Zeitgeist – Ποιοι είναι αυτοί που πραγματικά κάνουν κουμάντο

Μετά από την αναφορά στα παραμύθια που μας πλασάρουν οι θρησκείες και στο γιατί η 11^η σεπτεμβρίου ήταν μεν τρομοκρατική επίθεση, η οποία, ωστόσο, δεν υποκινήθηκε από κάτι τύπους σε σπηλιές αλλά από την ίδια την αμερικανική κυβέρνηση, φτάσαμε αισίως (;) στο τρίτο και τελευταίο μέρος του zeitgeist, το οποίο συνεχίζει το θεάρεστο (!) έργο των προηγούμενων και το επεκτείνει κατά τι.

Ξεκινά με μια -επιφανειακή έστω- περιγραφή του τρόπου λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αναλύει το πώς οι τράπεζες ελέγχουν την οικονομία, το πώς προκαλούν και χειραγωγούν τις οικονομικές κρίσεις, το πώς και το γιατί έχουν συμφέρον από τους πολέμους και από κάθε λογής αποσταθεροποίηση.  

Η φούσκα της 11^ης σεπτεμβρίου ήταν μόνο η ουρά σε μια σειρά παρεμφερών πρακτικών του παρελθόντος, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την εμπλοκή της αμερικής στους δύο παγκόσμιους πολέμους και στο βιετνάμ.   

Φυσικά, όσοι διαφεντεύουν την τύχη του κόσμου -και στο απόσπασμα που κοτσάρω πιο κάτω φαίνεται ανάγλυφα ποιοι είναι αυτοί- έχουν σύμμαχο σε κάθε εγχείρημά τους τόσο τη λειψή παιδεία όσο και τα μ.μ.ε. “Είμαστε ευγνώμονες στην Washington Post, στους New York Times το περιοδικό Time και άλλες μεγάλες εκδόσεις, των οποίων οι διευθυντές παρακολούθησαν τις συναντήσεις μας και σεβάστηκαν τις υποσχέσεις τους για διακριτικότητα για πάνω από 40 χρόνια. Θα ήταν αδύνατον να αναπτύξουμε τα σχέδιά μας για τον κόσμο αν μπαίναμε κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια αυτών των ετών”. 

Ποιος είναι ο στόχος τους; Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ “Μία παγκόσμια κυβέρνηση. Θα έχουμε παγκόσμια κυβέρνηση είτε μας αρέσει είτε όχι. Το μόνο ερώτημα θα είναι αν η παγκόσμια κυβέρνηση θα είναι κατάκτησή μας ή συγκατάβασή μας”.  

Είναι μονόδρομος αυτή η ιστορία. Θα ήθελα πολύ να βάλω ένα “εκτός αν” αλλά φοβάμαι πως δε γίνεται.  

Ακόμα και στο Zeitgeist: addendum, το οποίο κατά βάση επεκτείνει το συλλογισμό του πρώτου και ακολουθώντας μια απόλυτα λογική… εχμ… λογική προτείνει μια λύση (το πέρασμα από την οικονομία που βασίζεται στη νομισματική κυκλοφορία, σε αυτή που βασίζεται στην ορθολογική κατανομή των πόρων σε παγκόσμιο επίπεδο), ακούγεται ως προσηλυτιστικό και μασονικό. Ή που είμαστε εξαιρετικά αποχαυνωμένοι για να σηκωθούμε από τον καναπέ ή που είμαστε εξαιρετικά λίγοι ή που είμαστε εξαιρετικά ανήμποροι. Εξαιρετικά.  

Επειδή είναι βάναυσο να σας βάλω να βλέπετε βίντεο μιας ώρας κοντά χωρίς να το θέλετε, κάνω κάτι πιο βάναυσο ακόμα. Επισημαίνω τα πιο σημαντικά κατ’ εμέ σημεία του.   

Τι είναι η κεντρική τράπεζα;
Μία κεντρική τράπεζα είναι ένα ίδρυμα που παράγει το νόμισμα ενός ολόκληρου έθνους. Δύο δυνάμεις εμπεριέχονται στις εφαρμογές της κεντρικής τράπεζας. Ο έλεγχος των επιτοκίων, και ο έλεγχος της εισροής χρήματος, δηλαδή του πληθωρισμού. Η κεντρική τράπεζα δεν παρέχει απλά στην οικονομία μίας κυβέρνησης χρήμα, της το δανείζει με τόκο. Μετά με τη χρήση της αύξησης και μείωσης της παροχής χρήματος, η κεντρική τράπεζα ρυθμίζει την τιμή του εκδιδόμενου χρήματος. Ολόκληρη η δόμηση αυτού του συστήματος μπορεί να παράγει μόνο ένα πράγμα μακροπρόθεσμα: Χρέος.  

Κάθε δολάριο που παράγεται από την κεντρική τράπεζα, δανείζεται με τόκο. Αυτό σημαίνει πως κάθε δολάριο που παράγεται είναι το δολάριο συν ένα ποσοστό χρέους βασιζόμενο σ' αυτό το δολάριο. Και εφόσον η κεντρική τράπεζα έχει το μονοπώλιο στην παραγωγή νομίσματος για ολόκληρη τη χώρα, δανείζει το κάθε δολάριο με ένα άμεσο χρέος καταλογισμένο πάνω του. Από πού έρχονται τα λεφτά για την αποπληρωμή του χρέους; Μπορούν να έρθουν μόνο από την κεντρική τράπεζα. Που σημαίνει πως η κεντρική τράπεζα πρέπει διαρκώς να αυξάνει την παροχή χρήματος για να καλύπτει προσωρινά το εκκρεμές χρέος που δημιουργείται, το οποίο μετά, εφόσον το καινούριο χρήμα δανείζεται επίσης με τόκο, δημιουργεί επιπλέον χρέος. 

Το τελικό αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι σίγουρα η σκλαβιά. Γιατί είναι αδύνατο για τη κυβέρνηση και συνεπώς για τον λαό να εξέλθουν ποτέ από αυτό το αυτοπαραγώμενο χρέος.  

"Πιστεύω πως οι τραπεζικοί οργανισμοί, είναι πιο επικίνδυνοι από τακτικά στρατεύματα. Αν ποτέ ο αμερικάνικος λαός επιτρέψει σε ιδιωτικές τράπεζες να ελέγχουν την έκδοση νομίσματος οι τράπεζες και οι εταιρίες που θα αναπτυχθούν τριγύρω τους θα στερήσουν στους ανθρώπους τις περιουσίες τους, μέχρι που τα παιδιά τους να ξυπνήσουν άστεγα στην ήπειρο που οι πατέρες τους κατέκτησαν"
Thomas Jefferson, 1743 – 1826 

Από το 1914 έως το 1919, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα αύξησε την παροχή  χρήματος σχεδόν 100%. Οδηγώντας σε εκτεταμένο δανεισμό σε μικρές τράπεζες και το κοινό. Και το 1920, η Ομ. Τράπεζα ανακάλεσε τεράστια ποσοστά από την εκκρεμή παροχή χρημάτων, με αποτέλεσμα οι μικρές τράπεζες να χρειαστεί να ανακαλέσουν τεράστια νούμερα δανείων μαζικές αναλήψεις πανικού, χρεοκοπία και κατάρρευση ήταν τα επακόλουθα. 

Πάνω από 5400 ανταγωνιστικές τράπεζες εκτός του ομοσπονδιακού Αποθ. συστήματος κατέρρευσαν, εδραιώνοντας περισσότερο το μονοπώλιο μίας μικρής ομάδας διεθνών τραπεζιτών. 

Ο πανικός του 1920 ήταν απλώς ζέσταμα. Από το 1921 έως το 1929 η Ομ. Τράπεζα αύξησε πάλι την εισροή χρήματος, με αποτέλεσμα ξανά τον εκτενή δανεισμό σε τράπεζες και το κοινό.  

Έχοντας ρίξει την κοινωνία στην εξαθλίωση, οι Ομ. τραπεζίτες αποφάσισαν πως ο Κανόνας Χρυσού έπρεπε να αφαιρεθεί. Για να το κάνουν αυτό, έπρεπε να μαζέψουν όλο τον εναπομείναντα χρυσό στο σύστημα. Έτσι, με την δικαιολογία οτι βοηθούν να λήξει η ύφεση, πραγματοποιήθηκε η κατάσχεση χρυσού του 1933. Υπό την απειλή φυλάκισης για 10χρ., όλοι στην Αμερική έπρεπε να παραδώσουν κάθε ράβδο χρυσού στο Θησαυροφυλάκιο, ουσιαστικά κλέβοντας απ'το λαό τα λίγα που τους είχαν απομείνει. Και στα τέλη του 1933, ο κανόνας χρυσού καταργήθηκε. Αν δεις ένα χαρτονόμισμα δολαρίου από πριν το 1933, γράφει "είναι εξαγοράσιμο σε χρυσό". Αν κοιτάξεις ένα σημερινό, γράφει "είναι νόμιμο μέσο αποζημίωσης," που σημαίνει πως δεν υποστηρίζεται από τίποτε απολύτως. Είναι ένα χαρτί άνευ αξίας. Το μόνο πράγμα που δίνει αξία στα χρήματά μας είναι πόσα από αυτά βρίσκονται στην κυκλοφορία.  

Δηλαδή, η δύναμη να ελέγχεις την παροχή χρήματος είναι επίσης η δύναμη να ελέγχεις την αξία του, άρα και η δύναμη να γονατίζεις ολόκληρες οικονομίες και κοινωνίες.  

“Δώσε μου τον έλεγχο της παροχής χρήματος ενός έθνους και δε με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους του”.  
Μ.Α. Rothschild, ιδρυτής της τραπεζικής δυναστείας Rothschild 

Ο έλεγχος της οικονομίας και η διαρκής κλοπή πλούτου είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος που έχουν οι τραπεζίτες στα χέρια τους. Το επόμενο εργαλείο για κέρδος και έλεγχο είναι ο πόλεμος.  

Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος.
Το 1914, οι ευρωπαϊκοί πόλεμοι ξέσπασαν επικεντρωμένοι γύρω από την Αγγλία και την Γερμανία. Ο αμερικάνικος λαός δεν ήθελε καμία ανάμιξη στον πόλεμο, και επίσης ο πρόεδρος Wilson ανακήρυξε δημοσίως ουδετερότητα. Όμως στα παρασκήνια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έψαχνε για κάθε δυνατή δικαιολογία για να εισέλθουν στον πόλεμο. Από μία καταγεγραμμένη παρατήρηση του υπ. Εξωτερικών William Jennings: "Τα μεγάλα τραπεζικά συμφέροντα ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα στο παγκόσμιο πόλεμο, λόγω των μεγάλων ευκαιριών για μεγάλα κέρδη".  

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως το πιο προσοδοφόρο πράμα που μπορεί να συμβεί στους διεθνείς τραπεζίτες, είναι ο πόλεμος. Γιατί υποχρεώνει την χώρα να δανειστεί ακόμη περισσότερα χρήματα από την Ομ. Τράπεζα με τόκο. 

Ο κορυφαίος σύμβουλος και μέντορας του προέδρου Wilson ήταν o συνταγματάρχης Edward House, ένας άντρας με στενές σχέσεις με τους διεθνείς τραπεζίτες που θέλαν τον πόλεμο. Σε μία καταγεγραμμένη συζήτησημεταξύ του συνταγματάρχη House και του Sir Edward Grey, υπουργούεξωτερικών της Αγγλίας, γύρω από το πως θα γινόταν να μπει η Αμερική στο πόλεμο: Ο Grey ρωτά: "Τι θα κάνουν οι Αμερικάνοι αν οι Γερμανοί βυθίσουν ένα υπερωκεάνιο με αμερικάνους επιβάτες μέσα;" Ο House απαντά: "Νομίζω οτι η φλόγα της αγανάκτησης θα σάρωνε" τις ΗΠΑ και αυτό θα ήταν αρκετό για να μπούμε στον πόλεμο". Έτσι, στις 7 Μαΐου 1915, με βάση ουσιαστικά την πρόταση του Sir Edward Grey, ένα πλοίο ονόματιLusitania εστάλη εσκεμμένα σε ύδατα υπό τον έλεγχο των Γερμανών, όπου ήταν γνωστό πως εκεί βρίσκονταν γερμανικά πολεμικά σκάφη. Και όπως ήταν αναμενόμενο, γερμανικά υποβρύχια τορπίλισαν το πλοίο, ανατινάζονταςαποθηκευμένα πυρομαχικά, σκοτώνοντας 1200 άτομα. Για να καταλάβετε καλύτερα την εσκεμμένη φύση αυτής της παγίδας, η γερμανική πρεσβείαέβαλε κανονικά διαφημίσεις στους Ν.York Times, λέγοντας στους ανθρώπους πως αν επιβιβαζόντουσαν στο Lusitania, το κάναν με δική τους ευθύνη, καθώς ένα πλοίο που ταξιδεύει από την Αμερική στην Αγγλία μέσα από την πολεμική ζώνη, θα ήταν υπόλογο για την καταστροφή του. Στη συνέχεια και όπως ήταν αναμενόμενο, η βύθιση του Lusitania προκάλεσε την οργήτου Αμερικάνικου λαού, και η Αμερική μπήκε στον πόλεμο λίγο καιρό πιo μετά.  

Ο J.D. Rockefeller έβγαλε περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια απ' αυτό.Χωρίς να ξεχνάμε ότι ο πόλεμος κόστισε περίπου 30 δισεκατομμύρια δολάρια στην Αμερική, τα περισσότερα εκ των οποίων δανείστηκαν από την Ομ. Τράπεζα με τόκο, μεγαλώνοντας κι άλλο τα κέρδη των διεθνών τραπεζιτών.  

Β΄Παγκόσμιος πόλεμος.
Στις 7 Δεκεμβρίου 1941, η Ιαπωνία επιτέθηκε στον αμερικάνικο στόλο στο Pearl Harbor, πυροδοτώντας την είσοδο μας σ'αυτόν τον πόλεμο. Ο πρόεδρος Franklin D. Roosevelt  ανακύρηξε την ημέρα της επίθεσης ως στιγματισμένη στην ιστορία. Πράγματι, αλλά όχι λόγω της δήθεν επίθεσης – έκπληξης στο Pearl Harbor. Μετά από 60 χρόνια πληροφοριών που ανακύπτουν, είναι πλέον ξεκάθαρο πως όχι μόνο γνώριζαν την επίθεση στο Pearl Harbor εβδομάδες νωρίτερα, αλλά επίσης και χωρίς περιστροφές την ήθελαν και την προκάλεσαν.  

Ο Roosevelt, προερχόμενος από οικογένεια τραπεζιτών και με το θείο του ήταν να συμμετέχει στο συμβούλιο της Ομ. Τράπεζας, ήταν φιλικά διακείμενος στα συμφέροντα των διεθνών τραπεζιτών. Σε μία ημερολογιακή εγγραφή από τον υπ. Άμυνας του Roosevelt, Henry Stimson, την 25η Νοέμβρη 1941, κατέγραψε συζήτηση που είχε με τον Roosevelt: "Η ερώτηση ήταν πως να τους χειριστούμε ώστε να ρίξουν πρώτοι".  

Ήταν επιθυμητό να εξασφαλίσουν πως οι Ιάπωνες θα το έκαναν αυτό, ώστε να μη μείνει καμία αμφιβολία ως προς το ποιος είναι ο επιτιθέμενος. Στους μήνες που προηγήθηκαν της επίθεσης στο Pearl Harbor, ο Roosevelt έκανε ο,τι του ήταν δυνατό για να εκνευρίσει τους Ιάπωνες, δείχνοντας επιθετική στάση. Σταμάτησε όλες τις ιαπωνικές εισαγωγές αμερικάνικου πετρελαίου. Πάγωσε όλες τις ιαπωνικές καταθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έδωσε δημοσίως δάνεια στην εθνικιστική Κίνα και παρείχε στρατιωτική βοήθεια στους Άγγλους, και στους δύο εχθρούς της Ιαπωνίας στον πόλεμο δηλαδή. Το οποίο παρεμπιπτόντως αποτελεί κατάφορη παράβαση των διεθνών κανόνων πολέμου. Και στις 4 Δεκεμβρίου, 3 μέρες πριν την επίθεση, η αυστραλιανή υπηρεσία πληροφοριών, είπε στον Roosevelt για μία Ιαπωνική τακτική δύναμη που κινούταν προς το Pearl Harbor. Ο Roosevelt το αγνόησε.  

Έτσι, όπως ελπίζανε και επέτρεψαν, στην 7η Δεκεμβρίου 1941, η Ιαπωνία επιτέθηκε στο Pearl Harbor, σκοτώνοντας 2400 στρατιώτες. Πριν το Pearl Harbor, το 83% των αμερικανών δεν ήθελαν καμία ανάμιξη με τον πόλεμο. Μετά το Pearl Harbor, 1 εκατομμύριο άντρες παρουσιάστηκαν εθελοντέςγια το πόλεμο. οι αμερικάνικες επιχειρήσεις χρηματοδότησαν και τις δύοπλευρές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου.   

Ένας ακόμη αξιομνημόνευτος προδοτικός οργανισμός είναι η Ένωση Τραπεζικών Εταιριών της Ν.Υόρκης. Όχι μόνο χρηματοδότησαν διάφορεςπλευρές τις ανόδου του Hitler στην εξουσία, μαζί με κανονικά υλικά κατά τη διάρκεια του πολέμου, ήταν επίσης τράπεζα που ξέπλενε χρήματα των Ναζί.Που τελικά αποκαλύφθηκε οτι είχε εκατομμύρια δολάρια ναζιστικού χρήματοςστο θησαυροφυλάκιό της. Η Ένωση Τραπεζικών Εταιριών της Ν. Υόρκης τελικά συνελήφθη για παράβαση του νόμου περί του Εμπορίου με τον Εχθρό.Μαντέψτε ποιός ήταν ο διευθυντής και αντιπρόεδρος της Ένωσης. Ο Prescott Bush, ο παππούς του τωρινού μας προέδρου, και φυσικά πατέρας του πρώην μας προέδρου. Αυτό κρατήστε το υπόψη σας όταν σκέφτεστε την ηθική και πολιτική στάση της οικογένειας Bush.  

Βιετνάμ.
Η επίσημη διακήρυξη πολέμου των ΗΠΑ στο Βόρειο Βιετνάμ το 1964, ήρθε μετά από ένα υποτιθέμενο επεισόδιο που περιλάμβανε την επίθεση σε αντιτορπιλικά των ΗΠΑ από βιετναμέζικες τορπιλάκατους, στον Κόλπο του Τόνκιν.  Το συμβάν έμεινε γνωστό ως "Το επεισόδιο στο Κόλπο του Τόνκιν". Αυτό το μεμονωμένο συμβάν ήταν η καταλυτική δικαιολογία για  την μαζική ανάπτυξη στρατευμάτων και ανοιχτή πολεμική σύρραξη. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα. Η επίθεση στα αντιτορπιλικά των ΗΠΑ από βιετναμέζικες τορπιλάκατους δεν έγινε ποτέ. Ήταν ένα εντελώς στημένο σκηνικό για να βρεθεί δικαιολογία για την είσοδο στον πόλεμο. Ο πρώην υπουργός άμυνας Robert McNamara δήλωσε χρόνια αργότερα πως το επεισόδιο του Κόλπου του Τόνκιν ήταν ένα "λάθος", ενώ αρκετοί εκ των έσω και αξιωματικοί βγήκαν και μεταβίβασαν πως ήταν μία σκηνοθετημένη φάρσα, ένα απόλυτο ψέμα. Μόλις μπήκαμε στο πόλεμο, ήταν απλώς εμπόριο όπως πάντα.  

Τον Οκτώβριο του 1966, ο πρόεδρος Lyndon Johnson ήρε το οικονομικό εμπάργκο στο σοβιετικό μπλοκ, ενώ γνώριζε καλά οτι οι Σοβιετικοί προμήθευαν πάνω από το 80% του πολεμικού εξοπλισμού του Β. Βιετνάμ. Συνεπώς, τα συμφέροντα Rockefeller χρηματοδότησαν εργοστάσια στη Σοβιετική Ένωση, στα οποία οι σοβιετικοί κατασκεύαζαν πολεμικό εξοπλισμό και τον έστελναν στο Β. Βιετνάμ. Όμως, η χρηματοδότηση και των δύο πλευρών του πολέμου ήταν μόνο η μία πλευρά του νομίσματος.   

Το 1985, άρθηκε το απόρρητο των Κανόνων Εμπλοκής στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Επεξηγούσαν τί επιτρεπόταν ή όχι να κάνουν οι αμερικάνοι στρατιώτες. Περιελάμβαναν και παράλογα, όπως: Τα αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα του Β. Βιετνάμ απαγορευόταν να βομβαρδιστούν αν δεν ήταν γνωστό πως ήταν σε πλήρη λειτουργία. Ο εχθρός δε θα διωκόταν αν είχε περάσει τα σύνορα του Λάος ή της Καμπότζης. Και το πιο αποκαλυπτικό από όλα, στους πιο σημαντικούς στρατηγικούς στόχους δεν επιτρεπόταν η επίθεση εκτός και αν ξεκίναγε από υψηλόβαθμους αξιωματικούς. Εκτός απ'αυτούς στους οποίους επιβλήθηκαν αυτοί οι γελοίοι περιορισμοί, και το B.Βιετνάμ ήταν ενημερωμένο γι αυτές τις απαγορεύσεις, και επομένως μπόρεσε να δημιουργήσει ολόκληρες στρατηγικές γύρω από τους περιορισμούς των αμερικάνικων δυνάμεων. Γι αυτό ο πόλεμος διήρκησε τόσο πολύ και στο κάτω κάτω της γραφής: Ο πόλεμος στο Βιετνάμ δεν έγινε για να κερδηθεί. Έγινε απλώς για να κρατήσει.   

Λοιπόν, πού είμαστε τώρα. Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το έναυσμα για τα επιταχυνόμενα σχέδια της αδίστακτης οικονομικής ελίτ. Ήταν μία στημένη πρόφαση για πόλεμο, όχι διαφορετική από τη βύθιση του Lusitania, την πρόκληση του Pearl Harbor και του ψέματος του Κόλπου του Τόνκιν.χρησιμοποιήθηκε για την έναρξη δύο απρόκλητων, παράνομων πολέμων: στο Ιρακ και στο Αφγανιστάν.  

Όμως η 9/11 ήταν δικαιολογία για ακόμη έναν πόλεμο: Τον πόλεμο εναντίον σας. Η Πατριωτική Νομοθετική Πράξη, η εσωτερική ασφάλεια, οι πράξεις στρατιωτικών δικαστηρίων και άλλες νομοθεσίες, είναι όλες εντελώς και ειδικά σχεδιασμένες για να καταστρέψουν τις πολιτικές σας ελευθερίες και να περιορίσουν την δύναμή σας να παλέψετε εναντίον αυτού που μας έρχεται.  

Αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ, εν πλήρη άγνοια των περισσότερων υπό πλύση εγκεφάλου Αμερικάνων, το σπίτι σας μπορεί να ερευνηθεί χωρίς ένταλμα, εν απουσία σας, μπορείτε να συλληφθείτε χωρίς να σας απαγγελθούν κατηγορίες, να κρατηθείτε επ'άπειρον χωρίς πρόσβαση σε δικηγόρο, και να βασανιστείτε νόμιμα. Υπό την υποψία πως είστε τρομοκράτης. Οι άνθρωποι στην εξουσία καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια για να διασφαλίσουν πως είσαστε παραπληροφορημένοι και χειραγωγημένοι διαρκώς. Η αντίληψη της πραγματικότητας της πλειοψηφίας, ειδικά στη πολιτική αρένα, δεν είναι δική τους. Τους έχει επιβληθεί με έξυπνο τρόπο, χωρίς να το ξέρουν καν.  

Για παράδειγμα, το κοινό πιστεύει ευρέως πως ουσιαστικά η εισβολή στο Ιρακ δεν πάει καλά, λόγω της ασταμάτητης βίας μεταξύ των σεχτών. Αυτό που δε βλέπει το κοινό, είναι πως η αποσταθεροποίηση του Ιράκ είναι ακριβώς αυτό που επιθυμούν οι άνθρωποι πίσω από την κυβέρνηση. Να διαιωνιστεί ο πόλεμος, ώστε η περιοχή να είναι διαιρεμένη, η κυριαρχία στο πετρέλαιο να συντηρείται, τα διαρκή κέρδη των εργολάβων άμυνας να αποκομίζονται, και το πιό σημαντικό, να εγκαθιδρυθούν μόνιμες στρατιωτικές βάσεις για να χρησιμοποιηθούν σαν σημεία εκτόξευσης εναντίον άλλων πετρελαιούχων κρατών, που δεν συμμορφώνονται μαζί τους, όπως το Ιράν και η Συρία.  

Οι άνθρωποι που προσπαθούν να διατηρούν αυτοκρατορίες και να δημιουργούν αυτοκρατορίες, το καταφέρνουν χειραγωγώντας τους ανθρώπους που προσπαθούν να υποδουλώσουν. Ίσως να αναρωτιέστε γιατί όλη η κουλτούρα είναι εντελώς κορεσμένη με ψυχαγωγικά θεάματα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παντού, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής συνεχίζει την αποβλακωτική του κατηφόρα, καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να αναλάβει τις επιχορηγήσεις του συστήματος δημοσίων σχολείων. Αυτό που πληρώνει η κυβέρνησή σας, αυτό λαμβάνει. Όταν το καταλάβουμε αυτό, τότε θα δούμε τα επιδοτούμενα απ' το κράτος εκπαιδευτικά ιδρύματα και το είδος του μαθητή και της εκπαίδευσης που βγαίνουν από αυτά, η λογική σας θα σας πει πως αν δεν έβγαιναν όπως το κράτος και η ομ. κυβέρνηση επιθυμούσαν, τότε θα τα άλλαζαν.  

Εν κατακλείδι, η κυβέρνηση παίρνει ακριβώς ο,τι παρήγγειλε. Δε θέλουν τα παιδιά σας να μορφωθούν. Δε θέλουν να σκέφτεστε και πολύ. Γι αυτό η χώρα μας και ο κόσμος μας είναι γεμάτος ψυχαγωγία, μέσα μαζικής ενημέρωσης, τηλεοπτικά σόου, πάρκα διασκέδασης, ναρκωτικά, αλκοόλ, και κάθε διασκέδαση για να κρατιέται το ανθρώπινο μυαλό απασχολημένο. Ώστε να μην μπείτε εμπόδιο στους σημαντικούς ανθρώπους με το να σκέφτεστε πάρα πολύ. Καλά θα κάνετε να ξυπνήσετε και να καταλάβετε πως υπάρχουν άνθρωποι που καθοδηγούν την ζωή σας και εσείς δεν το ξέρετε καν. 

Έχουμε πολλούς μπελάδες! Γιατί λιγότερο από 3% από σας διαβάζετε βιβλία.Γιατί λιγότερο από 15% από σας διαβάζετε εφημερίδες. Γιατί η μόνη αλήθεια που ξέρετε είναι ο,τι σας περνάει απ'την τηλεόραση. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία ολόκληρη γενιά που δε ξέρει τίποτε άλλο απ'αυτά που βγαίνουν απ'αυτή την τηλεόραση. Αυτή η τηλεόραση είναι το ευαγγέλιο, είναι απόλυτη αποκάλυψη. Αυτή η τηλεόραση φτιάξει ή να κατεβάσει προέδρους, πάπες, πρωθυπουργούς… Αυτή η τηλεόραση είναι η πιο φοβερή δύναμη σ'αυτό τον αθεόφοβο κόσμο και ουαί σ'εμάς, αν ποτέ πέσει στα χέρια των λάθος ανθρώπων. Και όταν η μεγαλύτερη εταιρία του κόσμου ελέγχει τη πιο φοβερήπροπαγανδιστική δύναμη σ'αυτόν τον άθεο κόσμο, ποιός ξέρει τι σκατά θα πωλείται για αλήθεια σ'αυτό το κανάλι!  

Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται οι άνθρωποι πίσω απ'τις κουρτίνες, είναι ένα συνειδητοποιημένο, πληροφορημένο κοινό ικανό να αναπτύξει κριτική σκέψη. Γι αυτό ένα διαρκώς απατηλό πνεύμα εποχής εξέρχεται μέσω της θρησκείας, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και του εκπαιδευτικού συστήματος. Προσπαθούν να σας κρατήσουν σε μία παραζαλισμένη, αφελή φούσκα. Και πανάθεμά τους, τα καταφέρνουν πολύ καλά.  

Όλα τα δικαιώματα αφαιρούνται. Και η πιο απίστευτη πλευρά απ' όλες: Αυτά τα ολοκληρωτικά στοιχεία δε θα επιβληθούν με το ζόρι στους ανθρώπους, οι άνθρωποι θα τα ζητάνε. Γιατί η κοινωνική χειραγώγηση μέσα απ' τη γενιά του φόβου και της διαίρεσης έχει αποσυνδέσει τους ανθρώπους από την αίσθηση της δύναμης τους και της πραγματικότητας. Ολόκληρο το σύστημα στο οποίο ζούμε, μας μαθαίνει ότι είμαστε ανήμποροι, ότι είμαστε αδύναμοι, ότι η κοινωνία είναι κακιά, ότι βρίθει από έγκλημα και λοιπά. Είναι ένα τεράστιο, χοντρό ψέμα! 

Ορίστε και το σχετικό βιντεάκι.  

�