καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

κυλάει γρήγορα ο καιρός…όπως του πρέπει…άρχισε να γυαλίζει πάλι η πόλη φορώντας τα φωτεινά της κοσμήματα…για άλλη μια φορά κάτι άσχημο αλλά γοητευτικό προσπαθεί να γίνει κάτι που δεν είναι…η αγωνία του φέτος να περάσω τέλεια, να κάνω κάτι διαφορετικό χτυπάει πάλι την πόρτα…η δικτατορία αυτή πάντα με χάλαγε…είναι σαν να πρέπει να κάνεις sex [...]

δεν θέλω να μου αγχώνεστε…ξέρω πως υπάρχουν προβλήματα αλλά υπάρχουν και χειρότερα…μην είστε απαισιόδοξοι , κοιτάξτε τον πόνο του διπλανού σας και πάρτε κουράγιο…ευτυχώς η τηλεόραση τα αναδεικνύει και πολλές φορές δίνει και την λύση…
τι είπατε; πως δεν αλλάζει αυτή η χώρα; μα γιατί το λέτε;