Categories

…as we reach for the sky…*

Πάλι
ανάμεσα σε βαλίτσες, αυτή τη φορά για το δεύτερο part των διακοπών μου, σκέφτομαι πολλά που θα
μπορούσα να γράψω. Σκέψεις που σχηματίζονταν στο κεφάλι μου όλες εκείνες τις
ώρες που έκανα ταβανοθεραπεία στις διακοπές. Με δωμάτιο την παραλία και ταβάνι
τον ουρανό. Αλλά δε θέλω. Είναι από αυτά που θα τα κρατήσω για μένα και θ’
ανεβάσω μόνο [...]

Σπίτι.

Μόλις άνοιξα τα μάτια μου, το μυαλό μου πλημμύρισε
από στιγμές και εικόνες. Στιγμές και εικόνες που μου είχαν λείψει τόσο πολύ…

Η θάλασσα. Βαθύ, θαλασσινό μπλε. Εκείνη απέραντη κι
εγώ αχόρταγη να την κοιτάζω.

Τα κοριτσάκια μου. Το χαμόγελο της sis C. και τα γελαστά
μάτια της sis A. Και οι 3 μας σε μια αγκαλιά που χωράει όλο [...]

Hey, kids, rock ‘n’ roll, nobody tells you where to go…*

Στο
πάτωμα ορθάνοιχτες δύο βαλίτσες, μία που μόλις έφερα και μία για την Ελλάδα.
Στο κεφάλι μου ορθάνοιχτες οι σκέψεις για τις 5 μέρες που πέρασαν, που αδυνατώ
να τις βάλω σε μια σειρά για να τις γράψω. Καταπιέζω την οργανωτική μου φύση
και θα γράψω ό,τι μου έρχεται στο κεφάλι, ελπίζοντας ότι θα βγάλω νόημα. Κι εγώ
κι εσείς [...]

I scream…

For ice cream!!! Έφαγα το πρώτο παγωτό της χρονιάς – δηλαδή
το πρώτο συσκευασμένο παγωτό, από τα άλλα τρώω όλο το χρόνο! Καθισμένη στο
πάρκο, ακούγοντας μουσική*, crack
και σπάει η λευκή σοκολάτα…. Μιαμ!

I scream…

για
τα φρεσκοπλυμένα μου μάλλινα. Όλο το σπίτι μυρίζει μανούλα. Ναι, το ξέρω, 9
Ιουλίου είναι λίγο αργά για να μαζεύεις μάλλινα, αλλά εγώ δεν είμαι [...]

Just as they play your favourite song…*

Ποιος
είναι ο καλύτερος τρόπος να γιορτάσεις ένα μεταπτυχιακό που μόλις τελείωσες?

α)
Να βγεις έξω με τους φίλους σου να τα πιεις

β)
Να κάνεις ατελείωτες βόλτες χωρίς συγκεκριμένο στόχο δίπλα στο ποτάμι

γ)
Να πας σε ένα φεστιβάλ στο οποίο πρώτο όνομα είναι ένα από τα αγαπημένα σου
συγκροτήματα που δεν έχεις δει ποτέ live.

Ναι,
καλά καταλάβατε. Η σωστή απάντηση είναι δ) [...]

Plutôt la vie…*

Μόλις
ξύπνησα. Πριγκηπικός λήθαργος. Πριν από σήμερα, δε θυμάμαι ποια ήταν η
τελευταία φορά που δεν έβαλα ξυπνητήρι για να ξυπνήσω… Αναπνέω. Ξανά.
Κανονικά. Με ολόκληρες ανάσες. Είναι σαν ξαφνικά να γέμισε ο αέρας γύρω μου με
οξυγόνο κι εγώ να μην το χορταίνω. Γύρισα προχθές σπίτι μετά την παρουσίαση και
είχα αυτήν τη γνώριμη αίσθηση που ονομάζω μετά-τις-πανελλήνιες-feeling. Που [...]

My own private υπέροχα πλάσματα

Είδα
χθες τα δύο πρώτα επεισόδια από τα «Υπέροχα Πλάσματα» της Μυρτώς Κοντοβά. Μήνες
μετά από τότε που με έπρηζε η C.,
και ενώ στο μεταξύ τα έβρισκα συνέχεια μπροστά μου αποφάσισα να τα δω κι εγώ.
Δε θα σταθώ στη σειρά. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Θα σταθώ στον τίτλο της. Για να
σκεφτώ τα δικά μου υπέροχα πλάσματα….

Τα
δικά μου υπέροχα [...]