Θειικό αμβλύ

Με τέτοια κόλπα είναι δύσκολο να σου σηκωθεί.   

Παρόλα αυτά, η καριόλα τα καταφέρνει στο τέλος.

Πάει κι ο Χριστόδουλοοοος! Σα να τον βλέπω πάνω στο λευκό του αγγελάκι να μας αποχαιρετά. Κανείς δεν ξέρει ότι πετάει μόνο με €39. Όχι, ψέματα! Αυτό είναι από διαφήμιση.  

Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά για έναν τύπο που από την πρώτη στιγμή μου είχε φανεί επικίνδυνος, θα τον αποχαιρετήσω με κάποιες από τις δηλώσεις του που [...]

Οι μέρες που πέρασαν συνθέτουν μια παντοιοτρόπως γαμημένη εβδομάδα. Ξεκίνησε την περασμένη Κυριακή (ναι, Κυριακή), όπου έφυγα από τη δουλειά (ναι, δουλειά) στις 12 και κάτι ψιλά το βράδυ. Τότε νομίζω ήταν που σκέφτηκα (για μια ακόμη φορά) ότι δε μπορεί να μην υπάρχει θεός. Υπάρχει ο καριόλης, μόνο και μόνο για να μου κάνει [...]

Για τους νιούφηδες εξ ημών, το κινέζικο πορτρέτο είναι ένα παντελώς ηλί-thio concept που μου έσκασε σε μια φάση που καταλάμβανα φιλότιμες προσπάθειες να γίνω ο πρώτος άνθρωπος που θα πεθάνει από ακατάσχετο κνησμό στους όρχεις.  

Αυτές οι εποχές με έχουν αποχαιρετήσει οριστικά, φοβάμαι. Μαζί με τη ζωή μου.  

Καθώς ούτε χρόνο έχω ούτε όρεξη να κάθομαι [...]

Επειδή η Zamora μας απογοήτευσε ελαφρώς με το θέμα “πίπες” στο τελευταίο post της, σκέφτηκα να μας ανταμείψω με το άλλο μισό της παροιμιώδους εκφράσεως “πίπα-κώλο”.  

Απολαύστε ένα πρόχειρο κολάζ που εμένα τουλάχιστον με… κολάζ’.    

http://www.keyra-agustina.de.vu/

Θα μπορούσα να γράφω ώρες γι’ αυτόν, αλλά δυστυχώς δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα αυτές τις μέρες.  

Πίσω στη δουλειά τώρα. @@#$%#$%#@%^@$#^$#$$@#@%@ (όταν [...]

Δεδομένα της εποχής:
·        Δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα από την πολλή δουλειά.
·        Για πρώτη φορά εδώ και άπειρα χρόνια δεν είμαι καθόλου μπερδεμένος ως προς το τι θέλω. Παρόλα αυτά δε νιώθω τόσο καλά όσο περίμενα.
·        Πιάνω τον εαυτό μου να αυτολογοκρίνομαι εδώ μέσα και αυτό είναι κακό. Πρέπει να σταματήσει.
·        [...]

OK, εσύ τώρα πας να με πείσεις ότι μπήκες εδώ μέσα για να διαβάσεις κάποια σοβαρή ανάλυση, σωστά; Σε ποιον τα πουλάς αυτά ρε; Ξουτ και γρήγορα!   

Τώρα που ξεφορτωθήκαμε τους ενοχλητικούς, πιστέ μου αναγνώστη, ας πάμε στην ουσία του post. Τη μηδενική ουσία του post, αν μου επιτρέπεται να συμπληρώσω.  

Αυτές τις μέρες δεν έχω χρόνο [...]

Ξεκινώ να γράφω αυτή την παπαριά στην κυριολεκτική της εκδοχή (Zamora!), αλλά προφανώς δεν θα μείνει εκεί. Πάμε και βλέπουμε…   

Στο σπίτι μου –ως γνωστόν- επικρατεί χάος. Αν υπήρχε ένα κόκκινο φωτάκι απέξω και πουτάνες (γι’ αυτές που πληρώνονται μιλάω) από μέσα, θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει μπουρδέλο. Προς το παρόν το χαρακτηρίζει “μπουρδέλο χωρίς [...]

Παρασκευή. Γύρισα σπίτι αργούτσικα, με σκοπό να γράψω κάτι δικό μου και κάτι δικό “μας”. Ευτυχώς (τουλάχιστον στο σκέλος “μας”), κάποιοι αστάθμητοι παράγοντες με απέτρεψαν, ειδάλλως αυτή τη στιγμή θα ήσασταν αντιμέτωποι με το έπος του παραληρήματος.  

Το Σάββατο, μετά από 3 ώρες ύπνου, σηκώθηκα από το κρεβάτι, ετοιμάστηκα σύρθηκα στο “μέρος” για καφέ και τσιγάρα [...]

Όταν ήμουν παιδάκι έκανα τα πάντα με το αριστερό χέρι. Έγραφα με το αριστερό, έτρωγα με το αριστερό, έπαιζα μπάσκετ με το αριστερό… Το μόνο που δεν έκανα με το αριστερό ήταν να την παίζω*. Κι αυτό για τεχνικούς λόγους (βλ. πλημμελής στύση λόγω του νεαρού της ηλικίας).  

Τα άλλα παιδάκια μπορώ να πω ότι με [...]