Κρίση στην κρίση

Τις περασμένες μέρες διάφορες εντελώς ηλίθιες σκέψεις άρχισαν να ταλανίζουν το ταλαίπωρο κεφάλι μου προσπαθώντας να το βάλουν σε μια σειρά. Η παραπάνω πρόταση μπορεί να διαβάζεται αλλόκοτη, αλλά -πιστέψτε με- πιο εύκολο είναι να βάλουν οι μαλακίες σε σειρά το μυαλό μου παρά το μυαλό μου να επιβληθεί σε αυτές. Τέλος πάντων, ήταν μια άνιση μάχη όπου κανείς υπερίσχυσε κανενός. Ας τη χαρακτηρίσουμε μια ειλικρινή σχέση μεταξύ ισότιμων μελών όπου το καθένα κάθε άλλο παρά σέβεται την ιδιαιτερότητα και τις επιλογές του άλλου, αλλά δε μπορεί να κάνει και πολλά γι’ αυτό.

Στο πλαίσιο αυτής της τίμιας σχέσης όπου το σεξ δεν παίζει ούτε καν σαν ευφάνταστο σενάριο, καθώς έχει παραχωρήσει τη σειρά του με μεγάλη προθυμία στην -καλά μαντεύετε- μαλακία, πέρασα από τους εξής προβληματισμούς, πάνω-κάτω:

·        Είναι ιδέα μου ή το “μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι” πλέον δε θα μπορεί να εκληφθεί ως βρισιά προς τους μπάτσους αλλά προς τα γουρούνια (τα οποία μάλιστα θα καταδίδονται αυτόματα στα όργανα της τάξης από κάθε νομοταγή πολίτη. Εξ ου και η κλητική “μπάτσοι” στην αρχή του συνθήματος, η οποία θα συνοδεύεται και από έκταση του χεριού προς την κατεύθυνση του υποτιθέμενου γουρουνιού), οπότε και θα μπορεί να χρησιμοποιείται ωραιότατα στις πορείες;

·        Οι άνδρες, ως γουρούνια, είναι πιο εκτεθειμένοι στη γρίπη; Ή, ακριβώς λόγω της ομοιότητάς τους με τα συμπαθή τετράποδα, έχουν αναπτύξει κάποιου είδους ανοσία;

·        Αν όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, γιατί κάποια από αυτά γαμούνε περισσότερο από κάποια άλλα; Οκέι το παραδέχομαι. Αυτός δεν ήταν προβληματισμός σε σχέση με την αρρώστια των καιρών αλλά με την αρρώστια των άσχημων ανδρών.

·        Ποιο γουρούνι πήδηξε τη μις πίγκι και μετέφερε τον ιό στον άνθρωπο;

·        Εφόσον όλοι οι άντρες είναι γουρούνια, η μις πίγκι δε θα έπρεπε να είναι περιζήτητη γκόμενα; Δεν είναι. Οκέι το παραδέχομαι. Αυτός δεν ήταν προβληματισμός σε σχέση με την αρρώστια των καιρών αλλά με την αρρώστια των άσχημων γυναικών.

·        Τελικά είναι γρίπη των χοίρων ή γρίπη των χήρων; Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου αποκλείσει σα σενάριο το ότι ξεκίνησε από τους χήρους και όχι από τους χοίρους; Έχει παρακολουθήσει κανένας ιός σεμινάριο του γλυκού μπάμπη της νιότης; Μπορεί τελικά ένας ιός να κάνει διακρίσεις; Μήπως αυτό τον καθιστά αυτομάτως όχι ιό, αλλά κυβέρνηση, το οποίο είναι κάπως πιο τρομακτικό;

·        Θεωρώντας αυτονόητη την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα, ποιος μπορεί να μου εγγυηθεί ότι δε μπορείς να κολλήσεις τη γρίπη από ΧΕΙΡΟπέδες, ΧΕΙΡΟμαλάκτες ΧΕΙΡΟδικίες;

·        Σε τελική ανάλυση, γιατί την ονομάζει όλος ο κόσμος “γρίπη των χοίρων”, που, όπως απέδειξα μόλις, είναι εξαιρετικά εύκολο να δημιουργήσει συγχύσεις και όχι “γρίπη των γουρουνιών”; Φοβόμαστε μη νιώσουν προσβεβλημένα τα γουρουνάκια ή μήπως γίναμε ξαφνικά όλοι λόγιοι, μη χέσω;

·        Σε ακόμα πιο τελική ανάλυση γιατί να πρόκειται για  ιό και όχι για υιό και αυτό να είναι το μήνυμά Του για να μας δείξει ότι αποδοκιμάζει τον κακό δρόμο που έχουμε πάρει και μας επαναφέρει στην τάξη μέσω της αταξίας; Είμαι βέβαιος ότι αυτή η θεωρία θα αποκτούσε αμέσως δεκάδες χιλιάδες πιστούς που θα ξεχύνονταν στους δρόμους για να βρουν και να αγγίξουν τον υιό Του (ακόμα και με κίνδυνο να κολλήσουν), οπότε κατοχυρώνω τη σχετική ιδέα και αν τεθεί ζήτημα θα διεκδικήσω αμέσως τα σχετικά πνευματικά δικαιώματα κ.λπ.

·        Ποιο είναι το αντελάιινγκ στέιτμεντ που υπάρχει στους στίχους του σατανιστικού άσματος “πιγκς εντ δειρ φαρμς” και ειδικά σε αυτούς που έχω μπολντάρει;

Happy fellows can’t come in
You’re too young
GO HOME! GO HOME!

Lucky suckers go away
You hadn’t liked it anyway
GO HOME!!

Everything is just all right
When you wait outside
You are not a sell out
You are gonna fade out
You can’t fight us
Cause we’re stronger than you are

Happy cattle in my farm
You’re all the same
GO HOME! GO HOME!

Everything is not true
It all depends on what you do

Everything is just all right
When you wait outside
You are not a sell out
You are gonna fade out
You can’t fight us
Cause we’re stronger than you are  

Πιο σημαντική, όμως, από όλες τις απορίες μου ήταν αυτή που ακολουθεί: Για ποιο λόγο έχει καθιερωθεί οι κουμπαράδες να έχουν σχήμα γουρουνιού; Μη μου πείτε ότι είναι τυχαίο. Παρακολουθήστε το συλλογισμό μου.  

Ως γνωστόν, διερχόμαστε -και καλά- μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση. Εν μέσω αυτής, σκάει το θέμα με κάποια γρίπη των χοίρων, λέει. Οι απανταχού της γης κακομοίρηδες, ήδη πανικόβλητοι καθώς τρέχουν, θα σκεφτούν “οκέι η κρίση μας τσάκισε, ωστόσο όσο ζούμε, μπορούμε να ελπίζουμε στο καλύτερο. Αν όμως ψοφήσουμε σαν το γουρούνι στις λάσπες, όπως μας προειδοποιούν ψύχραιμα, δε θα έχουμε καμιά ελπίδα”. Τι πιο λογικό, λοιπόν, από το να διακόψουν οποιαδήποτε διπλωματική ή άλλου τύπου σχέση με τα γουρούνια!  

Στις αναπτυγμένες κοινωνίες οι σχέσεις που προανέφερα περιορίζονται σε ένα τυπικό ρέψιμο μετά το φάγωμα του κουφαριού του γουρουνιού. Στην ψωροκώσταινα, άντε η σχέση αυτή να επεκτείνεται και στο πιο σεξουαλικό, πότε-πότε και κατ’ εξαίρεση.  

Σε κάθε περίπτωση, σε σχέση με το (πρώην) ζωντανό, ξεμπερδεύεις εύκολα. Το αλλάζεις με ένα μόσχο σιτευτό (είτε για βρώση είτε για σχέση) και καθάρισες. Καθάρισες όμως στ’ αλήθεια; Όχι. Διότι σου έχει μείνει ο κουμπαράς, κοινή συνιστώσα τόσο των αναπτυγμένων χωρών όσο και της δικιάς μας, κορόιδο. Αυτός που αποτελούσε εξαρχής το στόχο των άλλων και σε έκαναν τεχνηέντως να πιστέψεις ότι είναι και δικός σου. 

Ένα γουρούνι ακόμα που περιφέρεται ελεύθερο στο σπίτι σου και μαζί του κουβαλάει εκατό ειδών αρρώστιες είναι τουλάχιστον επικίνδυνο. Κάτι πρέπει να κάνεις, κάπως πρέπει να απαλλαγείς από αυτή την κατάρα. Ευτυχώς οι προστάτες αυτού του κόσμου έχουν φροντίσει για σένα. Έχουν εξασφαλίσει ότι τα ιδανικά αντιβιοτικά βρίσκονται σε επάρκεια στην αγορά και περιμένουν όχι κανέναν άλλο βρε κουτό. Εσένα περιμένουν. Η λύτρωσή σου από την αγωνία του “σήμερα είμαι, αύριο δεν είμαι” είναι τόσο κοντά όσο το ίδιο το αύριο. Οξύμωρο, αλλά αληθινό.  

Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο. Σπάσε το γαμημένο το γουρούνι και τρέξε να εφοδιαστείς με όλα τα φάρμακα που θα σε κάνουν να βρεις την υγειά… τους. Και μετά μην ξεχάσεις να κλειστείς πάλι στο σπίτι, ναι; Εκεί είναι το πιο ασφαλές μέρος του κόσμου. Για όλους εμάς που έχουμε ακόμα γουρουνάκια για σπάσιμο. Αν μη τι άλλο, με τον τρόπο αυτό κάνουμε διπλό καλό. Ένα για τον εαυτό μας (;) και άλλο ένα για την οικονομία (τους) την οποία και θα τονώσουμε με άφθονο ρευστό που τόσο πολύ το έχει (έχουν) ανάγκη. Ήρθε επιτέλους η ώρα να περάσει επιτέλους βαθιά κρίση και η ίδια η κρίση. Αποκλειστικά με τη δική σου συμβολή, κακομοιράκο.  

Αυτό να σκέφτεσαι όταν θα ρευστοποιούν στα μούτρα ή και στο λαρύγγι σου για να μη σε πάρει από κάτω. Να ξέρεις ότι έχεις κάνει το καλό. Εις τριπλούν, τώρα που το σκέφτομαι. Μία με την υγεία, μία με την οικονομία και μία με την στοματική εκτόνωση.  

Αυτά τα ασυνάρτητα περνούσαν από τα κεφάλια μου εν μέσω δουλείας και μαλακίας. Και χάρηκα ιδιαιτέρως όταν σκέφτηκα και τη λύση στο όλο ζήτημα, την οποία και θα παρουσιάσω ευθύς αμέσως.  

Όπως με πληροφόρησαν ψύχραιμα ειδικοί επιστήμονες, ακόμα και αν υφίστατο αρρώστια των γουρουνιώνε, δε θα μπορούσε να μεταδοθεί στον άνθρωπο μέσω του πεπτικού συστήματος. Συνεπώς, υγιές γουρούνι είναι μόνο το ψητό. Οκέι με το φαΐ, θα μου πείτε. Με το μπερεκέτι τι γίνεται όμως; Και γι’ αυτό υπάρχει λύση.  

Με υπερηφάνεια σας παρουσιάζω τον κουμπαρά-χοιρινή. Μια λύση πρακτική, γευστικότατη και προπάντων υγιεινή για τον εαυτό μας και ανθυγιεινή για τους εαυτούς των φαρμακοβιομηχανορράφων.    

Κάπου εκεί τελείωσε τόσο η υπερηφάνεια όσο και η χαρά μου. Οι απορίες μου είχαν τελειώσει προ πολλού. Βγήκαν κάτι τυχάρπαστοι και είπαν ότι δεν φταίνε μάλλον τα γουρουνάκια (δε συγκράτησα λεπτομέρειες, μη με ρωτήσετε τι και πώς) και αυτό το πράμα λέει θα το πούνε “νέα γρίπη” γιατί με το “γρίπη των χοίρων” προσβάλλουν τους χοίρους, με το “γρίπη του μεξικού” προσβάλλουν το μεξικό, με το “βορειοατλαντική γρίπη” προσβάλλουν τη βορειοατλαντική συμμαχία και με το “νέα δημοκρατία γρίπη” προσβάλλουν τη γρίπη.  

Απογοητευμένος και απογοητευμένος (όλοι οι άλλοι χαρακτηρισμοί που βρήκα ήταν συνώνυμοι του “απογοητευμένος”, οπότε γουάι μπάδερ;) ξεκίνησα να γράφω τούτη δω την αθλιότητα. Δεν έχω να περιμένω τίποτα πια, παρά μόνο το να εμφανιστεί το πρώτο κρούσμα της όποιας γρίπης και στην υπανάπτυκτη χώρα μας, ώστε να μπορώ να επικαλεστώ ότι την κόλλησα (μόλις μου ήρθε ότι το “κόλλησα τη γρίπη” μπορεί να έχει δύο αναγνώσεις. Την προφανή “έχω γρίπη” και τη λιγότερο προφανή αλλά άκρως διασκεδαστική “η γρίπη έχει εμένα”. Τέλος πάντων) για να μείνω μια-δυο-πέντε-δέκα μέρες σπίτι, μιας και καλόμαθα στις συνεχόμενες αργίες και δυος (σικ) διότι εσχάτως δε μου συμπεριφέρονται καθόλου καλά στη δουλειά και αυτό με έχει κουράσει κάπως. Πολύ.