Θειικό αμβλύ

…κι άλλο ένα που έγινε. Για καλό και τα δύο.   

Στεκόμουν στην άδεια αποβάθρα, περιμένοντας το τρένο των έξι. Για την ακρίβεια το τρένο των έξι και τρία λεπτά.  

Απέναντί μου, αρκετά μέτρα ψηλά, βρισκόταν το ρολόι. Βαριά, γοτθική κατασκευή. Λευκό καντράν με μαύρα νούμερα και μαύρους δείκτες. Ωροδείκτης και λεπτοδείκτης μόνο. Έδειχνε πέντε και πενήντα έξι [...]

Σεζλόνγκ: Λέξη σύνθετη και αμιγώς διεθνής. Προέρχεται από το γαλλικό saison και από το επίσης γαλλικό longue και σημαίνει μακρά σεζόν. Χμμμ… Τώρα που το ξαναβλέπω συνειδητοποιώ ότι μάλλον πρόκειται για είναι μια σύνθεση γαλλικών λέξεων, ας πούμε. Μαλακίζομαι, όπως αντιλαμβάνεστε.  

Η ουσία είναι ότι μια σεζόν μεγάλη από όλες τις απόψεις (συναισθηματικές, επαγγελματικές, ψυχοσωματικές) επιτέλους [...]

…που συναντιόμαστε και ύστερα το ηλίθιο μυαλό μου αρχίζει τα δικά του.

Ο εναλλακτικός τίτλος του post ήταν “pole dancing”. Αρχίστε, λοιπόν, να χαϊδεύεστε αισθησιακά και δείτε την παρακάτω σκηνή από το Χρώμα του χρήματος.

Τη θυμάστε; Εγώ πάρα πολύ καλά κι ας έχω δει την ταινία προ αμνημονεύτων. Τόσο καλά που δε λέει να ξεκολλήσει από [...]

Πάνω που ετοιμαζόμουν να γράψω τις σκέψεις μου για μια καριόλα και τους λόγους για τους οποίους σήμερα έχω τρελά νεύρα, μου έσκασε ένα mail που με έκανε να αναθεωρήσω.  

Ούτως ή άλλως με το να τα γράψω τώρα που τα ζω, κακό σε μένα θα κάνω. Για να διασκεδάσω με κάτι πρέπει να το έχω [...]

Στιγμιότυπο 1. Σάββατο στο χωριό.�
Σάββατο πρωί. Εκεί που καθόμουν για καφέ και διαλογιζόμουν (έκλανα βασικά, αλλά δεν ήθελα κανείς να το ξέρει αυτό. Βασικά, ακόμα δεν το θέλω), χαζεύοντας τους ήδη χαζεμένους από τη ζέστη πεζούς είδα μια διερχόμενη γκόμενα (συμπαθέστατη) να με κοιτά καθώς πλησίαζε, να σταματά απότομα δίπλα από το τραπέζι μου, [...]

Τουλάχιστον είμαι ειλικρινής. 

Κάτι θέλω να πω εγώ τώρα μ’ αυτό, αλλά βαριέμαι τόσο μα τόσο πολύ να το γράψω. Άσε που τρέχω και δε φτάνω.  

Ρε γαμώτο, καλά τα σ/κ, αλλά πολύ μικρά για να τα κάνεις όλα.

Χθες, πάνω στη γνωστή πλέον αναζήτηση παιχνιδιών στο ίντερνετ, πέτυχα ένα concept που με άφησε μαλάκα με το μεγαλείο και τη σημειολογία του. Πάμε λοιπόν χεράκι-χεράκι για να καταλάβουμε όλοι τι εννοώ.  

Όλοι γνωρίζετε το δημοφιλές παιχνίδι  πασιέντσα. Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε ξεχαστεί πάνω από μια τράπουλα, είτε κομπιουτερένια (sic) είτε κανονική, να παλεύουμε [...]

Όπως ίσως ξέρετε, τρέφω τεράστια αδυναμία στα χιουμοριστικά μπλουζάκια. Πλέον σπάνια φοράω κάτι άλλο εκτός από τέτοια. Άντε και κάνα παντελόνι, καμιά φορά μόνο. Μόλις αγοράζω-φτιάχνω 5-6, αρχίζω να ψάχνω-σκέφτομαι τα επόμενα. Όπως έχω ξαναπεί, πολλές φορές καθώς χαζεύω t-shirt μού έρχονται στο νου κάποιοι από εσάς.  

Κάπως έτσι είχε προκύψει πέρυσι το κινέζικο πορτρέτο. Στο [...]

Μέσα στις μέρες που πέρασαν ένιωσα έτοιμος να δω δυο ταινίες που περιφέρονται στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Την αποστολή στο Μπριζ και τον πιανίστα. Δε θα τις πω ατυχείς ως επιλογές, αλλά απλώς αποπροσανατολισμένες. Περίμενα να δω μια περιπέτεια και ένα δράμα αντίστοιχα και αντί γι’ αυτά κατέληξα να βλέπω δυο κωμωδίες και [...]

Αυτό που μου συμβαίνει είναι τουλάχιστον μυστήριο. Ενώ μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μου θέλω να είναι και είναι ένα ολιγόωρο session με μένα, το pc μου και τις μαλακίες μου, εδώ και λίγες μέρες έχουν έρθει τα πάνω κάτω.  

Από τη μια, το pc μου από ετοιμοθάνατο μετατράπηκε χωρίς προφανή λόγο σε ακμαιότατο (ενδεχομένως να είναι [...]