-
Πότε θα γράψεις ποστ για μένα?
-
Βλέπεις ότι προσπαθώ να πνιγώ στους 20 πόντους βάθος. Μη
με
ενοχλείς.
-
Γιατί δεν γράφεις ένα?
-
Έχω ήδη γράψει.
-
Δεν το έχω διαβάσει.
-
Και ούτε πρόκειται. Άσε με ήσυχη.
-
Έλα ρε. Να μην έχω κι εγώ ένα ποστ αφιερωμένο?
-
Ωχ, zen, σταμάτα. Θα γράψω.
-
Τι?
-
Τους 10 λόγους που με κάνουν να σε αγαπώ. Όχι πως σε
αγαπώ,
αλλά λέμε τώρα.
-
Ωραία.
-
Μη χαίρεσαι, το ίδιο θα κάνεις κι εσύ.
-
Δεν το έχω το γράψιμο.
-
Αδιάφορο. Να το βρεις.
10 λόγοι λοιπόν για τους οποίους αγαπώ την Φανή (για να σταματήσει να με ζαλίζει).
i)
Μπορούμε να συνεννοηθούμε με μια ματιά ή μια λέξη μόνο.
ii)
Σοκαρίστηκε όταν έμαθε πως υφίσταται η λέξη ‘οιονδήποτε’.
iii)
Περνάμε καλά μέχρι και στο σούπερμαρκετ.
iv)
Μερικές φορές μπερδεύεται και σταματάει στο φανάρι ενώ
αυτό
είναι πράσινο.
v)
Ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμη για μαλακία και
παλιμπαιδισμό.
vi)
Δεν φρικάρει όταν την βρίζω στον ύπνο μου.
vii)
Δεν με αγκαλιάζει / φιλάει / πασπατεύει.
viii) Κάνει καταπληκτικές
φιγούρες όταν σκοντάφτει.
ix)
Με συμμαζεύει όταν είμαι κομμάτια και αντέχει στιγμιότυπα
τύπου
‘Δες, έριξα βότκα στα βυζάκια μου’.
x)
Γιατί μπορώ και θέλω.
Κάπου εδώ σταματώ εγώ και δίνω τον λόγο στην φίλη μου.
Ναι είναι αλήθεια: η συγγραφή δεν είναι το φόρτε μου, όχι ότι το
προφορικό είναι. Ωστόσο θα κάνω μια προσπάθεια.
Αν και στην αρχή αυτή η γνωριμία δεν έδειχνε ότι θα έχει και τις
καλύτερες προδιαγραφές, παρόλα αυτά τα καταφέραμε. Δεν ήταν εύκολο, δεδομένου
ότι το κορίτσι μου δεν σου δείχνει και τον καλύτερο της εαυτό στις αρχικές
εμφανίσεις της (λίγο το ύφος ντίβας, λίγο το ειρωνικό, ειλικρινές, απότομο και
καυστικό της σχόλιο) δεν σου αφήνουν τα περιθώρια να πεις από την αρχή «τι
αξιαγάπητο πλάσμα είναι αυτό». Αλλά επειδή είμαι καλός άνθρωπος, είπα να της
δώσω μια ευκαιρία. Καλά!!! Επειδή μπορεί να μην είμαι και τόσο καλός άνθρωπος
ίσως μου άρεσε που της έσπαγα τα νεύρα κάθε φορά που με έβλεπε και στράβωνε.
Δεν ξέρω σε πιο σημείο αυτή η σχέση άρχισε να βάζει τις βάσεις της αλλά
έγινε καλή δουλεία και έγιναν γερές. Και είναι γεγονός ότι περάσαμε και
δύσκολες μέρες. Δοκιμαστήκαμε και οι δύο, αλλά περάσαμε το test. Και έχουμε
γίνει ένα αχτύπητο δίδυμο σκορπίνων. Κάπου εδώ πρέπει να σημειώσω ότι χαίρομαι
πάρα πολύ που είναι φίλη μου και όχι εχθρός μου.
Σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο να την αγαπώ για πολλούς λόγους, μερικοί
από αυτούς είναι:
1. Γιατί με
κάνει να γελάω. Κανείς δεν με κάνει να γελάω όπως αυτή.
2. Γιατί
μαζί κάνουμε όνειρα για το μέλλον.
3. Γιατί
όποτε την χρειάζομαι είναι εκεί.
4. Γιατί
στις τάσεις φυγής μου είναι πάντα συνοδηγός.
5. Γιατί
κάνει τα άγχη και τα προβλήματα της καθημερινότητας μου να φαίνονται αστεία,
και με βοηθάει να τους δώσω την πραγματική αξία που τους αρμόζει.
6. Γιατί
ανέχεται την βλακεία μου.
7. Γιατί μου
κάνει την μεταφράστρια στα ταξίδια μας στο εξωτερικό.
8. Γιατί θα
με πάει στο Φουστάνο.
9. Γιατί μου
μαγειρεύει ΥΠΕΡΟΧΑ. (τυχερός αυτός που θα την πάρει)
10. Και
φυσικά γιατί είναι ένα υπέροχο, ευαίσθητο και ειλικρινές άτομο που νοιάζομαι και σκέφτομαι, και κάθε
φορά που το κάνω, με κάνει να χαμογελώ.
Και για το τέλος θα ήθελα να την ευχαριστήσω για όλες αυτές τις υπέροχες
στιγμές που μου έχει χαρίσει και θα μου χαρίσει, γιατί είμαι σίγουρη ότι τα
καλύτερα έρχονται. Να ξέρεις ότι θα είμαι πάντα εκεί όταν με χρειάζεσαι και
απλά σε ευχαριστώ που υπάρχεις , γιατί είναι δύσκολο πλέον να βρεις το άλλο σου
μισό. Να είσαι πάντα καλά my friend και να ξέρεις ότι Σ’ΑΓΑΠΩ!!!
