καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

χθές πήγα για ποτό που αλλού στο καφεκούτι…κατά τις τρεις είπα να περπατήσω λίγο …είχα καιρό να χαθώ μέσα στα σοκάκια της…και έτσι γεννήθηκε το παρακάτω….

Μέσα στην πόλη αφήνομαι με χάρτη το κορμί μουτις μνήμες μου τις γδύνομαι,πυξίδα η αφή μουμε βλέμματα περαστικών να σχίζουν τη σιωπή μου

Κλείνω τους κύκλους της ζωής και άλλοι πάντα [...]

Την Παρασκευή  πήγα είδα έναν φίλο σε μια συναυλία του…το θέμα όμως δεν είναι ο Μίλτος αλλά η Πέμυ Ζούνη που ήταν μαζί του…βγήκε στην σκηνή και μου κόπηκε η αναπνοή…το ίδιο πράγμα το έχω πάθει (σε μεγαλύτερο μάλιστα βαθμό) με την Τάνια …ναι την Τσανακλίδου….είναι τρομερό πως μαγνητίζεται ο χώρος μόλις αυτές οι δύο [...]

ωραία τα είπατε και ξεθυμάνατε σχετικά με το τι θέλετε από έναν άντρα…. και κάποιες προχωρήσατε πιο πέρα αναφέροντας τι παρατηρείτε σχετικά με την εξέλιξη αυτού του είδους του ζωικού βασιλείου…δεν περίμενα κάτι διαφορετικό γιατί απλούστατα αυτά που γράψατε είναι πολύ λογικό να τα αναζητά κάποιος ασχέτως φύλου…ας πούμε αυτά θα ‘θελα και εγώ από [...]

σήμερα στην γνωστή βόλτα μου στο Χαλάνδρι έπεσα το μάτι μου πάνω σε μία ταμπέλα…    ” ΤΕΛΕΤΑΙ ΚΟΥΡΑΣΗΣ”   …όχι δεν διοργάνωνε γάμους που όπως και να έχει , φαντάζομαι έχει την κούρασή του…ήταν γραφείο τελετών…άνοιξα το λεξικό μήπως μου έχει ξεφύγει κάποιο συνώνυμο, κανά παιχνίδι της γλώσσας…τίποτα…κούραση = καταπόνηση…άντε να το ερμηνεύσουμε…ποιός κουράζεται; ..ο [...]

ένα από τα ζητήματα που κυριαρχεί στις κουβέντες μας με τους φίλους είναι οι γυναίκες…ναι…ναι ξέρω πως δεν το πιστεύετε…με τους δεσμευμένους μιλάμε για τις γυναίκες τους και εμείς οι ελεύθεροι μιλάμε για όλες τις υπόλοιπες…εδώ θα χρειαστώ την βοήθεια από τα κοριτσάκια που σκοτώνουν την ώρα τους διαβάζοντας αυτά που γράφω σκοτώνοντας την δικιά [...]

να  μαι πάλι….σήμερα γύρισα νωρίς και είπα να γράψω κάτι…να τι συμβαίνει στη ζωή μου….οι κολλητοί -αδέλφια κα βάλε- παντρεύονται…όχι αυτό το μήνα αλλά από το καλοκαίρι ξεκινάει ο γολγοθάς του πρώτου και σταδιακά η σκυτάλη- σταυρός μεταβιβάζεται στον επόμενο…μπήκαν στην τελική ευθεία τα πουλάκια μου…συγχρόνως χτίζουν ή ανακαινίζουν σπίτια-τη φωλίτσα τους-…καλά τι δούλεμα τρώνε [...]

όνειρα….               αναμνήσεις μιας                                      ζωής                                             που ποτέ δεν ζήσαμε….           ή μήπως                         κάποτε                                    την ζήσαμε;

σήμερα θα ήθελα να μιλήσω για την τύχη…ποιός ο ρόλος της στη ζωή μας; που σταματούν τα σύνορα της χώρας της Τύχης; ένας τζόγος η ζωή μας ή εμείς οι μικροί θεοί που τα καθορίζουμε όλα ή σχεδόν όλα…πολλές οι απόψεις…κάποτε πίστευα πως στο χέρι μου είναι όλα και το αν επενέβαινε η τύχη με [...]

βαρειά παπούτσια είναι η συνήθεια…και δεν μπορείς να κάνεις εύκολα ένα βήμα πιο κάτω…και το κακό είναι πως τα έχεις συνηθίσει… 

δεν καταλαβαίνω κάθε χρόνο αυτή την δικτατορία του πρέπει να περάσουμε καλά κατά την διάρκεια των γιορτών…να είναι σούπερ ουάου και άλλες τέτοιες μαλακίες…πρώτον, περνάω υπέροχα όλη τη χρονιά,βγαίνω συνέχεια με πολύ καλή διάθεση,φλερτάρω ,πίνω,ανακαλύπτω τις γωνιές μου….δεύτερον τι διαφορετικό μπορείς να κάνεις που δεν μπορείς την υπόλοιπη χρονιά(εκτός από έναν καινούριο έρωτα ή ένα [...]