Γκρέκο μασκαρά (ψιλοχοντροεπανάληψη)

Λοιπόοοοον. Οι μέρες που διανύουμε χαρακτηρίζονται αφενός από το ξεφάντωμα (το ποιο;) του καρναβαλιού και αφετέρου από την παρά φύσιν συνουσία στην οποία με υποβάλλουν ευγενικά οι εργοδότες μου. Επιπλέον, το πάγιο αίτημα της εργατικής τάξης για εργάσιμη μέρα 8 ωρών και ημέρα-ημέρα 872 ωρών φαντάζει πιο τραγικά καίριο από ποτέ. Τέλος πάντων.   

Αυτό το οποίο προσπάθησα να προλογίσω -μάλλον ανεπιτυχώς- είναι ότι θα ανεβάσω ένα περσινό ποστ με ιδέες για μεταμφιέσεις. Μόνο και μόνο για να νιώσω ότι δεν έχω ξοφλήσει εντελώς, θα προσπαθήσω να δώσω και 2-3 φρέσκες ιδέες, αντλώντας έμπνευση από τα χάλια της ψωροκώσταινας. Ξεκινάω από το κόπι-πέιστ του ελαφρά παραλλαγμένου παλιότερου ποστ.   

Μέσα στην καρδιά της απόκρεω σκέφτηκα να σας ανοίξω την καρδιά μου σε σχέση με την εν λόγω γιορτή (αναλογικά, ελπίζω μέσα στα πόδια κάποιας άλλης γιορτής, κάποιοι άλλοι να ανοίξουν τα πόδια τους και πάει λέγοντας). Τη σιχαίνομαι.  

Ανοίγω μια παρένθεση θέλοντας να καταστήσω απόλυτα σαφές ότι δεν είμαι καθόλου γιορτινός τύπος (σώπα!). Μάλλον πένθιμο με λες. Θυμάμαι τον αδερφό μου να με παίρνει σηκωτό από μια κηδεία κι εμένα να κλαίω με μαύρο δάκρυ. Δεν έκλαιγα για την απώλεια, αλλά επειδή μου άρεσε και αυτός ο καριόλης για μια ακόμη φορά δε με άφηνε να χαρώ. Τώρα, μετά από περίπου 30 χρόνια του δίνω ένα δίκιο. Ήταν δύσκολο για ένα τρίχρονο παιδάκι να γυρίσει μόνο του στο σπίτι με ένα δίχρονο μηχανάκι. Κλείνω την παρένθεση ελπίζοντας να επιτέλεσε το στόχο της και εικάζοντας πως δεν.

Επιστρέφω στο γιορτινό κλίμα που υποτίθεται ότι υπάρχει έξω μου. Από πάντα έβρισκα περιττές τις απόκριες. Ούτε μια φορά δε θυμάμαι να τις έχω αφήσει να με αγγίξουν. Ίσως από τα λίγα θηλυκά που δεν είχαν την ευκαιρία τους μαζί μου. Το “ίσως” το έβαλα για το ξε-κάρφωμα.  

Πολλά με ενοχλούν σε δαύτες. Η αναίτια χαρά, τα απωθημένα που όλοι νιώθουν όχι απλά ελεύθεροι, αλλά υποχρεωμένοι να εκφράσουν, η διάθεση “τι καλά που είναι να ξεφαντώνεις” εντ σόου ον.

Αυτό όμως που πραγματικά με εξοργίζει είναι η έλλειψη έμπνευσης και πρωτοτυπίας. Η παντελής απουσία κόσνεπτ, βρε αδερφέ!

Γιατί όλοι πρέπει να ντύνονται Λουδοβίκοι, φαντάσματα, βρικόλακες, Φαραώ, Ρομπέν των δασών, τρομπέν των πόλεων και πάει λέγοντας; Πόσο πρόβατο πρέπει να είσαι ώστε ακόμα και τη μόνη φορά του χρόνου που μπορείς να ντυθείς κάτι μοναδικό να επιλέγεις τελικά κάτι… νομαδικό! Κάτι “μια απ’ τα ίδια”.  

Σήμερα (που για σας τώρα που διαβάζετε είναι ήδη χθες ή προχθές), λοιπόν, θα επιχειρήσω να δικαιώσω αυτή την ηλίθια γιορτή στο μυαλό μου, μπας και της επιτρέψω να με κάνει να γελάσω για πρώτη φορά μέσα στα 22 χρόνια και κάτι μήνες (148 μήνες περίπου, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς και φωνήεντα με έμφαση στο “α” και στο “ω”) που βολοδέρνω σ’ αυτή την κωλοχώρα ειδικότερα και κωλοζωή γενικότερα.  

Ας κάνουμε τις απόκριες μια ιδέα πιο έξυπνες.  

Λόγοι πολιτικής μη ορθότητας με υποχρεώνουν να κατεβάσω προτάσεις για μεταμφιέσεις που απευθύνονται κυρίως στους άρρενες φίλους. Σόρι, αλλά αυτά που με απασχολούν προσωπικά, τα σκέφτομαι πρώτα. 

Κίτρινος τύπος
Πρόκειται για μια διαχρονικά επίκαιρη μεταμφίεση, με δεδομένη την καταραμένη εθνικότητά μας.  

Εκτέλεση: Ντύνεστε κίτρινος από την κορφή ως τα νύχια. Κίτρινο παντελόνι, κίτρινο πουκάμισο, κίτρινο σακάκι, κίτρινες κάλτσες, κίτρινα παπούτσια, κίτρινο σώβρακο (επειδή αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία του να βρει κανείς κίτρινο σώβρακο στις μέρες μας, μπορείτε απλά να βάλετε κάποιο κατουρημένο), κίτρινη γραβάτα, κίτρινο καπέλο κ.ο.κ. Για να έρθει να μπερδευτεί γλυκά με τη μεταμφίεση, μπορείτε να συμβουλευτείτε το ΒΑΝ, να μεταβείτε τάχιστα στο επίκεντρο του επόμενου σεισμού και να κιτρινίσετε από το φόβο σας.  

Τιπ: Αν κινηθεί κανείς απέναντί σας με απειλητικές διαθέσεις, γιατί τάχα μου τον έχετε συκοφαντήσει με ένα ντιβιντί κ.λπ., καθησυχάστε τον λέγοντας ότι δεν είστε ο κίτρινος τύπος αλλά ο Ντικ Τρέισι. Σιγά που θα πιάσει το υπονοούμενο με το ντικ.   

Πουφ
Πόσες φορές δεν έχετε βρεθεί σε ένα πάρτι και μετά από άπειρο χορό ή/και ποτό δεν έχετε ψάξει για ένα αναπαυτικό μέρος να ξαποστάσετε; Τώρα είναι η ώρα να κάνετε εσείς το αναπαυτικό μέρος και να αφήσετε για μια φορά όλες τις γυναίκες να σας κυνηγήσουν με σκοπό να σας εκμεταλλευτούν. Όνειρο!  

Εκτέλεση: Φοράτε ό,τι πιο βρώμικο έχετε. Αν δεν είναι αρκετά βρώμικο, το βρωμίζετε εσείς. Τισέρτ που έχει φορεθεί γύρω στις 800 φορές -όλες μέσα στο καλοκαίρι-, σώβρακο που επίσης έχει να συναντηθεί με κάτι υγρό από την τελευταία φορά που το κατουρήσατε, κάλτσες που θέλουν χειρουργείο για να βγουν από τα πόδια σας, παντελόνι που το κλέψατε από Αλβανό λαθρομετανάστη ο οποίος το φοράει από την ώρα που το έσκασε από την πατρίδα του, γύρω στα 1.000 χιλιόμετρα και οριακά λιγότερες μέρες πίσω. Αποσμητικό ΔΕΝ φοράτε. Μπάνιο ΔΕΝ κάνετε από τώρα που διαβάζετε μέχρι την ώρα που πάτε στο πάρτι.  

Μόλις σας αντικρύσουν, κανείς δε θα αναρωτηθεί τι έχετε ντυθεί. Όλοι με μια φωνή θα αναφωνήσουν “πουφ” και θα νιώσετε σα να γνωρίζεστε από πάντα με τους λοιπούς καλεσμένους, γνωστούς τε και αγνώστους. Ο πάγος θα σπάσει άμα τη εμφανίσει σας. Το ότι κανείς από τους γνωστούς δε θα παραδέχεται ότι σας γνωρίζει και κανείς από τους άγνωστους δεν επιθυμεί να σας πλησιάσει, μην το αφήσετε να σας προβληματίσει ούτε λεπτό. Διότι… ΔΙΟΤΙ λέγω στεντορεία τη φωνή και τα ντουβάρια δονούνται… όταν θα αρχίσει να μιλάει το οινόπνευμα, όλες οι βρόμες που θα είναι χαλαρές και θα έχουν αποτινάξει από πάνω τους τον καθωσπρεπισμό, πού νομίζετε ότι θα πάνε; Σε σας θα πάνε, ατιμούτσικα (με παράλληλο τσαχπίνικο τσίμπημα στο μάγουλο)! Περιμένω εντυπώσεις από τα καλά… της (κάθε) καθουμένης!  

Τιπς:
1. Όταν σας ρωτήσουν τι σκοπεύετε να ντυθείτε, βάλτε έναν τόνο μυστηρίου στη φωνή και πείτε λάγνα “κάτι άνετο”.
2. Αν μπορείτε να σκάσετε μύτη με τον Μιχάλη Ρακιντζή (που έχει πάντοτε μαζί του τον Πουφ), ακόμα καλύτερα.    

Υπόθετο
Εφόσον 9 στις 10 δηλώνουν άρρωστες με τις απόκριες, ορίστε η μεταμφίεση που θα τις γιατρέψει. Το πλεονέκτημά της είναι αυταπόδεικτο. Μια ματιά πάνω σας (η οποία πρέπει να θεωρείται εξασφαλισμένη) αρκεί για να καταστήσει σαφέστατες τις προθέσεις σας για εκείνο το βράδυ. Ήρθατε για να χωθείτε και δε σηκώνετε κουβέντα επ’ αυτού. Υποθετικά πάντα.  

Εκτέλεση: Δεν έχω την τεχνογνωσία για το πώς μπορεί κάποιος να ντυθεί υπόθετο, αλλά ανέκαθεν πίστευα ότι τα όρια τα θέτει η φαντασία μας. Αν θελήσετε πραγματικά να μεταμφιεστείτε σε κάτι ημιφαλλικό-ημιγιατρικό, θα βρείτε τον τρόπο.  

Τιπς:
1. Αν σας πλησιάσει κάνας γκέι (και δεν… επαναλαμβάνω ΔΕΝ γουστάρετε) πείτε με αποφασιστικότητα ότι είστε κολπικό.
2. Αν ξινίσει τα μούτρα καμιά δυσκοίλια γκόμενα, πείτε της ότι είστε υπόθετο γλυκερίνης και μπορείτε να την ανακουφίσετε με μια και μόνο εφαρμογή.
3. Η πλέον ενδεδειγμένη ατάκα πεσίματος σε γκόμενα είναι η εξής: Την πλησιάζετε με αργό και σίγουρο βήμα. Την κοιτάτε βαθιά στα μάτια και με στόμφο της λέτε “Χωρίς εμένα να δούμε πόσο μπορεί η καρδιά σου να αντέξει. Χωρίς εμένα ο πόνος δραματικά θα χειροτερέψει. Χωρίς εμένα θα χάσεις και το μυαλό σου μην το ρισκάρεις. Σ’το ξαναλέω εγώ είμαι το γιατρικό που πρέπει να πάρεις, μωρό μου”. Η χορογραφία της Βανδή είναι προαιρετική. Η καπότα απαραίτητη.
4. Καλό είναι να κρατάτε και μια συνταγή γιατρού μαζί σας, για να επιχειρηματολογήσετε στις τυπολάτρισσες γκόμενες που ενώ θα ψήνονται να στήσουν κώλο για να μπείτε, θα θέλουν να τα έχουν καλά με τη συνείδησή τους, ώστε να μπορούν να πουν μετά “δεν ήθελα, αλλά το είπε ο γιατρός”. 
5. Η προσφώνηση “πάρ’ το μωρή άρρωστη” την ώρα της “θεραπείας”, καλόν είναι να χρησιμοποιείται με μέτρο (αυτό με τους πόντους). Αν μετρηθείτε και βρεθείτε άνω του μετρίου, έχετε το ελεύθερο να της δώσετε με γενναιοδωρία αυτό που προβλέπεται να πάρει. Σε διαφορετική περίπτωση, κάντε και λίγο κράτει στις εκφράσεις σας. Μην εκτεθούμε αδέρφια όταν την ώρα της εφαρμογής έρθει η σκληρή απάντηση με τη μορφή ερώτησης “πού ‘ν’ το για να το πάρω;”.   

Μίστερ Πλήξη
Παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, πολλές είναι οι τρυφερές υπάρξεις που δηλώνουν ότι βαριούνται τρομερά στα πάρτι μασκέ, αλλά αναγκάζονται να πάνε πρώτον λόγω του πνεύματος των ημερών που δεν πρέπει να τις θεωρήσει ξενέρωτες και δεύτερον λόγω απλής υποχρέωσης. Εκεί είναι το σημείο όπου θα χτυπήσετε εσείς. Θα αποτελέσετε την αδερφή ψυχή κάθε βαρεμένης (εννοώ αυτής που βαριέται, έτσι;).  

Εκτέλεση: Βάζετε στην αναζήτηση εικόνων του google τη λέξη “έλληνες” ακολουθούμενη από το “πολιτικοί”. Βλέπετε τι φοράνε, τυπώνετε οποιαδήποτε φωτογραφία, πηγαίνετε σε κάνα παλιακό μαγαζί με νεωτερισμούς της δεκαετίας του ’70 (στη Σταδίου χαμηλά π.χ.) παίρνετε ό,τι βρίσκετε μπροστά σας και είστε σαν έτοιμος από καιρό. Από δεκαετίες μη σας πω.    

Τιπς:
1. Μην κρατάτε μαζί σας κανένα ντιβιντί.
2. Μη συνοδεύεστε από καμιά γκόμενα που θα μπορούσε να είναι γραμματέας σας.
3. Αποφεύγετε τα πάρτι που γίνονται στο τέταρτο όροφο. Μαλάκας ήταν ο Ρόι Άντερσον που μιλούσε για τραγούδια από τον δεύτερο;  
4. Καλόν είναι να αποφύγετε και τα κατάγματα στο αριστερό σας πόδι, τώρα που το σκέφτομαι.   

Σφάχτης
Μια λιτή, απέριττη και άκρως αποτελεσματική πρόταση. Σίγουρα έχετε βιώσει την εμπειρία του να σε πιάνει σφάχτης εκεί που δεν το περιμένεις και να θες φροντίδα και ένα τρυφερό χάδι  

Εκτέλεση: Παίρνετε απλά ένα χασαπομάχαιρο στο ένα χέρι και έναν μπαλτά στο άλλο. Φοράτε και μια ματωμένη ποδιά, ε βουαλά!  

Με αυτή την εξαιρετική ιδέα, θα έχετε το ελεύθερο να πιάσετε όποια σας γυαλίζει. Και δε θα την αφήνετε αν δε σας χαϊδέψει στο σημείο που την πιάσατε. Μετά τα προκαταρκτικά, το παιχνίδι είναι πάνω σας. Κάθε επιτυχία. Να φύγετε προτού περάσει ο σφάχτης; Πφ! Δε σφάξανε!   

Μάρτυς
Να μια πρόταση μεταμφίεσης που θα σας καταστήσει μπροστά από την εποχή σας. Εξηγούμαι: Οι απόκριες είναι πάντα πριν από τη σαρακοστή (θέμα κατασκευής). Όταν οι άλλοι μεθοκοπάνε, χορεύουν και κάνουν διάφορες προστυχιές με πρόσχημα τις απόκριες, εσείς θα είστε ήδη στη σαρακοστή, καθώς ο Μάρτης δε λείπει ποτέ. 

Εκτέλεση: Δένετε ένα ευαγγέλιο στο δεξί σας χέρι, το οποίο κρατάτε διαρκώς υψωμένο (όχι σαν ναζί, αλλά με νάζι).  

Τιπ: Μην αφήσετε ούτε για μια στιγμή θέματα ορθογραφίας να σας αποτρέψουν από το να επιλέξετε αυτή την εμπνευσμένη μεταμφίεση. Μέσα στη γενική σούρα, κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει ότι εσείς γράφεστε με ύψιλον. Και αν κάνει πως το καταλαβαίνει, του γαργαλάτε τα φρένα στο αμάξι και όλοι αποδίδουν το θάνατό του στο αλκοόλ. Αν είναι, πάτε μάρτυρας και στη δίκη, για να λάμψει η αλήθεια, διάολε!   

Παιδεραστής
Απολαύστε μια πρόταση που θα σας φέρει σε επαφή αν όχι με τη δική σας χαμένη παιδικότητα, με αυτή άλλων που ενδεχομένως να μην την έχουν χάσει. Μέχρι να συναντηθούν μαζί σας δατ ιζ.   

Εκτέλεση: Απλώς παίρνετε μια μεγάλη σακούλα πολύχρωμες καραμελίτσες από σούπερ μάρκετ ή κάβα. Οποιεσδήποτε τραβάνε το μάτι, κάνουν.  

Τιπς:
1. Αν σας γυαλίσει καμία γκόμενα και δεν ξέρετε τι να της πείτε για να σπάσετε τον πάγο, απλά πλησιάστε τη και προσφέρετέ της καραμελίτσα.
2. Μόλις αποκαλύψετε ότι έχετε ντυθεί παιδεραστής αυτομάτως θα κολακευτεί, διότι εμμέσως θα της έχετε πει (στο μυαλό της έτσι θα είναι) ότι μοιάζει για πολύ μικρότερη από όσο είναι. Οι 12 πόντοι είναι σχεδόν δικοί σας και οι όσοι είναι δικοί σας (ανατομικά μιλώντας) θα γίνουν και δικοί της λίαν συντόμως.   

Δήμιος
Να και μια πρόταση που δηλώνει ότι είστε ντρεσντ του κιλ.  

Εκτέλεση: Οφείλετε να ξέρετε ήδη. Τι σκατά δήμιος είστε;  

Επιλέγοντας να ντυθείτε δήμιος, δηλώνετε όσο πιο καθαρά μπορείτε πως ό,τι κινείται εκτελείται. Πόσο πιο ντόμπρα να ξηγηθεί ένας άντρας στη σημερινή εποχή που οι δήθεν και οι πούστηδες (όχι γκέι, πούστηδες. Αναφέρομαι σε όλους εκείνους που το παίζουν καλές “φιλενάδες”, προκειμένου να προσεγγίσουν το θηλυκό που τους ενδιαφέρει και τότε -μόλις κερδίσουν την εμπιστοσύνη μιας γκόμενας- ως δια μαγείας, … Ω!… θυμούνται ότι έχουν κι έναν καυλωμένο πούτσο που αν δε χρησιμοποιηθεί τάχιστα, είναι θέμα νανοδευτερολέπτων να εκραγεί. Γκίμι ε μπρέικ, παλιαδερφές!) έχουν κυριεύσει τον κόσμο μας. Ας τους καταστήσουμε θλιβερή (όπως τους αξίζει) μειοψηφία. Τι στο διάολο τα φοράμε τα παντελόνια! Σόρι που παρασύρθηκα, αλλά τους τα ‘χω μαζεμένα που ξευτιλίζουν το είδος μας. Εγώ πάντως δήμιος θα ντυθώ. Ναι.    

e-πότης
Μια πρόταση για τους φανατικούς της βίρτσουαλ επικοινωνίας.   

Εκτέλεση: Φτιάχνετε το προφίλ “μπεκρής” σε ένα βίρτσουαλ τσατ. Παρακαλάτε τον οικοδεσπότη να τοποθετήσει το πισί του σε ευδιάκριτη θέση στον χώρο που θα μαζευτεί ο κόσμος. Ανοίγετε ένα παράθυρο συνομιλίας μαζί του. Όταν ξεκινήσει το πάρτι, από την ασφάλεια του σπιτιού σας, κάνετε “παιχνίδι” με όποια γκόμενα κάθεται κοντά στο πισί του πάρτι, ελπίζοντας σε ένα σάιμπερ σεξ χωρίς προηγούμενο. Και η σάιμπερ παρτούζα δεν θα πρέπει να αποκλειστεί σε καμιά των περιπτώσεων.  

Μέσα στη ζεστασιά του σπιτιού, τη νηφαλιότητα που σας εξασφαλίζει το μη αλκοολούχο ποτό που έχετε δίπλα σας και τη σοβαρότητα των ρούχων σας, μπορείτε με όλοι σας την άνεση να εκμεταλλευτείτε το γεγονός ότι από κάποια ώρα και μετά όλες οι μασκαρούδες (sic) θα είναι κωλοτρυπίδες και να αναλάβετε σάιμπερ δράση στοχεύοντας ακριβώς στις δικές τους. Οι ευάλωτες γκόμενες ήταν πάντα να τις πιεις στο ποτήρι.  

Τιπς:
1. Αποφύγετε ατάκες τύπου “τι φοράς τώρα μωρό μου”, διότι μην ξεχνάτε ότι η γκόμενα θα βρίσκεται σε μπαλ μασκέ και η απάντησή της πιθανότατα θα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ντεκαυλεΐνη.
2. Στα ισχυρά πλεονεκτήματα της εν λόγω πρότασης συγκαταλέγεται το ότι ενώ οι άλλες ξεφαντώνουν ανώριμα και μετά θα ψάχνουν τον νηφάλιο οδηγό που θα τους γυρίσει ως το σπίτι τους, εσείς θα είστε ήδη εκεί. Στο δικό σας, όχι στο δικό τους. Χμμμ… Τελικά αυτό μπορεί να είναι και μειονέκτημα.
3. Η συγκεκριμένη επιλογή δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στην ελπίδα για να ανθήσει. Το περισσότερο που θα σας αφήσει είναι μια υγρή παλάμη. Γιου καντ χαβ ιτ ολ μάι φρεντ.   

"Ταίρης" χρυσός
Μια πανανθρώπινη αλήθεια είναι πως όταν είσαι ζευγαρωμένος, είναι πιο εύκολο να προσελκύσεις το αντίθετο φύλο. Γιατί να αποτελούν εξαίρεση οι απόκριες; Ορίστε μια δόλια πρόταση που εξασφαλίζει σίγουρη επιτυχία (και επιτοιχία, αν βρεθεί καμιά λυσσάρα και σας κολλήσει στον τοίχο).   

Εκτέλεση: Βουτάτε σε χρυσόσκονη, παίρνετε και μια φίλη σας (ωραία κατά προτίμηση) και πάτε στο πάρτι.  

Τιπς:
1. Όταν αποκαλύψετε το όνομα της μεταμφίεσής σας, προς Όποιου! Μην ενδώσετε στις έντονες πιέσεις της ομήγυρης να τραγουδήσετε το “τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τα…”. Θα σας περάσουν για μαλάκα και καθόλου δεν το θέλουμε αυτό.
2. Σίγουρη επιτυχία έχει η ατάκα “αν δε μου κάτσεις, θα κάνω το γόη και θα πω κι ένα τραγούδι” (όταν μιλάτε σαν τον Ταίρη, προσέξτε πώς προφέρετε το “σ”. Έχει σσσσημασσσσία).    

Χρυσός οδηγός
Η ελπίδα ότι μέσα σας κρύβεται αυτό που ψάχνουν όλες, τώρα και σε μεταμφίεση.  

Εκτέλεση: Βουτάτε σε χρυσόσκονη, παίρνετε και ένα τιμόνι (από φεράρι κατά προτίμηση) και πάτε στο πάρτι.  

Τιπ: Μπορείτε να χρεώνετε κάθε συνομιλία 0,349€/1’, ώστε ακόμα κι αν δεν ασελγήσετε πάνω στο κορμί τους, τουλάχιστον να το κάνετε στην τσέπη τους και να περάσετε εμμέσως το κοινωνικό μήνυμα της εκπόρνευσης των διαπροσωπικών σχέσεων.   

Γυμνιστής
Λογικά πρόκειται για την ιδανική μεταμφίεση όλων αυτών που κατακρίνουν τις απόκριες. Η ιδανική μορφή επανάστασης για όποιον έχει σώμα έστω και λίγο καλύτερο από το δικό μου (πρακτικά όλος ο υπόλοιπος γενικός πληθυσμός).  

Εκτέλεση: Ντύνεστε όπως όταν πρόκειται να κάνετε σεξ, εκτός αν έχετε ενταχθεί πρόσφατα σε σαδομαζοχιστικούς κύκλους, οπότε –σε αυτή την περίπτωση- ντύνεστε όπως όταν πρόκειται να πάτε για μπάνιο. Στο μπάνιο.   

Τιπ: Η εν λόγω μεταμφίεση αποτελεί πεδίο δόξης λαμπρό για την διακήρυξη του μηνύματος περί επιστροφής στη φύση (βασικά και για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα να αρχίστε να μιλάτε, κανείς δε θα σας δίνει σημασία). Το γαμήσι ελπίζουμε να έρθει πιο μετά, αν και, εάν ισχύουν όσα λένε για τον πιο έντονο ερωτισμό του ημίγυμνου έναντι του γυμνού (πίπες κατά τη γνώμη μου), μάλλον δε θα έρθει ποτέ. Όσο για το χασίσι, πρέπει να επιστρατεύσετε την εφευρετικότητά σας ως προς το πού θα το κρύψετε.   

Σερβιτόρος
Εδώ δεν έχει εκτέλεση. Μόνο τιπς.  

Τιπς: Ό,τι σας αφήσουν οι επισκέπτες διαιρείται με το πλήθος των σερβιτόρων του εκάστοτε πάρτι. Πιείτε κάτι και στην υγειά μας.   

Ο πιο ψηλός νάνος του κόσμου
Εκτέλεση: Απλά ντύνεστε όπως κάθε μέρα και εμφανίζεστε σε κάποιο πάρτι μασκέ.  

Οι κλόουν αποκλείονται αυτής της κατηγορίας, διότι η καθημερινότητά τους επισκιάζει τις απόκριες. Είναι λάρτζερ δαν λάιφ οι κλόουν.  

Τιπ: Αν βρεθεί γκόμενα που θα κοροϊδέψει την μεταμφίεση ή/και το ανάστημά σας, απαντήστε της “σ’ έχει γαμήσει ποτέ νάνος;”.   

Ο πιο κοντός γίγαντας του κόσμου
Εκτέλεση: Ομοίως με το αμέσως προηγούμενο.  

Και πάλι εξαιρούνται οι κλόουν. Είναι λάρτζερ δαν λάιφ οι κλόουν. 

Τιπ: Αν βρεθεί γκόμενα που θα σας αποκαλέσει κοντό για γίγαντα, απαντήστε της “σ’ έχει γαμήσει ποτέ νάνος γίγαντας;”.   

Ο πιο κοντός/ψηλός κλόουν του κόσμου
Εκτέλεση: Ντύνεστε κλόουν.  

Εδώ εξαιρούνται όλοι πλην των νάνων και των γιγάντων, αντίστοιχα. Είναι σμόλερ/λάρτζερ δαν κλάουνς οι νάνοι/γίγαντες.   

Κλόουν
Αν δεν είσαι νάνος ή γίγαντας αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία όχι μόνο να κάνεις το κομμάτι σου, αλλά να κερδίσεις και έναν αξιοπρεπή τρόπο βιοπορισμού.  

Εκτέλεση: Γάμησέ μας πια ρε φιλαράκο με την εκτέλεση. Φαντασία δεν έχεις; Τόση κουβέντα έκανες στην αρχή για δαύτη. Σταδιάλα πια (εσωτερικός μονόλογος)!    

Άγιος Βασίλης.
Μια έξτρα λαρτζ γιορτινή πρόταση που συνδυάζει ξεφάντωμα, δώρα και την υφέρπουσα αμφιβολία για το αν είστε πολύ μπροστά ή πολύ πίσω.  

Είναι στο χέρι σας να πάτε από μπρος ή από πίσω, αναλόγως με τα γούστα σας. Θα έχετε όλο το χρόνο να το σκεφτείτε ενώ όλα τα κοριτσάκια θα κάθονται στα πόδια σας και θα σας χαϊδεύουν τους τριχωτούς των κεφαλών.  
 
Τιπ: Ναι! Υπάρχουν ακόμα κοριτσάκια που θα πιστέψουν σε σας.   

Ρακοσυλλέκτης
Πολλοί θα τον μπερδέψουν κονσεπτικά με τον πουφ που αναπτύχθηκε παραπάνω. Όμως όχι! Ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους αυτές οι δυο μεταμφιέσεις. Κόνσεπτ-γουάιζ φέρνει περισσότερο στον δήμιο, καθώς στην περίπτωσή του, ό,τι κινείται δεν εκτελείται, αλλά πίνεται.  

Όπως μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε από μια πρόχειρη ετυμολογική ανάλυση της λέξης, ο ρακοσυλλέκτης που σέβεται τον ανδρισμό του, συχνάζει σε πάρτι Κρητικών και πίνει όλες τις ρακές. Στο τέλος μπορεί να μη γαμήσει, αλλά σίγουρα θα τον φοβούνται όλοι και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την τιμή και την υπόληψη του ανδρός.   

Ρακουμέλ
Λίγο-πολύ όπως ο ρακοσυλλέκτης, με τη λεπτή διαφορά ότι προτιμά τα ρακόμελα.  

Αποτελεσματική μεταμφίεση σε οποιοδήποτε καρναβάλι εκτός από αυτό της Αλεξανδρούπολης και των όμορων δήμων, καθώς το Δ του Έβρου (άσχετο, αλλά εφόσον η λέξη “Έβρος” δεν έχει δέλτα μέσα της, πώς στο διάολο προέκυψε αυτή η ονομασία;) είναι πιθανό να επηρεάσει τη μεταμφίεση και να βρεθείτε ντυμένος Δρακουμέλ χωρίς να το καταλάβετε. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα βγείτε ο κακός της υπόθεσης στο άσχετο.     

Κάπως έτσι τελείωνε το περσινό ποστ. Δε θα σταθώ πολύ στον δραματικά επίκαιρο χαρακτήρα που έχουν κάποιες από τις προαναφερθείσες προτάσεις, πάντως αυτός υπάρχει. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον δήμιο. Με ελαφρές ενδυματολογικές και κονσεπτικές αλλαγές, ο οποιοσδήποτε μπορεί να ντυθεί μέλος είτε του επαναστατικού αγώνα είτε της “σεξ-τας” -ή και κορκονέας, στις τσακίρ ακεφιές- και να εκτελεί ό,τι κινείται.  

Αμ το άλλο; Ο γυμνιστής; Πέρυσι αποτέλεσε ιδανική πρόταση για τους επικριτές του καρναβαλιού. Φέτος είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση για όλους εκείνους που έχουν πληγεί από την κρίση και τα μόνα λεφτά που έχουν είναι όχι για να ντυθούν αλλά για να γδυθούν.  

Τώρα που κλείσαμε το πόσο μπροστά είμαι ο πούστης, μπορούμε να συνεχίσουμε με λίγες ακόμα προτάσεις, συνοπτικά παρουσιασμένες.  

Παλαιοκώστας
Μια επίκαιρη πρόταση για να αποδράσετε από την καθημερινότητα.  

Εκτέλεση: Παίρνετε ένα σουγιά και περπατάτε αμέριμνος σε ένα σκοτεινό δρόμο. Περιμένετε να παρκάρει ένα οποιοδήποτε όχημα. Όταν αυτό συμβεί και ο οδηγός του απομακρυνθεί, σεις πλησιάζετε το όχημα και τρυπάτε ένα λάστιχο. Κατόπιν, περιμένετε καρτερικά τον οδηγό του. Όταν αυτός μπει μέσα στο αμάξι, πηγαίνετε δίπλα του, του λέτε μουλωχτά “Σου το ‘σκασα” και απομακρύνεστε τρέχοντας. Αν το επιτρέπουν τα οικονομικά σας, απομακρύνεστε και με ελικόπτερο, αεροπλάνο, υποβρύχιο, το μπατμομπίλ κ.ο.κ., δεν έχει να λέει.  

Εναλλακτική εκτέλεση: Σας καλούν σε ένα πάρτι μασκέ κι εσείς απλά γίνεστε άφαντος.   

Ετέρα εναλλακτική εκτέλεση: Απαγάγετε κάποιον πλούσιο και σε επίδειξη εκκεντρικότητας και χαλαρότητας ζητάτε για την απελευθέρωσή του όχι λύτρα, αλλά λίτρα. Αν το θύμα είναι εξαιρετικά ευκατάστατο, ζητήστε δίλιτρα και διασκεδάστε άφοβα με τις αναλύσεις του σόμπολου.    

Καραμανλής
Μια πρόταση από τζάκι.  

Εκτέλεση: Τρως, κοιμάσαι, χέζεις και ξύνεις τα παπάρια σου όλη μέρα. Ωστόσο, όταν είναι να μιλήσεις το κάνεις με ύφος τάχα μου τσαμπουκά για να δηλώσεις ότι είσαι αδιάλλακτος. Κατά τα λοιπά, δε χρειάζεται να κάνεις τίποτα.  

Τιπς:
1. Με τόσο φαΐ, το μόνο εύκολο είναι να δείχνεις βαρύς κι ασήκωτος. Επειδή λίγοι θα καταλάβουν ότι πρόκειται για δυσπεψία, καλόν είναι να δείχνετε και προβληματισμένος με το μέλλον τούτου του ρημαδοτόπου. Και καλά.   
2. Αγαπημένη σου ατάκα τις μέρες που τιμάται ο βασιλιάς καρνάβαλος επιβάλλεται να είναι η “Δε με αγγίζουν αυτά που λες. Εγώ ακολουθώ το δρόμο της υπευθυνότητας”.  

Βουλγαράκης
Μια άκρως γελοία μεταμφίεση που αναδεικνύει ιδανικά το πνεύμα των ημερών.  

Εκτέλεση: Τα μόνα που θα χρειαστείτε είναι ένα μαστίγιο, μαζοχιστικές τάσεις, μηδενική αντίληψη και καθόλου αξιοπρέπεια. Αφού οπλιστείτε με τα παραπάνω, πηγαίνετε μέχρι την πλατεία συντάγματος και αρχίστε να αυτομαστιγώνεστε.  

Τιπς:
1. Όταν σας πλησιάσουν οι κύριοι με τα λευκά και σας ρωτήσουν τι κάνετε, απαντήστε φυσικά “δεν είναι αυτό που νομίζετε, προεκλογικό αγώνα κάνω”. Το επιχείρημά σας ότι μέσα στη λέξη “προεκλογικός” περιέχεται η λέξη “λογικός”, δεν πρόκειται να πιάσει, οπότε το καλύτερο σενάριο που μπορεί να συμβεί είναι να έχετε κάνα τρελό μωρό για συγκάτοικο στο δαφνί. Άντε και την τιμητική τελευταία θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας.
2. Η ξύλινη γλώσσα είναι προαιρετική. Αντιθέτως η κανονική είναι απαραίτητη και οφείλει να είναι πλήρως γυμνασμένη, τόσους κώλους που θα έχετε να γλείψετε για να υπερασπιστείτε το μασκάρεμά σας.  

Νότι μπόι
Εκτέλεση: Αφήνετε φαβορίτα και υποψία μύστακος και γενακίου στο στιλ του σφακιανάκη. Το μπλαζέ ύφος του φωτεινού παντογνώστη που δεν έχει τελειώσει καν το σχολείο, θεωρείται αυτονόητο. Δεν ξέρω αν θα περάσετε για άτακτος, για μαλάκας πάντως θα περάσετε σίγουρα.  

Ρουσσόπουλος
Εκτέλεση: Παίρνετε έναν σταυρό και ανεβαίνετε το γολγοθά, όλσοου νόουν αζ υπόλοιπο αττικής. Σε αντίθεση με τους γιους των ξυλουργών, οι γιοι των ταχυδρόμων ελπίζουν στη σταύρωση.   

Και μια απορία: Αν ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές, ο γιος του πόσες πρέπει να χτυπήσει μέχρι να μάθει;   

Εδώ δεν έχει τιπ, αλλά ντιπ. Για ντιπ.

Μπαίνω σε σοβαρό πειρασμό να εμπλουτίσω τη λίστα με άλλες εξέχουσες μορφές της δημοκρατίας και του πολιτισμού, όπως ο εφραίμ, ο παυλόπουλος, ο αντώναρος, ο αυτιάς, η ελίζα καλλίτση, οι απόλυτες ελληνίδες σταρ, η διεθνής καριέρα, η χαρά που αγνοείται, η απόλυτη πετρούλα εντ σόου ον, αλλά πρέπει να σταματήσω καθώς νόμος είναι η κωλοτρυπίδα του εργάτη κι αυτή τη στιγμή νιώθω να μου τη χαϊδεύουν διακριτικά.  

Προφανώς οι από πάνω μου με διαβάζουν και ντύθηκαν υπόθετα χωρίς να το ξέρω. Ξέρω, τα ζητούσε ο κώλος μου.