καθημερινές ιστορίες εν Αθήναις

Ανθούν οι σιωπές στα περιβόλια μας
πια…μακρόσυρτες, εκκωφαντικές, άδειες από μυστικά ,γεμάτες από απόγνωση…που
και που μας ξεγελάνε αφήνοντας να αναδυθούν κάτι ανούσια φωνήεντα  και κάποια αυθάδη και αλλαζονικά σύμφωνα…απλά,
εκσπερμάτωση εντάσεων κουβαλάνε οι λέξεις μας …από δημιουργία τίποτα…ακόμα
και η τέχνη αυνανίζεται ψελλίζοντας ναρκισσιστικούς ύμνους …μέχρι και οι ήττες
μας έχουν καταντήσει βαρετές και αναμενόμενες…ό,τι χειρότερο για μια ήττα…λίγα
μας [...]