Ανέκαθεν μου
άρεσαν οι πολεμικές τέχνες. Κι όταν λέω μου άρεσαν δεν εννοώ μόνο να βλέπω τον
Τσακ Νόρις να κλωτσάει σαγόνια στις ταινίες του. Πάντα ήθελα να μάθω κι εγώ να
κλωτσάω σαγόνια. Και γιατί όχι, να συμπρωταγωνιστήσω σε μια ταινία του φίλου
Τσακ.

Γενικά δεν είμαι
τρελός φαν του αθλητισμού και οποιασδήποτε διαδικασίας που προκαλεί ιδρώτα.
Αλλά δεν ξέρω πώς τα έφεραν τα πράγματα και πριν 2,5 χρόνια ξεκίνησα muay-thai.

Όχι ανίδεε
αναγνώστη δεν τρώγεται. Προφέρεται μάι-τάι για τον κοινό κόσμο ή πιο σωστά μουάι
τάι για εμάς που θέλουμε να το παίξουμε πιο έμπειροι. Σε όσους με ρώταγαν τι
είναι αυτό τους απαντούσα «είναι μια φονική
πολεμική τέχνη», για να πουλήσω μούρη. Τώρα το φονική παίζει, έτσι όπως την
ασκούσα εγώ πιο πολύ φονική για τον εαυτό μου ήταν παρά για τον αντίπαλο. Αλλά
εξαρτάται, μπορείς να την πεις φονική, εξάλλου τα περισσότερα πράγματα φονικά
είναι, από τον τρόπο που οδηγούν οι γυναίκες μέχρι τις κλανιές ορισμένων.

Το muay-thai είναι κάτι σαν kick-boxing όπου επιτρέπονται χτυπήματα με γόνατα και αγκώνες. Καλή φάση, βρωμόξυλο
κι έτσι. Στο πρώτο μου ραντεβού με την (πρώην) gomena είχα πάει με μπλαβί μάτι. Έτρωγα της
χρονιάς μου. Κάθε τρεις και λίγο πήγαινα στην κατάψυξη του γυμναστηρίου κι
έβαζα το σακουλάκι με αρακά Μπαρμπά-Στάθη για να μη κάνω μώλωπες.

Το πιο καλό με το
muay thai ήταν ο γάμος του δασκάλου μας.
Παντρεύτηκε τη Μάρα Δαρμουσλή το μοντέλο, η οποία για κάποιο καιρό πριν την
αφήσει έγκυο ο δάσκαλος έκανε μαζί μας προπονήσεις και μας κάλεσε στο γάμο τους.
Ήταν τίγκα στα μοντέλα και στις αδερφές-σχεδιαστές. Ήταν κι ένα παπάρι ρεπόρτερ
του κους-κους κι έπρηζε τον δάσκαλο σε χαζές ερωτήσεις κι αναρωτιόμασταν εμείς
πότε θα του σκάσει ο δάσκαλος μια αγκωνιά να τον κάνει ένα με τις μπομπονιέρες.

Αυτά για ένα
χρόνο.

Πάνω που άρχιζα και μάθαινα πώς να μην τρώω ξύλο κι είχα φτιάξει
κορμί-θανατηφόρο-σε-θέλω-μέναν-όρο έπηξα με τη σχολή και τα ιδιαίτερα και τα
γκομενικά και το σταμάτησα.

Έκτοτε άρχισε η
κατρακύλα.

Κατά καιρούς
γραφόμουν σε γυμναστήρια αλλά σκυλοβαριόμουν. Πλήρωνα το μήνα, πήγαινα την
πρώτη 1,5 βδομάδα, δεν ξαναπάταγα και μετά νέος μήνας σε άλλο γυμναστήριο.

Τη φάση με τις
πολεμικές τέχνες συνέχισα να την ψάχνω. Μια φορά ένας συμφοιτητής μου πρότεινε
να δοκιμάσουμε να πάμε χαπκίντο. Πήγαμε σε ένα underground γυμναστήριο κάπου στην Ηλιούπολη.
Από το πρώτο μάθημα μας έβαλαν να κάνουμε πους-απς με γροθιές σε μαρμάρινο
δάπεδο και μας έδειξαν πώς πρέπει να κλωτσήσεις τον αντίπαλο για να του διαλύσεις
την άρθρωση στο γόνατο! Πρακτικά καθημερινά πράγματα!

Την πιο πολύ ώρα την
πέρασα προσπαθώντας να απομνημονεύσω τις φάτσες των ατόμων εκεί μέσα, να ξέρω
βρε παιδί μου αν τους πετύχω στο δρόμο να αλλάξω κατεύθυνση!

Ξεθεωμένοι και
ξενερωμένοι από την όλη φάση πήγαμε στο δεύτερο μάθημα. Είχαν καλέσει έναν
δάσκαλο από το εξωτερικό. Ήταν ένας 60-άρης μισοριξιά, φού να τον έκανες θα
έπεφτε κάτω. Ο Έλληνας δάσκαλος 35-αρης γεμάτος μούσκουλα αφού άκουγε τα
θεωρητικά που μας έλεγε ο γέρος από το εξωτερικό, άρχιζε να τον προκαλεί να μας
τα δείξουν και στην πράξη. Ο γέρος δεν πολυήθελε, αλλά ο νεαρός δάσκαλος τον
έπεισε. Εμείς να φοβόμαστε μην μας μείνει στα χέρια το γερόντι, είμασταν και 4
συμφοιτητές γιατροί, αν πέθαινε και δεν του κάναμε σωστά πρώτες βοήθειες θα
ξεφτιλιζόμασταν. Για να μην τα πολυλογώ, δεν ξέρω αν μυριστήκατε τη συνέχεια,
το γερόντι εκεί που το έβλεπες να μας μιλάει βαριεστημένα, άρχισε να κάνει κάτι
αεροπλανικά στο ζέσταμα κι όταν πάλεψε με το νεαρό δάσκαλο η μάχη διήρκησε 30
δεύτερα. Ο γέρος τον είχε βάλει μπρούμυτα και του είχε φέρει τις πατούσες στο
λαιμό! Άνθρωπο-λάστιχο τον έκανε! Ο 35-αρης δάσκαλος κατακόκκινος είπε ότι και
καλά αυτό ήταν μια απλή επίδειξη κι ότι δεν ήταν κανονική πάλη κι άλλες
παπαριές για να τα μπαλώσει.

Δεν πατήσαμε σε
τρίτο μάθημα.

Κάτι φίλοι τώρα προσπαθούν
να με πείσουν να πάμε σε μια νέα σχολή όπου διδάσκουν τις πολεμικές τακτικές
μάχης σώμα με σώμα που χρησιμοποιεί ο ισραηλινός στρατός. Τα παιδιά να σημειώσω
ενδιαφέρονται πιο πολύ για να εχμ, να διαδηλώνουν ειρηνικά σε πορείες, if you know what I mean. Οπότε άσε.

Είχα πάει να
παρακολουθήσω ταεκβοντο, αλλά τα χτυπήματα ήταν ψεύτικα, ίσα για να πάρεις
πόντο και μου είχε φανεί πολύ μούφα. Είχα κάτσει και σε ένα μάθημα σαολιν
κουνγκ-φου και μου είχε φανεί τελείως μούφα κι αυτό. Σαν μπαλέτο ήταν,
στριφογύριζαν κλωτσώντας στον αέρα και πήγαιναν πέρα δώθε, καμιά ρεαλιστικότητα
σε πραγματικό στιγμιότυπο τσακωμού. Να κατέβω από το αμάξι να πλακωθώ και να
αρχίσω τα αεροπλανικά αλα Jet Lee. Ειδικά αν φοράω στενό τζιν. Κι έχω
κατεβάσει και 3 μπύρες. Άσε, δεν μας γελάτε Κινέζοι. Κάνει μπαμ πως τα
αεροπλανικά στις ταινίες τα κάνετε με σκοινιά, σας ανεβοκατεβάζουν όπως
ανεβοκατέβαζαν την Britney Spears στο Ooops I did it again όταν και καλά ήταν στο διάστημα.
Οπότε μην ακούω για κουνγκφου φου και αηδίες! Δεν πάω μπαλέτο καλύτερα που έχει
και γκόμενες?

Το όνειρό μου
είναι ένα πάντως. Να μάθω αικίντο. Για όσους δεν ξέρουν το αικίντο είναι αυτό
που κάνει ο Stephen Seagal. Για όσους δεν ξέρουν τον Stephen Seagal είναι αυτός με την κοτσίδα και τη μπυροκοιλιά που μιλάει στους κακούς
ψιθυριστά λες και την πέφτει σε γκόμενα, ενώ γύρω του σκάνε βόμβες.

Ο τύπος σε
έχει δέσει κόμπο πριν καν προλάβεις να του ακουμπήσεις την μπυροκοιλιά. Το αικίντο
έχει φιλοσοφία του στυλ «εκμεταλλεύσου τις αδυναμίες σου» π.χ. αν είσαι κόντος
να ξεφεύγεις εύκολα, αν είσαι χοντρός πέσε να τον πλακώσεις μέχρι να σκάσει,
κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Ή «εκμεταλλεύσου τη δύναμη του αντιπάλου», αν ας πούμε
είναι ψηλός πήγαινε κάτω από κάτι χαμηλό μπας και κουτουλήσει, αν είναι πολύ
μούσκουλο τρέχε γύρω γύρω μέχρι να πάθει έμφραγμα από τα στεροειδή. Δεν πρέπει
να λέει ακριβώς αυτά η φιλοσοφία του αικίντο, αλλά πάνω-κάτω έτσι τα
φαντάζομαι.

Αικίντο δεν έχει
εδώ κοντά, muay thai δε με βλέπω να ξαναπηγαίνω αφού το
σταμάτησα, οπότε θα καταλήξω στο κλασσικό γυμναστήριο της γειτονιάς. Όπου
κάθομαι 3 ώρες κι έχω κάνει 3 πεκ-ντεκ μόνο, αφού πετυχαίνω το μισό λύκειο μου
εκεί και πιάνουμε την κουβέντα. Ο διάδρομος στο σπίτι κοντεύει να βγάλει
αράχνες, ενώ τώρα που τελειώνει η part-time δουλειά, που μπαίνω στη τελική ευθεία για το πτυχίο κι έχω κυρίως
διάβασμα κι ελάχιστες υποχρεώσεις στη σχολή, και χωρίς γκόμενα να μου φωτίζει
τη ζωή και να μου ξοδεύει το χρόνο πρέπει επειγόντως να βρω μια ασχολία να
ξελαμπικάρω από το διάβασμα και να καίω και λίγο λίπος.

Από Δευτέρα…

Όσοι έχουν παρακολουθήσει λίγο τα πρόσφατα ποστ μου, βλέποντας τον τίτλο θα σκεφτούν "πωωω άλλο ένα κλαψομούνικο ποστ πώς χώρισε με την άλλη και τι θα κάνει τώρα και χέστηκε η φοράδα σταλώνι με τον κομπλεξικό". Εεχμμ βασικά ελπίζω να μην σκεφτείτε ακριβώς έτσι, αλλά πάνω-κάτω αυτά θα περάσουν από το μυαλό σας.

Όχι, το παρών ποστ δεν είναι τέτοιο. Ο τίτλος προκύπτει από το τραγούδι. Προσοχή πατάτε play μόνο αν είστε ενήλικος, με καλή σχέση με τα μπινελίκια και με χοντρή αίσθηση του χιούμορ.

Φανερώνει την ψυχική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι. Μίσος και θλίψη (και καφριλο-χαρά) εναλάσσονται με ταχύτητα μπιπ-μπιπ (αυτό που το κυνηγούσε το κογιότ).

Σήμερα την κάνω για το εξοχικό, να πάρω κι εγώ το μερίδιο των διακοπών που μου αναλογεί. Μην φανταστεί κανείς ότι την κάνω στα ξένα, εντός Αθηνών είναι το εξοχικό, στα όρια.

Anyway, να προσέχετε μέχρι να γυρίσω. Κι όταν γυρίσω θα έχουμε πιο νορμάλ ποστ. Κι όχι άλλα τραγούδια.

Cu all

Subscribe Free
Add to my Page

Υ.Γ. Να πού γράφουμε όλα τα προβλήματά μας. Εκεί που δεν πιάνει μελάνι και σκώρο

Καλά να περνάτε και keep smiling

Τι άλλη κουλή διαφήμιση θα δούμε στο site της athens voice?

Να τρέξουμε όλοι μην χάσουμε, τα έχω ήδη έτοιμα τα 10 ευρώ.

Εκτός κι αν είναι υποννοούμενο, ότι με τόση κουλαμάρα που κυκλοφορεί στα βlogs μόνο η γενεαλογία του κάρμα καγκιού μας σώζει!

Αυτή τη στιγμή που γράφεται το ποστ βαριέμαι, πολύ. Ο Δίας γαμήθηκε κι η εκδρομή στο χωριό του Trikalou αναβλήθηκε οριστικά, αφήνοντας το παιδί ξεκρέμαστο αφού του είχα πει ότι θα πάω σίγουρα. Η φρίκη του χωρισμού έρχεται κατα κύματα, τώρα που τελειώνει η σύμβαση στην part-time δουλειά τώρα αρχίζει και μου λείπει, ενώ ο όγκος των μαθηματων του Σεπτέμβρη μπορεί να με φρικάρει, αλλά να ξεκουνηθώ να στρωθώ δε στρώνομαι.

The day that never comes λέγεται το νέο τραγούδι των Metallica, από το νέο άλμπουμ.

Ξέρεις πώς είναι αυτά. Μερικά τραγούδια μιλάνε στην ψυχή σου. Ειδικά όταν έχεις τις μαύρες σου.

Κι ειδικά όταν ο τίτλος του τραγουδιού θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της ζωής σου. Της ζωής Μου βασικά.
Η αναβλητικότητα που λέγαμε.

Enjoy…

The Day That Never Comes

Born to push you around
Better just stay down
You pull away
He hits the flesh
You hit the ground

Mouth so full of lies
Tend to block your eyes
Just keep em closed
Keep praying
Just keep waiting

Waiting for the one
The day that never comes
When you stand up and feel the warmth
The sunshine never comes no

No the sunshine never comes

Push you across that line
just stay down this time
Hidin yourself
Crawlin yourself
You had your time
God ill make them pay
Take it back one day
I'll end this day
I'll spot a color on this gray

Waiting for the one
The day that never comes
When you stand up and feel the warmth
The sunshine never comes

Love is fallen word
Never spoke it yeaahh
Love is a fallen word
Here in this prison

I'll suffer this no longer
I'll put it into
This I swear
This I swear
The sun will shine
This I swear
This I swear

This I swear

Αυτές τις μέρες η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λιάζουν τα κορμιά τους στις παραλίες, ενώ τραβάνε φωτογραφίες καθώς ξεφαντώνουν για να έχουν να δείξουν στους φίλους τους όταν γυρίσουν με το καλό.

Εγώ όμως δεν πτοούμαι, μπορεί ο Αύγουστος να είναι στα μέσα του κι οι διακοπές μου να απέχουν καμιά 10αριά μέρες, αλλά θα ανεβάσω φωτό από τη ζωή στην έρημη πρωτεύουσα έτσι για σπάσιμο! Δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από εσένα φίλε που τρως το χρυσοπληρωμένο χταπόδι στη γραφική ψαροταβέρνα ή εσένα φίλη που κλείνεις 12ωρο στο super-paradise κι έχεις γίνει πιο μαύρη κι απτον Ομπάμα!

Οι εναπομείναντες πρωτευουσιάνοι ξέρουμε να περνούμε καλά! Πώς? Με τους εξής τρόπους!

1. Εκπτώσεις.

Η παρηγοριά του κάθε καλοκαιρο-πικραμένου. Shopping therapy σε όλο του το μεγαλείο. Πάρε μάτι:

Καινούργιο γυαλί ηλίου. Arnette.

Καινούργιο γυαλί μυωπίας. Rayban. Παρόλο που φοράω φακούς επαφής.

Παπούτσια

Τα σταράκια μου πέφτουν μικρά τελικά, το φελέκι μου και με χτυπάνε, έλεος σε 4 μαγαζιά πήγα για να βρω all star στο νούμερό μου. Κι αυτά δεν μου κάνουν. Τα άλλα αριστερά που'ναι σαν σκακιέρα αποφάσισα πως ντρέπομαι να τα φοράω γιατί είδα καμιά 10αρια emo με τέτοια και ξενέρωσα.

2. Video games

Όσοι είναι στο νησί ή στο χωριό δύσκολα παίρνουν μαζί laptop ή κονσόλα. Απτη μια λες τόση διαδρομή θα κάνω και θα πάω να κλειστώ να παίζω παιχνίδια? Απτην άλλη λες άσε μην μου κλέψει κανείς το λαπτοπ κι όλες τις υπόλοιπες μέρες των διακοπών τον σιχτιρίζω και του ρίχνω κατάρες.

Εμείς οι Γαλάτες της Αθήνας, οι λίγοι εκλεκτοί που αντέχουμε το θανατηφόρο μίγμα νέφους και καύσωνα, κλεινόμαστε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με air-condition και γινόμαστε guitar heroes! Και Ιδού!

Για όσους δεν ξέρουν το παιχνιδάκι, έχεις μια κιθάρα που είναι συνδεδεμένη με το pc ή την κονσόλα σου και παίζοντας την κιθάρα σύμφωνα με τα χρώματα που βγαίνουν στην οθόνη νιώθεις πως είσαι σε κανονική συναυλία! Το καλύτερο παιχνίδι ever! Έχει κλασσικά ροκ κομμάτια, έχουν γράψει riffs ο Slash από Guns and Roses κι ο Tom Morello από Rage Against The Machine (εναντίον των οποίων παίζεις και battle) κι έχει απίστευτα γραφικά που σε κάνουν να νομίζεις πως παίζεις σε κανονική συναυλία!

Τι άλλο να ζητήσει κανείς?

Και μην ακούσω κανένα get a life. Τη μισή ζωή μου την έχω ξοδέψει στα βιβλία και στα βιντεοπαιχνίδια. Θεωρείται κούλ όποιος ξέρει τη βασική ενδεκάδα της ομάδας της Ουρουγουαης και συζητά για όλες τις μεταγραφές του Ολυμπιακού ή όποια ξέρει κάθε μήνα ποιό είναι το trendy χρώμα ή παπούτσι για να φορεθεί ή όποιος μπορεί και αναγνωρίζει με μια γουλιά τι χρονιάς είναι το τάδε κρασί. Αλλά είναι nerd όποιος τερματίζει 3 βιντεπαιχνίδια το μήνα ή μπορεί και διασκεδάζει σαν μικρό παιδί παίζοντας με μια ψεύτικη κιθάρα και νομίζοντας πως είναι σε συναυλία! Ε όχι!

3.Παγωτά.

Παγωτά βρίσκεις παντού. Αλλά το καλοκαίρι με τις πολλές διακοπές ρεύματος εμπιστεύομαι μόνο το ψυγείο του mini-market απέναντι από το σπίτι μου. Γιατί λειτουργεί με ξεχωριστή γεννήτρια.

Trust me, δε θες να ξέρεις τι μικρόβια αναπτύσσονται σε ένα αποψυγμένο κι επανακατεψυγμένο παγωτό.

4.Φαγητό.

Ωραία τα γραφικά ταβερνάκια δίπλα στο κύμα, δε λέω. Αλλά τα fast foodάδικα της Αθήνας είναι η ενοχότερη απόλαυση. Ειδικά τώρα που δε γίνεται χαμός από κοσμό.

Στη φωτό φαίνονται τα απομεινάρια της μάχης μας με μερικές Pizza Hut Unlimited! (όπου πληρώνεις 8,κάτι ευρώ και τρως όοοοοση πίτσα θες!)

Δεν ήταν μόνο αυτές, είχαμε πάρει κι άλλες πιο πριν αλλά τις φάγαμε. For the record είμασταν 2 άτομα.

5.Internet

Δεν έχει νόημα να κρυβόμαστε. Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτό. Με τα torrents κοντεύω να κατεβάσω και το σύμπαν ολόκληρο. Έχω δει ταινίες που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα Ελλάδα (όπως το απίστευτο Wanted), έχω ξεκωλιαστεί στις σειρές, ακούω ένα τραγούδι και κατεβάζω και τα 10 cd δισκογραφία του συγκροτήματος. Το έχω λιώσει!

Δεν ξέρω αν διακρίνεται στη φωτό, αλλά το torrent έπιασε ταχύτητα καθώς κατέβαζε  568,9 kb/s!!!! Beat that!!!!!

6.Δωράκια

Αν έχουν ίχνος ευαισθησίας οι καλοί μας φίλοι όσο γλεντάνε ή αράζουν στις διακοπές τους θα νιώθουν ένα μικρό ίχνος τύψης ή συμπόνοιας για εμάς που (και καλά) πήζουμε στην πρωτεύουσα.

Γιαυτό μας φέρνουν δωράκια αναμνηστικά!!!

Να το καλύτερο για φέτος μέχρι τώρα:

Πινακίδα για την πόρτα του δωματίου.

Από τον φίλο swift όταν γύρισε από Κέρκυρα!

7.Ελεύθερος χρόνος.

Οι πιο πολύ φίλοι λείπουν, σχολές δεν έχουμε, στις δουλειές είναι όλα χαλαρά, κίνηση για να καθυστερούμε δεν υπάρχει, τα περισσότερα μέρη είναι κλειστά ή υπολειτουργούν λόγω διακοπών οπότε υπάρχει άφθονος ελεύθερος χρόνος!

Ε ναι λοιπόν βρήκα χρόνο να τακτοποιήσω το δωμάτιό μου!

Κι ανακάλυψα τη χαμένη συλλογή από τα αγαπημένα μου κουκλάκια!

Ιδού!

Όλα εκτός του Γκάρφιλντ τα ζουμπάς και κάνουν τρέλες. My personal favourite η τρελή αγελάδα. Της ζουμπάς την κοιλιά κι αρχίζει στην αρχή να μουγκανίζει κανονικά και μετά αρχίζει τα "Μουουουου-γιουουουχουού!!!" και χοροπηδάει!

8.Athens only

Είναι και μερικοί που δεν την αντέχουν τη ζέστη με γαρνιτούρα το καυσαέριο. Εμείς οι σκληραγωγημένοι βέροι Αθηναίοι διασκεδάζουμε με αυτούς.

Ιδού τι βρέθηκε παρκαρισμένο έξω από την part-time δουλειά. Αναρωτιόμουν αν ο κάτοχος του είναι συνάδελφός μου και ποιός ήταν!!!

Πώς το αποκαλείς τώρα αυτό το πράγμα? Σαν τη μοτοσυκλέτα του Ghost Rider είναι χωρίς τις φλόγες!

9.Athens bye bye night.

Θα ανέβαζα κάτι σχετικό για την καλοκαιρινή Athens by night, αλλά όταν πρέπει να είσαι πλατεία Βικτωρίας 08.20 το πρωί, με αστική συγκοινωνία να έχει κάθε μία ώρα και μετρό κάθε τέταρτο, το πρωινό ξύπνημα είναι πολύ πρωινό κι η νυχτερινή ζωή περιορίζεται μόνο σε βόλτες, καφετέριες, μπυραρίες, σινεμά κι άραγμα σε πλατείες.

Έλεος με τον ΟΑΣΑ, είναι που είναι αραιά τα δρομολόγια του Αυγούστου, αυτή τη βδομάδα έχουν βάλει δρομολόγια σαββάτου αντί για καθημερινής! Στα διάλα!

Μην μασάτε λοιπόν, όσοι πήγατε διακοπές και δεν θα ξαναπάτε άλλες, όσοι δεν έχετε πάει ακόμα ή όσοι δεν πρόκειται να πάτε καθόλου, we don't give a fuck, μια χαρά περνάμε κι εδώ!

(Αχ άντε να πάει 22 του μηνός να φύγω κι εγώ!!!!!!!!)

Πριν γράψω
οτιδήποτε οφείλω να κάνω κάτι. Να ευχαριστήσω όλους αυτούς που όταν διάβασαν το
προηγούμενο ποστ μπήκαν στον κόπο να αφήσουν σχόλιο ή να στείλουν pm ή με πήραν τηλέφωνο ή πρότειναν να
μιλήσουμε στο τηλέφωνο. Με βοηθήσατε σε μια στιγμή αδυναμίας, όταν το είχα
ανάγκη. Οι περισσότεροι άγνωστοι, χωρίς να μου έχετε καμία υποχρέωση, εν μέσω
ξεγνοιασιάς και διακοπών αφήσατε 2 λόγια που πραγματικά με βοήθησαν και τα
εκτίμησα όλα ανεξαιρέτως.

Ένα μεγάλο
ευχαριστώ λοιπόν κι έλα να ακούω ένα δυνατό χειροκρότημα από το κοινό!!! Κλαπ
κλαπ κλαπ γιουουουχουού!!!!

Anyway, αρκετά
ανοίχτηκα όμως, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί «προσωπικά ζητήματα, συζήτηση κομμένη», όπως θα έλεγε κι ο Σάκης ο
υδραυλικός, αλλά σε γενικές γραμμές την παλεύω. Για την ώρα τουλάχιστον.

Έχω την εξής
μέθοδο να αντιμετωπίζω το προβλήματα. Είναι ίδια με το βασικό μου ελάττωμα. Την
αναβλητικότητα. Μεταφέρω τη στιγμή επίλυσης του προβλήματος σε άλλη στιγμή. Για
παράδειγμα, η pgtp (prwin gomena tou phantom) έφυγε για το χωριό, οπότε μέχρι τότε ζω και περιφέρομαι σαν φάντασμα
μέχρι να συναντηθούμε από κοντά, όταν γυρίσει όμως εγώ μάλλον θα φεύγω για
χωριό του Trikalou, αν όλα
πάνε καλά και κάτσει το πράγμα δηλαδή, ή τελοσπάντων θα είμαι κάπου αλλού
διακοπές και μέχρι να γυρίσει θα ζω σαν χαρούμενο ξεχασμένο από το χωρισμό
φάντασμα, μέχρι τη στιγμή να γυρίσω και να συναντηθούμε με την pgtp, αλλά τότε θα ξεκινήσει η εξεταστική όπου
θα ζω σαν αγχωμένο φάντασμα και θα έχω τόσο άγχος που θα ξεχάσω και το όνομά
μου όχι μόνο χωρισμούς και ιστορίες, οπότε μάνι μάνι η συνάντηση θα γίνει σε
κανα εξάμηνο, όπου θα έχω ξεχάσει και τι γεύση έχει και γιατί τραβιόμουν τόσο
καιρό χωρίς λόγο.

Είναι θαυματουργή
η αναβλητικότητα στο βαθμό που την έχω εξελίξει. Όταν ξέρω πως έχω να
αντιμετωπίσω μια δύσκολη κατάσταση, αλλά ξέρω ότι έχω χρόνο μέχρι να την
αντιμετωπίσω, συμπεριφέρομαι χαλαρά σαν να μην τρέχει τίποτα. Θα το
αντιμετωπίσω όταν έρθει η στιγμή, γιατί να σκάω από τώρα? Και αναβολή στην
αναβολή, φτάνω στο σημείο όπου η δύσκολη στιγμή έχει γίνει βουνό (όπως η φάση
του χωρισμού) ή έχει εξατμιστεί τόσο καιρό που την είχα στο hold. Συνήθως συμβαίνει το δεύτερο!

Τώρα, for the record, την επόμενη μέρα της θλίψης έγραψα ένα
κείμενο, αλλά τελικά δεν το ανέβασα. Θα το βάλω όμως σήμερα, γιατί τώρα που τα
βλέπω τα πράγματα λίιιγο πιο ήρεμα μου φαίνεται αστείο. Αυτό το παρανοϊκό
σχιζοφρενές που βγάζει με τρομάζει λίγο, αλλά δε βαριέσαι, θα το αναβάλλω
προσωρινά και θα το αντιμετωπίσω άλλη μέρα!

Να το κείμενο που
ήθελα να ανεβάσω και πραγματικά αν δεν τρομάξει κόσμο, βγάζει γέλιο:

«Τίτλος: Τα 5 στάδια της θλίψης.

-Καλοκαιράκι, η εποχή της ασταμάτητης διασκέδασης,
της ξενοιασιάς και της χαράς.-

Πρώτο στάδιο: Άρνηση.

Εντελώς τυχαίο
παράδειγμα: «Θέλω να χωρίσουμε».

Αντίδραση:
«Αποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση, απαπα πας καλά?, θασαι τρελή μου φαίνεται,
όχι τέλλλος δεν υπάρχει περίπτωση, τελεία και παύλα Δεν με νοιάζει τι λες, εγώ
δεν χωρίζω μαζί σου, δεν ξερω τι θα κάνεις, πρόβλημα σου.»

-Καλοκαιράκι, 2 μήνες ξεφαντώματος, φλερτ,
καθημερινών ξενυχτιών και χορών στην παραλιακή.-

Δεύτερο στάδιο: Οργή.

Εντελώς τυχαίο
παράδειγμα: «Θέλω να χωρίσουμε».

Αντίδραση: «Και
την κατάλαβα εγώ τη δουλειά, σου έβαλε λόγια η φίλη σου, ω γαμώ την πουτάνα
μου, ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που ήρθε στην Αθήνα και σε πήρε μαζί της
διακοπές που να την πάρει ο διάολος την παλιοκαρ…»

-Καλοκαιράκι, η εποχή που τα ζευγαράκια κανονίζουν
τις διακοπές τους, διασκεδάζουν ερωτευμένα σε καλοκαιρινά θέρετρα
απολαμβάνοντας τα μπάνια τους και τα ερωτικά παιχνίδια με τα πλατσουρίσματα.-

Τρίτο στάδιο: Διαπραγμάτευση.

Εντελώς τυχαίο
παράδειγμα: «Θέλω να χωρίσουμε».

Αντίδραση: «Θες
να χωρίσουμε? Ok, η αλήθεια
είναι πως κι εγώ ένιωθα παράξενα αυτές τις μέρες, δε λέω να διακόψουμε για
λίγο, αλλά όχι και να χωρίσουμε βρε παιδί μου. Να τα λέμε πιο αραιά ίσως, ε? Τι
λες? Μα γιατί δε θες? Θες να σε αφήσω να το σκεφτείς 1-2 βδομάδες? Ένα μήνα
ίσως? Δύο? Τρεις?»

-Καλοκαιράκι, η εποχή που οι έρωτες είναι στο
φόρτε τους, όλοι ντύνονται ελαφρά και ξεχύνονται στις αμμουδιές να φλερτάρουν,
να ερωτευτούν, να κάνουν έρωτα.-

Τέταρτο στάδιο: Θλίψη.

Εντελώς τυχαίο
παράδειγμα: «Θέλω να χωρίσουμε».

Αντίδραση:
«Μπουχού, μπουχού, λυγμ, κλαψ, σνιφ, σνιφ, φρρρρρρρρ (φύσημα μύτης σε
χαρτομάντηλο), μπουουουουχουουουου»

-Καλοκαιράκι η εποχή όπου κανείς δεν κλείνεται στο
σπίτι του, κανείς δεν είναι θλιμμένος, κανείς δεν περνάει άσχημα.-

Πέμπτο στάδιο: Αποδοχή.

Εντελώς τυχαίο
παράδειγμα: «Θέλω να χωρίσουμε».

Αντίδραση: «Τι να
πω, δεν νομίζω ότι μπορώ να κάνω κάτι άλλο για να σου αλλάξω γνώμη, αν έτσι
νιώθεις κάνε ό,τι σε φωτίσει ο Θεός κι ελπίζω να μείνουμε 2 καλοί φίλοι».

-Καλοκαιράκι, η εποχή όπου
μπορείς να φοράς συνέχεια γυαλιά ηλίου και να ανακατεύονται τα δάκρυα με τον
ιδρώτα χωρίς να καταλαβαίνουν οι άλλοι ότι…-

Τα 5 στάδια
υποτίθεται πως τα βιώνει κάποιος για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Προσωπικά τα
βίωσα και τα 5 την πρώτη μία ώρα της αποκάλυψης! Κι από τότε η αποδοχή
πυροδοτεί νέο στάδιο της άρνησης κι άντε πάλι νέος γύρος από την αρχή!»

Anyway αυτό ήταν
το κειμενάκι, μια ταινία ό,τι πρέπει για την περίπτωσή μου που είδα αυτές τις
μέρες ήταν το Forgetting Sarah Marshal, ελληνικός τίτλος «Όταν με παράτησε η Σάρα». Έπεσε μια ψιλοταύτιση εκεί,
παρόλο που ο πρωταγωνιστής μετά τον χωρισμό βρίσκεται στη Χαβάη στην καλύτερη
σουίτα τζάμπα, έχοντας κάνει καμιά 10αρια rebound sex κι έχοντας και μια
γκομενάρα-ρεσεψιονίστρια να του την πέφτει. Είχε όμως γέλιο κι έδειχνε πράγματι
πώς μπορεί να στρώσει η ζωή σου μετά το χαστούκι του χωρισμού, ειδικά αν ήσουν
ζώον και βολεμένος σαν κι εμένα. Ή σαν τον πρωταγωνιστή.

Εύχομαι σε όλους
καλά να περνάτε όπου κι αν είστε και θα κλείσω αυτό το ποστ (κι ίσως αυτό το
κεφάλαιο) με ένα υπέροχο τραγουδάκι με ακόμα πιο υπέροχους στίχους.

Έλα ένα
χειροκρότημα από το κοινό για τον Παυλίδη, την AV-blogοπαρέα κι όλους τους χωρισμένους!

Κλαπ κλαπ κλαπ
κλαπ γιουουουχούου!!!

Δεν υπάρχεις – Παύλος Παυλίδης

Μα πώς γίνεται
αυτό, το μικρό πετραδάκι

να βαραίνει σαν βράχος την ανόητη καρδιά μου;

Να με κάνει να χάνω την πιο όμορφη νύχτα

τ' αστέρια να πέφτουν νεκρά εδώ μπροστά μου…

Ενώ μπορώ ν' ανοίξω την πόρτα,

να τρέξω στους δρόμους που οδηγούνε σε σένα

Εγώ στέκομαι εδώ, κοιτάω στο κενό και

καπνίζω λουλούδια από καιρό πεθαμένα…

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που ζω κάθε βράδι

να με σέρνει τη νύχτα να πίνω σκοτάδι;

Μ' αυτούς που χρόνια μπροστά στον καθρέφτη

περιμένουν -μα όχι- ούτε απόψε δε θα 'ρθει…

Η πόρτα κλείνει, η γιορτή τελειώνει

έξω στο δρόμο το φως με τυφλώνει και

βγαίνω στο δρόμο που βγάζει απ' την πόλη

λίγο προτού να ξυπνήσουνε όλοι…

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που καίει την καρδιά μου

να σε φέρνει κοντά στα όνειρά μου;

Απλώνω το χέρι, μα πώς να σε φτάσω;

Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ…

Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ…

Δεν υπάρχεις…

Subscribe Free
Add to my Page

Έπεσε σαν
κεραυνός. Φαντάζομαι θα έπρεπε να είχα δει τα σημάδια. Ίσως δεν ήθελα να τα δω,
ίσως τα αγνοούσα. Ίσως πάλι δεν υπήρχαν.

«Θέλω να
χωρίσουμε».

Κάτι φορές που
ξυπνούσα τα πρωινά κι ένιωθα χάλια, συνειδητοποιούσα πόσο σκατά τα έχω κάνει
όλα, τη σκεφτόμουν κι έβρισκα νόημα στη ζωή μου.

Τώρα τι θα έχω?

Πάω να συρθώ στη
γωνιά μου και να πεθάνω.

Help…

Για όποιον
παρακολουθεί τακτικά αυτό το blog, θα θυμάται από τα προηγούμενα ποστ πως τις τελευταίες μέρες έφτιαξα
λογαριασμό στο facebook.
Ουάου, θα μου πεις κι η γιαγιά μου η Μαριγώ έχει λογαριασμό στο facebook. Hold your horses, αγαπητέ/ή.

Ψύλλοι σταυτιά
μου μπήκανε βρε πωπω, όταν το ανέφερα σε κάτι φίλους μου και μου μίλησαν για
φακέλωμα, CIA και
κατασκοπία. Τους αγνόησα μιας και όλα μου φάνηκαν θεωρίες συνομωσίας, κάτι του
στυλ «υπάρχουν εξωγήινοι» ή «το ελληνικό πρωτάθλημα είναι στημένο» ή «η Βάνα
Μπάρμπα είναι άντρας» ή «ο Μικρούτσικος παίρνει αμφεταμίνες πριν κάθε εκπομπή».
Κουλαμάρες, ανυπόστατες κατηγορίες που πολλοί τις πιστεύουν αλλά κανείς δεν
μπορεί να αποδείξει.

Μέχρι που το
έψαξα λίγο. Μην φανταστείς ότι έκανα καμιά τρελή έρευνα, απλά googlάρισα λέξεις όπως facebook, φακέλωμα, CIA, anal fuck (ώπα το
τελευταίο το googlάρισα
αλλά σε στιγμή άσχετη με την έρευνα οπότε ξέχνα το) κι ανάμεσα σε άσχετα
αποτελέσματα έπεσα σε ένα εκπληκτικό άρθρο της Guardian.

Δεν θέλω να
πουλήσω μούρη, αλλά διαβάζω Guardian. Κι όταν λέμε την διαβάζω,  δεν
τρέχω κάθε πρωί στο περίπτερο να την αγοράσω, απλά μπαίνω στο site μια στο τόσο και τσεκάρω από τα
δεκάδες θέματα που έχει, όσα με ενδιαφέρουν. Την θεωρώ την καλύτερη εφημερίδα.
Μετά την Πράσινη φυσικά (του Παναθηναικού .

Λοιπόν, το facebook όπως όλοι όσοι είναι κάτω των 80 ετών
και δεν ζουν σε χωριό, γνωρίζουμε πως είναι μια διαδικτυακή τοποθεσία όπου ο
καθένας δημιουργεί προφίλ με σχεδόν όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς του,
ανεβάζει φωτογραφίες του, συνομιλεί ή δημιουργεί groups με παλιούς συμμαθητές, φίλους,
γνωστούς, ανταλλάσσουν διαδικτυακά δωράκια, φιλάκια, αγκαλίτσες, κάνουν «αθώα» test και γενικά κωλοχαίρονται.

Αυτό πίστευα κι
εγώ.

Μέχρι που έκανα
αυτό που έπρεπε να κάνουν όλοι οι χρήστες. Να διαβάσω τους όρους συμμετοχής.
Όροι συμμετοχής, you know, αυτό το μακρυνάρι κείμενο που το κάνεις scroll down στα γρήγορα και τους αποδέχεσαι με ελαφρά τη καρδία.

Αν δεν με φρίκαρε
το κείμενο της Guardian δεν θα τους διάβαζα. Όταν τους διάβασα, φρίκαρα ακόμα πιο πολύ.

Τα κύρια σημεία
των όρων συμμετοχής που δε διαβάζει κανείς και η ερμηνεία τους.

1. Επεξεργασία
προσωπικών δεδομένων.

"When you use Facebook, you may set up your personal
profile, form relationships, send messages, perform searches and queries, form
groups, set up events, add applications, and transmit information through
various channels. We collect this information so that we can provide you the
service and offer personalised features."

Μετάφραση στα
ελληνικά: «Όταν χρησιμοποιείτε το facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας
προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του
διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές
τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές»

Διαβάζοντας πίσω από τις λέξεις: Τα
προσωπικά σας δεδομένα συλλέγονται και επεξεργάζονται, οι προτιμήσεις σας, οι
φίλοι, τα στοιχεία σας καταγράφονται και ταξινομούνται κι όλα αυτά για να μας
προσφερθούν εξατομικευμένες εφαρμογές. Τι σημαίνει το τελευταίο? Διαφημίσεις
που αφορούν αποκλειστικά τα γούστα μας.

2.Τίποτα δε σβήνεται.

"When you update information, we usually keep a backup
copy of the prior version for a reasonable period of time to enable reversion
to the prior version of that information."

Μετάφραση στα
ελληνικά: «Όταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων
πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα».

Διαβάζοντας πίσω
από τις λέξεις: Αν αποφασίσεις να σβήσεις μια πληροφορία, για παράδειγμα δεν
θες πλέον να έχεις προφίλ με το ονοματεπώνυμό σου, αλλά με ψευδώνυμο το μόνο
που θα κάνεις είναι να «παγώσεις» την πληροφορία κι όχι να τη σβήσεις.

3.Ο καθένας
μπορεί να δει τα προσωπικά σου δεδομένα.

"… we cannot and do not guarantee that user content
you post on the site will not be viewed by unauthorised persons. We are not
responsible for circumvention of any privacy settings or security measures
contained on the site. You understand and acknowledge that, even after removal,
copies of user content may remain viewable in cached and archived pages or if
other users have copied or stored your user content."

Μετάφραση στα
ελληνικά: «Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν
θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι
ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν
μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων».

4.Πώς οργανώνεται η καλύτερη διαφημιστική
εισβολή.

"Facebook may also collect information about you from
other sources, such as newspapers, blogs, instant messaging services, and other
users of the Facebook service through the operation of the service (eg, photo
tags) in order to provide you with more useful information and a more
personalised experience."

Μετάφραση στα
ελληνικά: «Το facebook μπορεί
να συλλέξει για σένα πληροφορίες από άλλες πηγές, όπως εφημερίδες, blogs, υπηρεσίες τύπου msn ή άλλους χρήστες του Facebook με σκοπό να σας παρέχει πιο πολλές
χρήσιμες εμπειρίες και μια πιο εξατομικευμένη εμπειρία.»

Διαβάζοντας πίσω
από τις λέξεις.: Εδώ έχει ζουμί. Ποια είναι αυτή η εξατομικευμένη εμπειρία ή οι
εξατομικευμένες εφαρμογές που μας έλεγαν και στο 1? Θα το εξηγήσω με
παράδειγμα.

Έχω κάνει join σε ένα fan group του Lost ας πούμε. Αυτό καταγράφεται όπως μας δηλώνουν ευθαρσώς οι όροι στο 1.
Έτσι κάθε φορά που μια νέα σειρά τύπου Lost βγαίνει, ή νέα ταινία με κάποιον από τους ηθοποιούς
ή προϊόν που σχετίζεται με τη σειρά βγαίνει στην αγορά, εγώ θα τρώω στη μάπα
την εξατομικευμένη διαφήμισή μου.

Κάθε φορά που
κάποιος κάνει ένα αθώο test
για το τι προσωπικότητα είναι, τι ποτό πίνει ή τι ταινίες του αρέσουν, test τα οποία πρέπει να τα στείλεις σε
άλλα 8 άτομα για να σου εμφανίσουν τα αποτελέσματα, τότε όλα αυτά καταγράφονται
επεξεργάζονται και την κατάλληλη στιγμή σου εμφανίζεται η εξατομικευμένη
διαφήμιση. Μόνο για πάρτη σου.

Το θέμα δεν είναι
μόνο η διαφήμιση. Είναι όλη η καταγραφή των προσωπικών σου επιλογών, των χόμπι
σου, των φίλων σου, των κρυφών σκέψεών σου. Όλα μεταμφιεσμένα σε αθώα «quiz
personality tests».

5.Δεν μπορείς να ξεφύγεις.

"Facebook reserves the right to send you notices about
your account even if you opt out of all voluntary email notifications."

Μετάφραση στα
ελληνικά: Το Facebook διατηρεί
το δικαίωμα να σου στέλνει ειδοποιήσεις για το λογαριασμό σου, ακόμα κι αν
έχεις δηλώσει πως δεν θες να ενημερώνεσαι πλέον από την υπηρεσία»

6.Η CIA μπορεί να σε τσεκάρει όποτε
γουστάρει.

"By using Facebook, you are consenting to have your
personal data transferred to and processed in the United States … We may be
required to disclose user information pursuant to lawful requests, such as
subpoenas or court orders, or in compliance with applicable laws. We do not
reveal information until we have a good faith belief that an information
request by law enforcement or private litigants meets applicable legal
standards. Additionally, we may share account or other information when we
believe it is necessary to comply with law, to protect our interests or
property, to prevent fraud or other illegal activity perpetrated through the
Facebook service or using the Facebook name, or to prevent imminent bodily
harm. This may include sharing information with other companies, lawyers,
agents or government agencies."

Μετάφραση στα
ελληνικά: «Χρησιμοποιώντας το facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Η.Π.Α. Μπορεί να
υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές
αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών
σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».!!!!!!!!!

Διαβάζοντας πίσω
από τις λέξεις: Η φωτό σου με το speedo στην παραλία, ή οι ατάκες που αφήνεις στο wall της γκόμενας που γουστάρεις μπορεί
να καταγράφονται και να διανέμονται σε μυστικές υπηρεσίες!

Τώρα θα σκεφτεί
κανείς και τι νοιάζει τον πράκτορα αν εγώ είμαι φίλος με τον τάδε ή την πέφτω
στη δείνα ή μου αρέσει το κρέας και τα καυτερά κι όλες οι ταινίες της Σάλμα
Χάγιεκ. Εξάλλου, το facebook το ίδρυσε ένας φοιτητής για να έρχεται σε επαφή με τους φίλους του.

Ο χαζοχαρούμενος nerd geek ξασπρουλιάρης της φωτό, που θα ορκιζόσουν ότι τον έχει πάρει το μάτι
σου στις ειδήσεις του star να ξεφαντώνει στα Μάλια δεν είναι άλλος από τον Mark Zuckerberg, το άτομο που δημιούργησε τα facebook. Όντως
φοιτητής-ιδιοφυΐα. Δεν είναι όμως το μόνο άτομο πίσω από αυτό.

Ο Zuckerberg μαζί με άλλους 2 βοηθούς συμφοιτητές μόλις έκαναν launch το site συναντήθηκαν με
τον Peter Thiel, μεγιστάνα, μετρ του σκακιού, δεξιό σε ιδεολογία, αντι-νατουραλιστή, με
όνειρο τη δημιουργία ενός φανταστικού διαδικτυακού κόσμου και την περιφρόνηση
του πραγματικού και ζήτησαν χρηματοδότηση.

Τον googlάρισα κι αυτόν και διάβασα τραγικά πράγματα για την ιδεολογία του, τις
απόψεις του και τα δισεκατομμύρια δολάρια του. Ας πούμε απλά πως είναι ένας
άνθρωπος που δεν θες με τίποτα να είσαι εσύ η αιτία που πλουτίζει.

Προσωπικά θα τη δω πιο χαλαρά την όλη φάση με το facebook. Όντως ενώνει
ανθρώπους που βρίσκονται μακριά ή είχαν να τα πούνε χρόνια. Όμως αν «I want to connect with the people around me» όπως διαφημίζει, δεν θα κωλοστέκομαι μπροστά σε μια οθόνη στέλνοντας
λουλουδάκια και κάνοντας poke, αλλά θα επιστρέψω σε μια παλιά τακτική. Είναι δωρεάν, εύκολη και σου προσφέρει
τη μοναδική ικανότητα να ανταλλάσσεις πληροφορίες. Λέγεται: βγαίνω για καφέ!

Υ.Γ. Το αρχικό
προφίλ μου στο facebook ήταν ως Bil Pswlaras. Αν ισχύουν όλα αυτά με τη CIA και τα παλιά προφίλ που δε
σβήνονται, τότε εγώ θα είμαι καταχωρημένος ως Pswlaras? Θα τους τρελάνω τους κατασκόπους!