Vestiaire
Τελικά δεν είμαι σίγουρη αν οι αλήθειες μου είναι 7
ή 77. Όπως δεν είμαι σίγουρη μήπως αυτές που άφησα απέξω είναι πιο σημαντικές
από αυτές που «πέρασαν την τάξη». Η lonely με κάλεσε να
παίξω επειδή έχω ένα θέμα με τις λίστες και το θέμα έγινε ζήτημα και μάλιστα
μεσανατολικό μέχρι να αποφασίσω ποιες να γράψω… Παρόλ’ [...]
Τις Κυριακές κάνω φασίνα. Μέσα έξω. Μαζεύω το
σπίτι. Μαζεύω και τα κομμάτια όλης της βδομάδας από τις γωνίες του μυαλού μου
στις οποίες περιφέρονται άσκοπα και τα τακτοποιώ όμορφα στα κουτάκια τους.
Τελοσπάντων, αυτό προσπαθώ να κάνω. Γιατί κατά κανόνα δεν προλαβαίνω. Το
σύνδρομο «Κυριακή βράδυ» κάνει πάντα την εμφάνισή του. Θεαματικά συνήθως.
Και τότε γίνομαι ξανά μικρό κοριτσάκι [...]
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή, που καμιά φορά το Σάββατο
το πρωί παίρναμε με τη μαμά Χ. το τρόλλεϋ και κατεβαίναμε στο κέντρο για ψώνια.
Τότε μου φαινόταν τόσο μακριά από το σπίτι μου. Τώρα πια είναι απλά προέκταση
του σπιτιού μου.
When you're alone
And life is making you lonely,
You can always go downtown
Δίπλα στο ποτάμι. Με το βιβλίο μου [...]
Τελικά
αυτές τις μέρες έχω ακούσει πολύ περισσότερο R.E.M. απ’ ό,τι αν ήμουν στη συναυλία. Ίσως
ακριβώς επειδή δεν ήμουν. Συνειδητοποίησα ότι μου έχουν λείψει τα hometown gigs… Και πριν προλάβετε να αρχίσετε να με
βρίζετε, να εξηγήσω. Φυσικά και είναι υπέροχα που μένω σε μια
πόλη-απαραίτητο-σταθμό κάθε συγκροτήματος/καλλιτέχνη. Και οι συναυλιακές
στιγμές που έχω ζήσει όλο αυτόν τον καιρό [...]
Πόσα
πράγματα μπορούν να χωρέσουν μέσα σε ένα ΠΣΚ???
Μια
ερώτηση.
Μια
λάθος διαδρομή.
Ένα sushi (για την ακρίβεια,
κάμποσα maki, μια σαλάτα και μια
σούπα).
Ένα
μπουκάλι λευκό κρασί to share με έναν φίλο.
Ένα
παγωτό Amorino – απλά yummie, δεν μπορώ να πω κάτι άλλο…
Μια
χαμένη συναυλία της Patti
Smith*
Ένας
ουρανός που ζύγιζε κάτι τόνους, χρώματος γκρι, με ειδικά εφέ τρομερά δυνατού
αέρα.
Μια
γαμημένη διάθεση που βρίσκει τις βαθύτερες αιτίες της στα [...]
dancinggal