καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

φεύγω σήμερα…πάω να βρω τον έρωτά μου και να χαθούμε στο Βουνό μας…αυτή μαινάδα θα επικοινωνεί με τα στοιχεία της φύσης και εγώ απλά θιασώτης του μυστηρίου…θα σας αφήσω με σκόρπιες εικόνες που έχω ή θα ήθελα να δω….

μια φέτα καρπούζι αντί για φεγγάρι….
δυο βρεγμένα πόδια μετά από όνειρο με θάλασσα….
ένας παπαγάλος μ' ένα πούρο [...]

Είμαι στο φροντιστήριο και σκοτώνω την ώρα
μου….κυριολεκτικά , αφού διάβασα το τελευταίο post του thios (καλά ρε φίλε
αναπάντητη δεν βρήκα, τον κώλο όμως ήξερες να μου τον πιάσεις, πάρε με τηλ. ξανά)…είδα
στην bloggoσυνάντηση τα
αγοράκια της παρέας και τους χάρηκα( μέχρι ένα σημείο … θα εξηγήσω)…φλερτάρανε
ασυστόλως…κυρίως τα 2 ρεμάλια teaser και thios…o crower μετά την
πέτρα [...]

περνούν τόσο γρήγορα οι μέρες…και τόσο αργά συγχρόνως…πρώτη φορά έχω χάσει  την αίσθηση του χρόνου συνειδητοποιώντας πια  ότι δεν είναι τίποτα άλλο , παρά μια σύμβαση που κάνουμε για να ξέρουμε πόσο χρονών πέθανε κάποιος…οι μέρες περνούν από πάνω μου σαν καλοκαιρινά μακώ που τα αλλάζεις κάθε μέρα χωρίς να αποκτήσεις κανένα δέσιμο μαζί τους [...]

Επέστρεψα ….τρεις μέρες  στο νοσοκομείο της Πάτρας…..η γριούλα μου (
μόνο 52) έκανε εγχείρηση…ευτυχώς όλα πήγαν καλά…αν εξαιρέσουμε πόσο την
ταλαιπώρησαν οι συνέπειες του τσιγάρου όταν έφτασε η στιγμή να ξυπνήσει μετά τη
νάρκωση αλλά και τις επόμενες ώρες….δεν θα ανοίξω καθόλου το θέμα ελληνικά
νοσοκομεία….βαριέμαι και μου φαίνεται μάταιο ….

Γι’ αυτό το λόγο δεν ήμουν στη
Βουλή….απλά ένιωσα χαρά [...]

Ξέρω ότι θα σας φανεί παράξενη η επόμενη δήλωση-επιθυμία…χρειάζομαι
ΔΙΑΚΟΠΕΣ….θα προσπαθήσω να σας πείσω γιατί γνωρίζω ότι δεν συμμερίζεστε αυτή
μου την επιθυμία…..εεεεε;

Πράσινο…να
 φτάσει ο δείκτης του ματιού στο full…
ίσως κάποτε ( τι κάποτε…) να είναι πολυτέλεια…

Να ακούω
τη τελευταία δουλειά της Winehouse
συντροφιά με παγωμένο φραππεδάκι την ώρα που το κύμα θα μου [...]

από φοιτητής θυμάμαι είχα τις αντιρρήσεις σχετικά με τη στάση του χατζηδάκι απέναντι στα πολιτικά πράγματα της εποχής…πως γίνεται να υπάρχει χούντα- και όλα τα συνακόλουθά της- και συ να γράφεις για τον έρωτα….μεγαλώνοντας κατάλαβα πολύ καλά…δεν ήταν απάθεια, δεν ήταν συμπόρευση με το σύστημα αλλά τονισμός του σημαντικού, του αρχέγονου, της ουσίας…με όλα αυτά [...]

τόσες μέρες δεν μίλησα για τη διαφήμιση της max…δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται επειδή κάποιος σου προσφέρει χώρο μπορεί μετά να τον εκμεταλλευτεί χωρίς να σε ρωτήσει…δηλαδή σαν να μου δίνεις ένα οικόπεδο και έρχεσαι ξαφνικά με το συνεργείο και στήνεις μια διαφημιστική ταμπέλα για σερβιέτες, μπουρδέλα, αναψυκτικά, αποσμητικό ποδιών… το ίδιο μου κάνει….
δεν [...]

το χέρι απλώνεται…είναι εκεί…έτοιμο "σαν από καιρό" να σε πάρει στους μύθους σου…με τις φλέβες του διογκωμένες για να σου θυμίζουν πως δεν είναι θεικό αλλά ένα ανθρώπινο χέρι…με αδυναμίες, αμαρτίες, αίμα που μυρίζει…είναι όμως εκεί…πόση πολυτέλεια έχεις να αρνηθείς ένα χέρι που θέλει όχι να σε τραβήξει αλλά απλά να σου σταθεί…τι; μα δεν [...]

http://manosnik.blogspot.com/2007/06/blog-post_30.html

ας μπούμε σε αυτό το site… από το να διαβάζουμε παπαριές όπως πόσο έχει το μπουκάλι το κρασί σε διάφορα μαγαζιά ας κάνουμε κάτι πιο χρήσιμο….