Θειικό αμβλύ

Τον τελευταίο καιρό έχω εκτεθεί επανειλημμένα. Σε πολλά πράγματα, μεταξύ των οποίων και σε μια ωραιότατη (το εννοώ απόλυτα) διαφήμιση, την οποία σας καλώ να (ξανα)δείτε με περισσή προσοχή και σημειωτική ματιά.

Στην εν λόγω έχουμε έναν πιτσιρικά παθιασμένο με τα τηλέφωνα κ.λπ., που σε κάθε κουδούνισμα λέει “εμπρός” κ.λπ., μη λέμε τα προφανή. Αφού [...]

Κατ’ αρχάς θα θέσω έναν σοβαρό προβληματισμό. Γιατί να πηγαίνουμε από τον ενικό στον πληθυντικό (η μαμά – οι μαμάδες) και όχι να ακολουθούμε την αντίστροφη πορεία (οι μαμάδες – η μαμάδα). Ομοίως θα έχουμε “τα μαγαζιά – το μαγαζιό”, “τα γεγονότα – το γεγονότο”, “από τον κώλο – στο μουνί” εντ σόου ον.

Αρκετά [...]

Σήμερα το απόγευμα έλαβα ένα μέιλ με μια μικρή ιστορία για την ευθανασία. Μια ιστορία που με συγκλόνισε. Θα έλεγα και το ότι με ταρακούνησε, αλλά πιστεύω ότι το “συγκλόνισε” μας καλύπτει από αυτή την άποψη. Μια ιστορία που δεν το σκέφτηκα λεπτό πριν την ανεβάσω. Μια ιστορία που με έκανε να κλάψω…  �

Χθες το βράδυ, [...]

Τις περασμένες μέρες διάφορες εντελώς ηλίθιες σκέψεις άρχισαν να ταλανίζουν το ταλαίπωρο κεφάλι μου προσπαθώντας να το βάλουν σε μια σειρά. Η παραπάνω πρόταση μπορεί να διαβάζεται αλλόκοτη, αλλά -πιστέψτε με- πιο εύκολο είναι να βάλουν οι μαλακίες σε σειρά το μυαλό μου παρά το μυαλό μου να επιβληθεί σε αυτές. Τέλος πάντων, ήταν μια [...]

Ωστόσο, την αγαπάμε για δύο λόγους. Πρώτον, διότι μας δίνει μια εξαιρετική ευκαιρία να ασελγήσουμε πάνω στη σαθρή λογική της. Σημαντικό.

Παλιό αλλά αγαπημένο:

Νέο σάιτ –για μένα τουλάχιστον- και πιο αγαπημένο:   

Δεύτερον, διότι η καλή εκκλησία μας έχει φροντίσει τόσο σε αυτή τη συγκυρία όσο και σε αντίστοιχου βεληνεκούς άλλες να μας δίνει απλόχερα κάμποσες χρήσιμες αργίες. [...]

Περίεργο είναι να ξαναγράφω εδώ μέσα μετά από κάμποσο καιρό. Δεν το είχα σκοπό για διάφορους λόγους που δεν έχω καμιά όρεξη να γράψω, αλλά κάνω μια μικρή παραχώρηση λόγω της ηλίθιας επικαιρότητας. Τύπου.   

Εσχάτως έχω σιχαθεί να δέχομαι μέιλ, να διαβάζω σε εφημερίδες και σάιτ, να βλέπω ρεπορτάζ στην τιβί για την περίφημη ώρα της [...]

Λοιπόοοοον. Οι μέρες που διανύουμε χαρακτηρίζονται αφενός από το ξεφάντωμα (το ποιο;) του καρναβαλιού και αφετέρου από την παρά φύσιν συνουσία στην οποία με υποβάλλουν ευγενικά οι εργοδότες μου. Επιπλέον, το πάγιο αίτημα της εργατικής τάξης για εργάσιμη μέρα 8 ωρών και ημέρα-ημέρα 872 ωρών φαντάζει πιο τραγικά καίριο από ποτέ. Τέλος πάντων.   

Αυτό το οποίο [...]

Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο ποστ, πρόσφατα ανακάλυψα μια ερμηνεία που με συγκλόνισε. Την πέτυχα εκεί που δεν το περίμενα στο αδιάφορο τρόπικ θάντερ, το οποίο αυτομάτως μετατράπηκε σε ψιλο-συμπαθές.

Πρόκειται για τον Λες Γκρόσμαν, τον οποίο υποδύεται ένας αγνώριστος Τομ Κρουζ και πραγματικά φλερτάρει σοβαρά με το να εκθρονίσει τον Τορτούρο από τη λίστα [...]

Προτού ξεκινήσω να γράφω αυτό που είχα κατά νου, θα πάρω πάσα από τον τίτλο, ο οποίος ξύπνησε το σπασικλάκι που λαγοκοιμόταν μέσα μου.  

Άμεσα λοιπόν. Έχω κουραστεί να ακούω και να διαβάζω τερατουργήματα σε σχέση με τη χρήση του εν λόγω τροπικού επιρρήματος. Τροπικό λέμε. Όχι, δεν έχει να κάνει με ισημερινούς και μαλακίες, όσο [...]

Μετά από κάμποσο καιρό, άρχισα να γράφω κάτι άσχετο, αλλά με το ρυθμό που πήγαινα η επικαιρότητα με πρόλαβε. Και φτάσαμε στο σήμερα. Και μετά στο αύριο που πρέπει να το υπολογίσω από σήμερα, καθώς όταν το αύριο θα είναι σήμερα, σιγά μην έχω χρόνο και όρεξη να κάτσω μπροστά από ένα πισί.  

Του αγίου βαλεντίνου, [...]