι. τελικα καταφερα να ειμαι ο πρωτος γιατρος στην ικαρια που δεν κανει
σκοπετο. πολλοι αξιωματικοι αγνοουν την σχετικη διαταγη.καποιοι αλλοι απλα δεν
στην δειχνουν οταν την ζητησεις. οπως ειπα, το εψαξα αρκετα και υπαρχει ΓΕΝΙΚΗ
ΔΙΑΤΑΓΗ απο το ΓΕΣ που λεει οτι οι γιατροι δεν πρεπει να εκτελουν αλλες
υπηρεσιες(πχ σκοπιες, θαλομοφυλακας) περα των καθηκοντων γιατρου υπηρεσιας.
συνηθως στις μοναδες αναφερουν 2 γνωστα παραμυθια: 1)ο γιατρος κανει υπηρεσιες
οταν υπαρχει εμπλοκη, 2)ο γιατρος επιτρεπεται να κανει εως 2 υπηρεσιες την
εβδομαδα.
αυτα τα 2 δεν ισχυουν.
αυτο ειναι ΔΙΑΤΑΓΗ συνεχομενης ισχυος(οχι απλα συσταση) και ειναι υποχρεωμενοι
να την τηρησουν. επρεπε να δειτε τα μουτρα τους πως χεζονται πανω τους οταν
βλεπουν πως προκειται περι διαταγης. κανεις δεν τολμαει να παραβει διαταγη
γιατι κρινεται η καρριερα τους.
η διαταγη υπαρχει απο το 2006 και ανανεωθηκε το 2007. δεν ξερω ποτε θα ξαναμπω
στο ιντερνετ,αλλα αν καποιος αντιμετωπιζει αυτο το προβλημα μπορω να του στειλω
τον ακριβη κωδικο της διαταγης.

Απαντήσεις

ΑΕΛ1964 τόσο φόρτο εργασίας έχεις εσύ εκεί μέσα μεγαλογιατρέ που δεν
μπορείς να κάνεις σκοπετο?

Doctor_7 Υπάρχουν πολλά είδη γιωτάδων ρε
Φώτη…

ΑΕΛ1964 μωρέ να σας πηξουν στο σκοπετο εκεί και να ψάχνετε για
διαταγές γιωταδες

TrippinOn το υγειονομικο, το
υγειονομικο…πολυ το αγαπω…

ΑΕΛ1964 γιώτα γιώτα
ζωή και κότα

TrippinOn Γεια σου ρε μαχιμη…τραυματιοφορεα…

ΑΕΛ1964 ε μα τώρα τους ζήτησαν τους γιωταδες να κανουν μια σκοπιά
και κλασαν μέντες επαιρναν τον χηνοφωτη να τους βρει εντολές γιωταδες όλοι τους

Rā's al Ghūl Φώτη,
μήπως σε έβαλαν να κάνεις την καθαρίστρια και το'παιξες γιωτόμπαλο;

ΑΕΛ1964 με είδες να κάνω παράπονα ρας-γκουλ?
άλλα είναι τα γιωτομπαλα Ι-7500 που ψάχνουν να βρουν εντολές να γλιτώσουν μια
σκοπιά και να χώσουν συναδέλφους , άραγε και στο νοσοκομείο αύριο θα παίρνουν
τον αβραμοπουλο να τους δώσει λύσεις….?

Midget κάτι μας είπες τώρα κι εσύ ρε νικο κατά
99,9% όλα είναι οφ τοπικ εδώ μέσα

Ulysses Παλια,πριν
περιπου μισο αιωνα (1953),στο Κεντρον Εκπαιδευσεως Καλαμων,οι πεζικαριοι
που κατατασσονταν διαβαζαν μια επιγραφη στην πυλη που εγραφε
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ

ΑΕΛ1964 και σήμερα έναν αιώνα μετά οδυσσεα πάλι το ίδιο γράφει και
ισχυει

άσχετος Από κακή προσωπική εμπειρία θα πω μόνο τούτο: Χίλιες φορές
να είσαι αραχτός ή έξω κ να περνάς καλά και να σε φωνάζουν γιωτά και κωλόβυσμα,
παρά να είσαι φιλότιμος, πρόθυμος και να χώνεσαι συνέχεια..Στο στρατό το 95%
είναι κατά κάποιο τρόπο "βύσματα", ιδίως οι
18χρονοι…"υγειονομικάριοι". Αν το μόνο "βύσμα" σου είναι
το πτυχίο γιατί να μην το χρησιμοποιήσεις; Όποιος κι αν ήταν στη θέση σου (πολύ
περισσότερο οι μη αναγνωρισμένοι ΔΙΚΑΤΣΑδες) το ίδιο θα έκαναν…

SleepWalker πολυ
ωριμη τοποθετηση
μπράβο άσχετε

nikos ζητω
το έθνος!!!

Θέμα φόρουμ



Θέσεις στάθμευσης
για γιατρούς

General_Arafat: Μήπως κάποιος συνάδελφος ξέρει εάν
υπάρχει κάποιο νομικό πλαίσιο για τους χώρους στάθμευσης των ιατρών???

Απαντήσεις

maddoctor Χώρους στάθμευσης που?Σε
νοσοκομεία, πάρκινγκ, που?Και τι ακριβώς ψάχνεις?

priapus Μαλλον
τα κεντρα αδυνατισματος θα εννοει

del Έλα σε ώρα και μέρα αιχμής στον
χώρο της Σχολής να βγάλεις πόρισμα.
Το κάθε μούλικο που του έχουν πάρει αμάξι από τα μικράτα του, μπαίνει μέσα και
την αράζει επειδή έχει το σήμα του γιατρού του μπαμπά.

tasostheodoridis Υπάρχει ώρα και μέρα που δεν είναι
ώρα αιχμής στο χώρο έξω από την Ιατρική Σχολή Αθηνών και στην γύρω περιοχή;

mixmavros Πριν τις 7:15 το πρωί και μετά τις 4 τα απογεύματα και
Σ/Κ κι αργίες.

tasostheodoridis Eγώ που μένω σχετικά κοντά και είμαι και στο Παίδων δεν έχω δει πάντως στην
περιοχή να υπάρχει ώρα "μη αιχμής

del Την ώρα που γαμούν οι γύφτοι,
δηλαδή τα κοπέλια που ανέφερα
Για πες μας έχει θέσεις τώρα να δούμε αν παίζει τπτ

tasostheodoridis Ε, μάλλον γνωρίζεις καλύτερα την
περιοχή και την όλη κατάσταση. Εγώ ένα μήνα είμαι στην περιοχή.
Το σήμα στο αυτοκίνητο συνοδεύεται και από ιατρική ταυτότητα, οπότε τα μούλικα
που ανέφερες μαθαίνουν στην παρανομία και στην επίδειξη από μικρά.

del Είδες τα σκασμένα; Τσάμπα τα
''καλά'' σχολεία που πήγαιναν! Δεν έμαθαν τρόπους.

tasostheodoridis Τα Αρσάκεια έχουν ιδιωτικό χώρο
στάθμευσης. Αφού τους πήρε ο μπαμπάκας αυτοκινητάκι γιατί δεν τους νοικιάζει
και μια θέση στάθμευσης στο υπόγειο parking να είναι ασφαλές το αυτοκινητάκι;

del Για τον ίδιο λόγο που πήραν και
τσάμπα στηθοσκόπια και συνεχίζουν να έχουν δωρεάν τα πανάκριβα βιβλία!

mixmavros Αν και προ πολλού είμαστε off-topic, να αναφέρω ότι για να παρκάρεις μέσα στη σχολή,
σε ώρα αιχμής πρέπει το αυτοκίνητο να έχει το σήμα του Καποδιστριακού (όχι το
ιατρικό).
Στην περίπτωση που δεν υπάρχει το σήμα, τότε πιθανότατα αυτοί που μπήκαν
περίμεναν απέξω να ανοίξει η πύλη για κάποιον άλλο και τότε μπήκαν.

del Πολύ Mr Bean ακούγεται αυτό!

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα έκαναν τα πάντα
να βγουν έξω από τις φυλακές του Fox River, αλλά ο Michael Scofield
κάνει τα πάντα για να μπει μέσα. Ο αδερφός του Lincoln καταδικάζεται σε
θάνατο για ένα
έγκλημα που δεν έχει διαπράξει και ο μόνος τρόπος να σωθεί είναι εκ των
έσω…
Εξοπλισμένος με τα σχέδια της φυλακής και με ένα απίστευτο σχέδιο
απόδρασης, ο Michael γίνεται κι αυτός έγκλειστος στο Fox River και από
εκεί κι έπειτα ο αγώνας δρόμου, εναντίον του χρόνου ξεκινά. Θα
χρειαστεί όλη την ευστροφία, το θάρρος, τύχη και διορατικότητα για να
συνεργαστεί με τους χειρότερους εγκληματίες και να σώσει την ζωή του
αδερφού
του.

Εξαιρετικοί ηθοποιοί, καταξιωμένοι σκηνοθέτες
αλλά κυρίως ένα εκπληκτικό σενάριο δημιουργούν μια από τις καλύτερες
σειρές
όλων των εποχών καταπλήσσοντας κοινό και κριτικούς και δημιουργούντως
τεράστιο fan base. Αποφεύγοντας τις εκνευριστικά άλυτες απορίες και
τους σαπουνοπερισμούς
του lost, κρατώντας τις
σοκαριστικές σκηνές αλλά όχι και τους υπερηρωισμούς του 24 και
ποντάροντας σε
πολυπληθές καστ σαν του heroes (αλλά πολύ πιο ταλαντούχο και συμπαθές),
δημιουργείται μια σειρά που
από underground γίνεται
μύθος.

Ήρωες που δεν έχουν υπερδυνάμεις, προβλήματα
που δεν λύνονται με μπουνιές αλλά με ευστροφία, επικίνδυνοι εγκληματίες,
μαγκιά, κινηματογραφικές λήψεις, όλα αυτά κάνουν κάθε επεισόδιο να μοιάζει με εκπληκτική
ταινία περιπέτειας, δράματος και θρίλερ. Συναίσθημα και σασπένς και ανατροπή
στην ανατροπή για να μένεις συνέχεια με ανοιχτό στόμα!

Ανακαλύψτε το!

Σήμερα στις 23.00
στον ΑΝΤ1.

Υ.Γ. Τα tatoo παίζουν σημαντικό ρόλο στην απόδραση…!