είναι ωραία να μου διαβάζεις…
απλά κλείνω τα μάτια και σε ακούω…
διαβάζεις διαφορετικά από μένα…
την ποίηση σα βιβλίο συνταγών για τη ζωή…
τη λογοτεχνία σαν εγχειρίδιο αυτοκαταστροφής…
τα άρθρα σαν προφητείες της Αποκάλυψης…
είναι ωραία όταν μου διαβάζεις…
με τους τόνους στη θέση τους…
με το τελικό σίγμα να κλείνει την αυλαία…
με το ο να νιώθει μειονεκτικά μπροστά στο ω…όπως πρέπει να νιώθει…
είναι ωραία να μου διαβάζεις…
αυτά που γίναν τα διαβάζεις ασπρόμαυρα
και αυτά που ίσως έρθουν με το χρώμα της πλησμονής και του φόβου…
είναι ωραία όταν μου διαβάζεις…
έλα μια ακόμη σελίδα…

Ωραίο πράγμα ο έρωτας,ε κύριε καθηγητά;
Την καλησπέρα μου…
tuxere.. pote tha apoktisoun kai foni ta blogs? na mas diabazete kai emas,..