Δύο απίστευτα έξυπνοι (και σχεδόν άλυτοι) γρίφοι

Προτού προχωρήσω στους σημερινούς γρίφους (το θέμα έχει ψωμί για τη διάθεσή μου αυτό τον καιρό. Ίσως το αναπτύξω σε αυτόνομο μπλογκ, έτσι όπως πάει το πράμα), να κλείσω τους λογαριασμούς με τα δύο αμέσως προηγούμενα ποστ. Τζαστ ιν κέις και έγιναν έμμονη ιδέα σε κάποιον από αυτούς που δεν έψαξαν τις λύσεις στο νετ (μπάι δε γουέι το να λύνεις γρίφους με λυσάρι δεν έχει καθόλου πλάκα ρε γαμώτο. Μην κοιτάτε που το κάνω εγώ. Εγώ δεν είμαι της πλάκας, ούτως ή άλλως).  

Οι λύσεις για τον πρώτο είναι εδώ και για τον δεύτερο εδώ.  

Περνάω στους σημερινούς. Και οι δύο ισχυρίζονται ότι είναι άλυτοι. Ο ένας μάλιστα πρακτικά είναι. Και πρωκτικά (συνυπολογίζω το είδος της προσπάθειας που πρέπει να καταβάλει κάποιος για να τον λύσει).     

Ενδεικτικά αναφέρω ότι από τον αύγουστο του 2004 έχουν μπει στη σχετική σελίδα 13483518 νοματαίοι (εγώ έχω μπει 2-3 φορές, να σημειωθεί αυτό. Μην αφήνετε τα νούμερα να σας ξεγελάνε) και μόλις 3 έχουν πάρει πιστοποιητικό ότι τον έλυσαν. Θα σκεφτεί κανείς “μωρέ ας τον λύσω εγώ και στα παπάρια μου και τα πιστοποιητικά και όλα”. Διαφωνώ. Κάθετα. Πρόκειται για το είδος του γρίφου που αν καταφέρεις να τον λύσεις θα θέλεις όλος ο κόσμος να μάθει για το επίτευγμά σου. Προσπαθώντας παράλληλα να αποκρύψεις ένα άλλο -θλιβερό αυτή τη φορά- κατόρθωμά σου, το ότι δηλαδή δεν έχεις καθόλου ζωή. Εν πάση περιπτώσει τους πιστεύουμε όταν λένε ότι είναι ο πιο δύσκολος γρίφος που κυκλοφορεί στο ίντερνετ.  

Η λογική του είναι η ίδια με αυτή όσων έχουν προηγηθεί. Ξεκινάς από την πρώτη οθόνη και προσπαθείς να πας στη δεύτερη, την τρίτη κ.ο.κ. πειράζοντας την γιου αρ ελ. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν έχεις να κάνεις με αριθμούς αλλά με μια ιστορία όπου η ίδια η διεύθυνση της εκάστοτε σελίδας σου δίνει οδηγίες για το ποια πρέπει να είναι η επόμενη κίνησή σου.  

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα, τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτό το παιχνίδι. Όταν έψαξα για τις λύσεις στο γκουγκλ συνάντησα όντως αρκετές τέτοιες. Αυτό που συμπέρανα αρχικά και διασταύρωσα στη συνέχεια, ωστόσο, είναι ότι οι δημιουργοί του παιχνιδιού σιχαίνονται τις έτοιμες λύσεις και γι’ αυτό συχνά αλλάζουν τις σελίδες και τους γρίφους. Έτσι, ακόμα κι αν βρεις κάποια λύση στα ψαχτήρια, δε μπορείς να είσαι σίγουρος ότι ισχύει πλέον. Έτσι την πάτησα κι εγώ σε τουλάχιστον δύο από τις περιπτώσεις που πήγαινα μπάι δε μπουκ και χτυπούσα παλαμάκια χαρωπά ελπίζοντας ότι θα γίνω ο τέταρτος στην ιστορία που θα το λύσει, μέχρι να ανακαλύψω ότι δεν υφίσταται μπουκ σε αυτή την περίπτωση και απλά μου έμειναν δυο κατακόκκινες παλάμες.   

Αρκετά με τους προλόγους. Ιδού το πήδημα. 

Το δεύτερο στη σειρά παιχνίδι είναι το ιμπρόσιμπλ κουίζ. Παρά τον τρόμο που προσπαθεί να προκαλέσει το όνομά του, το εν λόγω κάθε άλλο παρά αδύνατο είναι. Ακόμα και παραπληγικό σκουλήκι να είσαι, ακόμα και μπάτσος στην ξεφτίλα, αν αφιερώσεις κάμποσες ώρες σε αυτό -του πούστη- θα καταφέρεις να το τερματίσεις. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα χαρτί, ένα μολύβι (ή και στιλό, αδιάφορο) και, όπως έκανα ήδη σαφές, αρκετό χρόνο για χάσιμο και -κατ’ επέκταση- πολλή υπομονή.  

Εναλλακτικά, αρκεί μια πρόχειρη αναζήτηση στο νετ για να βρεις τις λύσεις, αλλά κατέστησα σαφές νομίζω ότι το να ψάχνεις τη λύση ενός γρίφου είναι το διαδικτυακό ανάλογο του να είσαι ξαπλωμένος με μια γκόμενα που γουστάρεις και, αντί να φροντίσεις να περάσετε και οι δυο καλά, να κάθεσαι δίπλα της και να την παίζεις κοιτώντας το γυμνό κορμί της. Το λες και μαλακία. Ας αφήσω όμως τις μαλακίες και ας μιλήσω για το παιχνίδι.  

Το συγκεκριμένο αποτελείται από 100 ερωτήσεις. Κατά κανόνα πολλαπλής επιλογής. Πάντως, δε λείπουν και οι περιπτώσεις που οι απαντήσεις είναι πιο “ελεύθερες”, “σουρεάλ”, “κουφές” ή ό,τι άλλο τραβάει η όρεξη του κυνηγού των χαμένων συνωνύμων. Ο παίκτης έχει δυνατότητα για δύο λανθασμένες απαντήσεις και, αν χάσει, επιστρέφει στην πρώτη ερώτηση.  

Οι ερωτήσεις του ιμπόσιμπλ κουίζ δε βασίζονται καθόλου στις γνώσεις ή στην τύχη, αλλά στη δυνατότητα του παίκτη να αποκωδικοποιεί το πνεύμα της κάθε ερώτησης, να παρατηρεί και να σκέφτεται “άουτ οβ δι μποξ”.  

Έτοιμοι;        

Η ενασχόλησή μου με τους γρίφους τις τελευταίες 3-4 μέρες μου γέννησε πολλές σκέψεις. Θα κοιτάξω να τις βάλω σε μια σειρά (στο μέτρο του εφικτού) και αν τα καταφέρω θα επιστρέψω.