καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

υπάρχουν καθρέφτες που φαινόμαστε πιο όμορφοι σε σχέση με άλλους που νομίζουμε πως μας αγριεύουν…έτσι είναι και με τα μάτια των ανθρώπων…ανάλογα πόσο καθαρό είναι το γυαλί και το βλέμμα…το θέμα είναι πως για να αντικρύσουμε τον εαυτό μας χρειάζεται πάντα ένας καθρέφτης ή ένα βλέμμα…

λοιπόν…δεν ξέρω πως να αρχίσω…είναι τόσο απλά αυτά που θέλω να πω αλλά …είδα το crash σε dvd και το da με τον Μιχαλακόπουλο στο θέατρο…θα μου πείτε τι σχέση έχουν αυτά τα δύο…κι όμως….είναι από τα πιο ανθρώπινα δημιουργήματα που έχω δει…είμαστε εμείς εκεί μέσα…εμείς με τις μικρές αδυναμίες [...]

καλά Χριστούγεννα ψυχούλες μου…με τις πιο ανείπωτες ελπίδες να φλερτάρουν με την πραγματικότητά μας…να κουνήσουμε όμως και εμείς το χεράκι μας…

μου αρέσει που κατέβασα και τα χειμωνιάτικα…για μας τους εργένηδες δεν είναι και το πιο απλό πράγμα…το σκέφτεσαι κανά δυο βδομάδες …το αναβάλλεις κάμποσες φορές…και κάποιο βράδυ που γυρνάς πιωμένος ανεβαίνεις στο πατάρι και τα κατεβάζεις…άντε να τα πλύνεις…ποτέ δεν τα κατάφερα με τον συνδυασμό μάλλινα και πλυντήριο…και αφού τα κάνεις όλα αυτά …ο Δεκέμβρης [...]

αθόρυβα περνούν οι μέρες                                   και συ νομίζεις δεν περνάνε….

 σήμερα πήγα σινεμά μετά από καιρό…μου την βάρεσε.. πάλι ποτό και κάπνα; όχι σήμερα  θα θρέψω τα μάτια και το χαμόγελο…(βέβαια ένα καφεκούτι το χτύπησα μετά)…πήγα και είδα την καινούρια ταινία του Καπάκα…το Uranya…κάποια πράγματα δεν χρειάζεται να είναι αριστούργημα για να σε κάνουν να νιώσεις έναν ηλεκτρισμό να σε διαπερνά…λοιπόν αυτή η ταινία είναι [...]

καιρό έχουμε να τα πούμε…μαθήματα μέχρι αργά και έξω…ύπνος κανά τετράωρο…κάθε μέρα βλέπω πράγματα ωραία σε αυτή την πόλη και λέω να γυρίσω να τα γράψω…αλλά στις 4.00 το πρωί τι να γράψεις…μετά από τόσα ποτά…οι λέξεις και η ορθογραφία φαντάζουνε άθλοι του Ηρακλή…περίεργη αυτή η σπατάλη…το νιώθω πως υπάρχουν στιγμές που σκορπιέμαι αλλά δεν [...]

καθόταν μόνος στο πεζοδρόμιο σε ένα δρόμο στο Μαρούσι…σε ένα δρόμο που δεν πέρναγαν πολλά αυτοκίνητα, δεν είχε μαγαζιά,δεν είχε στάση λεωφορείου…μάλλον Πακιστανός αν και δεν έχει σημασία …μετανάστης…τι σημασία εχει το χρώμα , η γλώσσα,η θρησκεία…αυτό που έχει σημασία είναι το άδειο βλέμμα αυτού του ταξιδιώτη του κόσμου…τόσο μοναξιά φωλιασμένη σε δυο μάτια είχα [...]