Πολλές φορές μπαίνω στον πειρασμό να φανταστώ έναν κόσμο στο άλλο άκρο απ αυτόν
που γευόμαστε όλοι μας…άλλοι με κουτάλα και αχόρταγα και άλλοι με κουταλάκι
του γλυκού…περί ορέξεως …ας φανταστούμε λοιπόν μαζί έναν κόσμο όπου….θα
δουλεύεις και θα ζεις κυρίως τη νύχτα και θα κοιμάσαι τη μέρα αφού θα χεις πιει
τα ποτάκια σου το καταμεσήμερο…θα παντρεύεσαι μετά [...]
Μου έχουν λείψει οι Κυριακές στους βατράχους…κάθομαι και βγάζω κομμάτια για τη νέα σεζόν και συνειδητοποιώ
πως τελικά αυτή είναι η ψυχοθεραπεία μου…δεν είναι τόσο το να τραγουδάς
…αυτό το κάνεις και στο μπάνιο σου…είναι αυτό το άδειασμα που νιώθεις μόλις
κατέβεις από τη σκηνή…αφήνεις τα φώτα και τον κόσμο και πας πίσω στο
καμαράκι…σε μια γωνιά παρατάς την [...]
Εξάρχεια….τόσα
χρόνια και ακόμα κάτι με μαγεύει σε αυτό το μέρος….σαν κάποιον που αγαπάς για
χρόνια χωρίς ποτέ να έχεις καταλάβει τον λόγο…στο κάτω δεν με νοιάζει το
γιατί…βαρέθηκα να δίνω απαντήσεις…από δω και πέρα μόνο ερωτήσεις…σαν
μικρό παιδί… γιατί;…γιατί…
Τέλος πάντων μόλις γύρισα από ποτάκι από το etrusco…απέναντι το πωλείται…ένας
πεζόδρομος γεμάτος καθαρά φοιτητικά βλέμματα και βλέφαρα που θροΐζουν σε [...]
Μετά από τη περιοδεία μου στην Κατερίνη τα κεφάλια
μέσα…δεν θα πω πολλά για το τετραήμερο αυτό …αλλά πολύ σκυλάδικο ρε
παιδιά…δεν φτάνει που σιχαίνομαι το ελληνικό , το άκουσα και στα σερβικά και
στα πολωνικά και στα ρωσικά…βέβαια το προτιμούσα σε αυτές τις εκδοχές γιατί
τουλάχιστον δεν καταλάβαινα τους στίχους…βέβαια είχε και τα καλά του…όπως
δίμετρες εκπροσώπους του πρώην
ανατολικού [...]
με τον κολλητό σήμερα είπαμε να κάνουμε κάτι επαναστατικό για τα 33 μας
χρονάκια…όχι δεν παντρευτήκαμε -άλλωστε δεν θα ήταν και επαναστατικό-
είπαμε να πάμε θερινό σινεμαδάκι με τα πόδια…το επαναστατικό δεν
είναι το σινεμαδάκι αλλά το με τα πόδια…για να είμαι ειλικρινής στο
πιστό μου αναγνωστικό κοινό-φιλάκια μαμά- πρέπει να υποσημειώσω πως το
σινεμά από το σπίτι του Γ [...]
λοιπόν παίδες τελευταίο post για το Πήλιο…και αφορά τα φιλαράκια μου εκεί πάνω…δύο μαγαζιά ,δύο ιστορίες…σχολαρχείο και σκάλα …
το σχολαρχείο βρίσκεται στον Κισσό,στην κεντρική πλατεία…πλατάνια
,καρυδιές,πέτρα και δίπλα ο πανέμορφος ναός της Αγίας Μαρίνας-ό,τι
πρέπει για να γυριστεί ταινία με κλέφτες και αρματωλούς- το
σχολαρχείο είναι δημιούργημα του πιο αγαπημένου μου προσώπου στο
Πήλιο,του Βασίλη…ο Βασίλης με την [...]
φακίστρα…τόσα χρόνια έρχομαι Πήλιο και είναι η πρώτη μου φορά σε
αυτόν τον μικρό παράδεισο…10 λεπτά με το αυτοκίνητο από την
Τσαγκαράδα…και άλλα 10 πάνω σε ένα μονοπάτι -πονηρό που πάει ντουγρού
στην κατηφόρα τη μεγάλη-το κακό είναι ότι αφού φτάσεις με τα χίλια
ζόρια στην παραλία το μονοπάτι από κατηφορικό βαφτίζεται σε ανηφορική
κόλαση…και σε περιμένει όταν έρθει η [...]
2/8…Πήλιο…λευκό χαρτί…ούτε enter ούτε backspace…με
μολύβι…καιρό είχα να γράψω με μολύβι…με ενοχλεί που μπορείς να
σβήσεις τα λάθη σου…και ούτε γάτα ούτε ζημιά…αναίμακτα και γράψιμο
δεν πάνε μαζί…τέλος πάντων…απουσιάζοντος ενός στυλό γράφω με μολύβι
αλλά χωρίς γόμα…είμαι στο μπαλκόνι και χαζεύω το
Αιγαίο…μαλακίες…δεν μπορείς να χαζέψεις κάτι τόσο μυστήριο και
δυνατό…μαγνητικό πεδίο στο σιδερένιο σου βλέμμα…αυτός ο τόπος
σημαίνει πολλά για μένα…είναι [...]
rollingsoul