καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

Θα γεράσω και δεν θα ζήσω πολλά από αυτά που ονειρεύτηκα…..

Το γνωρίζω πως δεν είναι στο εγχειρίδιο λειτουργίας μου που
τώρα τελευταία άρχισα να ξαναδιαβάζω….

Παλιά είχα μείνει στα μεγάλα γράμματα….ευανάγνωστα , με χρώματα
, με κατατοπιστικούς χάρτες ….είχα διαβάσει μέχρι το σημείο… ως 25 ετών….

Το κατάλαβα τότε….δεν είχα απορίες και γενικά σε αρκετά
σημεία δικαίωσα τις προδιαγραφές μου…

Αλλά [...]

Είμαι παθιασμένος με τον καφέ και την πίπα μου….μόλις ξυπνήσω
το πρωί ….που λέει και το τραγούδι θέλω μια κούπα με καφέ και μία πίπα….(να
καπνίσω εννοώ…γιατί ήδη φαντάστηκα το σχόλιο του teaser)…δεν μπορώ να λειτουργήσω αλλιώς…..να
ανοίξει το μάτι βρε αδελφέ….ίσως είναι γιατί ο παππούς είχε παλιά καφενείο
και μεγάλωσα εκεί μέσα…το DNA
…καταλαβαίνετε….ξέρω είναι ηλίθιο θα πουν κάποιοι…το [...]

Την γνώρισα σε ένα ταξίδι με τρένο…μιλήσαμε σαν παλιοί γνωστοί…διήρκησε
η γνωριμία 6 ώρες…αλλά ήταν αρκετές για να μην την  ξεχάσω ποτέ….

 αυτό που την παίδευε πολύ ήταν η εικόνα της …σκληρός δικτάτορας…ποτέ
δεν μπόρεσε να την ξεπεράσει…

 όχι τόσο η εξωτερική…άλλωστε ήταν μια όμορφη γυναίκα…ξέρετε
από αυτές που μπορεί να αφήσουν σημάδια υπόγεια … ανεκπλήρωτα σημάδια που
κάποιες φορές είναι [...]

Ο Ηράκλειτος έλεγε πως ο πόλεμος είναι ο πατέρας των πάντων….το
πίστευα και όσο περνάνε τα χρόνια το πιστεύω περισσότερο….

η σύνθεση  των αντιθέτων
δυνάμεων , η συνισταμένη που θα σε οδηγήσει μπροστά…

αυτό το παιχνίδι των αντιθέσεων το βλέπω παντού….στη θάλασσα
πριν και μετά την τρικυμία , σε έναν πίνακα του Caravaggio με το ciaro –scuro ,  σε μία [...]

Έχω κάνει λάθη στη ζωή μου…ελάχιστα από αυτά έβλαψαν άλλους…εγώ
απόλαυσα το τίμημά τους….λάθη νιότης , λάθη επιπολαιότητας , λάθη στιγμής , λάθη
κακής εκτίμησης των δυνατοτήτων μου…και λάθη αισιοδοξίας…

Ναι η αισιοδοξία είναι ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματά μου…κοιτάς
μπροστά και όλα σου φαίνονται ευοίωνα, όλα θα έρθουν όπως τα θέλεις και σε βολεύουν
, χρωματιστά με λουλούδια στα [...]

θέλω να καταφέρω στον τόπο που θα ζήσω να γίνω ένα με αυτόν…στην Αθήνα δεν τα έχω καταφέρει….

να γίνω η πέτρα του , το χώμα , οι μυρωδιές του….

να βρέχει και εγώ να σκουπίζομαι κι ας είμαι σε κλειστό χώρο…

να μην είμαι παράταιρος αλλά να αισθάνομαι την ανάγκη που έχει ο τόπος από την παρουσία [...]

καλοκαίρι έρχεται…πρέπει να βγάλουμε και τα κορμιά μας στην παραλία…γι αυτό λέω να το γυρίσω …στις σαλάτες….

Πάντα μου άρεσε να είμαι λαθραναγνώστης και προφανώς όχι από
τσιγκουνιά ….είσαι στο τρένο και ο μπροστινός διαβάζει εφημερίδα….δεν διαβάζει
αυτά που θα επέλεγες εσύ….ξαφνικά ανοίγουν κόσμοι που ποτέ δεν θα επιδίωκες να ασχοληθείς μαζί τους…. κάποτε πέτυχα
κάποιον που για 5 λεπτά διάβαζε τα κοινωνικά….γάμοι , κηδείες….σκέφτηκα πως
ή παντρευόταν ή ήταν επαγγελματίας δολοφόνος
και ήθελε να [...]

επέστρεψα…. σωματικά….

γιατί ουσιαστικά ακόμα εκεί είμαι…στις ορτανσίες και σε περιπάτους μέσα σε κρίνα και λευκά τριαντάφυλλα….

επέστρεψα μέχρι να ξαναφύγω …κάποια στιγμή θα είναι για μόνιμα…ανήκω σε αυτό το βουνό …το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου εκεί… φαντάστηκα τον εαυτό μου σε μια πέτρινη πλατεία μπροστά στο ὀνειροποιεῖον … εκείνη [...]

Παίρνω μορφή ….

αποκολλώμαι από την πρώτη μου ύλη…

δεν το κάνεις εσύ…

μόνος μου αυτο-διαμορφώνομαι …

είμαι ο γλύπτης του εαυτού μου….

χρόνια το πάλευα να πάρω τη μορφή που μου πάει….

πέρασαν πολλά χέρια από πάνω μου…

μάλλον με αγάπησαν αλλά κανένα δεν μου έδωσε τη μορφή που
μου πάει….

αυτή που θα με κάνει να φαντάζω γήινα ξεχωριστός στα μάτια
μου…

και [...]