Getting away with murder

Είχα σκοπό να ανεβάσω τον απολογισμό μου, αλλά τώρα που το ξαναδιάβασα μου φάνηκε άκρως καταθλιπτικό το κείμενο, και δε λέει να σας χαλάσω μέρα που είναι. Θα αρκεστώ λοιπόν μόνο σε ευχές.

Να περάσετε υπέροχα απόψε, όπου κι αν βρίσκεστε

Το 2008 να σας φέρει οτι ονειρεύεστε και ποθείτε

Απο το 2007 κρατείστε μόνο οτι ήταν αυθεντικό, είτε αυτό είναι καλό, είτε άσχημο. Απο όλα μαθαίνουμε και εξελισσόμαστε.

Αυταααααααααααααά, πάω να βουτήξω στα βαθειά νερά του αλκοόλ.

Xx

Μου το έστειλαν, το βρήκα αρκετά χαριτωμένο, και είπα να το ανεβάσω.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους μου στέλνουν e – mail , γιατί:

1. Σταμάτησα να πίνω Coca Cola, αφού έμαθα ότι χρησιμοποιείται για να καθαρίζουν τους
λεκέδες στα WC.
2. Σταμάτησα να καταναλώνω ότι είχαμε στο ψυγείο γιατί το σελοφάν και τα τάπερ έχουν
ουσίες που σου τρώνε τα σωθικά. Πέταξα και το φούρνο μικροκυμάτων γιατί είχα μια βόμβα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.
3. Δεν πάω πλέον κινηματογράφο, για να μην κάτσω σε κάθισμα που ίσως να έχει καρφίτσα
που φέρει τον ιό του AIDS.
4. Δεν αγοράζω πια από ντελικατέσσεν σπιτικά ντολμαδάκια της κυρά-Μαρίας από τότε που
διάβασα ότι είναι της κονσέρβας και με δουλεύουν.
5. Μυρίζω άσχημα, αφού δεν βάζω πλέον αποσμητικό διότι ίσως μου προκαλέσει
καρκίνο. Δεν λούζομαι γιατί φοβάμαι τις εγκεφαλίτιδες.
6. Δεν παρκάρω πλέον το αυτοκίνητό μου στα supermarkets, ούτε μετακινούμαι με το μετρό διότι ίσως κάποιος μου δώσει να δοκιμάσω κάποιο άρωμα ή μου βάλει σπρέι, για να με ληστέψει αργότερα.
7. Δεν απαντώ το κινητό μου, διότι ίσως μετά μου πουν να πάρω σε κανένα παράξενο νούμερο και μου έρθει μετά ο λογαριασμός με κλήσεις σε Τζούνω στην Αλάσκα, Χαράρε ή Τιχουάνα. Από τότε μάλιστα που έμαθα ότι μπορεί κάποιος να σε παρακολουθεί, ακόμα και αν το έχεις κλειστό, στο σπίτι μιλάμε με σημειωματάκια.
8. Δεν πίνω πλέον ποτά από τενεκεδάκι, διότι φοβάμαι ότι ίσως μου προκαλέσουν κάποια
ασθένεια διότι έμαθα ότι τα χρησιμοποιούν οι αρουραίοι για να κάνουν κακά επάνω τους.
9. Όταν βγαίνω έξω σε κάποιο κλαμπ, δεν κοιτάζω κανέναν, ακόμα και αν είναι ωραία
γυναίκα, διότι ίσως μετά μου δώσει ναρκωτικά, με πάρει σε κάποιο ξενοδοχείο
και μου βγάλει το συκώτι ή άλλο όργανο για να το πουλήσει στη μαύρη αγορά και ξυπνήσω
σε μια μπανιέρα γεμάτη παγάκια.
10. Κατέθεσα όλες τις οικονομίες μου στον λογαριασμό της Αmy Bruce, που είναι άρρωστη στο νοσοκομείο, 7.000 περίπου φορές. Είναι αξιοθαύμαστο, αυτό το παιδί είναι 8 χρόνων
από το 1995!!!
11. Δεν τρώω πια χάμπουργκερ στα Mc Donald's γιατί δεν είναι πραγματικό κρέας.
12. Δεν τρώω πια κρέας από τότε που είδα σε εκείνο το e-mail με τι ταΐζουν τα μοσχάρια και τις αγελάδες. Εννοείται ότι έκοψα και το γάλα αφού διάβασα ότι στα σούπερ μάρκετ
πουλάνε, με μαιμουδιά, ληγμένο. Εννοείται ότι μετά το mail που έδειχνε ότι ποτίζουν τα
λαχανικά με ακάθαρτα νερά, τα έκοψα και αυτά.
13. Από τα πολλά mails με τσόντες που λαμβάνω, γέμισα κόμπλεξ από τα μεγέθη των ανδρικών μορίων και τα καμασουτρικά που είδα..που ντρέπομαι πια να πηδήξω.
14. Έγραψα το όνομά μου περίπου 3.000 φορές σε μια λίστα για να σώσω ένα σπάνιο είδος
σκίουρου και άλλες 34.967 για να επιστρέψουν οι Άγγλοι τα Ελγίνεια.
15. Έχω μαζέψει περίπου 3.000 χρόνια με κακή τύχη, 18 χρόνια σεξουαλικής ανικανότητας, οι δικοί μου έχουν αρρωστήσει βαριά 7.954 φορές,και έχω πεθάνει 67 φορές από τα chain letters που μου έστειλαν.

Υ.Γ.
ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ Ε-ΜΑΙL ΣΤΑ
ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ
8.500.000 ΑΤΟΜΑ, ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 18:34 ΣΤΟ
ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΕΝΑΣ ΑΡΑΠΗΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΚΑΙ
ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.

Το χω ρίξει τόσες μέρες στη μαλακία (με τη μεταφορική της έννοια) μόνο και μόνο για να μη πέσω στην κατάθλιψη που με περίμενε εδώ και καιρό στη γωνία. Μέχρι σήμερα το πρωί τα πήγαινα καλά. Δεν ξέρω τι σκατά έκανε το υποσυνείδητο μου όσο κοιμόμουν, αλλά όταν σηκώθηκα ήμουν θλιμμένη, downιασμένη, και πολλά άλλα με κατάληξη –μένη (ναι, και βλαμ-μένη). Έκτοτε περιφέρομαι σα την άδικη κατάρα μες στο σπίτι, ξεφυσάω, σκέφτομαι διάφορα πράγματα, ανθρώπους και καταστάσεις που με ρίχνουν ακόμα περισσότερο. Η λίστα στο player έχει ένα μόνο τραγούδι..

Μέσα στο δάσος σου μονάχος περπατώ
Πάντα φοβόμουνα πως ίσως μαγευτώ
Μοιάζει σαν ψέμα η τόση ομορφιά
Μέθυσα μάτια, κι είναι τώρα αργά

Μέθυσα απ' το όνειρο, τ' άπιαστο όνειρο
που δεν το φτάνουν ούτε τα πουλιά
Μέσα στο δάσος σου, στ' άγριο δάσος σου
ποιος δρόμος να πηγαίνει στην καρδιά

Σ' έψαξα, σ' έχασα, μα δε φεύγω πια
Μέθυσα, μάτια μου, κι είναι τώρα αργά

Μέσα στο δάσος σου σα φάντασμα γυρνώ
Ψάχνω στο βάθος σου γωνιά να κοιμηθώ
Έρθεις, δεν έρθεις, σ' αισθάνομαι κοντά
Μέθυσα, μάτια μου, κι είναι τώρα αργά

Μέθυσα απ' το όνειρο, τ' άπιαστο όνειρο…

Ξύπνησα νωρίς σήμερα. Έκανα καφέ και άνοιξα να χαζέψω tv μέχρι να κάνει επαφή ο εγκέφαλος με το περιβάλλον. Πέτυχα κάτι παιδικά των οποίων την ύπαρξη αγνοούσα, και καλά έκανα, διότι είναι μάπα. Αναλογίστηκα αυτά με τα οποία εγώ μεγάλωσα, και επειδή αυτές τις μέρες είμαι σε
μια γενική νοσταλγική φάση, μπήκα και τα έψαξα. Λείπουν αρκετά βέβαια, η μνήμη μου με
έχει προδώσει, και δεν θυμάμαι τίτλους.

Μετά απο απαίτηση του λαού, δηλαδή του phantom και της zamora, ξέθαψα μερικές ακόμα. Enjoy.

LONDON

COLCHESTER

pics by Roo

Είμαι πάλι σε μια φάση "Τα ζώα μου αργά/Μη του μιλάτε του παιδιού, αφήστε το να λιώσει". Χάνομαι μέσα στο ακατάσταστο μπουρδέλο που έχει καταντήσει ο υπολογιστής μου, και βρίσκω φωτογραφίες που είχα καιρό 
να δω. Εικόνες απο μια "περασμένη" ζωή, που μου αφήνουν μια γλυκόπικρη γεύση. Πουτάνα νοσταλγία..

pics by Roo

Ήρθε επιτέλους η κάρτα απο το Israel. Αυτή που περίμενα εδώ και 3 εβδομάδες, και έστηνα κάθε μέρα πολιορκητικό καρτέρι στον ταχυδρόμο. Και σαφώς σκατοχάρηκα. Ναι ναι, άμα είσαι ζαβό χαίρεσαι και με μια κάρτα, στο υπογράφω. Και συνεχίζω να σκατοχαίρομαι, επειδή μεγαλώνει η συλλογή μου. Ok, έχεις κάποιο δίκιο. 10 κάρτες δεν χαρακτηρίζονται ακριβώς ‘συλλογή’, αλλά απο κάπου πρέπει να ξεκινήσει κανείς.

Προσπάθησα. Πίεσα τον εαυτό μου. Του υπενθύμισα πως δεν με παίρνει στην προκειμένη. Και όμως δεν άντεξα, και για ακόμη μια φορά ανακηρύχθηκα η ‘ατσούμπαλη/σούργελο/μαζεύτε την’ της βραδιάς. Κατά τη διάρκεια του μυστηρίου ομολογώ πως ήμουν κόσμια, αν εξαιρέσεις οτι σε όλες τις φωτογραφίες βγήκα σα τον βλάκα. Στο γλέντι όμως, το πήδηξα κανονικότατα…

i) Τακούνι + πλακόστρωτο Λαδάδικων = BAD BAD BAD συνδυασμός! Το συνειδητοποίησα όταν γλίστρισα και έσκασα πάνω σε μια γλάστρα, αλλά πρόλαβα και το έκανα φιγούρα, οπότε μικρό το κακό.
ii) Αφού έχει κολλήσει το στομάχι μου στην πλάτη, δεδομένου οτι είμαι νηστική όλη μέρα και έχω καπνίσει τουλάχιστον 6 αποθήκες Davidoff, λέω ας φάω κάτι πριν σωριαστώ κάτω. Παίρνω τις κατάλληλες προφυλάξεις, δηλαδή πετσετούλα πάνω στα πόδια μου, απαραίτητη απόσταση μανικιών απο το πιάτο κτλ, και καμακώνω μια πατατούλα φούρνου. Κι εκεί που πάω να την βάλω στο στόμα, αυτή αποφασίζει να κάνει την επανάσταση της και δραπετεύει απο την ομηρία του πηρουνιού. Κι επειδή το να πέσει στο πάτωμα το θεωρεί μάλλον υποτιμητικό, προσγειώνεται επάνω μου, αγνοεί επιδεικτικά την πετσέτα, και αρχίζει να βολτάρει πάνω στο μόνο σημείο του φορέματος που είναι μωβ ΣΑΤΕΝ, αφήνοντας πίσω της υπέροχα ίχνη λαδιού και λοιπών ζουμιών.
iii) ‘Η κουμπάρα δεν θα χορέψει?’ αναφωνεί μια θεία της νύφης και αρχίζει να με σέρνει στη πίστα. ‘Η κουμπάρα γλιστράει’ της φωνάζω εγώ μπας και με λυπηθεί και με αφήσει ήσυχη. Απέτυχα παταγωδώς. Με το που τελειώνει το τραγούδι, κάνω απόπειρα διαφυγής, και πάνω στον πανικό μου να ξεφύγω πατάω ένα γαρύφαλλο, κάνω ένα σλάλομ μέχρι το τραπέζι, κρατιέμαι απο την σαμπανιέρα, και μετά θρονιάζομαι στην καρέκλα σα κυρία. (φιγούρα Νο 7). Κάπου στην παραπάνω διαδρομή, σκίζω και μια ραφή του φορέματος.
Μετά απο τα άνωθεν, και αφού οι περισσότεροι καλεσμένοι αποχώρησαν και μείναμε εμείς και εμείς, ακολούθησε γύρω στο 1,5 λίτρο κρασί (διψούσα, τι να έκανα :p). Το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να τριγυρνάω με την ανθοδέσμη, την οποία με κόπο και μόχθο κατάφερα να πιάσω (μου την πέταξε μες στα μούτρα η νύφη), και ένα στεφάνι απο αυτά που διακοσμούσαν τα τραπέζια στο κεφάλι, και να ποζάρω ωσάν Σταρ Ελλάς. Δε γαμιέται, καλά πέρασα

Χτενίστηκα, βάφτηκα, στολίστηκα. Μπήκα με το ζόρι στο καλσόν που υποτίθεται πως θα μου ανεβάσει τον κώλο or something like that τελοσπάντων, αλλά το μόνο που κάνει προς το παρόν είναι να μου προκαλεί δύσπνοια. Έβαλα τα υπέροχα μωβ τακούνια μου, απο τα οποία είναι βέβαιο οτι κάποια στιγμή θα γκρεμοτσακιστώ. Και τώρα φεύγω, πάω να γίνω κουμπάρα. Wish me luck!