Ψάχνω εδώ και ένα
τέταρτο να βρω την πρώτη λέξη. Με παρακολουθώ να κοιτάζω την οθόνη με σφιγμένα
χείλη και να προσπαθώ να βρω τρόπο να πω όλα αυτά που γυρνοβολάνε στο κεφάλι
μου. Κάθομαι στον καναπέ. Σηκώνομαι και κόβω βόλτες πάνω κάτω στο δωμάτιο με τα
χέρια σταυρωμένα. Εντάξει, τό‘σκαψες το αυλάκι, μόνο κοίτα να θυμηθείς να
προσέξεις μην πέσεις μετά, ναι? Ναι. Ξανακάθομαι, ανεβάζω τα πόδια στον καναπέ,
τα διπλώνω και τα αγκαλιάζω με τα χέρια μου και γίνομαι μια σταλιά. Μικρό
κορίτσι με μεγάλες λέξεις… Τόσο μικρό που νομίζω πως χωράω στην παλάμη
σου… Λέξεις μεγάλες και τρομακτικές που δε χωράνε πουθενά…
Είχα στείλει το
Mr S. στη Β. για το σουκού και έπρεπε να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Κάνοντας ότι δεν
ακούω τον ήχο του κινητού που δε χτυπάει. Με βάζω για ύπνο. Καμιά φορά ξυπνάω
και γράφω υστερόγραφα στα γαλλικά κι ύστερα ξανακοιμάμαι. Με κοιτάζω που
χαμογελάω στον ύπνο μου. Ένα χαμόγελο εύθραυστο και αβέβαιο. Κι όταν με κοιτάζω
στον καθρέφτη στα μάτια μου διαβάζω όσα δεν τολμάω να πω…
Πρόσθεσα ένα
ακόμα τραγούδι στον κατάλογο αυτών που είναι χορογραφημένα στο κεφάλι μου. Το
άκουγα και αισθανόμουν ότι χόρευα πάνω στις λέξεις. Και κάθε φορά που το
άκουγα, πονούσε και λίγο περισσότερο… Συνειδητοποιώ ότι αν κάνω playlist τα τραγούδια αυτά, καλύτερα να την
ονομάσω “6 degrees to depression”… Όπως λέει
και η αγαπητή maskou, τα ξυράφια
προσφορά του καταστήματος…
Είχα στείλει το
Mr S. στη Β. για το σουκού και νομίζω ότι βρήκε ευκαιρία να κάνει τουρισμό στην
Αθήνα. Ξημερώματα Παρασκευής προς Σάββατο πάντως, έκοβε σίγουρα βόλτες πάνω από
το κεφάλι του Α. Τον πήρε και τηλέφωνο. Δεμπαμεκαλά.
Ξέρεις τι είναι
σήμερα? Χα! Εγώ ξέρω και εγκαινιάζω μια ακόμα αντίστροφη μέτρηση! xD
Είχα στείλει το
Mr S. στη Β. για το σουκού και κατάφερα να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Έριξα πόρτα
στον κυνισμό που μου έστειλε η sis C. για παρέα, γιατί δεν ταιριάζουμε, λέμε,
πώς να το κάνουμε δηλαδή, και τα έβγαλα πέρα. Βόλτες με την Δ. και την Κ., για
να θυμηθούμε τις παλιές καλές μέρες, καινούριοι άνθρωποι, η Δ. να γελάει χαμένη
σε αναμνήσεις της περσινής χρονιάς και να φτιάχνει καινούριες. Όπως όταν ο Ο.
που είναι γάλλος και είχε να τον δει κανα χρόνο της είπε: «Σε θυμάμαι εσένα!
Είσαι εσύ που γελάς συνέχεια!»
Βρεγμένοι δρόμοι, γκρι Παρίσι, παγωμένα χέρια, ζεστά
χαμόγελα, γάντια με κομμένα δάχτυλα, θύμησες από κομμένες ανάσες.
Κυριακή πρωί,
μάθημα μπαλέτου. Στέκομαι στην αγαπημένη μου θέση στη μπάρα, δίπλα στο
παράθυρο, και χαμογελάω συνειδητοποιώντας ότι σε όλες τις αίθουσες χορού πάντα
έψαχνα να βρω τη θέση δίπλα στο παράθυρο. Ισορροπώ με το ένα πόδι στη μπάρα και
το άλλο στις μύτες του ποδιού. Κοιτάζω έξω. Χιονίζει… Κατεβαίνω από την
ισορροπία και βάζω το άλλο πόδι στη μπάρα και σκέφτομαι ότι είμαι ευτυχισμένη
στη μικρή στιγμή με τα τρία χ. Χιονίζει. Χορεύω. Χαμογελάω.
dancing gal
ps:
Banksy, Southbank, London 2004
*Συνήθεις Ύποπτοι – Ημερολόγιο

Kouklitsa, opws panta panemorfo post! Bravo!!
Fere ligo xioni pros ta edw omws ee?? Me kanei kai mena panta na xamogelaw sa mikro paidaki kai kamia fora xoreuw alla mesa sto xioni kai sigoura oxi opws esy, alla xoropidaw san gidi ap’ ti xara mou!!! Xe xe! Na zeis eutyxismenes mikres stigmes, autes k an exoun aksia… !
Δεν λέω τίποτα γιατί έχω σκάσει από την … ζήλεια!!!
Απόλαυσέ τα!
Γλυκήτατο Post.
Zηλεύω…
auta ta gantia me ta komena daxtila einai poli akira telika…kai exo kai kamposa re gmt mou…
grafeis poly omorfa
Ki egw protimw to para8yro! :*
Κάνοντας ότι δεν ακούω τον ήχο του κινητού που δε χτυπάει. Με βάζω για ύπνο.
xa xa!!!! kapou to xero ayto to concept!!!!
filakia koritsi , synexise na xoreveis kai min skeftesai toso poly!!
τωρα εγω διαβαζω και γραφω χωρις να εχω καταλαβει το πλαισιο -σου. αλλα αφου ισχυουν τα 3χ, καλα θα ειναι τα πραγματα μωρε..
)
Bonjour!!
*fisalidio, s’euxaristw poly poly… An ksanaxionisei tha sas steilw kamia xionompala!!
)
*the saint, auto kanw!! xD
*sourtouko, thanks poly! Tha steilw kai se sena xionompala!
*lonely, einai akyra alla emena me voleuoun para poly gi’auto exw to akoma kalytero sxedio, pou exei kommena daxtyla alla kai skoufaki gia na ta vazeis ola mazi mesa, katalaves poia lew!! xD
*siwpi, s’euxaristw poly koritsi… Xamogelaw gia ta parathyra!
)
*manoula-kinezoula, story of my life auto to concept, advice of my life to na mh skeftomai toso poly. Kai fysika adynatw na thn efarmosw…
:**
*psychoevi, de ftais esy pou grafw san aprosarmosto, allos ftaiei pou to myalo mou exei ginei vitam-soft. Alla ta 3x kratane tis isorropies, opote mallon exeis dikio, kala einai ta pragmata!
Ποιός είναι ο Mr S.???
Μάκια
Υπεροχο… Απλα υπεροχο..
*candycandy, o Mr S. einai o sourrealismos pou exei prwtagwnistiko rolo sth zwh mou ton teleutaio kairo kai ton opoio to moirazomaste 4: h V., egw kai oi eautoi mas! Kserw, de vgazw kanena nohma…
))
*k, apla euxaristw…
) (katakokkinh san pantzari-katholou sic leme!)
Πολύ όμορφο κείμενο, πολύ όμορφη εικόνα..
))
Τα post σου βγάζουν πάντα μια ζεστασια που μπροστά της λιώνουν ακόμα και τα χιόνια.
Πολλά φιλιά και χαμόγελα κορίτσι
Μπήκα για ένα φιλί :*
αυτό με τα τρία Χ στο τέλος πολύ μου άρεσε.
)
*pureshadow, s’euxaristw poly poly… Antapodidw filia kai xamogela:
)) :**
*zamoraki, kai poly kala ekanes!!! :*
*vasia,
)) poly xaroumenh me kaneis pou sou arese! :*
αχ τι ωραίο αυ΄το με τα κομμένα γάντια και τις κομμένες ανάσες!!!
αχ τι ωραία να χεις το πόδι στη μπάρα δίπλα στο παράθυρο και δίπλα να χιονίζει!!
τι ωραίες οι στιγμές με 3 ΧΙ!
τι ωραία που μου φαίνονται λίγες οι 170 μέρες =)
τι ωραία που πλησιάζουν τα γενέθλιά μου (και τα δικά σου ε? =))
μ αρέσουν όλες οι εποχές τελικά!
Νομίζω ότι ταιριάζω πολύ με τη vasia (ΑΚΟΥΣ VASIA?), πήγαινα να σου γράψω για τα τρία Χ. Βορράς και χιόνια ε? Ζηλεύω!
ακούω, ακούω, vlavo μου :Ρ
(πρόστυχε… :ρ)
Έπαθα κάτι αντίστοιχο με σένα, τώρα. Δεν ξέρω τί να πρωτογράψω.
Ο Mr. S. ήταν πολύ άτακτος αυτό το σκ και για μένα. Μέθυσε το βράδυ της Παρασκευής, κατ’ αρχήν. Μετά το ‘σκασε! Τον έψαχνα, τον φώναζα.. και τελικά ξέρεις τί είχε κάνει το παλιοτόμαρο; Είχε δημιουργήσει μια σειρά συγκυριών, κατά την οποία εγώ κι ο Ο. μοιραστήκαμε τον ίδιο χώρο σε άλλο χρόνο, με διαφορά λεπτών.
Φώναζα στον Mr S. την άλλη μέρα. “Τί έκανες;!”.. σιωπή αυτός. Είχε κατεβάσει μούτρα. (Δεν ήξερα ότι παράλληλα έκανε και σε σένα καμώματα, αλλιώς θα τον είχα κατσαδιάσει χειρότερα). Αλλά φρόντισε -ο άμοιρος ο Mr.- και το ξημέρωμα της Κυριακής με βρήκε αγκαλιά με τον Ο. Δεν ξέρω τί έγινε, ακόμα, αλλά είμαστε ακόμα αγκαλιά.
Όσο για τα άλλα…
“Με βάζω για ύπνο.”
Κι εγώ. Και καμία αγκαλιά δεν το αλλάζει αυτό.
“γάντια με κομμένα δάχτυλα, θύμησες από κομμένες ανάσες.”
Τί είπες τώρα. Και πώς το είπες. Υπέροχο. (Πονάει πολύ. Αλλά είναι υπέροχο.)
“Χιονίζει. Χορεύω. Χαμογελάω.”
Χαίρομαι. Χαμογελάω. Χωράω;..
Η εικόνα που έβαλες,.. τί να λέμε τώρα. Αναστεναγμός.
Σου στέλνω τον Mr., μέχρι την Παρασκευή το πρωί θα ‘χει φτάσει. Μην τον αφήσεις να πιεί πάλι!!.. Μμμμ.. Ή μάλλον, άστον. Να δούμε τί θα γίνει.
gros bisoux, καραμελένια :-***************
*κορίτσι που ήθελες πολλά, κι εμένα μ’αρέσουν όλες οι εποχές, αλλά τώρα που πλησιάζουν τα γενεθλιά μας είναι ακόμα καλύτερα! Εσένα μάλλον πλησιάζουν περισσότερο από τα δικά μου όμως! Χαίρομαι που σου άρεσαν οι εικόνες μου!
) :*
*vlavo, μα είναι ηλίου φαεινότερον! Το περίμενα ότι εσύ ειδικά θα ζήλευες τα χιόνια και τα κρύα!!
*vasia, εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος (τραγουδιστά, φυσικά!) :pppppp
*starlet, τα παίρνω από την αρχή:
Για μένα δεν ήταν άταχτος, δεν ήταν εδώ, είχε έρθει ολόκληρος εκεί. Αλλά αντί να ασχοληθεί μόνο μαζί σου όπως του είπα, έκανε το κομμάτι του στη ζωή του φίλου μου του Α.
Είδες όμως ο καλός μας?? Έκανε αυτό που έπρεπε στο τέλος… Χαμογελάω γι′αυτό το ξημέρωμα Κυριακής…
) (και παράλληλα σημειώνω ότι εμένα ο Mr ακόμα μου χρωστάει ένα τέτοιο… ουφ)
Όσο για τα άλλα, το ήξερα ότι θα σταθείς σ’αυτά τα σημεία…
) Χαίρομαι που σ’ άρεσαν, δε χαίρομαι που πονάνε, σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια…
Θα πάω να τον πάρω από το αεροδρόμιο μη μου χαθεί πάλι. Άντε να δούμε τι θα σκαρφιστεί πάλι!
:***
dn tha pw oti einai ena omorfo post…i apla ena omorfo post….
)
giati o skopos tou otan grafthke, i oso grafotan dn itan na graftei gia na ginei ena omorfo post…
enas diafanos lurismos apotupwnetai ntunontas alithines stigmes pou einai biwma, pou exoun ginei anamniseis. anamniseis mplegmenes me skepseis kai to paron kai pali me alles skepseis pou afinoun auth th lurikh melagxolia…
*σουργελάκι, η φράση κλειδί είναι το “όσο γραφόταν” και το πρόβλημα είναι οι σκέψεις του παρόντος που θέλουν να γίνουν αναμνήσεις του μέλλοντος… :*