Categories

Hello world!

Welcome to Athens Voice blogs. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

Το παζλ στον αέρα **

Με
το μυαλό μου μουδιασμένο, να αρνείται να σκεφτεί κατά παραγγελία, με τις άμυνές
μου υψωμένες όσο λίγες φορές και παράλληλα τα τείχη μου γκρεμισμένα*, δε μπορώ
να γράψω. Ή μάλλον μπορώ. Ασυνάρτητες σκέψεις χωρίς καμία συνοχή. Λέξεις
απ’αυτές που συνήθως κρατάω μπλεγμένες μέσα στο κεφάλι μου, ήσυχες – μερικές
φορές νομίζω ότι οι λέξεις μου φέρονται σα μικρά απροσάρμοστα [...]

This is all I want, it’s all I need…*

Κι
εκεί που εγώ είχα ξεμείνει από λέξεις, η Δ. μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία που
την τράβηξε σε ένα στενό του Cambridge.
Και μου την έστειλε γιατί, λέει, με σκέφτηκε. Γιατί, λέει, ξέρω τι σημαίνει…

dancing gal

*R.E.M. – Beat a
Drum

Now all that she wants, is three little wishes… *

Τα
χέρια μου μουδιασμένα ψάχνουν να βρουν τα πλήκτρα. Έχω πολύ καιρό να γράψω. Δεν
είναι ότι έγραφα και δεν τα ανέβαζα. Απλά δεν έγραφα. Υπάρχουν μερικά πράγματα
που δεν ξέρω τις λέξεις να τα πω και προτιμάω να τ’αφήνω έτσι. Άρρητα, υπέροχα
και δικά μου. Κι αν σήμερα βρίσκω τις λέξεις να γράψω, είναι γιατί δεν είναι
δικές μου. [...]

Φώτα αναμμένα.

«Άμα
σκοτεινιάσεις κι εσύ, ποιός θα μας κρατάει τα φώτα αναμμένα;»*

Φώτα αναμμένα. Πάντα έτσι ήμουν. Δυνατή όταν οι
άλλοι δείλιαζαν. Χαμογελαστή όταν οι γύρω μου σκοτείνιαζαν.

Φώτα αναμμένα. Ακόμα έτσι είμαι. Κι όταν βρέχει –
μέσα – σφίγγω τα δόντια και περιμένω να βγει ο ήλιος. Πάντα βγαίνει στο τέλος.
Μετά από μια ώρα, μια μέρα, δυο-μήνες-και-κάτι, λίγα-χρόνια-παρά-κάτι-μέρες,
δεν έχει σημασία, [...]

Play – Stop – Fast Forward – Play

Play

Εφηβικό δωμάτιο. Κοριτσίστικο. Στο μεγάλο τοίχο κρεμασμένος ένας πίνακας
με γαλάζια κορνίζα. Μια μπαλαρίνα να δένει τα παπούτσια της. Γύρω γύρω βιβλία
πολλά. Και επιτραπέζια παιχνίδια. Αλλά πιο πολλά βιβλία. Ρούχα πεταμένα σε μια
καρέκλα στη γωνία. Ένα κορίτσι καθισμένο στο γραφείο. Τα πόδια της ανεβασμένα
στην καρέκλα, παίζει με την κοτσίδα της, προσπαθεί να συγκεντρωθεί να λύσει την
άσκηση [...]

Σουαχίλι

Μόλις ξύπνησα. Νομίζω πως κοιμόμουν 100 χρόνια, ενώ
κοιμόμουν μόνο 2 ώρες. Έξω.

Μόλις ξύπνησα. Νομίζω πως κοιμόμουν 100 χρόνια, ενώ
κοιμόμουν μόνο μερικά χρόνια παρά κάτι μέρες. Μέσα.

Έγραφα όσο κοιμόμουν. Πολύ. Και παραδόξως, στα
ελληνικά. Και τώρα που λύθηκαν τα μάγια της σύνδεσης internet στο σπίτι, θα τα πω όλα μαζεμένα. Ή και όχι.

Αν τα παρακάτω ήταν τυπωμένα [...]

25

Μετράω ακόμα αντίστροφα. Θα
γίνω πάλι η υπερπαραγωγή των διεθνών αεροδρομίων. Και στις αφίξεις και
στις αναχωρήσεις. Μεγάλη επιτυχία λέμε.

Μετακόμισα. Στο βασίλειο των 25
τ.μ. Μπορεί να μην έχει 20 στρώματα και 20 πουπουλένια παπλώματα, αλλά
είναι δικό μου και το αγαπώ xD

Κοιτάζω δίπλα από το κρεβάτι
μου την κορνίζα που μου [...]

Like bugs when they break through the cocoon…**

Αύριο δε θα μπορώ
να κουνηθώ. Τέλεια. Σήμερα έκανα 3 ώρες μπαλέτο εκ των οποίων η μία pointes και
άμα σκεφτείς ότι είχα να βάλω pointes από τον Ιούνιο του 2007 καταλαβαίνεις ότι
τώρα δεν την παλεύω και πολύ. Όταν άνοιξα τα μάτια μου από τον απογευματινό
πριγκηπικό λήθαργο χρειάστηκε να προσπαθήσω πολύ για να πάει από τον εγκέφαλο
στο [...]

Τόσα χρόνια μες στους χάρτες μου σε ψάχνω…*

Ψάχνω εδώ και ένα
τέταρτο να βρω την πρώτη λέξη. Με παρακολουθώ να κοιτάζω την οθόνη με σφιγμένα
χείλη και να προσπαθώ να βρω τρόπο να πω όλα αυτά που γυρνοβολάνε στο κεφάλι
μου. Κάθομαι στον καναπέ. Σηκώνομαι και κόβω βόλτες πάνω κάτω στο δωμάτιο με τα
χέρια σταυρωμένα. Εντάξει, τό‘σκαψες το αυλάκι, μόνο κοίτα να θυμηθείς να
προσέξεις μην [...]