Θειικό αμβλύ

Την Παρασκευή τελικά σχόλασα κατά τις 12:30. Για τη διάθεσή μου εκείνη την ώρα καλύτερα να μη μιλήσω. Ένιωθα εκείνο το ανάμικτο συναίσθημα που από τη μια θέλεις να πεθάνεις, από την άλλη θέλεις να πεθάνει όλος ο κόσμος, από την τρίτη σκέφτεσαι ότι από τα δύο προαναφερθέντα ενδεχόμενα σε βολεύει πολύ περισσότερο το δεύτερο [...]

Αυτή τη βδομάδα πρέπει να έχω δουλέψει γύρω στις 70 ώρες. Κάπου εκεί. Αυτή τη στιγμή διανύω τις χειρότερες. Αφενός γιατί είναι ώρες αναμονής. Εγκρίσεων, μακετών, ελέγχου, του μουνιού της μάνας τους κ.ο.κ. και αφετέρου διότι είναι στο τελείωμα της βδομάδας.  

Για κάποιο μυστηριώδη λόγο, το να δουλεύω πολλές ώρες μια απλή καθημερινή μου έρχεται καλύτερα [...]

Αν πω ότι όσο μεγαλώνω τόσο πιο δύσκολο είναι να μη σου πέσει στα μισά του… δρόμου, είμαι βέβαιος ότι δε θα διεκδικήσω βραβείο πρωτότυπης δήλωσης.  

Είναι μια σκληρή πραγματικότητα. Με την πιο μαλακή έννοια που μπορεί να πάρει η λέξη “σκληρός”. Και μικρός όταν είσαι -βέβαια- πάλι δύσκολο είναι. Ας πω ότι σημασία έχει η [...]

Τύπος φεύγει από τη δουλειά κατά τις 12 το βράδυ. Σέρνεται μέχρι την Κηφισίας και περιμένει ταξί. Από υπολογισμένη πρόβλεψη των κίτρινων τύπων, ενώ μέχρι τις 12 το μόνο κίτρινο που έβλεπες στο δρόμο ήταν κάτι κάτουρα, μόλις βγήκαν οι βρικόλακες βγήκαν και τα ταξί. Μιλιούνια. Ίσα για να μπει η διπλή ταρίφα, καταλαβαίνετε.  

Ο τύπος, [...]

Για το ότι είμαι μαλάκας μπορεί να με κατηγορήσει κάποιος. Για το ότι δεν είμαι ειλικρινής δε μπορεί. Ως κατ’ εξοχήν μαλάκας, λοιπόν, έρχομαι σήμερα να ανακοινώσω ότι τη βρίσκω μόνος. Μου αρέσει. Με φτιάχνει, πώς το λένε! Όχι μόνο με την έννοια που μπορεί να δίνει στον τίτλο του post ο κάθε μαλάκας.  

Όπως θα [...]

Σε μια κουβέντα που είχα πρόσφατα συνειδητοποίησα για μια ακόμα φορά τη μέγιστη αναβλητικότητά μου. Σκέφτηκα ότι δεν έχει υπάρξει ούτε μία φορά στη ζωή μου που να πλήρωσα λογαριασμό ή να έκανα κάτι παρεμφερές έστω και μισή μέρα πριν από τη λήξη του. Ούτε και μετά. Πληρώνω ή κάνω κάτι παρεμφερές πάντα την τελευταία [...]

Τις περασμένες μέρες, ανάμεσα σε μαυρίλα, προβληματισμό, νεύρα, γέλια, ιδρώτα και άλλα ανάξια αναφοράς, ασχολήθηκα εκ νέου με τον Adams. Ούτως ή άλλως, όποτε φεύγω τα βιβλία του είναι τα πρώτα που παίρνω μαζί μου. Κι ας έχω μερικές εκατοντάδες αδιάβαστα στο σπίτι. Και κάμποσες δεκάδες ακόμα που περιμένουν καρτερικά την επόμενη φορά που θα [...]

…καθώς είναι, σκέφτηκα ότι μας παίρνει να μιλήσουμε για ποδόσφαιρο. Κι ας το έχω αφήσει στην εποχή που μεσουρανούσε ο Θωμάς Μαύρος. Κι ας νομίζω ότι ο Σαραβάκος παίζει ακόμα στην εθνική. Κι ας έχω να πάω γήπεδο από το βρώμικο ’89 θαρρώ.  

Είχα πρόσφατα μια κουβέντα με φίλη για τη μπάλα. Καταλήξαμε στο ότι όσο [...]

Επειδή η εξεταστική περίοδος έχει ξεκινήσει για τα καλά, είπα σήμερα να σας βάλω ένα θέμα το οποίο και σας καλώ να αναπτύξετε. Στο τέλος θα βαθμολογηθείτε (για να σας προλάβω, δεν πρόκειται να γράψω κι άλλο παραμύθι με ένα κοριτσάκι που ανέβαινε ένα βουνό κ.λπ. Έτσι για το εφέ αναφέρω τη βαθμολόγηση). Πάμε;   

Θέμα:
Έστω [...]

  …θα είχατε μπροστά σας αν μπορούσε κάποιος να μου εξασφαλίσει ότι έχω άλλα 20 χρόνια ζωής μπροστά μου, ώστε να με πείσει ότι προλαβαίνω να κάτσω να γράψω όλα όσα έχω στο κεφάλι μου αυτή τη στιγμή.  

Καθώς δεν υπάρχει κάποιος τόσο σιχαμερός τύπος που θα μου μεταφέρει την είδηση ότι πρόκειται να υπομείνω το μαρτύριο [...]