Με
το μυαλό μου μουδιασμένο, να αρνείται να σκεφτεί κατά παραγγελία, με τις άμυνές
μου υψωμένες όσο λίγες φορές και παράλληλα τα τείχη μου γκρεμισμένα*, δε μπορώ
να γράψω. Ή μάλλον μπορώ. Ασυνάρτητες σκέψεις χωρίς καμία συνοχή. Λέξεις
απ’αυτές που συνήθως κρατάω μπλεγμένες μέσα στο κεφάλι μου, ήσυχες – μερικές
φορές νομίζω ότι οι λέξεις μου φέρονται σα μικρά απροσάρμοστα [...]
