-Τι ψάχνεις;
- το χαμόγελό μου.
-πότε το έχασες;
- δεν το είχα ποτέ
-δεν γίνεται…δεν μπορώ να το καταλάβω…ποτέ δεν έχεις
χαμογελάσει…
-ποτέ..
-γιατί; Δεν ξέρω… δεν με έμαθε κανείς και έτσι
συνήθισα…είμαι καλά έτσι…
-ναι αλλά το ψάχνεις…
-μέχρι τώρα όποτε έβλεπα κάτι όμορφο έκλαιγα…δεν ήταν
απαραίτητο το χαμόγελο…αλλά σήμερα στο δάσος είδα ένα παιδί να κλαίει…δεν
μπορούσα να κάνω τίποτα παρά να κλάψω μαζί [...]
2.51…31/5/2006…
το πρώτο κείμενο στη bloggοσφαιρα….θυμάμαι μετά από ένα ξενύχτι
λίγα μέτρα πιο πέρα από το σπίτι που μένω αυτές τις μέρες…μία από τις συμπτώσεις
, θα ακολουθήσουν κι άλλες….
Δεν θυμάμαι γιατί το ξεκίνησα…προφανώς από ανάγκη
επικοινωνίας, φαντάζομαι από το ψώνιο που έχω με το γραπτό λόγο…εννοείται
και ματαιοδοξία , ανάγκη επιβεβαίωσης , έπαρση…μαλακισμένα και βαθειά ανθρώπινα
χαρακτηριστικά…σιγά μη δεν [...]
συμβουλή : μη βάζετε ταπετσαρίες..και αν βάζετε, μην περνάτε άλλη από πάνω….και αν περάσετε μην την αφήσετε για 20 χρόνια…γιατί θα σας βγει ο κώλος να τις ξηλώσετε…
ο μάστρο- Πάνος…στη διαθεσή σας για άλλες συμβουλές…
Δεν ξέρει ποιο κομμάτι του τον καθορίζει περισσότερο….
το φωτεινό το αντιλαμβάνεται…
το ίδιο και οι άλλοι…τον οδηγεί σε καθαρά μονοπάτια …
εύκολα ερμηνεύσιμο , σταθερά χρόνων , σημείο αναφοράς , το tatoo του και μάλιστα σε σημείο που φαίνεται…
υπάρχει και το άλλο όμως…το σκοτεινό…το είχε αντιληφθεί
κάποτε….μετά το ξέχασε τυφλωμένος από το φως….μεγαλώνοντας όμως βλέπει
πως πολλά καθορίζει το [...]
Ποιός θα μου το λεγε πριν 2 μήνες όταν φλέρταρα αμέριμνος
στα μπαράκια της Αθήνας ότι ξάφνου η ζωή μου θα αλλάξει δραματικά και θα έρθουν
τα πάνω κάτω…. «αν θες να κάνεις το
Θεό να γελάσει πες του τα σχέδια σου λέει μια αραβική παροιμία»…με μένα πρέπει
να έχει γαμηθεί στα γέλια….
Βάφω , ξηλώνω ταπετσαρίες, πετάω το παρελθόν [...]
Ο καθένας μας έχει το δικό του παράθυρο…από εκεί βλέπει τα
πράγματα…όσα του επιτρέπονται…παλεύει, ρίχνει λοξές ματιές , πάει στη γωνία
μήπως καταφέρει να δει κάτι παραπάνω…αλλά μάταια….
Μπορείς όμως να κάνεις κάτι….να το ανοίξεις και να
κρεμαστείς έξω….ναι , με το ρίσκο να πέσεις….αλλά ξαφνικά θα δεις ότι εκεί έξω
κρύβονται πολλά άλλα παράθυρα …και σε κάποια από [...]
Καθαρίζω το σπίτι…καλύτερα ξεκαθαρίζω το σπίτι….ράφια ,
συρτάρια, ντουλάπια…δεν μπορώ να με καταλάβω…..άντε τα παλιά ραβασάκια και
ερωτικές επιστολές τα κρατάς- ματαιοδοξία φαντάζομαι-
κάτι βιβλία που τα διάβασες κάποτε και δεν πρόκειται να τα
ξαναδιαβάσεις , τα κρατάς και αυτά…δεν μου πάει να πετάω βιβλία…μέχρι και Μάρω
Βαμβουνάκη κράτησα- “η μοναξιά είναι από
χώμα” και τα σχετικά- φόρος τιμής στα νεανικά [...]
Έλα…να αλλάζουμε σχήματα συνέχεια….σειρά σου τώρα…Να… σου πετάω την αφορμή να σε ταράξω , να δω πως θα
αντιδράσεις …Τι ωραία ποτέ δεν σε είχα δει έτσι….ακανόνιστη…έλα τώρα σειρά μου….πες μου για το παρελθόν σου και θα
αλλάξω τη δομή μου….κοίτα οι σχηματισμοί μας τείνουν να συναντηθούν για να χωρίσουν
πάλι….αέναη ιστορία και πρακτική …ελευθερία μέσα στο [...]
Ποιό είναι το δικό σου τείχος δόξας ;
τι έχεις να κρεμάσεις εκεί πάνω;
Λόγια … κάμποσους τόνους ποτό …καπνό τόσο που είσαι έτοιμος
για Σιβηρία αγκομαχώντας πάνω στις ράγες σου….γυναίκες αρκετές… μια δυο
ερωτεύτηκες ή καλύτερα αγάπησες ή κάτι τέτοιο ποτέ σου δεν το ξεκαθάρισες….ιστορίες
άλλων κρέμασες…και δεν τους ρώτησες ποτέ…μα λογικό…αν δεν φερθείς
τυχοδιωκτικά για τη δόξα [...]
rollingsoul