σιωπή…δε μου βγαίνει να φωνάξω…δε μου βγαίνει να θυμώσω…νιώθω περισσότερο ένοχος…λες και σήκωσα εγώ το όπλο…ντρέπομαι…γιατί με κοιτάνε οι μαθητές μου και με αυτή την γλυκιά αναίδεια της νιότης μου λένε με λίγα λόγια να βάλω το μάθημα της έκθεσης στον κώλο μου…η ζωή κι ο θάνατος είναι εκεί έξω…και όσα τους λέω για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα και πως να να τα αναπτύξουν …σκατά στα μούτρα μου…νιώθω τόσος "ένας γελοίος παρλαπίπας κοκοράκος"…γιατί ξέρω ότι φταίω, φταίμε…επαναπαυμένοι στον επαναστατικό μαλακισμένο λόγο της θεωρίας…από πράξη σκατά…ταινίες και βιβλία ψαγμένα… από πράξη τίποτα…εναλλακτική μουσική, εναλλακτικές διακοπές…από αλλαγή στον κόσμο που ζούμε τίποτα…και θυμώνουμε πίνοντας στο σαλόνι ή στο μπαρ με κινήσεις των χεριών σαν βγαλμένες από ταινία με τον Τσε…αλλά μετά νανάκια όλοι μας…με τις χρυσαφιές μας πυτζάμες που πήραμε από το Mall της ασυνειδησίας μας και της δειλίας μας…αλλά και αυτά θα περάσουν…και θα συμεχίσουμε την πλαστική ζωή μας ασχολούμενοι με τις αυταπάτες μας…και όχι με τη Ζωή…
|
||||||
σιωπή ενοχής…7 comments to σιωπή ενοχής… |
||||||
|
Copyright © 2010 καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις - All Rights Reserved |
||||||
rollingsoul
Ας κανουμε κάτι λοιπον… Μια αποφαση ειναι… Και φυσικά η λύση δεν ειναι αυτο που γινεται αυτες τις μέρες.
To perimena to post sou pws kai pws..iksera oti tha grapseis. Kai kapws etsi aisthanomai ki egw… kai “xairomai” apo tin mia pou den exw mprosta mou paidia na diapaidagwgisw… alla apo tin alli ntrepomai gia tin koinwnia pou zw kai pou tha paradwsw…
http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=27534
Απο το δισκο “Ασταθης Ισορροπια”
http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=27527
Κατι φερνει απο τις πυρκαγιες του καλοκαιριου, ε?
Δεν φταις εσυ, φταινε οι αλλοι που δεν ειναι σαν κ εσενα…
Θα φταις ομως αν παραιτηθεις απο αυτο που εισαι κ γινεις σαν τους αλλους… Εχεις ακομα πολλα οπλα, μαθε τα παιδια σου να ειναι αγωνιστες, αυτα που δεν καταφερε η δικη σου γενια, εμψυχωσε τα να τα πετυχουν εκεινα…
Βαριά κι άχαρη η μοίρα του ανθρώπου που γράφει. Γιατί είναι φυσικά αναγκασμένος να χρησιμοποιεί λέξεις, να μετατρέπει δηλαδή τη μέσα του ορμή σε ακινησία.(Αναφορα στον Γκρεκο)
Ειχα μια φαντασιωση προσφατα. Λεει, αρχιζε μια μαζικη απεργεια πεινας στην Ελλαδα, σαν αντιδραση στα οσα συμβαινουν.Ετσι, για να περασει το μηνυμα οτι το ατομακι μας δεν ειναι ο τερματικος σταθμος αυτης της Ζωης.Οτι το ιδιωτικο και δημοσιο σχετιζονται αμεσα, κι οτι δεν μπορει να δουλευουμε τον κοσμο στην ιδιωτικη μας ζωη απαιτωντας απο τη δημοσια ζωη να ειναι ενταξει.Νομιζουμε οτι η ψηφος μας εχει δυναμη-δινουμε την δυναμη και την ευθυνη μας σε καποιον αλλο (!) που αργα ή γρηγορα διαφθειρουμε κατ’αυτο τον τροπο…
Λεξεις, λεξεις, λεξεις, ά-λεξεις.
http://uk.news.yahoo.com/21/20090202/tuk-selfish-adults-threat-to-children-6323e80.html