Θειικό αμβλύ

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ εξ αποστάσεως όλη αυτή τη μαλακία που επαναλαμβάνεται με εντελώς ηλίθιο τρόπο και αφορά ανώνυμα σχόλια και λοιπά εμετικά -όταν αναφερόμαστε στη virtual υπόστασή τους- κατασκευάσματα.  

Προσωπικά θεωρώ όλη αυτή την ιστορία εξαιρετικά μάταια και γελοία. Αν έχω νεύρα και θέλω να εκτονωθώ, προτιμώ να βρω έναν κακομοίρη (κατά προτίμηση από αυτούς [...]

Αν κάτσω να γράψω σοβαρά αυτές τις μέρες θα μου βγει είτε τρελός θυμός είτε τρελή μελαγχολία. Πάμε λοιπόν για ένα ακόμα ρεσιτάλ σάχλας-session αυθυποβολής. Επαναλαμβάνω συνεχώς από μέσα μου “όλα μού πάνε καλά, δεν είμαι θυμωμένος με τίποτα, πρέπει να ελέγξω τα (μη, εφόσον όλα είναι καλά) νεύρα μου, δεν πρέπει να κάνω καμιά [...]

Πολλές φορές έχω ρωτηθεί για το τι ακριβώς είναι αυτό που κάνω στη δουλειά μου. Όλες αυτές τις φορές έχω συλλάβει τον εαυτό μου να μη μπορεί να το περιγράψει ακριβώς και -σίγουρα- να μην είναι σε θέση να εξηγήσει το γιατί το να σκέφτεσαι συνεχώς κάτι που σου είναι παντελώς αδιάφορο είναι αφόρητα κουραστικό. [...]

Αυτό θυμάμαι να μου λέει ο λεβέντης παππούς μου. Ο μεγαλωμένος στις άγριες πλαγιές του Ψηλορείτη. Στα μέρη όπου οι άντρες είναι πολύ άντρες και τα πρόβατα πολύ μαστουρωμένα για να κάτσουν να σκεφτούν ότι δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να μην είναι εντελώς νευρικά.  

Τα λόγια του φιλοξενούσαν λέξεις όπως “έπαέ”, “γλάκα”, “ξανοίγω”, “άφτω”, “σάντολος”, [...]

Αρχικά σκέφτηκα να γράψω μια-δυο παπαρίτσες που μου ήρθαν στο dewarism. Μετά διάβασα τους όρους και είδα κάτι για πνευματικές ιδιοκτησίες, άδειες και άλλα βαρετά, οπότε ανέκρουσα πρύμναν. Ούτως ή άλλως για χαβαλέ θα τα κότσαρα.   

Κάπως έτσι γεννήθηκε το thiosism. Το μέρος όπου όλοι μπορούν να λένε ελεύθερα τη σάχλα τους χωρίς να έχουν το [...]

Μετά από 2-3 μέρες που έμεινα χωρίς ίντερνετ στο σπίτι, η φόρθνετ μου έκανε τη χάρη να μου επιτρέψει να συνδεθώ. Το ότι έχω τη χαρά και την τιμή να μπορώ να γράφω ενώ παράλληλα κατεβάζω το σύμπαν σε ταινίες και μουσικές το ανακάλυψα πριν λίγο, οπότε είναι δικαιολογημένος ο ενθουσιασμός που θα μπορούσατε ενδεχομένως [...]

Μετά από μια κουβέντα που είχα με τον φίλο vlavo, σχεδόν συναποφασίσαμε να κάνουμε στροφή στον χριστιανισμό (δεν είμαι σίγουρος αν η φώτιση ήρθε και σε εκείνον τόσο έντονα όσο σε μένα, πάντως η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση για αυτό το post προήλθε από 2-3 pm που ανταλλάξαμε πρόσφατα).  

Η στροφή, ως γνωστόν, είναι η [...]

Επειδή είμαι τόσο πίσω από την εποχή μου που νομίζω ότι είμαι μπροστά, έρχομαι σήμερα να τιμήσω τη γιορτή του αϊ γαμήσου (Αϊ βαλεντίνου, για!).  

Όλοι καταλαβαίνετε ότι αναφέρομαι σε αυτή που μόλις πέρασε, αλλά αφήστε με να πιστεύω ότι το post μου αφορά αυτή που έρχεται και να το παίξω διορατικός κ.λπ. παπαριές, λίαν προσφιλείς [...]

Ήταν Σάββατο κι απόβραδο και ασετιλίνη… Γάμα το, βαριέμαι να συνεχίσω έτσι. Ήταν Σάββατο βράδυ, γύρω στα τέλη του βρόμικου ’89 (εδώ είναι το σημείο που οι μικρότεροι εξ υμών μετράτε με δαχτυλάκια και υπολογίζετε πόσων χρόνων ήσασταν τότε) κι εγώ ήμουν Αγίου Μελετίου και Πατησίων έξω από ένα περίπτερο να περιμένω έναν μαλάκα συμμαθητή [...]

Αυτό το post ξεκίνησε με άλλα όνειρα. Υγρά. Τελικά ένα pm τα άφησε μισοτελειωμένα. Ελπίζω κάποιοι -τουλάχιστον- να πρόλαβαν να τελειώσουν.  

Σε κάθε περίπτωση, μας έμεινε ο πραγματικός θεός.

Πέρα από το ότι αυτό τον καιρό περνάω την trash φάση μου και την porn ζωή μου, πήζω τόσο ακραία που ούτε να διαβάσω κάνα blog δεν [...]